देवनायकपञ्चाशत्स्तवः Devanayakapanchashatstavah

श्रीवेदान्तदेशिककृतः ।(तिरुवहीन्द्रपुरे)प्रणतसुरकिरीटप्रान्तमन्दारमालाविगलितमकरन्दस्निग्धपादारविन्दः ।पशुपतिविधिपूज्यः पद्मपत्रायताक्षःफणिपतिपुरनाथः पातु मां देवनाथः ॥ १॥

śrīvedāntadeśikakṛtaḥ |(tiruvahīndrapure)praṇatasurakirīṭaprāntamandāramālāvigalitamakarandasnigdhapādāravindaḥ |paśupatividhipūjyaḥ padmapatrāyatākṣaḥphaṇipatipuranāthaḥ pātu māṃ devanāthaḥ || 1||

देवाधिनाथ कमलापृतनेशपूर्वांदीप्तान्तरां वकुलभूषणनाथमुख्यैः ।रामानुजप्रभृतिभिः परिभूषिताग्रांगोप्त्रीं जगन्ति गुरुपङ्क्तिमहं प्रपद्ये ॥ २॥

devādhinātha kamalāpṛtaneśapūrvāṃdīptāntarāṃ vakulabhūṣaṇanāthamukhyaiḥ |rāmānujaprabhṛtibhiḥ paribhūṣitāgrāṃgoptrīṃ jaganti gurupaṅktimahaṃ prapadye || 2||

दिव्ये दयाजलनिधौ दिविषन्नियन्तुःतीर्थं निदर्शितवतस्त्रिजगन्निषेव्यम् ।प्राचः कवीन् निगमसम्मितसूनृतोक्तीन्प्राचेतसप्रभृतिकान् प्रणमाम्यभीक्ष्णम् ॥ ३॥

divye dayājalanidhau diviṣanniyantuḥtīrthaṃ nidarśitavatastrijaganniṣevyam |prācaḥ kavīn nigamasammitasūnṛtoktīnprācetasaprabhṛtikān praṇamāmyabhīkṣṇam || 3||

मातस्त्वमम्बुरुहवासिनि किञ्चिदेतत्विज्ञाप्यते मयि कुरुष्व तथा प्रसादम् ।आकर्णयिष्यति यथा विबुधेश्वरस्तेप्रेयानसौ पृथुकजल्पितवन्मदुक्तिम् ॥ ४॥

mātastvamamburuhavāsini kiñcidetatvijñāpyate mayi kuruṣva tathā prasādam |ākarṇayiṣyati yathā vibudheśvarastepreyānasau pṛthukajalpitavanmaduktim || 4||

निर्विश्यमानविभवं निगमोत्तमाङ्गैःस्तोतुं क्षमं मम च देवपते भवन्तम् ।गावः पिबन्तु गणशः कलशाम्बुराशिंकिं तेन तर्णकगणास्तृणमाददानाः ॥ ५॥

nirviśyamānavibhavaṃ nigamottamāṅgaiḥstotuṃ kṣamaṃ mama ca devapate bhavantam |gāvaḥ pibantu gaṇaśaḥ kalaśāmburāśiṃkiṃ tena tarṇakagaṇāstṛṇamādadānāḥ || 5||

अज्ञातसीमकमनन्तगरुत्मदाद्यैःतं त्वां समाधिनियतैरपि सामि दृष्टम् ।तुष्टूषतो मम मनोरथसिद्धिदायीदासेषु सत्य इति धारय नामधेयम् ॥ ६॥

ajñātasīmakamanantagarutmadādyaiḥtaṃ tvāṃ samādhiniyatairapi sāmi dṛṣṭam |tuṣṭūṣato mama manorathasiddhidāyīdāseṣu satya iti dhāraya nāmadheyam || 6||

विश्राणयन्मम विशेषविदामनिन्द्यांअन्तर्वतीं गिरमहीन्द्रपुराधिराज ।स्तव्यस्तवप्रिय इतीव तपोधनोक्तंस्तोतेति च त्वदभिधानमवन्ध्यय त्वम् ॥ ७॥

viśrāṇayanmama viśeṣavidāmanindyāṃantarvatīṃ giramahīndrapurādhirāja |stavyastavapriya itīva tapodhanoktaṃstoteti ca tvadabhidhānamavandhyaya tvam || 7||

