New: Bhagavad Gītā 2.47 deep study with word-by-word grammar Open the verse

यदुनाथसुप्रभातम् Yadunatha Suprabhatam

yadunāthasuprabhātam

Yadunatha Suprabhatam (यदुनाथसुप्रभातम्): a morning hymn (suprabhāta) to Viṣṇu. 83 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

यदुनाथसुप्रभातम्

1 / 83

Verse 1

यामिन्यपैति यदुनाथ विमुञ्च निद्रामुन्मेषमृच्छति तवोन्मिषितेन विश्वम् ।जातः स्त्रयं खलु जगद्धितमेव कर्तुंधर्मप्रवर्तनधिया धरणीतले त्वम् ॥ १॥

yāminyapaiti yadunātha vimuñca nidrāmunmeṣamṛcchati tavonmiṣitena viśvam |jātaḥ strayaṃ khalu jagaddhitameva kartuṃdharmapravartanadhiyā dharaṇītale tvam || 1||

Verse 2

अश्रान्तसन्ततिभिराभरणप्रकाशैरारात्रिकं प्रमुखयन्त्य इवोपचारम् ।इच्छन्ति ते प्रथमदृष्टिमनन्यलभ्यांपद्माननाः पदनिवेशितधन्यहस्ताः ॥ २॥

aśrāntasantatibhirābharaṇaprakāśairārātrikaṃ pramukhayantya ivopacāram |icchanti te prathamadṛṣṭimananyalabhyāṃpadmānanāḥ padaniveśitadhanyahastāḥ || 2||

Verse 3

वृद्धाः कथञ्चिदररं व्यतिभिद्य हैमंदौवारिकास्तव गृहीतसुजातवेत्राः ।निर्गच्छतः प्रविशतश्च निशामयन्तोनाथ त्वदेकहृदया न भजन्ति तन्द्रीम् ॥ ३॥

vṛddhāḥ kathañcidararaṃ vyatibhidya haimaṃdauvārikāstava gṛhītasujātavetrāḥ |nirgacchataḥ praviśataśca niśāmayantonātha tvadekahṛdayā na bhajanti tandrīm || 3||

Verse 4

विश्वैकतीर्थभजनेन विशुद्धिमन्तोनिद्रोज्झिता निगमसीम्नि निशात्यये च ।वैतानिकान् विधिवशेन विहृत्य वह्नीन्पुण्याशयाः परिचरन्ति पुरोधसस्ते ॥ ४॥

viśvaikatīrthabhajanena viśuddhimantonidrojjhitā nigamasīmni niśātyaye ca |vaitānikān vidhivaśena vihṛtya vahnīnpuṇyāśayāḥ paricaranti purodhasaste || 4||

Verse 5

निद्रावशेन निभृतेक्षणमुत्थितानांचित्राणि मन्थरपदान्यपगत्वरीणाम् ।काले गृहीतमुचिते रशनाः कथञ्चिन्मौनव्रतं जहति मुग्धवधूजनानाम् ॥ ५॥

nidrāvaśena nibhṛtekṣaṇamutthitānāṃcitrāṇi mantharapadānyapagatvarīṇām |kāle gṛhītamucite raśanāḥ kathañcinmaunavrataṃ jahati mugdhavadhūjanānām || 5||

Verse 6

सन्त्यज्यते तरलमौक्तिकजालदृश्यैस्तारागणैस्त्रिदशवर्त्म तमालनीलम् ।पद्मापतेरमृतनिर्मथनावसानेदुग्धाम्बुराशिपृषतैरिव रूपमग्र्यम् ॥ ६॥

santyajyate taralamauktikajāladṛśyaistārāgaṇaistridaśavartma tamālanīlam |padmāpateramṛtanirmathanāvasānedugdhāmburāśipṛṣatairiva rūpamagryam || 6||

Verse 7

नाथ स्फुरन्त्युपयति द्युमणिप्रकाशेन ज्योतिरिङ्खणगणा न च तारकाद्याः ।तेजस्विनोऽपि तमसैव समृद्धिमन्तस्त्वत्सन्निधौ मुषितभास इव त्वदन्ये ॥ ७॥

nātha sphurantyupayati dyumaṇiprakāśena jyotiriṅkhaṇagaṇā na ca tārakādyāḥ |tejasvino'pi tamasaiva samṛddhimantastvatsannidhau muṣitabhāsa iva tvadanye || 7||

Verse 8

आनर्तितान् सललितं दिवसावसानेवाचालरत्नवलयैर्निजहस्ततालैः ।निद्रालसान् मृगदृशो गृहनीलकण्ठानावासयष्टिशिखरादवरोहयन्ति ॥ ८॥

ānartitān salalitaṃ divasāvasānevācālaratnavalayairnijahastatālaiḥ |nidrālasān mṛgadṛśo gṛhanīlakaṇṭhānāvāsayaṣṭiśikharādavarohayanti || 8||

Verse 9

नृत्यन्त्युदीरितघनक्रमसामकाण्डेनेदीयसीं तव निशम्य विभातनान्दीम् ।चित्रातपत्रपरिमण्डलचारुबर्हाःशृङ्गारयोनिशरपत्ररुचो मयूराः ॥ ९॥

nṛtyantyudīritaghanakramasāmakāṇḍenedīyasīṃ tava niśamya vibhātanāndīm |citrātapatraparimaṇḍalacārubarhāḥśṛṅgārayoniśarapatraruco mayūrāḥ || 9||

Verse 10

निर्गत्य चित्रगरुतो निलयान्तरेभ्यःतारस्वनास्तरुणविद्रुमताम्रचूडाः ।रत्नाङ्गणेषु रमणीभिरवेक्ष्यमाणाःक्रीडारणं विदधते कृकवाकुवर्याः ॥ १०॥

nirgatya citragaruto nilayāntarebhyaḥtārasvanāstaruṇavidrumatāmracūḍāḥ |ratnāṅgaṇeṣu ramaṇībhiravekṣyamāṇāḥkrīḍāraṇaṃ vidadhate kṛkavākuvaryāḥ || 10||

