एकाक्षरगणपतिकवचम् Ekakshara Ganapati Kavacham

त्रैलोक्यमोहनकवचम् ।एकार्णकवचम् ।श्रीगणेशाय नमः ।नमस्तस्मै गणेशाय सर्वविघ्नविनाशिने ।कार्यारम्भेषु सर्वेषु पूजितो यः सुरैरपि ॥ १॥

trailokyamohanakavacam |ekārṇakavacam |śrīgaṇeśāya namaḥ |namastasmai gaṇeśāya sarvavighnavināśine |kāryārambheṣu sarveṣu pūjito yaḥ surairapi || 1||

पार्वत्युवाच ।भगवन् देवदेवेश लोकानुग्रहकारकः ।इदानी श्रोतृमिच्छामि कवचं यत्प्रकाशितम् ॥ २॥

pārvatyuvāca |bhagavan devadeveśa lokānugrahakārakaḥ |idānī śrotṛmicchāmi kavacaṃ yatprakāśitam || 2||

एकाक्षरस्य मन्त्रस्य त्वया प्रीतेन चेतसा ।वदैतद्विधिवद्देव यदि ते वल्लभास्म्यहम् ॥ ३॥

ekākṣarasya mantrasya tvayā prītena cetasā |vadaitadvidhivaddeva yadi te vallabhāsmyaham || 3||

ईश्वर उवाच ।शृणु देवि प्रवक्ष्यामि नाख्येयमपि ते ध्रुवम् ।एकाक्षरस्य मन्त्रस्य कवचं सर्वकामदम् ॥ ४॥ (एकार्णगणनाथस्य कवचं)

īśvara uvāca |śṛṇu devi pravakṣyāmi nākhyeyamapi te dhruvam |ekākṣarasya mantrasya kavacaṃ sarvakāmadam || 4|| (ekārṇagaṇanāthasya kavacaṃ)

यस्य स्मरणमात्रेण न विघ्नाः प्रभवन्ति हि । (प्रभवन्ति च निर्विघ्नास्स्मरणेनान्यमानवाः)त्रिकालमेककालं वा ये पठन्ति सदा नराः ॥ ५॥

yasya smaraṇamātreṇa na vighnāḥ prabhavanti hi | (prabhavanti ca nirvighnāssmaraṇenānyamānavāḥ)trikālamekakālaṃ vā ye paṭhanti sadā narāḥ || 5||

तेषां क्वापि भयं नास्ति सङ्ग्रामे सङ्कटे गिरौ ।भूतवेतालरक्षोभिर्ग्रहैश्चापि न बाध्यते ॥ ६॥

teṣāṃ kvāpi bhayaṃ nāsti saṅgrāme saṅkaṭe girau |bhūtavetālarakṣobhirgrahaiścāpi na bādhyate || 6||

इदं कवचमज्ञात्वा यो जपेद् गणनायकम् ।न च सिद्धिमाप्नोति मूढो वर्षशतैरपि ॥ ७॥

idaṃ kavacamajñātvā yo japed gaṇanāyakam |na ca siddhimāpnoti mūḍho varṣaśatairapi || 7||

अघोरो मे यथा मन्त्रो मन्त्राणामुत्तमोत्तमः ।तथेदं कवचं देवि दुर्लभं भुवि मानवैः ॥ ८॥

aghoro me yathā mantro mantrāṇāmuttamottamaḥ |tathedaṃ kavacaṃ devi durlabhaṃ bhuvi mānavaiḥ || 8||

गोपनीयं प्रयत्नेन नाज्येयं यस्य कस्यचित् ।तव प्रीत्या महेशानि कवचं कथ्यतेऽद्भुतम् ॥ ९॥

gopanīyaṃ prayatnena nājyeyaṃ yasya kasyacit |tava prītyā maheśāni kavacaṃ kathyate'dbhutam || 9||

एकाक्षरस्य मन्त्रस्य गणकश्चर्षिरीरितः ।त्रिष्टुप्छन्दस्तु विघ्नेशो देवता परिकीर्तिता ॥ १०॥

ekākṣarasya mantrasya gaṇakaścarṣirīritaḥ |triṣṭupchandastu vighneśo devatā parikīrtitā || 10||

गँ बीजं शक्तिरोङ्कारः सर्वकामार्थसिद्धये ।सर्वविघ्नविनाशाय विनियोगस्तु कीर्तितः ॥ ११॥

gam̐ bījaṃ śaktiroṅkāraḥ sarvakāmārthasiddhaye |sarvavighnavināśāya viniyogastu kīrtitaḥ || 11||

ध्यानम् ।रक्ताम्भोजस्वरूपं लसदरुणसरोजाधिरूढं त्रिनेत्रं पाशंचैवाङ्कुशं वा वरदमभयदं बाहुभिर्धारयन्तम् ।शक्त्या युक्तं गजास्यं पृथुतरजठरं नागयज्ञोपवीतं देवंचन्द्रार्धचूडं सकलभयहरं विघ्नराजं नमामि ॥ १२॥

dhyānam |raktāmbhojasvarūpaṃ lasadaruṇasarojādhirūḍhaṃ trinetraṃ pāśaṃcaivāṅkuśaṃ vā varadamabhayadaṃ bāhubhirdhārayantam |śaktyā yuktaṃ gajāsyaṃ pṛthutarajaṭharaṃ nāgayajñopavītaṃ devaṃcandrārdhacūḍaṃ sakalabhayaharaṃ vighnarājaṃ namāmi || 12||