संरक्षणीयममराधिपते त्वयैवदूरं प्रयातमपि दुस्त्यजगाढबन्धम् ।आकृष्टवानसि भवाननुकम्पमानःसूत्रानुबद्धशकुनिक्रमतः स्वयं माम् ॥ ८॥

saṃrakṣaṇīyamamarādhipate tvayaivadūraṃ prayātamapi dustyajagāḍhabandham |ākṛṣṭavānasi bhavānanukampamānaḥsūtrānubaddhaśakunikramataḥ svayaṃ mām || 8||

व्यामोहिता विविधभोगमरीचिकाभिःविश्रान्तमद्य लभते विबुधैकनाथ ।गम्भीरपूर्णमधुरं मम धीर्भवन्तंग्रीष्मे तटाकमिव शीतमनुप्रविष्टा ॥ ९॥

vyāmohitā vividhabhogamarīcikābhiḥviśrāntamadya labhate vibudhaikanātha |gambhīrapūrṇamadhuraṃ mama dhīrbhavantaṃgrīṣme taṭākamiva śītamanupraviṣṭā || 9||

दिव्ये पदे जलनिधौ निगमोत्तमाङ्गेस्वान्ते सतां सवितृमण्डलमध्यभागे ।ब्रह्माचले च बहुमानपदे मुनीनांव्यक्तिं तव त्रिदशनाथ वदन्ति नित्याम् ॥ १०॥

divye pade jalanidhau nigamottamāṅgesvānte satāṃ savitṛmaṇḍalamadhyabhāge |brahmācale ca bahumānapade munīnāṃvyaktiṃ tava tridaśanātha vadanti nityām || 10||

तीर्थैर्वृतं वृजिनदुर्गतिनाशनार्हैःशेषक्षमाविहगराजविरिञ्चजुष्टैः ।नाथ त्वया नतजनस्य भवौषधेनप्रख्यातमौषधगिरिं प्रणमन्ति देवाः ॥ ११॥

tīrthairvṛtaṃ vṛjinadurgatināśanārhaiḥśeṣakṣamāvihagarājaviriñcajuṣṭaiḥ |nātha tvayā natajanasya bhavauṣadhenaprakhyātamauṣadhagiriṃ praṇamanti devāḥ || 11||

स्वाधीनविश्वविभवं भगवन् विशेषात्त्वां देवनायकमुशन्ति परावरज्ञाः ।प्रायः प्रदर्शयितुमेतदिति प्रतीमःत्वद्भक्तिभूषितधियामिह देवभावम् ॥ १२॥

svādhīnaviśvavibhavaṃ bhagavan viśeṣāttvāṃ devanāyakamuśanti parāvarajñāḥ |prāyaḥ pradarśayitumetaditi pratīmaḥtvadbhaktibhūṣitadhiyāmiha devabhāvam || 12||

तत्त्वानि यानि चिदचित्प्रविभागवन्तित्रय्यन्तवृद्धगणितानि सितासितानि ।दीव्यन्ति तान्यहिपुरन्दरधामनाथदिव्यास्त्रभूषणतया तव विग्रहेऽस्मिन् ॥ १३॥

tattvāni yāni cidacitpravibhāgavantitrayyantavṛddhagaṇitāni sitāsitāni |dīvyanti tānyahipurandaradhāmanāthadivyāstrabhūṣaṇatayā tava vigrahe'smin || 13||

भूषायुधैरधिगतं निजकान्तहेतोःभुक्तं प्रियाभिरनिमेषविलोचनाभिः ।प्रत्यङ्गपूर्णसुषमासुभगं वपुस्तेदृष्ट्वा दृशौ विबुधनाथ न तृप्यतो मे ॥ १४॥

bhūṣāyudhairadhigataṃ nijakāntahetoḥbhuktaṃ priyābhiranimeṣavilocanābhiḥ |pratyaṅgapūrṇasuṣamāsubhagaṃ vapustedṛṣṭvā dṛśau vibudhanātha na tṛpyato me || 14||