Verse 11

प्राप्तस्तुलां हरितकोमलबाह्यपत्रैःकिञ्चित्परिस्फुरितशोणमुखैः सरोजैः ।वामभ्रुवां वलयपङ्क्तिषु सञ्चरन्त्योमञ्जु क्वणन्ति मणिपञ्जरशारिकास्ते ॥ ११॥

prāptastulāṃ haritakomalabāhyapatraiḥkiñcitparisphuritaśoṇamukhaiḥ sarojaiḥ |vāmabhruvāṃ valayapaṅktiṣu sañcarantyomañju kvaṇanti maṇipañjaraśārikāste || 11||

Verse 12

प्रत्यक्षिते तमसि यास्यति विप्रकर्षंसम्भिन्नभानुमति सम्प्रति जीवलोके ।गङ्गायमानसलिलं निजरश्मियोगात्सिष्णासयेव सितभानुरुपैति सिन्धुम् ॥ १२॥

pratyakṣite tamasi yāsyati viprakarṣaṃsambhinnabhānumati samprati jīvaloke |gaṅgāyamānasalilaṃ nijaraśmiyogātsiṣṇāsayeva sitabhānurupaiti sindhum || 12||

Verse 13

प्रत्यूषधर्मसमयेन समग्रधाम्नाशोषं व्रजत्यमृतरश्मिमयूखपूरे ।अह्नाय कैश्चिदभिघातमवाप्नुवन्त्यस्ताराः प्रयान्ति विलयं तनुबुद्बुदाभाः ॥ १३॥

pratyūṣadharmasamayena samagradhāmnāśoṣaṃ vrajatyamṛtaraśmimayūkhapūre |ahnāya kaiścidabhighātamavāpnuvantyastārāḥ prayānti vilayaṃ tanubudbudābhāḥ || 13||

Verse 14

पत्युस्त्विषां प्रजहतः प्रथमान्धितल्पंसन्ध्यासरोरुहदृशः प्रथमोत्थितायाः ।सीमन्तिते तिमिरकुन्तलमध्यभागेसिन्दूरराजिरिव भाति मयूखरेखा ॥ १४॥

patyustviṣāṃ prajahataḥ prathamāndhitalpaṃsandhyāsaroruhadṛśaḥ prathamotthitāyāḥ |sīmantite timirakuntalamadhyabhāgesindūrarājiriva bhāti mayūkharekhā || 14||

Verse 15

ज्योत्स्नापदेशमवधूय सितोत्तरीयंस्तोकावशेषितसदाभरणप्रबन्धा ।अङ्गीकरोत्यरुणभावितमङ्गरागंप्राचीदिशा दिनपतिं परिभोक्तुकामा ॥ १५॥

jyotsnāpadeśamavadhūya sitottarīyaṃstokāvaśeṣitasadābharaṇaprabandhā |aṅgīkarotyaruṇabhāvitamaṅgarāgaṃprācīdiśā dinapatiṃ paribhoktukāmā || 15||

Verse 16

निर्णिज्य सम्प्रति निशाङ्गनिवेशलग्नंकालेयपङ्कमिव सन्तमसं कलङ्कम् ।क्षोणीभृतामरुणदीधितयोऽनुरक्ताःपादानलक्तकरसैरिव रञ्जयन्ति ॥ १६॥

nirṇijya samprati niśāṅganiveśalagnaṃkāleyapaṅkamiva santamasaṃ kalaṅkam |kṣoṇībhṛtāmaruṇadīdhitayo'nuraktāḥpādānalaktakarasairiva rañjayanti || 16||

Verse 17

प्रादुर्भविष्यति चराचरजन्तुवर्गेप्राप्तारुणेन विधुना तमसा च वेला ।आभाति भावितपरस्परदेशयोगान्मायाविभक्तिरिव लोहितशुक्लकृष्णा ॥ १७॥

prādurbhaviṣyati carācarajantuvargeprāptāruṇena vidhunā tamasā ca velā |ābhāti bhāvitaparasparadeśayogānmāyāvibhaktiriva lohitaśuklakṛṣṇā || 17||

Verse 18

उन्निद्रपद्मनयनः सुभगोत्पलाभःसम्भावितो मुनिगणैरुपपन्नबोधैः ।रागोत्तरां श्रियमवाप्य रथाङ्गशोभीजातः स एष समयो जगदेकसेव्यः ॥ १८॥

unnidrapadmanayanaḥ subhagotpalābhaḥsambhāvito munigaṇairupapannabodhaiḥ |rāgottarāṃ śriyamavāpya rathāṅgaśobhījātaḥ sa eṣa samayo jagadekasevyaḥ || 18||

Verse 19

नीतः श्रमं निहतरात्रिवरूथिनीकश्चन्द्रातपत्रविनिपातविलुप्तभूमा ।प्रत्यूषवैरिविभवेन पराहतात्माकालप्रतीक्ष इव गच्छति कामवीरः ॥ १९॥

nītaḥ śramaṃ nihatarātrivarūthinīkaścandrātapatravinipātaviluptabhūmā |pratyūṣavairivibhavena parāhatātmākālapratīkṣa iva gacchati kāmavīraḥ || 19||

Verse 20

योऽसौ जनस्य दिशतीव सुधानिधानंजातध्वनिः श्रुतिषु जागरदुन्दुभिस्ते ।मन्ये स एव मदनस्य निशाचरस्यस्वच्छन्दसौप्तिकनिवृत्तिमभिव्यनक्ति ॥ २०॥

yo'sau janasya diśatīva sudhānidhānaṃjātadhvaniḥ śrutiṣu jāgaradundubhiste |manye sa eva madanasya niśācarasyasvacchandasauptikanivṛttimabhivyanakti || 20||

Verse 21

अन्तर्बहिश्च तमसा परिमुच्यमानेजागर्यया जगति सम्प्रति दीप्यमाने ।पञ्चायुधश्चिरमपि क्रमशान्तिमिच्छन्निद्रामुपैति हृदयेषु नितम्बिनीनाम् ॥ २१॥

antarbahiśca tamasā parimucyamānejāgaryayā jagati samprati dīpyamāne |pañcāyudhaściramapi kramaśāntimicchannidrāmupaiti hṛdayeṣu nitambinīnām || 21||

