सुन्दरस्तवः (बालकृष्णशास्त्रिविरचितः) Shrisundarastavah

जाम्बवत्स्मारितबलं सागरोल्लङ्घनोत्सुकम् ।स्मरतां स्फूर्तिदं दीनरक्षकं नौमि मारुतिम् ॥ १॥

jāmbavatsmāritabalaṃ sāgarollaṅghanotsukam |smaratāṃ sphūrtidaṃ dīnarakṣakaṃ naumi mārutim || 1||

मैनाकसुरसासिंहीरतिलङ्घ्याम्बुधेस्तटे ।पृषदंशाल्पकाकारं तिष्ठन्तं नौमि मारुतिम् ॥ २॥

mainākasurasāsiṃhīratilaṅghyāmbudhestaṭe |pṛṣadaṃśālpakākāraṃ tiṣṭhantaṃ naumi mārutim || 2||

त्रिकूटशृङ्गवृक्षाग्रप्राकारादिष्ववस्थितम् ।दुर्गरक्षेक्षणोद्विग्नचेतसं नौमि मारुतिम् ॥ ३॥

trikūṭaśṛṅgavṛkṣāgraprākārādiṣvavasthitam |durgarakṣekṣaṇodvignacetasaṃ naumi mārutim || 3||

लङ्कयाऽधृष्यया वाममुष्टिघातावघूर्णया ।उक्त्वाऽऽयतिमनुज्ञातं सोत्साहं नौमि मारुतिम् ॥ ४॥

laṅkayā'dhṛṣyayā vāmamuṣṭighātāvaghūrṇayā |uktvā''yatimanujñātaṃ sotsāhaṃ naumi mārutim || 4||

विविधैर्भवनैर्दीप्तां पुरीं राक्षससङ्कुलाम् ।पश्यन्तं राक्षसेन्द्रान्तःपुरगं नौमि मारुतिम् ॥ ५॥

vividhairbhavanairdīptāṃ purīṃ rākṣasasaṅkulām |paśyantaṃ rākṣasendrāntaḥpuragaṃ naumi mārutim || 5||

ज्योत्स्नायां निश्यतिरम्येषु हर्म्येषु जनकात्मजाम् ।मार्गमाणामदृष्ट्वा तां विषण्णां नौमि मारुतिम् ॥ ६॥

jyotsnāyāṃ niśyatiramyeṣu harmyeṣu janakātmajām |mārgamāṇāmadṛṣṭvā tāṃ viṣaṇṇāṃ naumi mārutim || 6||

कुम्भकर्णादिरक्षोऽग्र्यप्रासादावृतमुत्तमम् ।सुगुप्तं रावणगृहं विशन्तं नौमि मारुतिम् ॥ ७॥

kumbhakarṇādirakṣo'gryaprāsādāvṛtamuttamam |suguptaṃ rāvaṇagṛhaṃ viśantaṃ naumi mārutim || 7||

पुष्पकाख्यं राजगृहं भूस्वर्गं विस्मयावहम् ।दृष्ट्वाप्यदृष्टा वैदेही दुःखितं नौमि मारुतिम् ॥ ८॥

puṣpakākhyaṃ rājagṛhaṃ bhūsvargaṃ vismayāvaham |dṛṣṭvāpyadṛṣṭā vaidehī duḥkhitaṃ naumi mārutim || 8||

रत्नोज्ज्वलं विश्वकर्मनिर्मितं कामगं शुभम् ।पश्यन्तं पुष्पकं स्फारनयनं नौमि मारुतिम् ॥ ९॥

ratnojjvalaṃ viśvakarmanirmitaṃ kāmagaṃ śubham |paśyantaṃ puṣpakaṃ sphāranayanaṃ naumi mārutim || 9||

सङ्कुलान्तःपुरं सुप्तनानायौवतमच्छलम् ।दृष्ट्वाऽप्यविकृतं सीतां दिदृक्षुं नौमि मारुतिम् ॥ १०॥

saṅkulāntaḥpuraṃ suptanānāyauvatamacchalam |dṛṣṭvā'pyavikṛtaṃ sītāṃ didṛkṣuṃ naumi mārutim || 10||