वेदेषु निर्जरपते निखिलेष्वधीतंव्यासादिभिर्बहुमतं तव सूक्तमग्र्यम् ।अङ्गान्यमूनि भवतः सुभगान्यधीतेविश्वं विभो जनितवन्ति विरिञ्चपूर्वम् ॥ १५॥

vedeṣu nirjarapate nikhileṣvadhītaṃvyāsādibhirbahumataṃ tava sūktamagryam |aṅgānyamūni bhavataḥ subhagānyadhīteviśvaṃ vibho janitavanti viriñcapūrvam || 15||

देवेश्वरत्वमिह दर्शयितुं क्षमस्तेनाथ त्वयापि शिरसा विधृतः किरीटः ।एकीकृतद्युमणिबिम्बसहस्रदीप्तिःनिर्मूलयन् मनसि मे निबिडं तमिस्रम् ॥ १६॥

deveśvaratvamiha darśayituṃ kṣamastenātha tvayāpi śirasā vidhṛtaḥ kirīṭaḥ |ekīkṛtadyumaṇibimbasahasradīptiḥnirmūlayan manasi me nibiḍaṃ tamisram || 16||

मुग्धस्मितामृतशुभेन मुखेन्दुना तेसङ्गम्य संसरणसञ्ज्वरशान्तये नः ।सम्पद्यते विबुधनाथ समाधियोग्याशर्वर्यसौ कुटिलकुन्तलकान्तरूपा ॥ १७॥

mugdhasmitāmṛtaśubhena mukhendunā tesaṅgamya saṃsaraṇasañjvaraśāntaye naḥ |sampadyate vibudhanātha samādhiyogyāśarvaryasau kuṭilakuntalakāntarūpā || 17||

बिम्बाधरं विकचपङ्कजलोचनं तेलम्बालकं ललितकुण्डलदर्शनीयम् ।कान्तं मुखं कनककैतककर्णपूरंस्वान्तं विभूषयति देवपते मयीयम् ॥ १८॥

bimbādharaṃ vikacapaṅkajalocanaṃ telambālakaṃ lalitakuṇḍaladarśanīyam |kāntaṃ mukhaṃ kanakakaitakakarṇapūraṃsvāntaṃ vibhūṣayati devapate mayīyam || 18||

लब्धा तिथौ क्वचिदियं रजनीकरेणलक्ष्मीः स्थिरा सुरपते भवतो ललाटे ।यत्स्वेदबिन्दुकणिकोद्गतबुद्बुदान्तःत्र्यक्षः पुरा स पुरुषोऽजनि शूलपाणिः ॥ १९॥

labdhā tithau kvacidiyaṃ rajanīkareṇalakṣmīḥ sthirā surapate bhavato lalāṭe |yatsvedabindukaṇikodgatabudbudāntaḥtryakṣaḥ purā sa puruṣo'jani śūlapāṇiḥ || 19||

लावण्यवर्षिणि ललाटतटे घनाभेबिभ्रत्तटिद्गुणविशेषमिवोर्ध्वपुण्ड्रम् ।विश्वस्य निर्जरपते तमसाऽऽवृतस्यमन्ये विभावयसि माङ्गलिकप्रदीपम् ॥ २०॥

lāvaṇyavarṣiṇi lalāṭataṭe ghanābhebibhrattaṭidguṇaviśeṣamivordhvapuṇḍram |viśvasya nirjarapate tamasā''vṛtasyamanye vibhāvayasi māṅgalikapradīpam || 20||

आहुः श्रुतिं विबुधनायक तावकीनांआशागणप्रसवहेतुमधीतवेदाः ।आकर्णिते तदियमार्तरवे प्रजानांआशाः प्रसाधयितुमादिशति स्वयं त्वाम् ॥ २१॥

āhuḥ śrutiṃ vibudhanāyaka tāvakīnāṃāśāgaṇaprasavahetumadhītavedāḥ |ākarṇite tadiyamārtarave prajānāṃāśāḥ prasādhayitumādiśati svayaṃ tvām || 21||

