रङ्गराजस्तवम् Shri Rangaraja Stavam

श्रीमते रामानुजाय नमः ।श्रीपराशरभट्टार्यः श्रीरङ्गेशपुरोहितः ।श्रीवत्साङ्कसुतः श्रीमान्श्रेयसे मेऽस्तु भूयसे ।अथ श्रीरङ्गराजस्तवे पूर्वशतकम् ।श्रीवत्सचिह्नमिश्रेभ्यो नम उक्तिमधीमहे ।यदुक्तयस्त्रयीकण्ठे यान्ति मङ्गलसूत्रताम् ॥ १॥

śrīmate rāmānujāya namaḥ |śrīparāśarabhaṭṭāryaḥ śrīraṅgeśapurohitaḥ |śrīvatsāṅkasutaḥ śrīmānśreyase me'stu bhūyase |atha śrīraṅgarājastave pūrvaśatakam |śrīvatsacihnamiśrebhyo nama uktimadhīmahe |yaduktayastrayīkaṇṭhe yānti maṅgalasūtratām || 1||

रामानुजपदच्छाया गोविन्दाह्वाऽनपायिनी ।तदायत्तस्वरूपा सा जीयान्मद्विश्रमस्थली ॥ २॥

rāmānujapadacchāyā govindāhvā'napāyinī |tadāyattasvarūpā sā jīyānmadviśramasthalī || 2||

रामानुजमुनिर्जीयाद्यो हरेर्भक्तियन्त्रतः ।कलिकोलाहलक्रीडामुधाग्रहमपाहरत् ॥ ३॥

rāmānujamunirjīyādyo harerbhaktiyantrataḥ |kalikolāhalakrīḍāmudhāgrahamapāharat || 3||

विधाय वैदिकम्मार्गमकौतस्कुतकण्टकम् ।नेतारं भगवद्भक्तेर्यामुनं मनवामहै ॥ ४॥

vidhāya vaidikammārgamakautaskutakaṇṭakam |netāraṃ bhagavadbhakteryāmunaṃ manavāmahai || 4||

नौमि नाथमुनिं नाम जीमूतं भक्त्यवग्रहे ।वैराग्यभगवत्तत्त्वज्ञानभक्त्यभिवर्षुकम् ॥ ५॥

naumi nāthamuniṃ nāma jīmūtaṃ bhaktyavagrahe |vairāgyabhagavattattvajñānabhaktyabhivarṣukam || 5||

ऋषिं जुषामहे कृष्णतृष्णातत्त्वमिवोदितंसहस्रशाखां योऽद्राक्षीद्द्राविडीं ब्रह्मसंहिताम् ॥ ६॥

ṛṣiṃ juṣāmahe kṛṣṇatṛṣṇātattvamivoditaṃsahasraśākhāṃ yo'drākṣīddrāviḍīṃ brahmasaṃhitām || 6||

नमः श्रीरङ्गनायक्यै यद्भ्रूविभ्रमभेदतः ।ईशेशितव्यवैषम्यनिम्नोन्नतमिदं जगत् ॥ ७॥

namaḥ śrīraṅganāyakyai yadbhrūvibhramabhedataḥ |īśeśitavyavaiṣamyanimnonnatamidaṃ jagat || 7||

श्रीस्तनाभरणं तेजः श्रीरङ्गेशयमाश्रये ।चिन्तामणिमिवोद्वान्तमुत्सङ्गेऽनन्तभोगिनः ॥ ८॥

śrīstanābharaṇaṃ tejaḥ śrīraṅgeśayamāśraye |cintāmaṇimivodvāntamutsaṅge'nantabhoginaḥ || 8||

अस्ति वस्त्विदमित्थं त्वप्रसङ्ख्यानपराङ्मुखम् ।श्रीमत्यायतने लक्ष्मीपदलाक्षैकलक्षणम् ॥ ९॥

asti vastvidamitthaṃ tvaprasaṅkhyānaparāṅmukham |śrīmatyāyatane lakṣmīpadalākṣaikalakṣaṇam || 9||

लक्ष्मीकल्पलतोत्तुङ्गस्तनस्तबकचञ्चलः ।श्रीरङ्गराजभृङ्गो मे रमतां मानसाम्बुजे ॥ १०॥

lakṣmīkalpalatottuṅgastanastabakacañcalaḥ |śrīraṅgarājabhṛṅgo me ramatāṃ mānasāmbuje || 10||