अथ कवचम् ।गणेशो मे शिरः पातु भालं पातु गजाननः ।नेत्रे गणपतिः पातु गजकर्णः श्रुती मम ॥ १३॥

atha kavacam |gaṇeśo me śiraḥ pātu bhālaṃ pātu gajānanaḥ |netre gaṇapatiḥ pātu gajakarṇaḥ śrutī mama || 13||

कपोलौ गणनाथस्तु घ्राणं गन्धर्वपूजितः ।मुखं मे सुमुखः पातु चिबुकं गिरिजासुतः ॥ १४॥

kapolau gaṇanāthastu ghrāṇaṃ gandharvapūjitaḥ |mukhaṃ me sumukhaḥ pātu cibukaṃ girijāsutaḥ || 14||

जिह्वां पातु गणक्रीडो दन्तान् रक्षतु दुर्मुखः ।वाचं विनायकः पातु कष्टं पातु महोत्कटः ॥ १५॥

jihvāṃ pātu gaṇakrīḍo dantān rakṣatu durmukhaḥ |vācaṃ vināyakaḥ pātu kaṣṭaṃ pātu mahotkaṭaḥ || 15||

स्कन्धौ पातु गजस्कन्धो बाहू मे विघ्ननाशनः ।हस्तौ रक्षतु हेरम्बो वक्षः पातु महाबलः ॥ १६॥

skandhau pātu gajaskandho bāhū me vighnanāśanaḥ |hastau rakṣatu herambo vakṣaḥ pātu mahābalaḥ || 16||

हृदयं मे गणपतिरुदरं मे महोदरः ।नाभि गम्भीरहृदयः पृष्ठं पातु सुरप्रियः ॥ १७॥

hṛdayaṃ me gaṇapatirudaraṃ me mahodaraḥ |nābhi gambhīrahṛdayaḥ pṛṣṭhaṃ pātu surapriyaḥ || 17||

कटिं मे विकटः पातु गुह्यं मे गुहपूजितः ।ऊरु मे पातु कौमारं जानुनी च गणाधिपः ॥ १८॥

kaṭiṃ me vikaṭaḥ pātu guhyaṃ me guhapūjitaḥ |ūru me pātu kaumāraṃ jānunī ca gaṇādhipaḥ || 18||

जङ्घे गजप्रदः पातु गुल्फौ मे धूर्जटिप्रियः ।चरणौ दुर्जयः पातुर्साङ्गं गणनायकः ॥ १९॥

jaṅghe gajapradaḥ pātu gulphau me dhūrjaṭipriyaḥ |caraṇau durjayaḥ pātursāṅgaṃ gaṇanāyakaḥ || 19||

आमोदो मेऽग्रतः पातु प्रमोदः पातु पृष्ठतः ।दक्षिणे पातु सिद्धिशो वामे विघ्नधरार्चितः ॥ २०॥

āmodo me'grataḥ pātu pramodaḥ pātu pṛṣṭhataḥ |dakṣiṇe pātu siddhiśo vāme vighnadharārcitaḥ || 20||

प्राच्यां रक्षतु मां नित्यं चिन्तामणिविनायकः ।आग्नेयां वक्रतुण्डो मे दक्षिणस्यामुमासुतः ॥ २१॥

prācyāṃ rakṣatu māṃ nityaṃ cintāmaṇivināyakaḥ |āgneyāṃ vakratuṇḍo me dakṣiṇasyāmumāsutaḥ || 21||

नैरृत्यां सर्वविघ्नेशः पातु नित्यं गणेश्वरः ।प्रतीच्यां सिद्धिदः पातु वायव्यां गजकर्णकः ॥ २२॥

nairṛtyāṃ sarvavighneśaḥ pātu nityaṃ gaṇeśvaraḥ |pratīcyāṃ siddhidaḥ pātu vāyavyāṃ gajakarṇakaḥ || 22||

कौबेर्यां सर्वसिद्धिशः ईशान्यामीशनन्दनः ।ऊर्ध्वं विनायकः पातु अधो मूषकवाहनः ॥ २३॥

kauberyāṃ sarvasiddhiśaḥ īśānyāmīśanandanaḥ |ūrdhvaṃ vināyakaḥ pātu adho mūṣakavāhanaḥ || 23||

दिवा गोक्षीरधवलः पातु नित्यं गजाननः ।रात्रौ पातु गणक्रीडः सन्ध्योः सुरवन्दितः ॥ २४॥

divā gokṣīradhavalaḥ pātu nityaṃ gajānanaḥ |rātrau pātu gaṇakrīḍaḥ sandhyoḥ suravanditaḥ || 24||