कन्दर्पलाञ्छनतनुस्त्रिदशैकनाथकान्त प्रवाहरुचिरे तव कर्णपाशे ।पुष्यत्यसौ प्रतिमुखस्थितिदर्शनीयापूषामयी मकरिका विविधान् विहारान् ॥ २२॥

kandarpalāñchanatanustridaśaikanāthakānta pravāharucire tava karṇapāśe |puṣyatyasau pratimukhasthitidarśanīyāpūṣāmayī makarikā vividhān vihārān || 22||

नेतुं सरोजवसतिर्निजमाधिराज्यंनित्यं निशामयति देवपते भ्रुवौ ते ।एवं न चेदखिलजन्तु विमोहनार्हाकिं मातृका भवति कामशरासनस्य ॥ २३॥

netuṃ sarojavasatirnijamādhirājyaṃnityaṃ niśāmayati devapate bhruvau te |evaṃ na cedakhilajantu vimohanārhākiṃ mātṛkā bhavati kāmaśarāsanasya || 23||

आलक्ष्य सत्त्वमतिवेलदयोत्तरङ्गंअभ्यर्थिनामभिमतप्रतिपादनार्हम् ।स्निग्धायतं प्रथिमशालि सुपर्वनाथदुग्धाम्बुधेरनुकरोति विलोचनं ते ॥ २४॥

ālakṣya sattvamativeladayottaraṅgaṃabhyarthināmabhimatapratipādanārham |snigdhāyataṃ prathimaśāli suparvanāthadugdhāmbudheranukaroti vilocanaṃ te || 24||

विश्वाभिरक्षणविहारकृतक्षणैस्तेवैमानिकाधिपविडम्बितमुग्धपद्मैः ।आमोदवाहिभिरनामयवाक्यगर्भैःआर्द्रीभवाम्यमृतवर्षनिभैरपाङ्गैः ॥ २५॥

viśvābhirakṣaṇavihārakṛtakṣaṇaistevaimānikādhipaviḍambitamugdhapadmaiḥ |āmodavāhibhiranāmayavākyagarbhaiḥārdrībhavāmyamṛtavarṣanibhairapāṅgaiḥ || 25||

नित्योदितैर्निगमनिःश्वसितैस्तवैषानासा नभश्चरपते नयनाब्धिसेतुः ।आम्रेडितप्रियतमा मुखपद्मगन्धैःआश्वासिनी भवति सम्प्रति मुह्यतो मे ॥ २६॥

nityoditairnigamaniḥśvasitaistavaiṣānāsā nabhaścarapate nayanābdhisetuḥ |āmreḍitapriyatamā mukhapadmagandhaiḥāśvāsinī bhavati samprati muhyato me || 26||

आरुण्यपल्लवितयौवनपारिजातंआभीरयोषिदनुभूतममर्त्यनाथ ।वंशेन शङ्खपतिना च निषेवितं तेबिम्बाधरं स्पृशति रागवती मतिर्मे ॥ २७॥

āruṇyapallavitayauvanapārijātaṃābhīrayoṣidanubhūtamamartyanātha |vaṃśena śaṅkhapatinā ca niṣevitaṃ tebimbādharaṃ spṛśati rāgavatī matirme || 27||

पद्मालया वलयदत्तसुजातरेखेत्वत्कान्तिमेचकितशङ्खनिभे मतिर्मे ।विस्मेरभावरुचिरा वनमालिकेवकण्ठे गुणीभवति देवपते त्वदीये ॥ २८॥

padmālayā valayadattasujātarekhetvatkāntimecakitaśaṅkhanibhe matirme |vismerabhāvarucirā vanamālikevakaṇṭhe guṇībhavati devapate tvadīye || 28||

आजानुलम्बिभिरलङ्कृतहेतिजालैःज्याघातराजिरुचिरैर्जितपारिजातैः ।चित्राङ्गदैस्त्रिदशपुङ्गव जातसङ्गात्वद्बाहुभिर्मम दृढं परिररभ्यते धीः ॥ २९॥

ājānulambibhiralaṅkṛtahetijālaiḥjyāghātarājirucirairjitapārijātaiḥ |citrāṅgadaistridaśapuṅgava jātasaṅgātvadbāhubhirmama dṛḍhaṃ parirarabhyate dhīḥ || 29||

