कुरुस्तुतिः अथवा लकारविभक्त्येकतास्तुतिः Kurustutih or Lakaravibhakti Ekata Stutih

व्याकुर्वनिलसच्छास्त्रं स्वीकुर्वस्यैव सन्मतम् ।हीकर्वन्यमताचार्यान् मा कर्वच्यतविस्मृतिम् ॥ १॥

vyākurvanilasacchāstraṃ svīkurvasyaiva sanmatam |hīkarvanyamatācāryān mā karvacyatavismṛtim || 1||

न त्वङ्कुरु गुरून्पूजयन् नाहङ्कुरु कदाचन ।अलङ्कुरु च दुगोष्ठी नालङ्कुरु हरेः कथाम् ॥ २॥

na tvaṅkuru gurūnpūjayan nāhaṅkuru kadācana |alaṅkuru ca dugoṣṭhī nālaṅkuru hareḥ kathām || 2||

अलङ्कुरु ततो वाचं न हङ्कुरु सभान्तरे ।अङ्गीकुरु हरिं नित्यं नमस्कुरु च सत्कुरु ॥ ३॥

alaṅkuru tato vācaṃ na haṅkuru sabhāntare |aṅgīkuru hariṃ nityaṃ namaskuru ca satkuru || 3||

नाङ्गीकुरु हरेः श्रेष्ठमङ्गीकुरु परान्सुरान् ।ऊरीकुरु सदा व्याख्यामुररीकुरु सज्जनान् ॥ ४॥

nāṅgīkuru hareḥ śreṣṭhamaṅgīkuru parānsurān |ūrīkuru sadā vyākhyāmurarīkuru sajjanān || 4||

दुरीकर च दुःशास्वं नारीकुरु हरेः कथाम् ।आविष्कुरु च सत्तत्वं तिरस्कुरु मतान्तरम् ॥ ५॥

durīkara ca duḥśāsvaṃ nārīkuru hareḥ kathām |āviṣkuru ca sattatvaṃ tiraskuru matāntaram || 5||

पुरस्कुरु शुभश्रेणीमधःकुरु च दुष्कृतम् ।अन्तःकुरु हरेश्चिन्तां बहिष्कुरु कलेर्भटान् ॥ ६॥

puraskuru śubhaśreṇīmadhaḥkuru ca duṣkṛtam |antaḥkuru hareścintāṃ bahiṣkuru kalerbhaṭān || 6||

पराकुरु परार्थाशां निराकुरु निराक्रियाम् ।स्थिरीकुरु मनः कृष्णे तरीकुरु च तत्पदम् ॥ ७॥

parākuru parārthāśāṃ nirākuru nirākriyām |sthirīkuru manaḥ kṛṣṇe tarīkuru ca tatpadam || 7||

धिकरु श्रुतिनिन्दादीन् न्यकुरूदरपूरणम् ।त्रिःकुरु स्नानसन्ध्याः स्वःकुरु स्वकरे स्थितम् ॥ ८॥

dhikaru śrutinindādīn nyakurūdarapūraṇam |triḥkuru snānasandhyāḥ svaḥkuru svakare sthitam || 8||

उरः कुरु पुरं विष्णोः शिरः कर्वस्य वन्दने ।गिरः कुरु स्तुतावेवं धुरः सर्वाः परिष्कुरु ॥ ९॥

uraḥ kuru puraṃ viṣṇoḥ śiraḥ karvasya vandane |giraḥ kuru stutāvevaṃ dhuraḥ sarvāḥ pariṣkuru || 9||

संस्कर्वित्थं भवज्जन्म कैङ्कयं कुरु मापतेः ।तं कुरु स्ववरं भक्त्याऽस्तङ्कुरुग्रं भवार्णवम् ॥ १०॥

saṃskarvitthaṃ bhavajjanma kaiṅkayaṃ kuru māpateḥ |taṃ kuru svavaraṃ bhaktyā'staṅkurugraṃ bhavārṇavam || 10||

सदोपकुरु साधूनां नैवापकुरु कस्यचित् ।नाथैर्विकुरु कुत्रापि गुरोः प्रतिकुरु प्रियः ॥ ११॥

sadopakuru sādhūnāṃ naivāpakuru kasyacit |nāthairvikuru kutrāpi guroḥ pratikuru priyaḥ || 11||

स्वीकरु श्रीमदाचार्यभाष्यामृतरसं सदा ।फूत्कुर्वपरभाष्यार्थतूलानि च पदे पदे ॥ १२॥

svīkaru śrīmadācāryabhāṣyāmṛtarasaṃ sadā |phūtkurvaparabhāṣyārthatūlāni ca pade pade || 12||

श्रुतं मतं हृदि ध्यातं साक्षात्कुरु हरिं प्रभुम् ।प्रसन्नीकुरु मुक्तीश्च सिद्धाः कुरु चतुर्विधाः ॥ १३॥

śrutaṃ mataṃ hṛdi dhyātaṃ sākṣātkuru hariṃ prabhum |prasannīkuru muktīśca siddhāḥ kuru caturvidhāḥ || 13||

मुक्तोऽप्यश्वास्यपुर्यस्य परिचर्या मुदा कुरु ।बन्दीकुरु हरेभक्तिं मन्दीकुरु पुनर्भवम् ॥ १४॥

mukto'pyaśvāsyapuryasya paricaryā mudā kuru |bandīkuru harebhaktiṃ mandīkuru punarbhavam || 14||

हर्येकनिष्ठतासिध्यै वादिराजो हरेः स्तुतौ ।लकारस्य विभक्तेश्च धातोरप्येकतां व्यधात् ॥ १५॥

haryekaniṣṭhatāsidhyai vādirājo hareḥ stutau |lakārasya vibhakteśca dhātorapyekatāṃ vyadhāt || 15||

इति श्रीमद्वादिराजपूज्यचरणविरचिता(लकारविभक्तयेकता) कुरुस्तुतिः सम्पूर्णाम् ।भारतीरमणमुख्यप्राणान्तर्गत श्रीकृष्णार्पणमस्तु ।

iti śrīmadvādirājapūjyacaraṇaviracitā(lakāravibhaktayekatā) kurustutiḥ sampūrṇām |bhāratīramaṇamukhyaprāṇāntargata śrīkṛṣṇārpaṇamastu |