पाशाङ्कुशाभयकरः सर्वतः पातु मां सदा ।ग्रहभूतपिशाचेभ्यः पातु नित्यं गजाननः ॥ २५॥

pāśāṅkuśābhayakaraḥ sarvataḥ pātu māṃ sadā |grahabhūtapiśācebhyaḥ pātu nityaṃ gajānanaḥ || 25||

सत्वं रजस्तमो वाचं बुद्धिं ज्ञानं स्मृतिं दयाम् ।धर्मचतुर्विधं लक्ष्मीं लज्जां कीर्तिं कुलं वपुः ॥ २६॥

satvaṃ rajastamo vācaṃ buddhiṃ jñānaṃ smṛtiṃ dayām |dharmacaturvidhaṃ lakṣmīṃ lajjāṃ kīrtiṃ kulaṃ vapuḥ || 26||

धनं धान्यं गृहं दारान् पौत्रान् सखींस्तथा ।एकदन्तोऽवतु श्रीमान् सर्वतः शङ्करात्मजः ॥ २७॥

dhanaṃ dhānyaṃ gṛhaṃ dārān pautrān sakhīṃstathā |ekadanto'vatu śrīmān sarvataḥ śaṅkarātmajaḥ || 27||

सिद्धिदं कीर्तिदं देवि प्रपठेन्नियतः शुचिः ।एककालं द्विकालं वापि भक्तिमान् ॥ २८॥

siddhidaṃ kīrtidaṃ devi prapaṭhenniyataḥ śuciḥ |ekakālaṃ dvikālaṃ vāpi bhaktimān || 28||

न तस्य दुर्लभं किञ्चित् त्रिषु लोकेषु विद्यते ।सर्वपापविनिर्मुक्तो जायते भुवि मानवः ॥ २९॥

na tasya durlabhaṃ kiñcit triṣu lokeṣu vidyate |sarvapāpavinirmukto jāyate bhuvi mānavaḥ || 29||

यं यं कामयते नित्यं सुदुर्लभमनोरथम् ।तं तं प्राप्नोति सकलं षण्मासान्नात्र संशयः ॥ ३०॥

yaṃ yaṃ kāmayate nityaṃ sudurlabhamanoratham |taṃ taṃ prāpnoti sakalaṃ ṣaṇmāsānnātra saṃśayaḥ || 30||

मोहनस्तम्भनाकर्षमारणोच्चाटनं वशम् ।स्मरणादेव जायन्ते नात्र कार्या विचारणा ॥ ३१॥

mohanastambhanākarṣamāraṇoccāṭanaṃ vaśam |smaraṇādeva jāyante nātra kāryā vicāraṇā || 31||

सर्वविघ्नहरं देवं ग्रहपीडानिवारणम् ।सर्वशत्रुक्षयकरं सर्वापत्तिनिवारणम् ॥ ३२॥

sarvavighnaharaṃ devaṃ grahapīḍānivāraṇam |sarvaśatrukṣayakaraṃ sarvāpattinivāraṇam || 32||

धृत्वेदं कवचं देवि यो जपेन्मन्त्रमुत्तमम् ।न वाच्यते स विघ्नौघैः कदाचिदपि कुत्रचित् ॥ ३३॥

dhṛtvedaṃ kavacaṃ devi yo japenmantramuttamam |na vācyate sa vighnaughaiḥ kadācidapi kutracit || 33||

भूर्जे लिखित्वा विधिवद्धारयेद्यो नरः शुचिः ।एकबाहो शिरः कण्ठे पूजयित्वा गणाधिपम् ॥ ३४॥

bhūrje likhitvā vidhivaddhārayedyo naraḥ śuciḥ |ekabāho śiraḥ kaṇṭhe pūjayitvā gaṇādhipam || 34||

एकाक्षरस्य मन्त्रस्य कवचं देवि दुर्लभम् ।यो धारयेन्महेशानि न विघ्नैरभिभूयते ॥ ३५॥

ekākṣarasya mantrasya kavacaṃ devi durlabham |yo dhārayenmaheśāni na vighnairabhibhūyate || 35||

गणेशहृदयं नाम कवचं सर्वसिद्धिदम् ।पठेद्वा पाठयेद्वापि तस्य सिद्धिः करे स्थिता ॥ ३६॥

gaṇeśahṛdayaṃ nāma kavacaṃ sarvasiddhidam |paṭhedvā pāṭhayedvāpi tasya siddhiḥ kare sthitā || 36||

न प्रकाश्यं महेशानि कवचं यत्र कुत्रचित् ।दातव्यं भक्तियुक्ताय गुरुदेवपराय च ॥ ३७॥

na prakāśyaṃ maheśāni kavacaṃ yatra kutracit |dātavyaṃ bhaktiyuktāya gurudevaparāya ca || 37||

॥ इति श्रीरुद्रयामले एकाक्षरगणपतिकवचं अथवात्रैलोक्यमोहनकवचं सम्पूर्णम् ॥ओ

|| iti śrīrudrayāmale ekākṣaragaṇapatikavacaṃ athavātrailokyamohanakavacaṃ sampūrṇam ||o