पीवानं रावणं सुप्तं तत्पत्नीं शयनेऽन्यतः ।दृष्ट्वा सीतेति संहृष्टं चपलं नौमि मारुतिम् ॥ ११॥

pīvānaṃ rāvaṇaṃ suptaṃ tatpatnīṃ śayane'nyataḥ |dṛṣṭvā sīteti saṃhṛṣṭaṃ capalaṃ naumi mārutim || 11||

सुप्तस्त्रीदृष्टिनष्टात्म ब्रह्मचर्यविशङ्किनम् ।अपकम्याऽऽपानभूमिं गच्छन्तं नौमि मारुतिम् ॥ १२॥

suptastrīdṛṣṭinaṣṭātma brahmacaryaviśaṅkinam |apakamyā''pānabhūmiṃ gacchantaṃ naumi mārutim || 12||

कालात्पयनृपक्रोधकार्यासिद्धिविशङ्कितम् ।निर्विण्णमप्यनिर्वेदे दृष्टार्थं नौमि मारुतिम् ॥ १३॥

kālātpayanṛpakrodhakāryāsiddhiviśaṅkitam |nirviṇṇamapyanirvede dṛṣṭārthaṃ naumi mārutim || 13||

पुनर्निवृत्तौ कापेयमानुषापायशङ्किनम् ।रामादीन् सिद्धये नत्वोत्तिष्ठन्तं नौमि मारुतिम् ॥ १४॥

punarnivṛttau kāpeyamānuṣāpāyaśaṅkinam |rāmādīn siddhaye natvottiṣṭhantaṃ naumi mārutim || 14||

सीतामशोकवनिकानद्यां स्नानार्थमेष्यतीम् ।द्रष्टुं पुष्पितवृक्षाग्रनिलीनं नौमि मारुतिम् ॥ १५॥

sītāmaśokavanikānadyāṃ snānārthameṣyatīm |draṣṭuṃ puṣpitavṛkṣāgranilīnaṃ naumi mārutim || 15||

सीतां दृष्ट्वा शिंशपाधः स्थितां चारित्रमातृकाम् ।मनसा राममासाद्य निवृत्तं नौमि मारुतिम् ॥ १६॥

sītāṃ dṛṣṭvā śiṃśapādhaḥ sthitāṃ cāritramātṛkām |manasā rāmamāsādya nivṛttaṃ naumi mārutim || 16||

इह सीता ततो रामः ईदृशीयं स तादृशः ।अन्योन्यमर्हत इति स्तुवन्तं नौमि मारुतिम् ॥ १७॥

iha sītā tato rāmaḥ īdṛśīyaṃ sa tādṛśaḥ |anyonyamarhata iti stuvantaṃ naumi mārutim || 17||

राक्षसीवेष्टितेहेयं तद्द्रष्टाहं नृपात्मजौ ।नमामि सुकृतं मेऽतीत्याश्वस्तं नौमि मारुतिम् ॥ १८॥

rākṣasīveṣṭiteheyaṃ taddraṣṭāhaṃ nṛpātmajau |namāmi sukṛtaṃ me'tītyāśvastaṃ naumi mārutim || 18||

सुप्तोत्थितं दृष्टपूर्वं रावणं प्रमदाऽऽवृतम् ।सीतोपच्छन्दकं दृष्ङ्काऽवप्लुतं नौमि मारुतिम् ॥ १९॥

suptotthitaṃ dṛṣṭapūrvaṃ rāvaṇaṃ pramadā''vṛtam |sītopacchandakaṃ dṛṣṅkā'vaplutaṃ naumi mārutim || 19||

रावणागमनोद्विग्रां विषण्णां वीक्ष्य मैथिलीम् ।सर्वोपमाद्रव्यदूरां सीदन्तं नौमि मारुतिम् ॥ २०॥

rāvaṇāgamanodvigrāṃ viṣaṇṇāṃ vīkṣya maithilīm |sarvopamādravyadūrāṃ sīdantaṃ naumi mārutim || 20||

