3 Shri Sarasvati Stotram (6)

आरूढासरस्वतीस्तोत्रम् चश्रीगणेशाय नमः ।ॐ अस्य श्रीसरस्वतीस्तोत्रमन्त्रस्य । ब्रह्मा ऋषिः ।गायत्री छन्दः । श्रीसरस्वती देवता ।धर्मार्थकाममोक्षार्थे जपे विनियोगः ।आरूढा श्वेतहंसे भ्रमति च गगने दक्षिणे चाक्षसूत्रंवामे हस्ते च दिव्याम्बरकनकमयं पुस्तकं ज्ञानगम्या ।सा वीणां वादयन्ती स्वकरकरजपैः शास्त्रविज्ञानशब्दैःक्रीडन्ती दिव्यरूपा करकमलधरा भारती सुप्रसन्ना ॥ १॥

ārūḍhāsarasvatīstotram caśrīgaṇeśāya namaḥ |oṃ asya śrīsarasvatīstotramantrasya | brahmā ṛṣiḥ |gāyatrī chandaḥ | śrīsarasvatī devatā |dharmārthakāmamokṣārthe jape viniyogaḥ |ārūḍhā śvetahaṃse bhramati ca gagane dakṣiṇe cākṣasūtraṃvāme haste ca divyāmbarakanakamayaṃ pustakaṃ jñānagamyā |sā vīṇāṃ vādayantī svakarakarajapaiḥ śāstravijñānaśabdaiḥkrīḍantī divyarūpā karakamaladharā bhāratī suprasannā || 1||

श्वेतपद्मासना देवी श्वेतगन्धानुलेपना ।अर्चिता मुनिभिः सर्वैः ऋर्षिभिः स्तूयते सदा ।एवं ध्यात्वा सदा देवीं वाञ्छितं लभते नरः ॥ २॥

śvetapadmāsanā devī śvetagandhānulepanā |arcitā munibhiḥ sarvaiḥ ṛrṣibhiḥ stūyate sadā |evaṃ dhyātvā sadā devīṃ vāñchitaṃ labhate naraḥ || 2||

शुक्लां ब्रह्मविचारसारपरमामाद्यां जगद्व्यापिनींवीणापुस्तकधारिणीमभयदां जाड्यान्धकारापहाम् ।हस्ते स्फाटिकमालिकां विदधतीं पद्मासने संस्थितांवन्दे तां परमेश्वरीं भगवतीं बुद्धिप्रदां शारदाम् ॥ ३॥

śuklāṃ brahmavicārasāraparamāmādyāṃ jagadvyāpinīṃvīṇāpustakadhāriṇīmabhayadāṃ jāḍyāndhakārāpahām |haste sphāṭikamālikāṃ vidadhatīṃ padmāsane saṃsthitāṃvande tāṃ parameśvarīṃ bhagavatīṃ buddhipradāṃ śāradām || 3||

या कुन्देन्दुतुषारहारधवला या शुभ्रवस्त्रावृताया वीणावरदण्डमण्डितकरा या श्वेतपद्मासना ।या ब्रह्माच्युतशङ्करप्रभृतिभिर्देवैः सदा वन्दितासा मां पातु सरस्वती भगवती निःशेषजाड्यापहा ॥ ४॥

yā kundendutuṣārahāradhavalā yā śubhravastrāvṛtāyā vīṇāvaradaṇḍamaṇḍitakarā yā śvetapadmāsanā |yā brahmācyutaśaṅkaraprabhṛtibhirdevaiḥ sadā vanditāsā māṃ pātu sarasvatī bhagavatī niḥśeṣajāḍyāpahā || 4||

बीजमन्त्रगर्भित स्तुतिःह्रीं ह्रीं हृद्यैकबीजे शशिरुचिकमले कल्पविस्पष्टशोभेभव्ये भव्यानुकूले कुमतिवनदवे विश्ववन्द्यांघ्रिपद्मे ।पद्मे पद्मोपविष्टे प्रणतजनमनोमोदसम्पादयित्रिप्रोत्फुल्लज्ञानकूटे हरिनिजदयिते देवि संसारसारे ॥ ५॥

bījamantragarbhita stutiḥhrīṃ hrīṃ hṛdyaikabīje śaśirucikamale kalpavispaṣṭaśobhebhavye bhavyānukūle kumativanadave viśvavandyāṃghripadme |padme padmopaviṣṭe praṇatajanamanomodasampādayitriprotphullajñānakūṭe harinijadayite devi saṃsārasāre || 5||

