विष्णुस्तोत्रम् समस्तपापनाशनम् Shri Samastapapanashana Shrivishnustotra

पुष्कर उवाचपरदारपरद्रव्यजीवहिंसादिके यदा ।प्रवर्तते नृणां चित्तं प्रायश्चित्तं स्तुतिस्तदा ॥ १॥

puṣkara uvācaparadāraparadravyajīvahiṃsādike yadā |pravartate nṛṇāṃ cittaṃ prāyaścittaṃ stutistadā || 1||

विष्णवे विष्णवे नित्यं विष्णवे विष्णवे नमः ।नमामि विष्णुं चित्तस्थमहङ्कारगतिं हरिम् ॥ २॥

viṣṇave viṣṇave nityaṃ viṣṇave viṣṇave namaḥ |namāmi viṣṇuṃ cittasthamahaṅkāragatiṃ harim || 2||

चित्तस्थमीशमव्यक्तमनन्तमपराजितम् ।विष्णुमीड्यमशेषेण अनादिनिधनं विभुम् ॥ ३॥

cittasthamīśamavyaktamanantamaparājitam |viṣṇumīḍyamaśeṣeṇa anādinidhanaṃ vibhum || 3||

विष्णुश्चित्तगतो यन्मेविष्णुर्बुद्धिगतश्च यत् ।यच्चाहङ्कारगो विष्णुर्यव्दिष्णुर्मयिसंस्थितः ॥ ४॥

viṣṇuścittagato yanmeviṣṇurbuddhigataśca yat |yaccāhaṅkārago viṣṇuryavdiṣṇurmayisaṃsthitaḥ || 4||

करोति कर्मभूतोऽसौ स्थावरस्य चरस्य च ।तत् पापन्नाशमायातु तस्मिन्नेव हि चिन्तिते ॥ ५॥

karoti karmabhūto'sau sthāvarasya carasya ca |tat pāpannāśamāyātu tasminneva hi cintite || 5||

ध्यातो हरति यत् पापं स्वप्ने दृष्टस्तु भावनात् ।तमुपेन्द्रमहं विष्णुं प्रणतार्त्तिहरं हरिम् ॥ ६॥ वर् प्रणतार्तिहरं

dhyāto harati yat pāpaṃ svapne dṛṣṭastu bhāvanāt |tamupendramahaṃ viṣṇuṃ praṇatārttiharaṃ harim || 6|| var praṇatārtiharaṃ

जगत्यस्मिन्निराधारे मज्जमाने तमस्यधः ।हस्तावलम्बनं विष्णुं प्रणमामि परात्परम् ॥ ७॥

jagatyasminnirādhāre majjamāne tamasyadhaḥ |hastāvalambanaṃ viṣṇuṃ praṇamāmi parātparam || 7||

सर्वेश्वरेश्वर विभो परमात्मन्नधोक्षज ।हृषीकेश हृषीकेश हृषीकेश नमोऽस्तुते ॥ ८॥

sarveśvareśvara vibho paramātmannadhokṣaja |hṛṣīkeśa hṛṣīkeśa hṛṣīkeśa namo'stute || 8||

नृसिंहानन्त गोविन्द भूतभावन केशव ।दुरुक्तं दुष्कृतं ध्यातं शमयाघन्नमोऽस्तुते ॥ ९॥

nṛsiṃhānanta govinda bhūtabhāvana keśava |duruktaṃ duṣkṛtaṃ dhyātaṃ śamayāghannamo'stute || 9||

यन्मया चिन्तितं दुष्टं स्वचित्तवशवर्त्तिना ।अकार्यमहदत्युग्रन्तच्छमन्नय केशव ॥ १०॥

yanmayā cintitaṃ duṣṭaṃ svacittavaśavarttinā |akāryamahadatyugrantacchamannaya keśava || 10||

ब्रह्मण्यदेव गोविन्द परमार्थपरायण ।जगन्नाथ जगद्ध्यातः पापं प्रशमयाच्युत ॥ ११॥

brahmaṇyadeva govinda paramārthaparāyaṇa |jagannātha jagaddhyātaḥ pāpaṃ praśamayācyuta || 11||

