धन्वन्तरिध्यानम् Shridhanvantari Dhyanam

शङ्खं चक्रमुपर्यधश्च करयोर्दिव्यौषधं दक्षिणेवामेनान्यकरेण सम्भृतसुधाकुम्भं जलौकावलिम् ।बिभ्राणः करुणाकरः शुभकरः सर्वामयध्वंसकःक्षिप्रं नो दुरितं छिनत्तु भगवान्धन्वन्तरिः पातु नः ॥श्रीमान् कलयतु शश्वत्क्षेमं धन्वन्तरिः सतां देवः ।कामं सुरवरतत्यै कामितदानाय दुग्धवार्धिभवः ॥ १॥

śaṅkhaṃ cakramuparyadhaśca karayordivyauṣadhaṃ dakṣiṇevāmenānyakareṇa sambhṛtasudhākumbhaṃ jalaukāvalim |bibhrāṇaḥ karuṇākaraḥ śubhakaraḥ sarvāmayadhvaṃsakaḥkṣipraṃ no duritaṃ chinattu bhagavāndhanvantariḥ pātu naḥ ||śrīmān kalayatu śaśvatkṣemaṃ dhanvantariḥ satāṃ devaḥ |kāmaṃ suravaratatyai kāmitadānāya dugdhavārdhibhavaḥ || 1||

करधृतदिव्यसुधावरकलशः परिपूर्णषड्गुणः श्रीशः ।परिहृतभक्तक्लेशः सुरुचिरतरकान्तवरवेषः ॥ २॥

karadhṛtadivyasudhāvarakalaśaḥ paripūrṇaṣaḍguṇaḥ śrīśaḥ |parihṛtabhaktakleśaḥ suruciratarakāntavaraveṣaḥ || 2||

हृतवति करधृतकलशे दितिसुतमुख्यैः प्रतिक्रियां तेषाम् ।व्यतनुत निर्जरतत्यै योषिद्रूपो विभज्य पीयूषम् ॥ ३॥

hṛtavati karadhṛtakalaśe ditisutamukhyaiḥ pratikriyāṃ teṣām |vyatanuta nirjaratatyai yoṣidrūpo vibhajya pīyūṣam || 3||

विश्रुतविलसत्कीर्तिः भक्तानन्दप्रदानवरमूर्तिः ।निस्तुलकरुणाशक्तिः भात्येष श्रीहरिः स्वयं जगति ॥ ४॥

viśrutavilasatkīrtiḥ bhaktānandapradānavaramūrtiḥ |nistulakaruṇāśaktiḥ bhātyeṣa śrīhariḥ svayaṃ jagati || 4||

आनतसज्जनपाता मौनिप्रवरार्तिजातसंहर्ता ।ज्ञानिप्रवरनिरन्तरगानार्हात्मीयनित्यसद्वृत्तः ॥ ५॥

ānatasajjanapātā maunipravarārtijātasaṃhartā |jñānipravaranirantaragānārhātmīyanityasadvṛttaḥ || 5||

आयुर्वेदाब्धिसारं निखिलमुनिजनस्तोमभूत्यै विवृण्वन्भूयः पद्मासनाद्यैरुरुतरवचसा संस्तुतस्सोऽवतान्नः ।प्रेयान्क्षीराब्धिजायाः सुतरुमणिसुधेन्द्वात्मनैकोऽखिलेभ्यःभक्तेभ्यो दातुमीष्टे भुवि शमिह गदापायदः संस्मृतो यः ॥ ६॥

āyurvedābdhisāraṃ nikhilamunijanastomabhūtyai vivṛṇvanbhūyaḥ padmāsanādyairurutaravacasā saṃstutasso'vatānnaḥ |preyānkṣīrābdhijāyāḥ sutarumaṇisudhendvātmanaiko'khilebhyaḥbhaktebhyo dātumīṣṭe bhuvi śamiha gadāpāyadaḥ saṃsmṛto yaḥ || 6||

क्षीराब्धेर्मथ्यमानादमृतमभिलषद्बुद्धिभिर्वै बुधौघैःउत्तीर्णः पीतवासा घनरुचिररुचिर्विश्वसन्त्राणहेतोः ।दोर्भिर्बिभ्रच्चतुर्भिर्जलभवमभयं चामृतं शस्त्रयन्त्रंयोऽसौ धन्वन्तरिर्नः सकलगदभयादादिदेवः सदाऽव्यात् ॥ ७॥

kṣīrābdhermathyamānādamṛtamabhilaṣadbuddhibhirvai budhaughaiḥuttīrṇaḥ pītavāsā ghanarucirarucirviśvasantrāṇahetoḥ |dorbhirbibhraccaturbhirjalabhavamabhayaṃ cāmṛtaṃ śastrayantraṃyo'sau dhanvantarirnaḥ sakalagadabhayādādidevaḥ sadā'vyāt || 7||

तरुणाम्बुदसुन्दरस्तदा त्वं ननु धन्वन्तरिरुत्थितोऽम्बुराशेः ।अमृतं कलशे वहन्कराभ्यामखिलार्तिं हर मारुतालयेश ॥ ८॥

taruṇāmbudasundarastadā tvaṃ nanu dhanvantarirutthito'mburāśeḥ |amṛtaṃ kalaśe vahankarābhyāmakhilārtiṃ hara mārutālayeśa || 8||

पृष्ठे कूर्मतया चतुर्भुजतया दोर्मण्डले मन्दरंरुध्वा क्षीरसमुद्रमोषधिभृतं निर्मथ्य निष्पादितैः ।आनीतैरमृतैर्भिषक्तमतया योषित्तया पायितैःदेवानामजरामरत्वमकरोत्तस्मै नमो विष्णवे ॥ ९॥

pṛṣṭhe kūrmatayā caturbhujatayā dormaṇḍale mandaraṃrudhvā kṣīrasamudramoṣadhibhṛtaṃ nirmathya niṣpāditaiḥ |ānītairamṛtairbhiṣaktamatayā yoṣittayā pāyitaiḥdevānāmajarāmaratvamakarottasmai namo viṣṇave || 9||

क्षीराब्धेरुदगाः धृतवानमृतघटं आयुष्यं जगते वितरीतुंश्रीसहज धन्वन्तरिरूप जय जगदीश हरे ॥ १०॥

kṣīrābdherudagāḥ dhṛtavānamṛtaghaṭaṃ āyuṣyaṃ jagate vitarītuṃśrīsahaja dhanvantarirūpa jaya jagadīśa hare || 10||

इति श्रीधन्वन्तरिध्यानं सम्पूर्णम् ।

iti śrīdhanvantaridhyānaṃ sampūrṇam |