ऐं ऐं ऐं दृष्टमन्त्रे कमलभवमुखाम्भोजभूतस्वरूपेरूपारूपप्रकाशे सकलगुणमये निर्गुणे निर्विकारे ।न स्थूले नैव सूक्ष्मेऽप्यविदितविभवे नापि विज्ञानतत्त्वेविश्वे विश्वान्तरात्मे सुरवरनमिते निष्कले नित्यशुद्धे ॥ ६॥

aiṃ aiṃ aiṃ dṛṣṭamantre kamalabhavamukhāmbhojabhūtasvarūperūpārūpaprakāśe sakalaguṇamaye nirguṇe nirvikāre |na sthūle naiva sūkṣme'pyaviditavibhave nāpi vijñānatattveviśve viśvāntarātme suravaranamite niṣkale nityaśuddhe || 6||

ह्रीं ह्रीं ह्रीं जाप्यतुष्टे हिमरुचिमुकुटे वल्लकीव्यग्रहस्तेमातर्मातर्नमस्ते दह दह जडतां देहि बुद्धिं प्रशस्ताम् ।विद्ये वेदान्तवेद्ये परिणतपठिते मोक्षदे मुक्तिमार्गे ।मार्गातीतस्वरूपे भव मम वरदा शारदे शुभ्रहारे ॥ ७॥

hrīṃ hrīṃ hrīṃ jāpyatuṣṭe himarucimukuṭe vallakīvyagrahastemātarmātarnamaste daha daha jaḍatāṃ dehi buddhiṃ praśastām |vidye vedāntavedye pariṇatapaṭhite mokṣade muktimārge |mārgātītasvarūpe bhava mama varadā śārade śubhrahāre || 7||

धीं धीं धीं धारणाख्ये धृतिमतिनतिभिर्नामभिः कीर्तनीयेनित्येऽनित्ये निमित्ते मुनिगणनमिते नूतने वै पुराणे ।पुण्ये पुण्यप्रवाहे हरिहरनमिते नित्यशुद्धे सुवर्णेमातर्मात्रार्धतत्त्वे मतिमति मतिदे माधवप्रीतिमोदे ॥ ८॥

dhīṃ dhīṃ dhīṃ dhāraṇākhye dhṛtimatinatibhirnāmabhiḥ kīrtanīyenitye'nitye nimitte munigaṇanamite nūtane vai purāṇe |puṇye puṇyapravāhe hariharanamite nityaśuddhe suvarṇemātarmātrārdhatattve matimati matide mādhavaprītimode || 8||

ह्रूं ह्रूं ह्रूं स्वस्वरूपे दह दह दुरितं पुस्तकव्यग्रहस्तेसन्तुष्टाकारचित्ते स्मितमुखि सुभगे जृम्भिणि स्तम्भविद्ये ।मोहे मुग्धप्रवाहे कुरु मम विमतिध्वान्तविध्वंसमीडेगीर्गौर्वाग्भारति त्वं कविवररसनासिद्धिदे सिद्धिसाध्ये ॥ ९॥

hrūṃ hrūṃ hrūṃ svasvarūpe daha daha duritaṃ pustakavyagrahastesantuṣṭākāracitte smitamukhi subhage jṛmbhiṇi stambhavidye |mohe mugdhapravāhe kuru mama vimatidhvāntavidhvaṃsamīḍegīrgaurvāgbhārati tvaṃ kavivararasanāsiddhide siddhisādhye || 9||

आत्मनिवेदनम्स्तौमि त्वां त्वां च वन्दे मम खलु रसनां नो कदाचित्त्यजेथामा मे बुद्धिर्विरुद्धा भवतु न च मनो देवि मे यातु पापम् ।मा मे दुःखं कदाचित्क्वचिदपि विषयेऽप्यस्तु मे नाकुलत्वंशास्त्रे वादे कवित्वे प्रसरतु मम धीर्मास्तु कुण्ठा कदापि ॥ १०॥