सान्त्वेनानुप्रदानेन शौर्येण जनकात्मजाम् ।रक्षोऽधिपे लोभयति वृक्षस्थं नौमि मारुतिम् ॥ २१॥

sāntvenānupradānena śauryeṇa janakātmajām |rakṣo'dhipe lobhayati vṛkṣasthaṃ naumi mārutim || 21||

मां प्रधृष्य सतीं नश्येरिति तद्धितवादिनीम् ।करुणां रूपिणीं सीतां पश्यन्तं नौमि मारुतिम् ॥ २२॥

māṃ pradhṛṣya satīṃ naśyeriti taddhitavādinīm |karuṇāṃ rūpiṇīṃ sītāṃ paśyantaṃ naumi mārutim || 22||

मासद्वयावधिं कृत्व स्मारयित्वाऽऽत्मपौरुषम् ।अपयातं रावणं धिक्कुर्वन्तं नौमि मारुतिम् ॥ २३॥

māsadvayāvadhiṃ kṛtva smārayitvā''tmapauruṣam |apayātaṃ rāvaṇaṃ dhikkurvantaṃ naumi mārutim || 23||

कुलं वीर्यं प्रेम गत्यन्तराभावं विष्टवतीः ।राक्षसीर्दुर्मुखीमुख्याः जिघत्सुं नौमि मारुतिम् ॥ २४॥

kulaṃ vīryaṃ prema gatyantarābhāvaṃ viṣṭavatīḥ |rākṣasīrdurmukhīmukhyāḥ jighatsuṃ naumi mārutim || 24||

क्रुद्धाभिर्भर्त्स्यमानां तां आत्मानमनुशोचतीम् ।देवीं विलोक्य रुदतीं खिद्यन्तं नौमि मारुतिम् ॥ २५॥

kruddhābhirbhartsyamānāṃ tāṃ ātmānamanuśocatīm |devīṃ vilokya rudatīṃ khidyantaṃ naumi mārutim || 25||

पुनर्निर्भत्सनपरास्वासु वेणीस्पृगङ्गुलिम् ।मानुष्यगर्हिणीं देवीं पश्यन्तं नौमि मारुतिम् ॥ २६॥

punarnirbhatsanaparāsvāsu veṇīspṛgaṅgulim |mānuṣyagarhiṇīṃ devīṃ paśyantaṃ naumi mārutim || 26||

विलपन्तीं जनस्थानाहरणाद्यनुचिन्तनैः ।प्राणत्यागपरां सीतां दृष्ट्वाऽऽर्तं नौमि मारुतिम् ॥ २७॥

vilapantīṃ janasthānāharaṇādyanucintanaiḥ |prāṇatyāgaparāṃ sītāṃ dṛṣṭvā''rtaṃ naumi mārutim || 27||

त्रिजटास्वप्रसंहृष्टां रक्षःस्त्रीभ्योऽभयप्रदाम् ।अस्वस्थहृदयां देवीं पश्यन्तं नौमि मारुतिम् ॥ २८॥

trijaṭāsvaprasaṃhṛṣṭāṃ rakṣaḥstrībhyo'bhayapradām |asvasthahṛdayāṃ devīṃ paśyantaṃ naumi mārutim || 28||

अचिरादात्मनिर्यातमदृष्ट्वोद्बन्धनोद्यताम् ।सीतां दृष्ट्वा शिंशपाध उद्विग्नं नौमि मारुतिम् ॥ २९॥

acirādātmaniryātamadṛṣṭvodbandhanodyatām |sītāṃ dṛṣṭvā śiṃśapādha udvignaṃ naumi mārutim || 29||

वामाक्ष्यूरुभुजस्पन्दैः निमित्तैर्मुदितां शनैः ।सीतां शान्तज्वरां दृष्ट्वा प्रहृष्टं नौमि मारुतिम् ॥ ३०॥

vāmākṣyūrubhujaspandaiḥ nimittairmuditāṃ śanaiḥ |sītāṃ śāntajvarāṃ dṛṣṭvā prahṛṣṭaṃ naumi mārutim || 30||