Verse 22

अग्रेभवन् गुरुरिव स्वयमानकानामादिष्टसंसदिव कन्थरया तवैषः ।व्यक्तप्लुतेन निनदेन विशुद्धवर्णःप्रस्तौति नाथ निगमान् प्रतिबोधनार्हः ॥ २२॥

agrebhavan gururiva svayamānakānāmādiṣṭasaṃsadiva kantharayā tavaiṣaḥ |vyaktaplutena ninadena viśuddhavarṇaḥprastauti nātha nigamān pratibodhanārhaḥ || 22||

Verse 23

मुग्धाः स्त्रमुष्टिपरिमेयमनोज्ञमध्याःपर्यायचापलतिका इव पञ्चबाणः ।प्रास्थानिकप्रणयदुर्विनयोपशान्त्यैप्रत्यक्षयन् प्रतिनिवर्तयतीव यूनः ॥ २३॥

mugdhāḥ stramuṣṭiparimeyamanojñamadhyāḥparyāyacāpalatikā iva pañcabāṇaḥ |prāsthānikapraṇayadurvinayopaśāntyaipratyakṣayan pratinivartayatīva yūnaḥ || 23||

Verse 24

अन्तश्चकासदसितोत्पलमङ्गयोगाद्भासोन्मदेव परिमीलिततारकार्था ।निष्पीतकान्तिमकरन्दरसं प्रतीच्यांनीहारमानुचषकं निदधाति सन्ध्या ॥ २४॥

antaścakāsadasitotpalamaṅgayogādbhāsonmadeva parimīlitatārakārthā |niṣpītakāntimakarandarasaṃ pratīcyāṃnīhāramānucaṣakaṃ nidadhāti sandhyā || 24||

Verse 25

दृष्ट्वा निमीलितवतीं नियतिप्रभावादात्मप्रियां कुमुदिनीमवधूतधमा ।च्योतत्तुषारनयनोदकबिन्दुरिन्दुःप्रस्थानमिच्छति महत्प्रतिपन्नदैन्यः ॥ २५॥

dṛṣṭvā nimīlitavatīṃ niyatiprabhāvādātmapriyāṃ kumudinīmavadhūtadhamā |cyotattuṣāranayanodakabindurinduḥprasthānamicchati mahatpratipannadainyaḥ || 25||

Verse 26

भोक्तुं दिवं निजवियोगविलुप्तदीप्तिंप्रागेव तीव्ररुचिना प्रहितेव सन्ध्या ।मालिन्ययोगमपनीय करावमर्शैःप्रायो यथार्हमनुलिम्पति कुङ्कुमेन ॥ २६॥

bhoktuṃ divaṃ nijaviyogaviluptadīptiṃprāgeva tīvrarucinā prahiteva sandhyā |mālinyayogamapanīya karāvamarśaiḥprāyo yathārhamanulimpati kuṅkumena || 26||

Verse 27

अर्थेन पाटलमनूरुकरानुषङ्गादर्थान्तरेण मणिमेचकमन्तरिक्षम् ।अस्पृष्टतापमधिरोहति निस्तमस्कंसंवीतपीतवसनेन तुलां त्वयैव ॥ २७॥

arthena pāṭalamanūrukarānuṣaṅgādarthāntareṇa maṇimecakamantarikṣam |aspṛṣṭatāpamadhirohati nistamaskaṃsaṃvītapītavasanena tulāṃ tvayaiva || 27||

Verse 28

पद्मापदाम्बुरुहयावकपिङ्गधाम्नाभासा नितान्तमुदयान्तरितस्य भानोः ।आरज्यते गगनमद्य जगत्प्रसूतेर्नाभीसरोरुहभुवा रजसेव गात्रम् ॥ २८॥

padmāpadāmburuhayāvakapiṅgadhāmnābhāsā nitāntamudayāntaritasya bhānoḥ |ārajyate gaganamadya jagatprasūternābhīsaroruhabhuvā rajaseva gātram || 28||

Verse 29

दग्धुं तमो दनुजवृन्दमिवाम्बुराशेरुत्तस्थुषो मधुरिपोरिव तिग्मधाम्नः ।उन्मेषिणी सुमनसामुदिता पुरस्ताच्चक्रप्रभामनुकरोति मरीचिमाली ॥ २९॥

dagdhuṃ tamo danujavṛndamivāmburāśeruttasthuṣo madhuriporiva tigmadhāmnaḥ |unmeṣiṇī sumanasāmuditā purastāccakraprabhāmanukaroti marīcimālī || 29||

Verse 30

दृष्टिद्वयं नियतकालमिदं प्रजानामेका निमीलति तथोरितराप्यलक्ष्म्या ।तत्तादृशोस्तव दृशोर्युगपत्प्रबोधादालोकयोगमनघं भजतां त्रिलोकी ॥ ३०॥

dṛṣṭidvayaṃ niyatakālamidaṃ prajānāmekā nimīlati tathoritarāpyalakṣmyā |tattādṛśostava dṛśoryugapatprabodhādālokayogamanaghaṃ bhajatāṃ trilokī || 30||

Verse 31

प्राचीनशैलविषये प्रचुरांशुरेखांसन्ध्यादशामरुणरागघृतावसिक्ताम् ।कालो निधाय सृजतीव शनैस्तदन्तेतिग्मद्युतिं त्रिभुवनैकमहाप्रदीपम् ॥ ३१॥

prācīnaśailaviṣaye pracurāṃśurekhāṃsandhyādaśāmaruṇarāgaghṛtāvasiktām |kālo nidhāya sṛjatīva śanaistadantetigmadyutiṃ tribhuvanaikamahāpradīpam || 31||

Verse 32

पर्याप्तरश्मिनिकरेण सुवृत्तभूम्नासूर्येन्दुबिम्बयुगलेन समस्थितेन ।आभाति कालवणिजा परिकल्प्यमानानक्तन्दिवक्षणतुलेच नमःस्थलश्रीः ॥ ३२॥

paryāptaraśminikareṇa suvṛttabhūmnāsūryendubimbayugalena samasthitena |ābhāti kālavaṇijā parikalpyamānānaktandivakṣaṇatuleca namaḥsthalaśrīḥ || 32||