स्वस्ति श्रीस्तनकस्तूरीमकरीमुद्रितोरसः ।श्रीरङ्गराजाच्छरदश्शतमाशास्महेतमाम् ॥ ११॥

svasti śrīstanakastūrīmakarīmudritorasaḥ |śrīraṅgarājāccharadaśśatamāśāsmahetamām || 11||

पातु प्रणतरक्षायां विलम्बमसहन्निव ॥सदा पञ्चायुधीं बिभ्रत्स नः श्रीरङ्गनायकः ॥ १२॥

pātu praṇatarakṣāyāṃ vilambamasahanniva ||sadā pañcāyudhīṃ bibhratsa naḥ śrīraṅganāyakaḥ || 12||

अमतं मतं मतमथामतं स्तुतंपरिनिन्दितं भवति निन्दितं स्तुतम् ।इति रङ्गराजमुदजूघुषत्त्रयीस्तुमहे वयम्किमिति तन्न शक्नुमः ॥ १३॥

amataṃ mataṃ matamathāmataṃ stutaṃparininditaṃ bhavati ninditaṃ stutam |iti raṅgarājamudajūghuṣattrayīstumahe vayamkimiti tanna śaknumaḥ || 13||

यदि मे सहस्रवदनादिवैभवंनिजमर्पयेत्स किल रङ्गचन्द्रमाः ।अथ शेषवन्मम च तद्वदेव वास्तुतिशक्त्यभावविभवेऽपि भागिता ॥ १४॥

yadi me sahasravadanādivaibhavaṃnijamarpayetsa kila raṅgacandramāḥ |atha śeṣavanmama ca tadvadeva vāstutiśaktyabhāvavibhave'pi bhāgitā || 14||

सो अङ्ग वेद यदि वा न किलेति वेदःसन्देग्ध्यनर्घविदमात्मनि रङ्गनाथम् ।स्थाने तदेष खलु दोषमलीमसाभिःमद्वाग्भिरैशमतिशायनमावृणोति ॥ १५॥

so aṅga veda yadi vā na kileti vedaḥsandegdhyanarghavidamātmani raṅganātham |sthāne tadeṣa khalu doṣamalīmasābhiḥmadvāgbhiraiśamatiśāyanamāvṛṇoti || 15||

स्वं संस्कृतद्राविडवेदसूक्तैःभान्तं मदुक्तैर्मलिनीकरोति ।श्रीरङ्गकम्रः कलभं क एवस्नात्वाऽपि धूलीरसिकं निषेद्धा ॥ १६॥

svaṃ saṃskṛtadrāviḍavedasūktaiḥbhāntaṃ maduktairmalinīkaroti |śrīraṅgakamraḥ kalabhaṃ ka evasnātvā'pi dhūlīrasikaṃ niṣeddhā || 16||

किन्तु प्रपत्तिबलतारितविष्णुमायमद्वंश्यराजकुलदुर्ललितं किलैवम् ।श्रीरङ्गराजकमलापदलालितत्वंयद्वाऽपराध्यति मम स्तुतिसाहसेऽस्मिन् ॥ १७॥

kintu prapattibalatāritaviṣṇumāyamadvaṃśyarājakuladurlalitaṃ kilaivam |śrīraṅgarājakamalāpadalālitatvaṃyadvā'parādhyati mama stutisāhase'smin || 17||

नाथस्य च स्वमहिमार्णवपारदृश्वविज्ञानवाग्विलसितं सहते न वेदः ।आपेक्षिकं यदि तदस्ति ममापि तेनश्रीरङ्गिणः स्तुतिविधावहमध्यकार्षम् ॥ १८॥

nāthasya ca svamahimārṇavapāradṛśvavijñānavāgvilasitaṃ sahate na vedaḥ |āpekṣikaṃ yadi tadasti mamāpi tenaśrīraṅgiṇaḥ stutividhāvahamadhyakārṣam || 18||

अन्यत्रातद्गुणोक्तिर्भगवति न तदुत्कर्षचौर्यैः परेषांस्तुत्यत्वाद्यावदर्था फणितिरपि तथा तस्य निस्सीमकत्वात् ।आम्नायानामसीम्नामपि हरिविभवे वर्षबिन्दोरिवाऽब्धौसं बन्धात्स्वात्मलाभो न तु कबलनतः स्तोतुरेवं न किं मे ॥ १९॥

anyatrātadguṇoktirbhagavati na tadutkarṣacauryaiḥ pareṣāṃstutyatvādyāvadarthā phaṇitirapi tathā tasya nissīmakatvāt |āmnāyānāmasīmnāmapi harivibhave varṣabindorivā'bdhausaṃ bandhātsvātmalābho na tu kabalanataḥ stoturevaṃ na kiṃ me || 19||

