हर्यष्टकम् २ Haryashtakam

स्वमुद्धर्तुं हरे वेत्ति किं कूपे पतितः पशुः ।क्षिपन्नङ्घ्रिं मुहुर्क्रन्दन् कृपां जनयति प्रभो ॥ १॥

svamuddhartuṃ hare vetti kiṃ kūpe patitaḥ paśuḥ |kṣipannaṅghriṃ muhurkrandan kṛpāṃ janayati prabho || 1||

अनिच्छतोऽपि तस्याज्ञस्याङ्गं कुक्षिं च दामभिः ।शनैर्निबध्य स्वजनैर्हरे स परमुद्धरेत् ॥ २॥

anicchato'pi tasyājñasyāṅgaṃ kukṣiṃ ca dāmabhiḥ |śanairnibadhya svajanairhare sa paramuddharet || 2||

स हरे लालयेत् पङ्कं क्षालयेत् पालयेत्तृणैः ।शमये दौषधैर्मन्त्रैः स्वगोष्ठस्तस्य वेदनाम् ॥ ३॥

sa hare lālayet paṅkaṃ kṣālayet pālayettṛṇaiḥ |śamaye dauṣadhairmantraiḥ svagoṣṭhastasya vedanām || 3||

तथा नरपशोरीश भवकूपेऽर्दितस्य मे ।हरे परिहराशेष क्लेशं केशिघ्न केशव ॥ ४॥

tathā narapaśorīśa bhavakūpe'rditasya me |hare pariharāśeṣa kleśaṃ keśighna keśava || 4||

मां हि जीवन्मृतं कर्तुं यतन्ते परितः खलाः ।तान्निहत्य हरे शीघ्रं सेवायां ते नियुङ्क्ष्व माम् ॥ ५॥

māṃ hi jīvanmṛtaṃ kartuṃ yatante paritaḥ khalāḥ |tānnihatya hare śīghraṃ sevāyāṃ te niyuṅkṣva mām || 5||

कामाद्याऽन्तर शत्रुभ्यो बाह्य शत्रुभ्य एव च ।भीतं हरेऽसुराद्भीतं प्रह्लादाह्लाद पाहि माम् ॥ ६॥

kāmādyā'ntara śatrubhyo bāhya śatrubhya eva ca |bhītaṃ hare'surādbhītaṃ prahlādāhlāda pāhi mām || 6||

आधीन्व्याधीनरीन्राज्ञो द्रोहिणोऽन्यांश्च दुर्जनान् ।क्षिप्रं नाशय सर्वज्ञ सर्वशक्ते हरे मम ॥ ७॥

ādhīnvyādhīnarīnrājño drohiṇo'nyāṃśca durjanān |kṣipraṃ nāśaya sarvajña sarvaśakte hare mama || 7||

कलिं खण्डय तद्भृत्यान् दण्डयाशु हरे मम ।मनशोधय सत्तत्त्वं बोधयेष्टं प्रसादय ॥ ८॥

kaliṃ khaṇḍaya tadbhṛtyān daṇḍayāśu hare mama |manaśodhaya sattattvaṃ bodhayeṣṭaṃ prasādaya || 8||

वादिराज यति प्रोक्तमेवं हर्यष्टकं नवम् ।पठन् नृसिंह कृपया रिपून् संहरति क्षणात् ॥ ९॥

vādirāja yati proktamevaṃ haryaṣṭakaṃ navam |paṭhan nṛsiṃha kṛpayā ripūn saṃharati kṣaṇāt || 9||

इति वादिराजतीर्थविरचितं हर्यष्टकं सम्पूर्णम् ।

iti vādirājatīrthaviracitaṃ haryaṣṭakaṃ sampūrṇam |