दृष्टाऽत्रेयं कथं सान्त्व्योपेयाऽऽवेद्या च वेद्म्यहम् ।इति रामकथाख्यानप्रवृत्तं भोमि मारुतिम् ॥ ३१॥

dṛṣṭā'treyaṃ kathaṃ sāntvyopeyā''vedyā ca vedmyaham |iti rāmakathākhyānapravṛttaṃ bhomi mārutim || 31||

सुप्ते रक्षिगणे श्रुत्वा शुभां रामकथां द्रुमम् ।उत्पश्यन्तीं जनकजां पश्यन्तं नौमि मारुतिम् ॥ ३२॥

supte rakṣigaṇe śrutvā śubhāṃ rāmakathāṃ drumam |utpaśyantīṃ janakajāṃ paśyantaṃ naumi mārutim || 32||

स्वप्ने कपिर्दुर्निमित्तं श्रुता रामकथा शुभा ।देर्वी द्वेधा विमुह्यन्तीं पश्यन्तं नौमि मारुतिम् ॥ ३३॥

svapne kapirdurnimittaṃ śrutā rāmakathā śubhā |dervī dvedhā vimuhyantīṃ paśyantaṃ naumi mārutim || 33||

का त्वं वसिष्ठचन्द्रात्रिपत्नीष्विति वितर्कितैः ।सीतामौनमपास्यन्तं प्रणतं नौमि मारुतिम् ॥ ३४॥

kā tvaṃ vasiṣṭhacandrātripatnīṣviti vitarkitaiḥ |sītāmaunamapāsyantaṃ praṇataṃ naumi mārutim || 34||

रामदूतोऽस्मि मा भैषीः श्रद्धत्स्व प्रतिनेष्यसे ।विशङ्कां सन्त्यजेत्येवं वदन्तं नौमि मारुतिम् ॥ ३५॥

rāmadūto'smi mā bhaiṣīḥ śraddhatsva pratineṣyase |viśaṅkāṃ santyajetyevaṃ vadantaṃ naumi mārutim || 35||

सुग्रीवसख्यं भूषाद्यावेदनं वालिनो वधम् ।तीर्त्वाब्धिं दर्शनं देव्या आरव्यान्तं नौमि मारुतिम् ॥ ३६॥

sugrīvasakhyaṃ bhūṣādyāvedanaṃ vālino vadham |tīrtvābdhiṃ darśanaṃ devyā āravyāntaṃ naumi mārutim || 36||

अभिज्ञानेन सुग्रीवोद्योगेन विरहाधिना ।सुखिनीं दुःखिनीं देवीं पश्यन्तं नौमि मारुतिम् ॥ ३७॥

abhijñānena sugrīvodyogena virahādhinā |sukhinīṃ duḥkhinīṃ devīṃ paśyantaṃ naumi mārutim || 37||

मानिर्नी दृढविस्रम्भां राघवोद्योगकाङ्क्षिणीम् ।रक्षो जित्वैव नेयां तां नमन्तं नौमि मारुतिम् ॥ ३८॥

mānirnī dṛḍhavisrambhāṃ rāghavodyogakāṅkṣiṇīm |rakṣo jitvaiva neyāṃ tāṃ namantaṃ naumi mārutim || 38||

काकोदन्तं रामगुणान् देवृभक्तिं शिरोमणिम् ।अभिज्ञानतया दात्रीं ध्यायन्तं नौमि मारुतिम् ॥ ३९॥

kākodantaṃ rāmaguṇān devṛbhaktiṃ śiromaṇim |abhijñānatayā dātrīṃ dhyāyantaṃ naumi mārutim || 39||

मणौ प्रतीतामुत्साहोद्योजनप्रार्थिनीं सतीम् ।आश्वासयन्तमुचितैर्हेतुभिर्नौमि मारुतिम् ॥ ४०॥

maṇau pratītāmutsāhodyojanaprārthinīṃ satīm |āśvāsayantamucitairhetubhirnaumi mārutim || 40||

