विष्णुस्तवः वराहप्रोक्तः अथवा गौरमुखकृतः Vishnu Stavah

गौरमुखकृतःधरण्युवाच ।कथं गौरमुखो विष्णुं तोषयामास भूधर ।एतन्मे कौतुकं श्रोतुं सम्यगिच्छा प्रवर्त्तते ॥ १॥

gauramukhakṛtaḥdharaṇyuvāca |kathaṃ gauramukho viṣṇuṃ toṣayāmāsa bhūdhara |etanme kautukaṃ śrotuṃ samyagicchā pravarttate || 1||

वराह उवाच ।नमोऽस्तु विष्णवे नित्यं नमस्ते पीतवाससे ।नमस्ते चाद्यरूपाय नमस्ते जलरूपिणे ॥ २॥

varāha uvāca |namo'stu viṣṇave nityaṃ namaste pītavāsase |namaste cādyarūpāya namaste jalarūpiṇe || 2||

नमस्ते सर्वसंस्थाय नमस्ते जलशायिने ।नमस्ते क्षितिरूपाय नमस्ते तेजसात्मने ॥ ३॥

namaste sarvasaṃsthāya namaste jalaśāyine |namaste kṣitirūpāya namaste tejasātmane || 3||

नमस्ते वायुरूपाय नमस्ते व्योमरूपिणे ।त्वं देवः सर्वभूतानां प्रभुस्त्वमसि हृच्छयः ॥ ४॥

namaste vāyurūpāya namaste vyomarūpiṇe |tvaṃ devaḥ sarvabhūtānāṃ prabhustvamasi hṛcchayaḥ || 4||

त्वमोङ्कारो वषट्कारः सर्वत्रैव च संस्थितः ।त्वमादिः सर्वदेवानां तव चादिर्न विद्यते ॥ ५॥

tvamoṅkāro vaṣaṭkāraḥ sarvatraiva ca saṃsthitaḥ |tvamādiḥ sarvadevānāṃ tava cādirna vidyate || 5||

त्वं भूस्त्वं च भुवो देव त्वं जनस्त्वं महः स्मृतः ।त्वं तपस्त्वं च सत्यं च त्वयि देव चराचरम् ॥ ६॥

tvaṃ bhūstvaṃ ca bhuvo deva tvaṃ janastvaṃ mahaḥ smṛtaḥ |tvaṃ tapastvaṃ ca satyaṃ ca tvayi deva carācaram || 6||

त्वत्तो भूतमिदं विश्वं त्वदुद्भूता ऋगादयः ।त्वत्तः शास्त्राणि जातानि त्वत्तो यज्ञाः प्रतिष्ठिताः ॥ ७॥

tvatto bhūtamidaṃ viśvaṃ tvadudbhūtā ṛgādayaḥ |tvattaḥ śāstrāṇi jātāni tvatto yajñāḥ pratiṣṭhitāḥ || 7||

त्वत्तो वृक्षा वीरुधश्च त्वत्तः सर्वा वनौषधीः ।पशवः पक्षिणः सर्पास्त्वत्त एव जनार्दन ॥ ८॥

tvatto vṛkṣā vīrudhaśca tvattaḥ sarvā vanauṣadhīḥ |paśavaḥ pakṣiṇaḥ sarpāstvatta eva janārdana || 8||

ममापि देवदेवेश राजा दुर्जयसंज्ञितः ।आगतोऽभ्यागतस्तस्य आतिथ्यं कर्त्तुमुत्सहे ॥ ९॥

mamāpi devadeveśa rājā durjayasaṃjñitaḥ |āgato'bhyāgatastasya ātithyaṃ karttumutsahe || 9||

तस्य मे निर्धनस्याद्य देवदेव जगत्पते ।भक्तिनम्रस्य देवेश कुरुष्वान्नाद्यसञ्चयम् ॥ १०॥

tasya me nirdhanasyādya devadeva jagatpate |bhaktinamrasya deveśa kuruṣvānnādyasañcayam || 10||

यं यं स्पृशामि हस्तेन यं यं पश्यामि चक्षुषा ।वृक्षं वा तृणकन्दं वा तत्तदन्नं चतुर्विधम् ॥ ११॥

yaṃ yaṃ spṛśāmi hastena yaṃ yaṃ paśyāmi cakṣuṣā |vṛkṣaṃ vā tṛṇakandaṃ vā tattadannaṃ caturvidham || 11||

तथा त्वन्यतमं वाऽपि यद्।ह्ध्यातं मनसा मया ।तत् सर्वं सिद्।ह्ध्यतां मह्यं नमस्ते परमेश्वर ॥ १२॥

tathā tvanyatamaṃ vā'pi yad|hdhyātaṃ manasā mayā |tat sarvaṃ sid|hdhyatāṃ mahyaṃ namaste parameśvara || 12||

इति स्तुत्या तु देवेशस्तुतोष जगतां पतिः ।मुनेस्तस्य स्वकं रूपं दर्शयामास केशवः ॥ १३॥

iti stutyā tu deveśastutoṣa jagatāṃ patiḥ |munestasya svakaṃ rūpaṃ darśayāmāsa keśavaḥ || 13||

इति वराहपुराणे एकादशोऽध्यायान्तर्गतः वराहप्रोक्तः विष्णुस्तवः समाप्तः ।गौरमुखकृतःअध्याय ११ श्लोकाः १०२२

iti varāhapurāṇe ekādaśo'dhyāyāntargataḥ varāhaproktaḥ viṣṇustavaḥ samāptaḥ |gauramukhakṛtaḥadhyāya 11 ślokāḥ 1022