Verse 33

नैशं तमः क्षिपति नन्दितचक्रवाकेपद्मानि बोधयति भावितमित्रभावे ।दृष्टिं प्रसाधयति दर्शितसत्पथेऽस्मिन्दोषोल्बणा कुमुदिनी बहुमानशून्या ॥ ३३॥

naiśaṃ tamaḥ kṣipati nanditacakravākepadmāni bodhayati bhāvitamitrabhāve |dṛṣṭiṃ prasādhayati darśitasatpathe'smindoṣolbaṇā kumudinī bahumānaśūnyā || 33||

Verse 34

पादस्पृशां दिशति भूमिभृतां प्रकाशंसत्त्वं समेधयति सद्भिरुदीरितार्घ्यः ।तेजोगणानपि तिरस्कुरुते स्वदीप्त्याचक्रप्रियस्त्वमिव सम्प्रति चण्डभानुः ॥ ३४॥

pādaspṛśāṃ diśati bhūmibhṛtāṃ prakāśaṃsattvaṃ samedhayati sadbhirudīritārghyaḥ |tejogaṇānapi tiraskurute svadīptyācakrapriyastvamiva samprati caṇḍabhānuḥ || 34||

Verse 35

आजानपाण्डरतनुः परभागमृच्छन्नीलाम्बरद्युतिमुषा निजलाञ्छनेन ।स्फीताकृतिः परिगतो मदरागलक्ष्म्यावीर त्वदग्रज इवैष विभाति चन्द्रः ॥ ३५॥

ājānapāṇḍaratanuḥ parabhāgamṛcchannīlāmbaradyutimuṣā nijalāñchanena |sphītākṛtiḥ parigato madarāgalakṣmyāvīra tvadagraja ivaiṣa vibhāti candraḥ || 35||

Verse 36

सन्ध्योपरागसमयं प्रतिलभ्य पुण्यंस्नातुं निशा गगनसौधतलावतीर्णा ।आरक्तरूपमवलम्बयता कराग्रंपत्या सह प्रविशतीव परं समुद्रम् ॥ ३६॥

sandhyoparāgasamayaṃ pratilabhya puṇyaṃsnātuṃ niśā gaganasaudhatalāvatīrṇā |āraktarūpamavalambayatā karāgraṃpatyā saha praviśatīva paraṃ samudram || 36||

Verse 37

देव त्वयीव दिवसागमजागरूकेसंरक्तविश्वमुदयं सवितर्युपेते ।अस्तं शनैरभिपतन् भजते मृगाङ्कस्त्वद्वैरिवारवनितावदनेन्द्ववस्थाम् ॥ ३७॥

deva tvayīva divasāgamajāgarūkesaṃraktaviśvamudayaṃ savitaryupete |astaṃ śanairabhipatan bhajate mṛgāṅkastvadvairivāravanitāvadanendvavasthām || 37||

Verse 38

राजास्तमेति सुहृदा मदनेन सार्धंदीनाकृतिः कुमुदिनी दृढबद्धकोशा ।वैरी समेति विषमाश्व इतीव भीताछायाच्छलेन भजते गगनं त्रियामा ॥ ३८॥

rājāstameti suhṛdā madanena sārdhaṃdīnākṛtiḥ kumudinī dṛḍhabaddhakośā |vairī sameti viṣamāśva itīva bhītāchāyācchalena bhajate gaganaṃ triyāmā || 38||

Verse 39

आमृश्य रात्रिमरुणोदयजातपुष्पांप्राप्तानुताप इव सत्पथलङ्घनेन ।ज्योत्स्नांशुकं द्विजपतिः परिधाय नूनंव्रीडानतो विशति वारिनिधिं विवर्णः ॥ ३९॥

āmṛśya rātrimaruṇodayajātapuṣpāṃprāptānutāpa iva satpathalaṅghanena |jyotsnāṃśukaṃ dvijapatiḥ paridhāya nūnaṃvrīḍānato viśati vārinidhiṃ vivarṇaḥ || 39||

Verse 40

अभ्येति भानुरुदयाद्रिमसह्यतेजाःस्थातुं स एष समयो न ममेति पश्यन् ।प्रायः समाश्रयति पाशभृताभिगुप्तंतारापतिश्चरमसागरतोयदुर्गम् ॥ ४०॥

abhyeti bhānurudayādrimasahyatejāḥsthātuṃ sa eṣa samayo na mameti paśyan |prāyaḥ samāśrayati pāśabhṛtābhiguptaṃtārāpatiścaramasāgaratoyadurgam || 40||

Verse 41

मूले मनाग् भवति मुञ्चति पूर्वभागंशैथिल्यमृच्छति तमालरुचिस्त्रियामा ।आकृष्यते चरमशैलवने विहर्तुंसीरायुधेन यमुनेव सुधांशुनेयम् ॥ ४१॥

mūle manāg bhavati muñcati pūrvabhāgaṃśaithilyamṛcchati tamālarucistriyāmā |ākṛṣyate caramaśailavane vihartuṃsīrāyudhena yamuneva sudhāṃśuneyam || 41||

Verse 42

प्रस्थानकालभजनात् परितोषितेनज्योत्स्नात्मिकां हरिवधूसहजेन दत्ताम् ।प्रायेण नाकवनितानखदीप्तिलक्ष्यांशेषापटीं चमरभूभृदसौ दधार ॥ ४२॥

prasthānakālabhajanāt paritoṣitenajyotsnātmikāṃ harivadhūsahajena dattām |prāyeṇa nākavanitānakhadīptilakṣyāṃśeṣāpaṭīṃ camarabhūbhṛdasau dadhāra || 42||