नीलाचलोदितनिशाकरभास्कराभेशान्ताहिते सुरपते तव शङ्खचक्रे ।पाणेरमुष्य भजतामभयप्रदस्यप्रत्यायनं जगति भावयतः स्वभूम्ना ॥ ३०॥

nīlācaloditaniśākarabhāskarābheśāntāhite surapate tava śaṅkhacakre |pāṇeramuṣya bhajatāmabhayapradasyapratyāyanaṃ jagati bhāvayataḥ svabhūmnā || 30||

अक्षोभणीयकरुणाम्बुधिविद्रुमाभंभक्तानुरञ्जनममर्त्यपते त्वदीयम् ।नित्यापराधचकिते हृदये मदीयेदत्ताभयं स्फुरति दक्षिणपाणिपद्मम् ॥ ३१॥

akṣobhaṇīyakaruṇāmbudhividrumābhaṃbhaktānurañjanamamartyapate tvadīyam |nityāparādhacakite hṛdaye madīyedattābhayaṃ sphurati dakṣiṇapāṇipadmam || 31||

दुर्दान्तदैत्यविशिखक्षतपत्रभङ्गंवीरस्य ते विबुधनायक बाहुमध्यम् ।श्रीवत्सकौस्तुभरमावनमालिकाङ्कंचिन्ताऽनुभूय लभते चरितार्थतां नः ॥ ३२॥

durdāntadaityaviśikhakṣatapatrabhaṅgaṃvīrasya te vibudhanāyaka bāhumadhyam |śrīvatsakaustubharamāvanamālikāṅkaṃcintā'nubhūya labhate caritārthatāṃ naḥ || 32||

वर्णक्रमेण विबुधेश विचित्रिताङ्गीस्मेरप्रसूनसुभगा वनमालिकेयम् ।हृद्या सुगन्धिरजहत्कमलामणीन्द्रानित्या तव स्फुरति मूर्तिरिव द्वितीया ॥ ३३॥

varṇakrameṇa vibudheśa vicitritāṅgīsmeraprasūnasubhagā vanamālikeyam |hṛdyā sugandhirajahatkamalāmaṇīndrānityā tava sphurati mūrtiriva dvitīyā || 33||

आर्द्रं तमोमथनमाश्रिततारकं तेशुद्धं मनः सुमनसाममृतं दुहानम् ।तत्तादृशं विबुधनाथ समृद्धकामंसर्गेष्विदं भवति चन्द्रमसां प्रसूतिः ॥ ३४॥

ārdraṃ tamomathanamāśritatārakaṃ teśuddhaṃ manaḥ sumanasāmamṛtaṃ duhānam |tattādṛśaṃ vibudhanātha samṛddhakāmaṃsargeṣvidaṃ bhavati candramasāṃ prasūtiḥ || 34||

विश्वं निगीर्य विबुधेश्वर जातकार्यंमध्यं वलित्रयविभाव्यजगद्विभागम् ।आमोदिनाभिनलिनस्थविरिञ्चभृङ्गंआकल्पयत्युदरबन्ध इवाशयो मे ॥ ३५॥

viśvaṃ nigīrya vibudheśvara jātakāryaṃmadhyaṃ valitrayavibhāvyajagadvibhāgam |āmodinābhinalinasthaviriñcabhṛṅgaṃākalpayatyudarabandha ivāśayo me || 35||

नाकौकसां प्रथमतामधिकुर्वते तेनाभीसरोजरजसां परिणामभेदाः ।आराधयद्भिरिह तैर्भवतः समीचीवीरोचिता विबुधनायक इत्यभिख्या ॥ ३६॥

nākaukasāṃ prathamatāmadhikurvate tenābhīsarojarajasāṃ pariṇāmabhedāḥ |ārādhayadbhiriha tairbhavataḥ samīcīvīrocitā vibudhanāyaka ityabhikhyā || 36||