कावेरीमवगाहिषीय भगवद्भोगान्तरायी भवत्कर्मक्लेशफलाशयप्रशमनोद्वेलामलस्रोतसम् ।जन्तोस्सम्सरतोऽर्चिरादिसरणिव्यासङ्गभङ्गाय यालोकेऽस्मिण् विरजेव वेल्लितजला श्रीरङ्गमालिङ्गति ॥ २०॥

kāverīmavagāhiṣīya bhagavadbhogāntarāyī bhavatkarmakleśaphalāśayapraśamanodvelāmalasrotasam |jantossamsarato'rcirādisaraṇivyāsaṅgabhaṅgāya yāloke'smiṇ virajeva vellitajalā śrīraṅgamāliṅgati || 20||

दुग्धाब्धिर्जनको जनन्यहमियं श्रीरेव पुत्री वरःश्रीरङ्गेश्वर एतदर्हमिह किं कुर्यामितीवाकुला ।चञ्चच्चामरचन्द्रचन्दनमहामाणिक्यमुक्तोत्करान्कावेरी लहरीकरैर्विदधती पर्येति सा सेव्यताम् ॥ २१॥

dugdhābdhirjanako jananyahamiyaṃ śrīreva putrī varaḥśrīraṅgeśvara etadarhamiha kiṃ kuryāmitīvākulā |cañcaccāmaracandracandanamahāmāṇikyamuktotkarānkāverī laharīkarairvidadhatī paryeti sā sevyatām || 21||

तीर्थं शुन्धति पाति नन्दनतरून् रथ्याङ्गणान्युक्षतिस्नानीयार्हणपानवारि वहति स्नातः पुनीते जनान् ।श्यामं वेदरहो व्यनक्ति पुलिने फेनैर्हसन्तीव तत्गङ्गां विष्णुपदीत्वमात्रमुखरां हेमापगा हन्त्वघम् ॥ २२॥

tīrthaṃ śundhati pāti nandanatarūn rathyāṅgaṇānyukṣatisnānīyārhaṇapānavāri vahati snātaḥ punīte janān |śyāmaṃ vedaraho vyanakti puline phenairhasantīva tatgaṅgāṃ viṣṇupadītvamātramukharāṃ hemāpagā hantvagham || 22||

अगणितगुणावद्यं सर्वं स्थिरत्रसमप्रतिक्रियमपि पयः पूरैराप्याययन्त्यनुजाग्रती ।प्रवहति जगद्धात्री भूत्वेव रङ्गपतेर्दयाशिशिरमधुराऽगाधा सा नः पुनातु मरुद्वृधा ॥ २३॥

agaṇitaguṇāvadyaṃ sarvaṃ sthiratrasamapratikriyamapi payaḥ pūrairāpyāyayantyanujāgratī |pravahati jagaddhātrī bhūtveva raṅgapaterdayāśiśiramadhurā'gādhā sā naḥ punātu marudvṛdhā || 23||

तरळतनुतरङ्गैर्मन्दमान्दोल्यमानस्वतटविटपिराजीमञ्जरीसुप्तभृङ्गा ।क्षिपतु कनकनाम्नी निम्नगा नारिकेलक्रमुकजमकरन्दैर्मांसलापा मदंहः ॥ २४॥

taraḷatanutaraṅgairmandamāndolyamānasvataṭaviṭapirājīmañjarīsuptabhṛṅgā |kṣipatu kanakanāmnī nimnagā nārikelakramukajamakarandairmāṃsalāpā madaṃhaḥ || 24||

कदलवकुलजम्बूपूगमाकन्दकण्ठद्वयससरसनीरामन्तरा सह्यकन्याम् ।प्रबलजलपिपासालम्बमानाम्बुदौघभ्रमकरतरुवृन्दं वन्द्यतामन्तरीपम् ॥ २५॥

kadalavakulajambūpūgamākandakaṇṭhadvayasasarasanīrāmantarā sahyakanyām |prabalajalapipāsālambamānāmbudaughabhramakarataruvṛndaṃ vandyatāmantarīpam || 25||