पुनस्तदेवाभिज्ञानं स्मारयन्त्या कृताशिषम् ।मैथिल्या मनसा राममासन्नं नौमि मारुतिम् ॥ ४१॥

punastadevābhijñānaṃ smārayantyā kṛtāśiṣam |maithilyā manasā rāmamāsannaṃ naumi mārutim || 41||

दृष्ट्वा सीतां ध्रुवे जन्ये ज्ञातुं रक्षोबलं वनम् ।विनाश्य तोरणासीनं युयुत्सुं नौमि मारुतिम् ॥ ४२॥

dṛṣṭvā sītāṃ dhruve janye jñātuṃ rakṣobalaṃ vanam |vināśya toraṇāsīnaṃ yuyutsuṃ naumi mārutim || 42||

राक्षसीज्ञातवृत्तान्तरावणप्रेषितान्क्षणात् ।निघ्नन्तं किङ्करानेकं जयष्णुं नौमि मारुतिम् ॥ ४३॥

rākṣasījñātavṛttāntarāvaṇapreṣitānkṣaṇāt |nighnantaṃ kiṅkarānekaṃ jayaṣṇuṃ naumi mārutim || 43||

जयत्यतिबल इति गर्जन्तं पादपाग्निना ।दग्ध्वा चैत्यं पुनः सङ्ग्रामोत्युकं नौमि मारुतिम् ॥ ४४॥

jayatyatibala iti garjantaṃ pādapāgninā |dagdhvā caityaṃ punaḥ saṅgrāmotyukaṃ naumi mārutim || 44||

परिघीकृत्य सालद्रुं प्रहस्तसुतमारणम् ।दशग्रीवबलेयत्ता जिज्ञासुं नौमि मारुतिम् ॥ ४५॥

parighīkṛtya sāladruṃ prahastasutamāraṇam |daśagrīvabaleyattā jijñāsuṃ naumi mārutim || 45||

सप्तामात्पसुतानात्मनिनदैर्गतिजीवितान् ।कृत्वा पुनस्तोरणाग्रे लसन्तं नौमि मारुतिम् ॥ ४६॥

saptāmātpasutānātmaninadairgatijīvitān |kṛtvā punastoraṇāgre lasantaṃ naumi mārutim || 46||

उद्विग्नरावणाज्ञप्तपृतनापतिपञ्चकम् ।प्रापय्य पञ्चतां तोरणाग्रस्थं नौमि मारुतिम् ॥ ४७॥

udvignarāvaṇājñaptapṛtanāpatipañcakam |prāpayya pañcatāṃ toraṇāgrasthaṃ naumi mārutim || 47||

अक्षं राजात्मजं वीरं दर्शनीयपराक्रमम् ।हत्वा नियुद्धे तिष्ठन्तं तोरणे नौमि मारुतिम् ॥ ४८॥

akṣaṃ rājātmajaṃ vīraṃ darśanīyaparākramam |hatvā niyuddhe tiṣṭhantaṃ toraṇe naumi mārutim || 48||

नीतमिन्द्रजिताऽस्त्रेण ब्राह्मेण क्षणरोधिना ।सभास्थरावणोदीक्षाविस्मितं नौमि मारुतिम् ॥ ४९॥

nītamindrajitā'streṇa brāhmeṇa kṣaṇarodhinā |sabhāstharāvaṇodīkṣāvismitaṃ naumi mārutim || 49||

दशास्यं मन्त्रिसंवीतं वरोदीर्णं महाद्युतिम् ।अनादृत्याहवक्लान्तिं पश्यन्तं नौमि मारुतिम् ॥ ५०॥

daśāsyaṃ mantrisaṃvītaṃ varodīrṇaṃ mahādyutim |anādṛtyāhavaklāntiṃ paśyantaṃ naumi mārutim || 50||