ātmanivedanamstaumi tvāṃ tvāṃ ca vande mama khalu rasanāṃ no kadācittyajethāmā me buddhirviruddhā bhavatu na ca mano devi me yātu pāpam |mā me duḥkhaṃ kadācitkvacidapi viṣaye'pyastu me nākulatvaṃśāstre vāde kavitve prasaratu mama dhīrmāstu kuṇṭhā kadāpi || 10||

इत्येतैः श्लोकमुख्यैः प्रतिदिनमुषसि स्तौति यो भक्तिनम्रोवाणी वाचस्पतेरप्यविदितविभवो वाक्पटुर्मृष्टकण्ठः ।सः स्यादिष्टाद्यर्थलाभैः सुतमिव सततं पातितं सा च देवीसौभाग्यं तस्य लोके प्रभवति कविता विघ्नमस्तं व्रयाति ॥ ११॥

ityetaiḥ ślokamukhyaiḥ pratidinamuṣasi stauti yo bhaktinamrovāṇī vācaspaterapyaviditavibhavo vākpaṭurmṛṣṭakaṇṭhaḥ |saḥ syādiṣṭādyarthalābhaiḥ sutamiva satataṃ pātitaṃ sā ca devīsaubhāgyaṃ tasya loke prabhavati kavitā vighnamastaṃ vrayāti || 11||

निर्विघ्नं तस्य विद्या प्रभवति सततं चाश्रुतग्रन्थबोधःकीर्तिस्रैलोक्यमध्ये निवसति वदने शारदा तस्य साक्षात् ।दीर्घायुर्लोकपूज्यः सकलगुणनिधिः सन्ततं राजमान्योवाग्देव्याः सम्प्रसादात्त्रिजगति विजयी जायते सत्सभासु ॥ १२॥

nirvighnaṃ tasya vidyā prabhavati satataṃ cāśrutagranthabodhaḥkīrtisrailokyamadhye nivasati vadane śāradā tasya sākṣāt |dīrghāyurlokapūjyaḥ sakalaguṇanidhiḥ santataṃ rājamānyovāgdevyāḥ samprasādāttrijagati vijayī jāyate satsabhāsu || 12||

फलश्रुतिःब्रह्मचारी व्रती मौनी त्रयोदश्यां निरामिषः ।सारस्वतो जनः पाठात्सकृदिष्टार्थलाभवान् ॥ १३॥

phalaśrutiḥbrahmacārī vratī maunī trayodaśyāṃ nirāmiṣaḥ |sārasvato janaḥ pāṭhātsakṛdiṣṭārthalābhavān || 13||

पक्षद्वये त्रयोदश्यामेकविंशतिसंख्यया ।अविच्छिन्नः पठेद्धीमान्ध्यात्वा देवीं सरस्वतीम् ॥ १४॥

pakṣadvaye trayodaśyāmekaviṃśatisaṃkhyayā |avicchinnaḥ paṭheddhīmāndhyātvā devīṃ sarasvatīm || 14||

सर्वपापविनिर्मुक्तः सुभगो लोकविश्रुतः ।वाञ्छितं फलमाप्नोति लोकेऽस्मिन्नात्र संशयः ॥ १५॥

sarvapāpavinirmuktaḥ subhago lokaviśrutaḥ |vāñchitaṃ phalamāpnoti loke'sminnātra saṃśayaḥ || 15||

ब्रह्मणेति स्वयं प्रोक्तं सरस्वत्याः स्तवं शुभम् ।प्रयत्नेन पठेन्नित्यं सोऽमृतत्त्वाय कल्पते ॥ १६॥

brahmaṇeti svayaṃ proktaṃ sarasvatyāḥ stavaṃ śubham |prayatnena paṭhennityaṃ so'mṛtattvāya kalpate || 16||

॥ इति रुद्रयामलतन्त्रान्तर्गतं श्रीमद्ब्रह्मणा विरचितंसरस्वतीस्तोत्रं अथवा आरूढासरस्वतीस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

|| iti rudrayāmalatantrāntargataṃ śrīmadbrahmaṇā viracitaṃsarasvatīstotraṃ athavā ārūḍhāsarasvatīstotraṃ sampūrṇam ||