यद्विष्णोः पदमतमः परोरजोऽग्र्यंमुक्तानामनुविरजं विदीप्रमाहुः ।तत्पुण्यं पुलिनमिदन्तयाऽद्य मध्येकावेरि स्फुरति तदीक्षिषीय नित्यम् ॥ २६॥

yadviṣṇoḥ padamatamaḥ parorajo'gryaṃmuktānāmanuvirajaṃ vidīpramāhuḥ |tatpuṇyaṃ pulinamidantayā'dya madhyekāveri sphurati tadīkṣiṣīya nityam || 26||

त्रय्यन्तप्रहतिमतीषु वैष्णवानांप्राप्यासु प्रचुरभवश्रमापहासु ।कावेरीपरिचरितासु पावनीषुश्रीरङ्गोपवनतटीषु वर्तिषीय ॥ २७॥

trayyantaprahatimatīṣu vaiṣṇavānāṃprāpyāsu pracurabhavaśramāpahāsu |kāverīparicaritāsu pāvanīṣuśrīraṅgopavanataṭīṣu vartiṣīya || 27||

स्फुरितशफरदीर्यन्नालिकेरीगुलुच्छप्रसृमरमधुकुल्यावर्धितानोकहानि ।रतिमविरति रङ्गारामरम्यस्थलानिक्रमुकपदसमोचामेचकानि क्रियासुः ॥ २८॥

sphuritaśapharadīryannālikerīgulucchaprasṛmaramadhukulyāvardhitānokahāni |ratimavirati raṅgārāmaramyasthalānikramukapadasamocāmecakāni kriyāsuḥ || 28||

अधिपरमपदं पुरीमयोध्यांअमृतवृतामपराजितामुशन्ति ।पुलिनमुपरि रङ्गराजधानीपिशितदृशामपि सा पुरश्चकास्ति ॥ २९॥

adhiparamapadaṃ purīmayodhyāṃamṛtavṛtāmaparājitāmuśanti |pulinamupari raṅgarājadhānīpiśitadṛśāmapi sā puraścakāsti || 29||

भवपदमपि दिव्यधाम कर्तुंतदुभयतन्त्रितहर्म्यमालिकेव ।भवनमणितलैर्विजृम्भमाणाजयतितरामिह रङ्गराजधानी ॥ ३०॥

bhavapadamapi divyadhāma kartuṃtadubhayatantritaharmyamālikeva |bhavanamaṇitalairvijṛmbhamāṇājayatitarāmiha raṅgarājadhānī || 30||

मणिमकररुचीर्वितत्य पाशान्विसृमरकेतुकरैर्मृगं हिमांशोः ।श्रिय इव नवकेलये जिघृक्षुःसुखयतु रङ्गपुरी चकासती नः ॥ ३१॥

maṇimakararucīrvitatya pāśānvisṛmaraketukarairmṛgaṃ himāṃśoḥ |śriya iva navakelaye jighṛkṣuḥsukhayatu raṅgapurī cakāsatī naḥ || 31||

जनपदसरिदन्तरीपपुष्यत्पुरपरिपालननित्यजागरूकान् ।प्रहरणपरिवारवाहनाढ्यान्कुमुदमुखाण् गणनायकान् नमामि ॥ ३२॥

janapadasaridantarīpapuṣyatpuraparipālananityajāgarūkān |praharaṇaparivāravāhanāḍhyānkumudamukhāṇ gaṇanāyakān namāmi || 32||

अहृतसहजदास्याः सूरयस्स्रस्तबन्धाविमलचरमदेहा इत्यमी रङ्गधाम ।महितमनुजयतिर्यक्स्थावरत्वाः श्रयन्तेसुनियतमिति ह स्म प्राहुरेभ्यो नमः स्तात् ॥ ३३॥

ahṛtasahajadāsyāḥ sūrayassrastabandhāvimalacaramadehā ityamī raṅgadhāma |mahitamanujayatiryaksthāvaratvāḥ śrayantesuniyatamiti ha sma prāhurebhyo namaḥ stāt || 33||

श्रीरङ्गदिव्यभवनम्भुवि गोपुराणांप्राकारितेन निकरेण गुरुत्मतेव ।पार्श्वप्रसारितपतत्त्रपुटेन भक्त्यानानातनूभिरूपगूढमुपघ्नयामः ॥ ३४॥