पीताम्बरेण परिवारवती सुजातादास्ये निवेशयति देवपते दृशौ मे ।विन्यस्तसव्यकरसङ्गमजायमानरोमाञ्चरम्यकिरणा रशना त्वदीया ॥ ३७॥

pītāmbareṇa parivāravatī sujātādāsye niveśayati devapate dṛśau me |vinyastasavyakarasaṅgamajāyamānaromāñcaramyakiraṇā raśanā tvadīyā || 37||

स्त्रीरत्नकारणमुपात्ततृतीयवर्णंदैत्येन्द्रवीरशयनं दयितोपधानम् ।देवेश यौवनगजेन्द्रकराभिरामंऊरीकरोति भवदूरुयुगं मनो मे ॥ ३८॥

strīratnakāraṇamupāttatṛtīyavarṇaṃdaityendravīraśayanaṃ dayitopadhānam |deveśa yauvanagajendrakarābhirāmaṃūrīkaroti bhavadūruyugaṃ mano me || 38||

लावण्यपूरललितोर्ध्वपरिभ्रमाभंलक्ष्मीविहारमणिदर्पणबद्धसख्यम् ।गोपाङ्गणेषु कृतचङ्क्रमणं तवैतत्जानुद्वयं सुरपते न जहाति चित्तम् ॥ ३९॥

lāvaṇyapūralalitordhvaparibhramābhaṃlakṣmīvihāramaṇidarpaṇabaddhasakhyam |gopāṅgaṇeṣu kṛtacaṅkramaṇaṃ tavaitatjānudvayaṃ surapate na jahāti cittam || 39||

दूत्ये दुकूलहरणे व्रजसुन्दरीणांदैत्यानुधावनविधावपि लब्धसाह्यम् ।कन्दर्पकाहलनिषङ्गकलाचिकाभंजङ्घायुगं जयति देवपते त्वदीयम् ॥ ४०॥

dūtye dukūlaharaṇe vrajasundarīṇāṃdaityānudhāvanavidhāvapi labdhasāhyam |kandarpakāhalaniṣaṅgakalācikābhaṃjaṅghāyugaṃ jayati devapate tvadīyam || 40||

पाषाणनिर्मिततपोधनधर्मदारंभस्मन्युपाहितनरेन्द्रकुमारभावम् ।संवाहितं त्रिदशनाथ रमामहीभ्यांसामान्यदैवतमुशन्ति पदं त्वदीयम् ॥ ४१॥

pāṣāṇanirmitatapodhanadharmadāraṃbhasmanyupāhitanarendrakumārabhāvam |saṃvāhitaṃ tridaśanātha ramāmahībhyāṃsāmānyadaivatamuśanti padaṃ tvadīyam || 41||

आवर्जिताभिरनुषज्य निजांशुजालैःदेवेश दिव्यपदपद्मदलायिताभिः ।अन्याभिलाषपरिलोलमिदं मदीयंअङ्गीकृतं हृदयमङ्गुलिभिः स्वयं ते ॥ ४२॥

āvarjitābhiranuṣajya nijāṃśujālaiḥdeveśa divyapadapadmadalāyitābhiḥ |anyābhilāṣaparilolamidaṃ madīyaṃaṅgīkṛtaṃ hṛdayamaṅgulibhiḥ svayaṃ te || 42||

पङ्कान्यसौ मम निहन्ति महस्तरङ्गैःगङ्गाधिकां विदधती गरुडस्रवन्तीम् ।नाकौकसां मणिकिरीट गणैरुपास्यानाथ त्वदीय पदयोर्नख रत्न पङ्किः ॥ ४३॥

paṅkānyasau mama nihanti mahastaraṅgaiḥgaṅgādhikāṃ vidadhatī garuḍasravantīm |nākaukasāṃ maṇikirīṭa gaṇairupāsyānātha tvadīya padayornakha ratna paṅkiḥ || 43||

वज्र ध्वजाङ्कुश सुधा कलशातपत्रकल्पद्रुमाम्बुरुह तोरण शङ्खचक्रैःमत्स्यादिभिश्च विबुधेश्वर मण्डितं तेमान्यं पदं भवतु मौळिविभूषणं नः ॥ ४४॥

vajra dhvajāṅkuśa sudhā kalaśātapatrakalpadrumāmburuha toraṇa śaṅkhacakraiḥmatsyādibhiśca vibudheśvara maṇḍitaṃ temānyaṃ padaṃ bhavatu mauḷivibhūṣaṇaṃ naḥ || 44||