कोऽसि कस्यासि केनात्रागतो भग्नं वनं कुतः ।प्रहस्तस्योत्तरं दातुमुद्युक्तं नौमि मारुतिम् ॥ ५१॥

ko'si kasyāsi kenātrāgato bhagnaṃ vanaṃ kutaḥ |prahastasyottaraṃ dātumudyuktaṃ naumi mārutim || 51||

सुग्रीवसचिवं रामदूतं सीतोपलब्धये ।प्राप्तमुक्त्वा तद्धितोक्तिनिरतं नौमि मारुतिम् ॥ ५२॥

sugrīvasacivaṃ rāmadūtaṃ sītopalabdhaye |prāptamuktvā taddhitoktinirataṃ naumi mārutim || 52||

भ्रातृसान्त्वितपौलस्त्यादिष्टवालाग्नियोजनम् ।कर्तवयचिन्ताऽतिव्यग्रमुदीर्णं नौमि मारुतिम् ॥ ५३॥

bhrātṛsāntvitapaulastyādiṣṭavālāgniyojanam |kartavayacintā'tivyagramudīrṇaṃ naumi mārutim || 53||

वालदाहभिया सीताप्रार्थनाशीतलानलम् ।प्रीणयन्तं पुरीदाहाद्भीषणं नौमि मारुतिम् ॥ ५४॥

vāladāhabhiyā sītāprārthanāśītalānalam |prīṇayantaṃ purīdāhādbhīṣaṇaṃ naumi mārutim || 54||

अवध्य इति वालाग्रन्यस्ताग्निं नगरीं क्षणात् ।दहन्तं सिद्धगन्धर्वैः स्तुतं तं नौमि मारुतिम् ॥ ५५॥

avadhya iti vālāgranyastāgniṃ nagarīṃ kṣaṇāt |dahantaṃ siddhagandharvaiḥ stutaṃ taṃ naumi mārutim || 55||

लब्धा सीता रिपुर्ज्ञातः बलं दृष्टं वृथाऽखिलम् ।सीताऽपि मौढ्याद्दग्धेति सीदन्तं नौमि मारुतिम् ॥ ५६॥

labdhā sītā ripurjñātaḥ balaṃ dṛṣṭaṃ vṛthā'khilam |sītā'pi mauḍhyāddagdheti sīdantaṃ naumi mārutim || 56||

आपृच्छ्य मैथिलीं रामदर्शनत्वरयाऽचलात् ।त्रिकूटादुत्पतन्तं तं कृतार्थं नौमि मारुतिम् ॥ ५७॥

āpṛcchya maithilīṃ rāmadarśanatvarayā'calāt |trikūṭādutpatantaṃ taṃ kṛtārthaṃ naumi mārutim || 57||

सोपायनैरङ्गदाद्यैः उन्नदद्भिरुपास्थितम् ।दृष्टा सीतेत्युदीर्याथ व्याख्यान्तं नौमि मारुतिम् ॥ ५८॥

sopāyanairaṅgadādyaiḥ unnadadbhirupāsthitam |dṛṣṭā sītetyudīryātha vyākhyāntaṃ naumi mārutim || 58||

तीर्त्वाऽन्विष्योपलभ्याश्वास्य च भक्त्योपदिश्य च ।दग्ध्वा दृष्ट्वाऽऽगतोऽस्मीति ब्रुवन्तं नौमि मारुतिम् ॥ ५९॥

tīrtvā'nviṣyopalabhyāśvāsya ca bhaktyopadiśya ca |dagdhvā dṛṣṭvā''gato'smīti bruvantaṃ naumi mārutim || 59||

दृष्ट्वा सीतां रामनाम श्रावयित्वा समागतः ।ब्रूत कर्तव्यमित्येतान् पृच्छन्तं नौमि मारुतिम् ॥ ६०॥

dṛṣṭvā sītāṃ rāmanāma śrāvayitvā samāgataḥ |brūta kartavyamityetān pṛcchantaṃ naumi mārutim || 60||