śrīraṅgadivyabhavanambhuvi gopurāṇāṃprākāritena nikareṇa gurutmateva |pārśvaprasāritapatattrapuṭena bhaktyānānātanūbhirūpagūḍhamupaghnayāmaḥ || 34||

प्राकारमध्याजिरमण्डपोक्त्यासद्वीपरत्नाकररत्नशैला ।सर्वंसहा रङ्गविमानसेवांप्राप्तेव तन्मन्दिरमाविरस्ति ॥ ३५॥

prākāramadhyājiramaṇḍapoktyāsadvīparatnākararatnaśailā |sarvaṃsahā raṅgavimānasevāṃprāpteva tanmandiramāvirasti || 35||

जितबाह्यजिनादिमणिप्रतिमाअपि वैदिकयन्निव रङ्गपुरे ।मणिमण्डपवपगणन् विदधेपरकालकविः प्रनमेमहि तान् ॥ ३६॥

jitabāhyajinādimaṇipratimāapi vaidikayanniva raṅgapure |maṇimaṇḍapavapagaṇan vidadheparakālakaviḥ pranamemahi tān || 36||

स्मेराननाक्षिकमलैर्नमतः पुनानान्दंष्ट्रागदाभ्रुकुटिभिर्द्विषतो धुनानान् ।चन्द्रप्रचण्डमुखतः प्रणमामि रङ्गद्वारावलीषु चतसृष्वधिकारभाजः ॥ ३७॥

smerānanākṣikamalairnamataḥ punānāndaṃṣṭrāgadābhrukuṭibhirdviṣato dhunānān |candrapracaṇḍamukhataḥ praṇamāmi raṅgadvārāvalīṣu catasṛṣvadhikārabhājaḥ || 37||

सर्वात्मसाधारणनाथगोष्ठीपूरेऽपि दुष्पूरमहावकाशम् ।आस्थानमानन्दमयं सहस्रस्थूणादिनाऽऽम्नातमवाप्नवानि ॥ ३८॥

sarvātmasādhāraṇanāthagoṣṭhīpūre'pi duṣpūramahāvakāśam |āsthānamānandamayaṃ sahasrasthūṇādinā''mnātamavāpnavāni || 38||

विहरति हरौ लक्ष्म्या लीलातपत्रपरिष्क्रियाविनिमयविधासूनासूनिक्रियासफलोत्पलाम् ।अथ मुनिमनः पद्मेष्वब्जासहायविहारजश्रमहरतटीं यामस्तामैन्दवीमरविन्दिनीम् ॥ ३९॥

viharati harau lakṣmyā līlātapatrapariṣkriyāvinimayavidhāsūnāsūnikriyāsaphalotpalām |atha munimanaḥ padmeṣvabjāsahāyavihārajaśramaharataṭīṃ yāmastāmaindavīmaravindinīm || 39||

तापत्रयीमैन्दवपुष्करिण्यांनिमज्ज्य निर्वापयिताऽस्मि यस्याः ।अभ्यासतोऽपामघमर्षणीनांचन्द्रः सुधादीधितितामवाप ॥ ४०॥

tāpatrayīmaindavapuṣkariṇyāṃnimajjya nirvāpayitā'smi yasyāḥ |abhyāsato'pāmaghamarṣaṇīnāṃcandraḥ sudhādīdhititāmavāpa || 40||

पूर्वेण तां तद्वदुदारनिम्नप्रसन्नशीताशयमग्ननाथाः ।पराङ्कुशाद्याः प्रथमे पुमांसोनिषेदिवांसो दश मां दयेरन् ॥ ४१॥

pūrveṇa tāṃ tadvadudāranimnaprasannaśītāśayamagnanāthāḥ |parāṅkuśādyāḥ prathame pumāṃsoniṣedivāṃso daśa māṃ dayeran || 41||

आधारशक्तिमुपरि प्रकृतिं परेणतां कूर्ममत्र फणिनं पृथिवीं फणासु ।पृथ्व्यां पयोधिमधि तन्नलिनं निधायश्रीरङ्गधाम सुनिविष्टमभिष्टवानि ॥ ४२॥

ādhāraśaktimupari prakṛtiṃ pareṇatāṃ kūrmamatra phaṇinaṃ pṛthivīṃ phaṇāsu |pṛthvyāṃ payodhimadhi tannalinaṃ nidhāyaśrīraṅgadhāma suniviṣṭamabhiṣṭavāni || 42||