Verse 43

सूक्ष्माभिरामनिजदीधितिसूत्रलम्बीपर्यन्तलग्नतिमिरुलकदर्शनीयः ।सिन्दूररञ्जित इवैष विभाति लक्ष्म्याःसीमन्तमौक्तिकमणिः प्रतिभाति चन्द्रः ॥ ४३॥

sūkṣmābhirāmanijadīdhitisūtralambīparyantalagnatimirulakadarśanīyaḥ |sindūrarañjita ivaiṣa vibhāti lakṣmyāḥsīmantamauktikamaṇiḥ pratibhāti candraḥ || 43||

Verse 44

प्रालेयरूषितमिदं प्रथमेतराब्धौमग्नैकदेशमनुयाति मृगाङ्कबिम्बम् ।मानच्छिदां मकरकेतनसायकानांशाणोपलं चिरनिघर्षणकर्शितार्थम् ॥ ४४॥

prāleyarūṣitamidaṃ prathametarābdhaumagnaikadeśamanuyāti mṛgāṅkabimbam |mānacchidāṃ makaraketanasāyakānāṃśāṇopalaṃ ciranigharṣaṇakarśitārtham || 44||

Verse 45

आदौ वराभमुदितं शरपाण्डुमध्येपश्चान्मधूकपरिधूसरमिन्दुबिम्बम् ।सम्पद्यते पुनरदृष्टतमामवस्थांकालार्पितं करजचिह्नमिव क्षपायाः ॥ ४५॥

ādau varābhamuditaṃ śarapāṇḍumadhyepaścānmadhūkaparidhūsaramindubimbam |sampadyate punaradṛṣṭatamāmavasthāṃkālārpitaṃ karajacihnamiva kṣapāyāḥ || 45||

Verse 46

नैशं तमिस्रमरुणेन विलुप्तसारंनिःशेषयन्नयमुदेति मयूखमाली ।मत्सेवनेन पुरतो मुषितैकदेशंविद्यावतां व्रजिनरशिमिवान्तरात्मा ॥ ४६॥

naiśaṃ tamisramaruṇena viluptasāraṃniḥśeṣayannayamudeti mayūkhamālī |matsevanena purato muṣitaikadeśaṃvidyāvatāṃ vrajinaraśimivāntarātmā || 46||

Verse 47

उद्गच्छता पुरुषकेसरिणेव पूष्णाकाले तमो विदलितं करजैः प्रवालैः ।गाढं हिरण्यकशिपोरिव गात्रमन्यत्सन्ध्याच्छलेन रुधिरं क्षरतीव सान्द्रम् ॥ ४७॥

udgacchatā puruṣakesariṇeva pūṣṇākāle tamo vidalitaṃ karajaiḥ pravālaiḥ |gāḍhaṃ hiraṇyakaśiporiva gātramanyatsandhyācchalena rudhiraṃ kṣaratīva sāndram || 47||

Verse 48

प्राप्तोदयस्य तपनस्य तवेव धाम्नाक्षिप्तो गुहान्तरनिरुद्ध इवान्धकारः ।विश्वावलोकननिरोधवियातवृत्तेरत्याहितस्य परिपाकमिवैष भुङ्क्ते ॥ ४८॥

prāptodayasya tapanasya taveva dhāmnākṣipto guhāntaraniruddha ivāndhakāraḥ |viśvāvalokananirodhaviyātavṛtteratyāhitasya paripākamivaiṣa bhuṅkte || 48||

Verse 49

मग्ना चिरं महति सन्तमसाम्बुराशौदंष्ट्राभिरामरुचिना दिवसागमेन ।उत्क्षिप्यते दनुजशोणितलोहितेनप्रायो वराहवपुषा विभुनेव भूमिः ॥ ४९॥

magnā ciraṃ mahati santamasāmburāśaudaṃṣṭrābhirāmarucinā divasāgamena |utkṣipyate danujaśoṇitalohitenaprāyo varāhavapuṣā vibhuneva bhūmiḥ || 49||

Verse 50

निद्रामपास्य तमसा च दृशो निरोधंप्रत्यङ्मुखं प्रथमतः प्रथयन् प्रकाशम् ।निःश्रेयसप्रतिपदेन निजेन धाम्नाविश्वं समाधिरिव दर्शयते विवस्वान् ॥ ५०॥

nidrāmapāsya tamasā ca dṛśo nirodhaṃpratyaṅmukhaṃ prathamataḥ prathayan prakāśam |niḥśreyasapratipadena nijena dhāmnāviśvaṃ samādhiriva darśayate vivasvān || 50||

Verse 51

आशापरीतमविवेकमिवान्धकारंशङ्काशतास्पदमलक्षितसर्वतत्त्वम् ।निर्धूय सम्प्रति निशामिव बाह्यविद्यांतत्त्वावसाय इव भाति विभातकालः ॥ ५१॥

āśāparītamavivekamivāndhakāraṃśaṅkāśatāspadamalakṣitasarvatattvam |nirdhūya samprati niśāmiva bāhyavidyāṃtattvāvasāya iva bhāti vibhātakālaḥ || 51||

Verse 52

निर्विश्य चन्द्रसितपद्मरसं निशात्मालोलम्बजातिरभितो लुलितान्यपुष्पा ।त्वद्वक्त्रचन्द्रनिरपायरसानिदानींपद्मानुपैति परितोषितराजहंसान् ॥ ५२॥

nirviśya candrasitapadmarasaṃ niśātmālolambajātirabhito lulitānyapuṣpā |tvadvaktracandranirapāyarasānidānīṃpadmānupaiti paritoṣitarājahaṃsān || 52||

Verse 53

नात्यन्ततः कुमुदिनी प्रतिपन्ननिद्रानातीव बोधमुपयाति सरोजिनी च ।एतेन नूनमनयोरविशेषदृश्वानाथानुवृत्तिनियतेव भवत्यवस्था ॥ ५३॥

nātyantataḥ kumudinī pratipannanidrānātīva bodhamupayāti sarojinī ca |etena nūnamanayoraviśeṣadṛśvānāthānuvṛttiniyateva bhavatyavasthā || 53||

