सुदर्शनस्तोत्रम् १ Shrisudarshanastotram

सुदर्शन महाज्वाल प्रसीद जगदः पते ।तेजोराशे प्रसीद त्वं कोटिसूर्यमितप्रभ ॥ १॥

sudarśana mahājvāla prasīda jagadaḥ pate |tejorāśe prasīda tvaṃ koṭisūryamitaprabha || 1||

अज्ञानतिमिरध्वंसिन् प्रसीद परमाद्भुत ।सुदर्शन नमस्तेऽस्तु देवानां त्वं सुदर्शन ॥ २॥

ajñānatimiradhvaṃsin prasīda paramādbhuta |sudarśana namaste'stu devānāṃ tvaṃ sudarśana || 2||

असुराणां सुदुर्दर्श पिशाचानां भयङ्कर ।भञ्जकाय नमस्तेऽस्तु सर्वेषामपि तेजसाम् ॥ ३॥

asurāṇāṃ sudurdarśa piśācānāṃ bhayaṅkara |bhañjakāya namaste'stu sarveṣāmapi tejasām || 3||

शान्तानामपि शान्ताय घोराय च दुरात्मनाम् ।चक्राय चक्ररूपाय परचक्राय मायिने ॥ ४॥

śāntānāmapi śāntāya ghorāya ca durātmanām |cakrāya cakrarūpāya paracakrāya māyine || 4||

हतये हेतिरूपाय हेतीनां पतये नमः ।कालाय कालरूपाय कालचक्राय ते नमः ॥ ५॥

hataye hetirūpāya hetīnāṃ pataye namaḥ |kālāya kālarūpāya kālacakrāya te namaḥ || 5||

उग्राय चोग्ररूपाय क्रुद्धोल्काय नमो नमः ।सहस्राराय शूराय सहस्राक्षाय ते नमः ॥ ६॥

ugrāya cograrūpāya kruddholkāya namo namaḥ |sahasrārāya śūrāya sahasrākṣāya te namaḥ || 6||

सहस्राक्षादि पूज्याय सहस्रारशिरसे नमः ।ज्योतिर्मण्डलरूपाय जगत्त्रितय धारिणे ॥ ७॥

sahasrākṣādi pūjyāya sahasrāraśirase namaḥ |jyotirmaṇḍalarūpāya jagattritaya dhāriṇe || 7||

त्रिनेत्राय त्रयी धाम्ने नमस्तेऽस्तु त्रिरूपिणे ।त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारः त्वं ब्रह्मा त्वं प्रजापतिः ॥ ८॥

trinetrāya trayī dhāmne namaste'stu trirūpiṇe |tvaṃ yajñastvaṃ vaṣaṭkāraḥ tvaṃ brahmā tvaṃ prajāpatiḥ || 8||

त्वमेव वह्निस्तवं सूर्यः त्वं वायुस्त्वं विशाम्पतिः ।आदिमध्यान्त शून्याय नाभिचक्राय ते नमः ॥ ९॥

tvameva vahnistavaṃ sūryaḥ tvaṃ vāyustvaṃ viśāmpatiḥ |ādimadhyānta śūnyāya nābhicakrāya te namaḥ || 9||

ज्ञानविज्ञानरूपाय ध्यान ध्येयस्वरूपिणे ।चिदानन्दस्वरूपाय प्रकृतेः पृथगात्मने ॥ १०॥

jñānavijñānarūpāya dhyāna dhyeyasvarūpiṇe |cidānandasvarūpāya prakṛteḥ pṛthagātmane || 10||

चराचराणां भूतानां सृष्टिस्थित्यन्तकारिणे ।सर्वेषामपि भूतानां त्वमेव परमागतिः ॥ ११॥

carācarāṇāṃ bhūtānāṃ sṛṣṭisthityantakāriṇe |sarveṣāmapi bhūtānāṃ tvameva paramāgatiḥ || 11||

त्वयैव सर्वं सर्वेश भासते सकलं जगत् ।त्वदीयेन प्रसादेन भास्करोऽस्मि सुदर्शन ॥ १२॥

tvayaiva sarvaṃ sarveśa bhāsate sakalaṃ jagat |tvadīyena prasādena bhāskaro'smi sudarśana || 12||

त्वत्तेजसां प्रभावेन ममतेजो हतं प्रभो ।भूयस्संहर तेजस्त्वं अविषह्यं सुरासुरैः ॥ १३॥

tvattejasāṃ prabhāvena mamatejo hataṃ prabho |bhūyassaṃhara tejastvaṃ aviṣahyaṃ surāsuraiḥ || 13||

त्वत्प्रसादादहं भूयः भविष्यामि प्रभान्वितः ।क्षमस्व ते नमस्तेऽस्तु अपराधं कृतं मया ।भक्तवत्सल सर्वेश प्रणमामि पुनः पुनः ॥ १४॥

tvatprasādādahaṃ bhūyaḥ bhaviṣyāmi prabhānvitaḥ |kṣamasva te namaste'stu aparādhaṃ kṛtaṃ mayā |bhaktavatsala sarveśa praṇamāmi punaḥ punaḥ || 14||

इति स्तुतो भानुमता सुदर्शनः हतप्रभेणाद्भुत धाम वैभवः ।शशाम धाम्नातिशयेन धाम्नां सहस्रभानौ कृपया प्रसन्नः ॥ १५॥

iti stuto bhānumatā sudarśanaḥ hataprabheṇādbhuta dhāma vaibhavaḥ |śaśāma dhāmnātiśayena dhāmnāṃ sahasrabhānau kṛpayā prasannaḥ || 15||

॥ इति श्रीकुम्भकोणमाहात्म्ये श्रीसूर्यकृत श्रीसुदर्शनस्तोत्रं सम्पूर्णम् ॥

|| iti śrīkumbhakoṇamāhātmye śrīsūryakṛta śrīsudarśanastotraṃ sampūrṇam ||