न वयं कपिराडत्र प्रमाणं प्रतियाम तम् ।कुर्मस्तदादिष्टमिति प्रत्युक्तं नौमि मारुतिम् ॥ ६१॥

na vayaṃ kapirāḍatra pramāṇaṃ pratiyāma tam |kurmastadādiṣṭamiti pratyuktaṃ naumi mārutim || 61||

मध्येमार्गं मधुवने निपीय मधु पुष्कलम् ।नदद्भिर्वानरैः साकं क्रीडन्तं नौमि मारुतिम् ॥ ६२॥

madhyemārgaṃ madhuvane nipīya madhu puṣkalam |nadadbhirvānaraiḥ sākaṃ krīḍantaṃ naumi mārutim || 62||

माद्यन्नृत्यत्कपिवृतं ध्वस्ते मधुवने क्षणात् ।अभियुक्तं दधिमुखेनाव्यग्रं नौमि मारुतिम् ॥ ६३॥

mādyannṛtyatkapivṛtaṃ dhvaste madhuvane kṣaṇāt |abhiyuktaṃ dadhimukhenāvyagraṃ naumi mārutim || 63||

सीतां दृष्टां मधुवनध्वसाद्विज्ञाय तुष्यता ।दिदृक्षितं कपीशेनात्यादरान्नौमि मारुतिम् ॥ ६४॥

sītāṃ dṛṣṭāṃ madhuvanadhvasādvijñāya tuṣyatā |didṛkṣitaṃ kapīśenātyādarānnaumi mārutim || 64||

निशम्य सुग्रीवादेशं त्वरितैः सखिभिर्वृतम् ।सुग्रीवेणादराद्दृष्टं महितं नौमि मारुतिम् ॥ ६५॥

niśamya sugrīvādeśaṃ tvaritaiḥ sakhibhirvṛtam |sugrīveṇādarāddṛṣṭaṃ mahitaṃ naumi mārutim || 65||

नियतामक्षतां सीतामभिज्ञानं मणिं च तम् ।निवेद्य प्राञ्जलिं प्रह्वं कृतार्थं नौमि मारुतिम् ॥ ६६॥

niyatāmakṣatāṃ sītāmabhijñānaṃ maṇiṃ ca tam |nivedya prāñjaliṃ prahvaṃ kṛtārthaṃ naumi mārutim || 66||

दृष्ट्वा चूडामणिं साश्रु स्मृत्वा तातविदेहयोः ।रामेण वृत्तविस्तारे चोदितं नौमि मारुतिम् ॥ ६७॥

dṛṣṭvā cūḍāmaṇiṃ sāśru smṛtvā tātavidehayoḥ |rāmeṇa vṛttavistāre coditaṃ naumi mārutim || 67||

विस्रम्भं तर्जनं शोकावेगं च समयावधिम् ।सन्देशमुक्त्वा कर्तव्योद्योजकं नौमि मारुतिम् ॥ ६८॥

visrambhaṃ tarjanaṃ śokāvegaṃ ca samayāvadhim |sandeśamuktvā kartavyodyojakaṃ naumi mārutim || 68||

त्वच्चित्ता त्वयि विस्रब्धा विजित्य रिपुमञ्जसा ।प्रत्यादेयेति विनयाद्वदन्तं नौमि मारुतिम् ॥ ६९॥

tvaccittā tvayi visrabdhā vijitya ripumañjasā |pratyādeyeti vinayādvadantaṃ naumi mārutim || 69||

स्निग्धरामपरीरम्भमुग्धस्मेरमुखाम्बुजम् ।हृदयासीनवैदेहीराघवं नौमि मारुतिम् ॥ ७०॥

snigdharāmaparīrambhamugdhasmeramukhāmbujam |hṛdayāsīnavaidehīrāghavaṃ naumi mārutim || 70||

(सुन्दरकाण्डप्रतिसर्गसङ्ग्रहात्मकः)इति श्रीबालकृष्णशास्त्रिविरचितः सुन्दरस्तवः सम्पूर्णः ।

(sundarakāṇḍapratisargasaṅgrahātmakaḥ)iti śrībālakṛṣṇaśāstriviracitaḥ sundarastavaḥ sampūrṇaḥ |