Verse 54

पर्यस्यता सुरभिपद्मपरागजालंपक्षानिलेन परिधूननसम्भवेन ।सन्धुक्षयन्ति मकरध्वजहव्यवाहंशान्तं पुनः पुनरमी सरसीषु हंसाः ॥ ५४॥

paryasyatā surabhipadmaparāgajālaṃpakṣānilena paridhūnanasambhavena |sandhukṣayanti makaradhvajahavyavāhaṃśāntaṃ punaḥ punaramī sarasīṣu haṃsāḥ || 54||

Verse 55

कालोत्थिताः स्थितिभृतो गुणयन्त्रितत्वाद्दानोदकार्द्रकरपुष्करदर्शनीयाः ।सम्भावयन्त्यभिमुखाः समयोपयातान्भृङ्गान् वनीपकजनानिव वारणेन्द्राः ॥ ५५॥

kālotthitāḥ sthitibhṛto guṇayantritatvāddānodakārdrakarapuṣkaradarśanīyāḥ |sambhāvayantyabhimukhāḥ samayopayātānbhṛṅgān vanīpakajanāniva vāraṇendrāḥ || 55||

Verse 56

गञ्जामुपेत्य मदकुञ्जरगण्डपालींमत्तान् समीक्ष्य मधुपान् परिघूर्णमानान् ।शुद्धानि हन्त कुमुदानि तमस्यपेतेभूयस्तदन्वयभयादिव सङ्कुचन्ति ॥ ५६॥

gañjāmupetya madakuñjaragaṇḍapālīṃmattān samīkṣya madhupān parighūrṇamānān |śuddhāni hanta kumudāni tamasyapetebhūyastadanvayabhayādiva saṅkucanti || 56||

Verse 57

सत्त्वक्षमाधिकतया शयिताः पृथिव्यांनिद्रामयीं व्यपगमय्य निजामविद्याम् ।निःसङ्गवृत्तिनियताः स्थिरसंयमार्हामुञ्चन्ति सम्प्रति मदं मुदिता गजेन्द्राः ॥ ५७॥

sattvakṣamādhikatayā śayitāḥ pṛthivyāṃnidrāmayīṃ vyapagamayya nijāmavidyām |niḥsaṅgavṛttiniyatāḥ sthirasaṃyamārhāmuñcanti samprati madaṃ muditā gajendrāḥ || 57||

Verse 58

शैब्यादयस्तव हयाः समयप्रबुद्धाचत्वार एव निगमा इव मूर्तिमन्तः ।आवर्तयन्त्यतनुहेषितवीचिभेदैर्वैरात्रिकं वटुभिरध्ययनं प्रवृत्तम् ॥ ५८॥

śaibyādayastava hayāḥ samayaprabuddhācatvāra eva nigamā iva mūrtimantaḥ |āvartayantyatanuheṣitavīcibhedairvairātrikaṃ vaṭubhiradhyayanaṃ pravṛttam || 58||

Verse 59

आयोधने विहरणे व्यवधानवन्तःप्राज्यैः परिच्छद परिष्करणोपचारैः ।संयोजयन्ति रथयोगविदः शताङ्गंतार्क्ष्यं द्वितीयमिव सारथयस्त्वदीयाः ॥ ५९॥

āyodhane viharaṇe vyavadhānavantaḥprājyaiḥ paricchada pariṣkaraṇopacāraiḥ |saṃyojayanti rathayogavidaḥ śatāṅgaṃtārkṣyaṃ dvitīyamiva sārathayastvadīyāḥ || 59||

Verse 60

निद्राविशेषविगमेऽपि मद्रानुषङ्गान्मन्दं दृशो मुकुलयन्ति मदावलेन्द्राः ।एषामनूरुकिरणैररुणीकृतानांसप्तस्रुतां भवति सान्ध्यपयोदलक्ष्मीः ॥ ६०॥

nidrāviśeṣavigame'pi madrānuṣaṅgānmandaṃ dṛśo mukulayanti madāvalendrāḥ |eṣāmanūrukiraṇairaruṇīkṛtānāṃsaptasrutāṃ bhavati sāndhyapayodalakṣmīḥ || 60||

Verse 61

आलक्ष्यदूरमवरोधगृहादमुष्मात्स्वाभाविकं वदनमारुतसौरमं ते ।अम्भोरुहाङ्कणमपत्रपयन् समीरोमन्दं परिभ्रमति मन्दिरदीर्घिकासु ॥ ६१॥

ālakṣyadūramavarodhagṛhādamuṣmātsvābhāvikaṃ vadanamārutasauramaṃ te |ambhoruhāṅkaṇamapatrapayan samīromandaṃ paribhramati mandiradīrghikāsu || 61||

Verse 62

आघूर्णितानि मृदुना पवनेन पद्मान्यादेशयन्ति मदलेशमयीमवस्थाम् ।निर्गच्छतां तव च वारवधूजनानांनिद्रावशेषकलुषाणि विलोचनानि ॥ ६२॥

āghūrṇitāni mṛdunā pavanena padmānyādeśayanti madaleśamayīmavasthām |nirgacchatāṃ tava ca vāravadhūjanānāṃnidrāvaśeṣakaluṣāṇi vilocanāni || 62||

Verse 63

रेणूत्कराः सरसिजोत्पलकैरवाणांकुर्वन्त्यनूरुतिमिरेन्दुरुचिप्रकाशाः ।प्रायः समुद्रतरुणीपरिकर्मभूतांचर्चां नवीनघुसृणागरुचन्द्रनानाम् ॥ ६३॥

reṇūtkarāḥ sarasijotpalakairavāṇāṃkurvantyanūrutimirenduruciprakāśāḥ |prāyaḥ samudrataruṇīparikarmabhūtāṃcarcāṃ navīnaghusṛṇāgarucandranānām || 63||

Verse 64

अध्यासितं कुमुदतल्पमपोह्य कालेपद्मोत्पलानि शनकैः श्रियमाव्रजन्तीम् ।सञ्जीवयन्त्यलघुचामरदर्शनीयैःपक्षैः स्वयं परिजना इव राजहंसाः ॥ ६४॥

adhyāsitaṃ kumudatalpamapohya kālepadmotpalāni śanakaiḥ śriyamāvrajantīm |sañjīvayantyalaghucāmaradarśanīyaiḥpakṣaiḥ svayaṃ parijanā iva rājahaṃsāḥ || 64||