परेण नाकं पुरि हेममय्यांयो ब्रह्मकोशोऽस्त्यपराजिताख्यः ।श्रीरङ्गनाम्ना तमपौरुषेयंविमानराजं भुवि भावयानि ॥ ४३॥

pareṇa nākaṃ puri hemamayyāṃyo brahmakośo'styaparājitākhyaḥ |śrīraṅganāmnā tamapauruṣeyaṃvimānarājaṃ bhuvi bhāvayāni || 43||

अनाद्याम्नातत्वात्पुरुषरचनादोषरहितंजने तांस्तान् कामाण् विदधदपि सायुज्यहृदयम् ।असन्देहाध्यासं भगवदुपलम्भस्थलममीप्रतीमः श्रीरङ्गं श्रुतिशतसमानर्द्धि शरणम् ॥ ४४॥

anādyāmnātatvātpuruṣaracanādoṣarahitaṃjane tāṃstān kāmāṇ vidadhadapi sāyujyahṛdayam |asandehādhyāsaṃ bhagavadupalambhasthalamamīpratīmaḥ śrīraṅgaṃ śrutiśatasamānarddhi śaraṇam || 44||

अपि फणिपतिभावाच्छुभ्रमन्तः शयालोःमरकतसुकुमारैः रङ्गभर्तुर्मयूखैः ।सकलजलधिपानश्यामजीमूतजैत्रंपुलकयति विमानं पावनं लोचने नः ॥ ४५॥

api phaṇipatibhāvācchubhramantaḥ śayāloḥmarakatasukumāraiḥ raṅgabharturmayūkhaiḥ |sakalajaladhipānaśyāmajīmūtajaitraṃpulakayati vimānaṃ pāvanaṃ locane naḥ || 45||

व्यापि रूपमपि गोष्पदयित्वाभक्तवत्सलतयोज्झितवेलम् ।तद्।ह्विषन्तपनृकेसरिरूपंगोपुरोपरि विजृम्भितमीडे ॥ ४६॥

vyāpi rūpamapi goṣpadayitvābhaktavatsalatayojjhitavelam |tad|hviṣantapanṛkesarirūpaṃgopuropari vijṛmbhitamīḍe || 46||

अहमलमवलम्बः सीदतामित्यजस्रंनिवसदुपरिभागे गोपुरं रङ्गधाम्नः ।क्वचन नृपरिपाटीवासितं क्वापि सिम्हक्रमसुरभितमेकं ज्योतिरग्रे चकास्ति ॥ ४७॥

ahamalamavalambaḥ sīdatāmityajasraṃnivasaduparibhāge gopuraṃ raṅgadhāmnaḥ |kvacana nṛparipāṭīvāsitaṃ kvāpi simhakramasurabhitamekaṃ jyotiragre cakāsti || 47||

संशोध्य पावनमनोहरदृष्टिपातैःदेवाय मामपि निवेदयतां गुरूणाम् ।सव्योत्तरे भगवतोऽस्य कटाक्षवीक्षापङ्क्तिं प्रपद्य परितः परितो भवेयम् ॥ ४८॥

saṃśodhya pāvanamanoharadṛṣṭipātaiḥdevāya māmapi nivedayatāṃ gurūṇām |savyottare bhagavato'sya kaṭākṣavīkṣāpaṅktiṃ prapadya paritaḥ parito bhaveyam || 48||

श्रीरङ्गराजकरनम्रितशाखिकाभ्योलक्ष्म्या स्वहस्तकलितश्रवणवतंसम् ।पुन्नागतल्लजमजस्रसहस्रगीतिसेकोत्थदिव्यनिजसौरभमामनामः ॥ ४९॥

śrīraṅgarājakaranamritaśākhikābhyolakṣmyā svahastakalitaśravaṇavataṃsam |punnāgatallajamajasrasahasragītisekotthadivyanijasaurabhamāmanāmaḥ || 49||

श्रीरङ्गचन्द्रमसमिन्दिरया विहर्तुंविन्यस्य विश्वचिदचिन्नयनाधिकारम् ।यो निर्वहत्यनिशमङ्गुलिमुद्रयैवसेनान्यमन्यविमुखास्तमशिश्रियाम ॥ ५०॥

śrīraṅgacandramasamindirayā vihartuṃvinyasya viśvacidacinnayanādhikāram |yo nirvahatyaniśamaṅgulimudrayaivasenānyamanyavimukhāstamaśiśriyāma || 50||