यथापराह्ने सायाह्ने मध्याह्ने च तथा निशि ।कायेन मनसा वाचा कृतं पापमजानता ॥ १२॥

yathāparāhne sāyāhne madhyāhne ca tathā niśi |kāyena manasā vācā kṛtaṃ pāpamajānatā || 12||

जानता च हृषीकेश पुण्डरीकाक्ष माधव ।नामत्रयोच्चारणतः स्वप्ने यातु मम क्षयम् ॥ १३॥ वर् पापं यातु

jānatā ca hṛṣīkeśa puṇḍarīkākṣa mādhava |nāmatrayoccāraṇataḥ svapne yātu mama kṣayam || 13|| var pāpaṃ yātu

शरीरं मे हृषीकेश पुण्डरीकाक्ष माधव ।पापं प्रशमयाद्यत्वं वाक्कृतं मम माधव ॥ १४॥

śarīraṃ me hṛṣīkeśa puṇḍarīkākṣa mādhava |pāpaṃ praśamayādyatvaṃ vākkṛtaṃ mama mādhava || 14||

यद्भुञ्जन्यत्स्वपंस्तिष्ठन् गच्छन् जाग्रद् यदास्थितः ।कृतवान् पापमद्याहं कायेन मनसागिरा ॥ १५॥

yadbhuñjanyatsvapaṃstiṣṭhan gacchan jāgrad yadāsthitaḥ |kṛtavān pāpamadyāhaṃ kāyena manasāgirā || 15||

यत् स्वल्पमपि यत् स्थूलं कुयोनिनरकावहम् ।तद्यातु प्रशमंसर्व वासुदेवानुकीर्तनात् ॥ १६॥

yat svalpamapi yat sthūlaṃ kuyoninarakāvaham |tadyātu praśamaṃsarva vāsudevānukīrtanāt || 16||

परं ब्रह्म परं धाम पवित्रं परमञ्च यत् ।तस्मिन् प्रकीर्तिते विष्णौ यत् पापं तत् प्रणश्यतु ॥ १७॥

paraṃ brahma paraṃ dhāma pavitraṃ paramañca yat |tasmin prakīrtite viṣṇau yat pāpaṃ tat praṇaśyatu || 17||

यत् प्राप्य न निवर्तन्ते गन्धस्पर्शादि वर्जितम् ।सूरयस्तत् पदं विष्णोस्तत् सर्वं शमयत्वधम् ॥ १८॥

yat prāpya na nivartante gandhasparśādi varjitam |sūrayastat padaṃ viṣṇostat sarvaṃ śamayatvadham || 18||

माहात्म्यंपापप्रणाशनं स्तोत्रं यः पठेच्छृणुयादपि ।शारीरैर्मानसैर्वाग्जैः कृतैः पापैः प्रमुच्यते ॥ १९॥

māhātmyaṃpāpapraṇāśanaṃ stotraṃ yaḥ paṭhecchṛṇuyādapi |śārīrairmānasairvāgjaiḥ kṛtaiḥ pāpaiḥ pramucyate || 19||

सर्वपापग्रहादिभ्यो यातिविष्णोः परं पदम् ।तस्मात्पापे कृते जप्यंस्तोत्रंसर्वाघमर्दनम् ॥ २०॥

sarvapāpagrahādibhyo yātiviṣṇoḥ paraṃ padam |tasmātpāpe kṛte japyaṃstotraṃsarvāghamardanam || 20||

प्रायश्चित्तमघौघानां स्तोत्रं व्रतकृते वरम् ।प्रायश्चित्तैः स्तोत्रजपैर्व्रतैर्नश्यति पातकम् ॥ २१॥

prāyaścittamaghaughānāṃ stotraṃ vratakṛte varam |prāyaścittaiḥ stotrajapairvratairnaśyati pātakam || 21||

ततः कार्याणि संसिद्ध्यै तानि वै भुक्तिमुक्तये ॥ २२॥

tataḥ kāryāṇi saṃsiddhyai tāni vai bhuktimuktaye || 22||

इत्याग्नेये महापुराणे सर्वपापप्रायश्चित्त पापनाशनस्तोत्रंनाम द्विसप्तत्यधिकशततमोऽध्यायः ॥

ityāgneye mahāpurāṇe sarvapāpaprāyaścitta pāpanāśanastotraṃnāma dvisaptatyadhikaśatatamo'dhyāyaḥ ||