Verse 65

प्रत्यूषलक्षणरसायनसम्प्रयोगात्?प्रालेयरश्मिमहसाजरसेव मुक्तः ।पद्मोत्पलप्रभृतिभिः परिकर्मवत्योगृह्णन्ति यौवनदशां गृहदीर्घिकास्ते ॥ ६५॥

pratyūṣalakṣaṇarasāyanasamprayogāt?prāleyaraśmimahasājaraseva muktaḥ |padmotpalaprabhṛtibhiḥ parikarmavatyogṛhṇanti yauvanadaśāṃ gṛhadīrghikāste || 65||

Verse 66

औद्यानिकीषु सुमनःस्वनवाप्तपूर्वनूनं सरोरुहवनेषु च नूतनेषु ।आदित्सते वदनमारुतसौरभं तेशय्यानिकायमभितो विहरन् समीरः ॥ ६६॥

audyānikīṣu sumanaḥsvanavāptapūrvanūnaṃ saroruhavaneṣu ca nūtaneṣu |āditsate vadanamārutasaurabhaṃ teśayyānikāyamabhito viharan samīraḥ || 66||

Verse 67

अर्च्यस्य सम्प्रति सतामवगाढतीर्थामन्ये प्रगृह्य नलिनी मकरन्दमर्घ्यम् ।व्यक्तद्विरेफनिनदा विहिताभिमुख्यापत्युस्त्विषां प्रणयतीव करप्रसारम् ॥ ६७॥

arcyasya samprati satāmavagāḍhatīrthāmanye pragṛhya nalinī makarandamarghyam |vyaktadvirephaninadā vihitābhimukhyāpatyustviṣāṃ praṇayatīva karaprasāram || 67||

Verse 68

ज्योत्स्नासखीं कुमुदिनीं भ्रमरः प्रहृष्यन्निर्विश्य नित्यपरिशुद्धरुचिं निशायाम् ।रागादुपैति नलिनीं रजसाभिजुष्टांकिं नाम नाचरति मन्मथहस्तवर्ती ॥ ६८॥

jyotsnāsakhīṃ kumudinīṃ bhramaraḥ prahṛṣyannirviśya nityapariśuddharuciṃ niśāyām |rāgādupaiti nalinīṃ rajasābhijuṣṭāṃkiṃ nāma nācarati manmathahastavartī || 68||

Verse 69

सन्ध्याच्छलेन पुरुषोत्तम सम्प्रतं तेसैवाधुना भृगुसुता तमसां निहन्त्री ।भूयः समुत्थितवती घृतपुण्डरीकाभोगाय सागरगृहाद् भुवनैकयूनः ॥ ६९॥

sandhyācchalena puruṣottama samprataṃ tesaivādhunā bhṛgusutā tamasāṃ nihantrī |bhūyaḥ samutthitavatī ghṛtapuṇḍarīkābhogāya sāgaragṛhād bhuvanaikayūnaḥ || 69||

Verse 70

चन्द्रातपत्रिदिवशैवलिनीप्रवाहेमग्नोत्थितां कमलिनीमुपसेवमानाः ।प्रत्यग्रभिन्नमुकुलप्रसृतैः परागैरुत्थापयन्त्यगरुधूपमिवोत्पलिन्या ॥ ७०॥

candrātapatridivaśaivalinīpravāhemagnotthitāṃ kamalinīmupasevamānāḥ |pratyagrabhinnamukulaprasṛtaiḥ parāgairutthāpayantyagarudhūpamivotpalinyā || 70||

Verse 71

पौरन्दरीं दिशमनूरुनिबद्धरागांदृष्ट्वा तथा परिणमत्यपरा दिशापि ।स्त्रीणां गतानुगतिकप्रतिमत्तिभाजांख्यातं ततो भवति कामितकामिनीत्वम् ॥ ७१॥

paurandarīṃ diśamanūrunibaddharāgāṃdṛṣṭvā tathā pariṇamatyaparā diśāpi |strīṇāṃ gatānugatikapratimattibhājāṃkhyātaṃ tato bhavati kāmitakāminītvam || 71||

Verse 72

निद्रायते कुमुदिनी चिरसम्प्रबुद्धासुप्ता प्रबोधमुपयाति सरोजिनी च ।यामेषु वृत्तिमनयोरधिगम्य नूनंशिष्यायितं त्वदवरोधनितम्बिनीभिः ॥ ७२॥

nidrāyate kumudinī cirasamprabuddhāsuptā prabodhamupayāti sarojinī ca |yāmeṣu vṛttimanayoradhigamya nūnaṃśiṣyāyitaṃ tvadavarodhanitambinībhiḥ || 72||

Verse 73

मित्रस्य लुप्ततमसोऽप्यतिरागभाजःसम्प्रोक्षणं मम न युक्तमितीव मत्वा ।मीलत्यसौ कुमुदिनी सह तारकाभिःप्राप्तं व्रतं तदिह राजपरिग्रहाणाम् ॥ ७३॥

mitrasya luptatamaso'pyatirāgabhājaḥsamprokṣaṇaṃ mama na yuktamitīva matvā |mīlatyasau kumudinī saha tārakābhiḥprāptaṃ vrataṃ tadiha rājaparigrahāṇām || 73||

Verse 74

आमोदयोगमवशात् सहसाश्रयन्तेपत्युस्त्विषां तव च पादनिषेवणेन ।क्षिप्तास्त्वया हृदि गृहीतशुचः क्षितीन्द्राःस्वान्तर्निविष्टमधुपाश्च सरोजकोशाः ॥ ७४॥

āmodayogamavaśāt sahasāśrayantepatyustviṣāṃ tava ca pādaniṣevaṇena |kṣiptāstvayā hṛdi gṛhītaśucaḥ kṣitīndrāḥsvāntarniviṣṭamadhupāśca sarojakośāḥ || 74||

Verse 75

आविःस्मितैरमरसिन्धुतरङ्गकल्पैराकेकरप्रियतमाजनदृष्टिभोग्यैः ।त्वत्सौखशायनिकसूरिङ्गणेन सार्धंनिर्वेशयोगमुपयाम निरीक्षणैस्ते ॥ ७५॥

āviḥsmitairamarasindhutaraṅgakalpairākekarapriyatamājanadṛṣṭibhogyaiḥ |tvatsaukhaśāyanikasūriṅgaṇena sārdhaṃnirveśayogamupayāma nirīkṣaṇaiste || 75||

Verse 76

अधिगतनिलयानामौपवाह्यद्विपानांमदपयसि वितत्वन् मज्जनोन्मज्जनानि ।प्रवहति पवमानः स्पन्दयन् मन्दमन्दंपरिणमदरुणिम्नः पङ्कजारण्यकोशान् ॥ ७६॥

adhigatanilayānāmaupavāhyadvipānāṃmadapayasi vitatvan majjanonmajjanāni |pravahati pavamānaḥ spandayan mandamandaṃpariṇamadaruṇimnaḥ paṅkajāraṇyakośān || 76||

Verse 77

उपवनमधुपानामुन्मदैः स्वैरगीतैस्तनुमरुदुपदिष्टोश्चारुलस्यैर्लतानाम् ।दरविलुषितदानैर्दन्तिनां कर्णतालैःसमयसमुचितं ते भाति सङ्गीतकृत्यम् ॥ ७७॥

upavanamadhupānāmunmadaiḥ svairagītaistanumarudupadiṣṭoścārulasyairlatānām |daraviluṣitadānairdantināṃ karṇatālaiḥsamayasamucitaṃ te bhāti saṅgītakṛtyam || 77||

Verse 78

हरति रतिविहारैरर्धविस्रंसितानांयुवजनहृदयानि श्रान्तपञ्चायुधानि ।उपहितगुणमारादुत्थिताभिर्वधूभिःकुटिलनियमिताग्रं गुम्फनं चूलिकानाम् ॥ ७८॥

harati rativihārairardhavisraṃsitānāṃyuvajanahṛdayāni śrāntapañcāyudhāni |upahitaguṇamārādutthitābhirvadhūbhiḥkuṭilaniyamitāgraṃ gumphanaṃ cūlikānām || 78||

Verse 79

क्षितिरियमवधूतध्वान्तनीलोत्तरीयाविकसितमुखपद्मा व्यक्तसन्ध्याङ्गरागा ।अभिमतकरदानान्निर्यपेक्षा त्वदन्यैरनुभवितुमिव त्वां दर्शयन्त्यात्मरूपम् ॥ ७९॥

kṣitiriyamavadhūtadhvāntanīlottarīyāvikasitamukhapadmā vyaktasandhyāṅgarāgā |abhimatakaradānānniryapekṣā tvadanyairanubhavitumiva tvāṃ darśayantyātmarūpam || 79||

Verse 80

मधुन इव दयायाः सामरस्यं दधानैःकमलवनमनन्यां कान्तिमध्यापयद्भिः ।फणिपतिरमणीयं देवपर्यङ्कमुज्झन्परिणमय शुभं नः पावनैरक्षिपातैः ॥ ८०॥

madhuna iva dayāyāḥ sāmarasyaṃ dadhānaiḥkamalavanamananyāṃ kāntimadhyāpayadbhiḥ |phaṇipatiramaṇīyaṃ devaparyaṅkamujjhanpariṇamaya śubhaṃ naḥ pāvanairakṣipātaiḥ || 80||

Verse 81

दिनमुख इति नाम श्रावितः सूतपुत्रैरभजत जितनिद्रो जागरं यादवेन्द्रः ।सरिदुपगमकाले साधुसंरक्षणार्थीमुनिभिरिव स एव स्तूयमानो मुकुन्दः ॥ ८१॥

dinamukha iti nāma śrāvitaḥ sūtaputrairabhajata jitanidro jāgaraṃ yādavendraḥ |saridupagamakāle sādhusaṃrakṣaṇārthīmunibhiriva sa eva stūyamāno mukundaḥ || 81||

Verse 82

धनमिव निगमानां धर्ममुत्तम्भयिष्यन्त्रिजगदनुविधेयं कर्म निष्पाद्य सान्ध्यम् ।सितगुणपरिधानैः सेवितो मन्त्रिमुख्यैरलमकुरुत नाथो हैममास्थानपीठम् ॥ ८२॥

dhanamiva nigamānāṃ dharmamuttambhayiṣyantrijagadanuvidheyaṃ karma niṣpādya sāndhyam |sitaguṇaparidhānaiḥ sevito mantrimukhyairalamakuruta nātho haimamāsthānapīṭham || 82||

Verse 83

इति श्रीयदुनाथसुप्रभातं सम्पूर्णम् ।स्तोत्रसमुच्चयः २ (६९)

iti śrīyadunāthasuprabhātaṃ sampūrṇam |stotrasamuccayaḥ 2 (69)

॥ इति यदुनाथसुप्रभातम् सम्पूर्णम् ॥

Recitation complete

Read inside the frame. The rest of the page opens when you reach the end.

How many verses are in Yadunatha Suprabhatam?

Yadunatha Suprabhatam has 83 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.

Can I read Yadunatha Suprabhatam in Telugu, Kannada or Tamil?

Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.

Is there a PDF of Yadunatha Suprabhatam?

You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.

Learn Sanskrit

About Yadunatha Suprabhatam

Yadunatha Suprabhatam is a stotra addressed to Viṣṇu, in Sanskrit (in Devanagari: यदुनाथसुप्रभातम् (yadunāthasuprabhātam)). Source: Suprabhata.

Yadunatha Suprabhatam (यदुनाथसुप्रभातम्): a morning hymn (suprabhāta) to Viṣṇu. 83 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

What you will find on this page

This page gives the original text in Devanagari, IAST transliteration and Telugu, Kannada and Tamil scripts.

Related

More Viṣṇu stotras

A verse in your inbox, every morning

One verse, its meaning, and one word to learn. Two minutes a day.