चित्रं त्वदीयपदपद्मपरागयोगाद्योगं विनापि युगपद्विलयं प्रयान्ति ।विष्वञ्चि निर्जरपते शिरसि प्रजानांवेधः स्वहस्तलिखितानि दुरक्षराणि ॥ ४५॥

citraṃ tvadīyapadapadmaparāgayogādyogaṃ vināpi yugapadvilayaṃ prayānti |viṣvañci nirjarapate śirasi prajānāṃvedhaḥ svahastalikhitāni durakṣarāṇi || 45||

ये जन्मकोटिभिरुपार्जितशुद्धधर्माःतेषां भवच्चरणभक्तिरतीव भोग्या ।त्वज्जीवितैस्त्रिदशनायक दुर्लभैस्तैःआत्मानमप्यकथयः स्वयमात्मवन्तम् ॥ ४६॥

ye janmakoṭibhirupārjitaśuddhadharmāḥteṣāṃ bhavaccaraṇabhaktiratīva bhogyā |tvajjīvitaistridaśanāyaka durlabhaistaiḥātmānamapyakathayaḥ svayamātmavantam || 46||

निष्कञ्चनत्व धनिना विबुधेश येनन्यस्तः स्वरक्षणभरस्तव पादपद्मे ।नानाविधप्रथितयोगविशेषधन्याःनार्हन्ति तस्य शतकोटितमांशकक्ष्याम् ॥ ४७॥

niṣkañcanatva dhaninā vibudheśa yenanyastaḥ svarakṣaṇabharastava pādapadme |nānāvidhaprathitayogaviśeṣadhanyāḥnārhanti tasya śatakoṭitamāṃśakakṣyām || 47||

आत्मापहाररसिकेन मयैव दत्तंअन्यैरधार्यमधुना विबुधैकनाथ ।स्वीकृत्य धारयितुमर्हसि मां त्वदीयंचोरोपनीतनिजनूपुरवत् स्वपादे ॥ ४८॥

ātmāpahārarasikena mayaiva dattaṃanyairadhāryamadhunā vibudhaikanātha |svīkṛtya dhārayitumarhasi māṃ tvadīyaṃcoropanītanijanūpuravat svapāde || 48||

अज्ञानवारिधिमपायधुरन्धरं मांआज्ञाविभञ्जनमकिञ्चनसार्वभौमम् ।विन्दन् भवान् विबुधनाथ समस्तवेदीकिं नाम पात्रमपरं मनुते कृपायाः ॥ ४९॥

ajñānavāridhimapāyadhurandharaṃ māṃājñāvibhañjanamakiñcanasārvabhaumam |vindan bhavān vibudhanātha samastavedīkiṃ nāma pātramaparaṃ manute kṛpāyāḥ || 49||

प्रह्लादगोकुलगजेन्द्रपरीक्षिदाद्याःत्रातास्त्वया ननु विपत्तिषु तादृशीषु ।सर्वं तदेकमपरं मम रक्षणं तेसन्तोल्यतां त्रिदशनायक किं गरीयः ॥ ५०॥

prahlādagokulagajendraparīkṣidādyāḥtrātāstvayā nanu vipattiṣu tādṛśīṣu |sarvaṃ tadekamaparaṃ mama rakṣaṇaṃ tesantolyatāṃ tridaśanāyaka kiṃ garīyaḥ || 50||

वात्याशतैर्विषयरागतया विवृत्तैःव्याघूर्णमानमनसं विबुधाधिराज ।नित्योपतप्त इति मां निजकर्मघर्मैःनिर्वेशय स्वपदपद्ममधुप्रवाहम् ॥ ५१॥

vātyāśatairviṣayarāgatayā vivṛttaiḥvyāghūrṇamānamanasaṃ vibudhādhirāja |nityopatapta iti māṃ nijakarmagharmaiḥnirveśaya svapadapadmamadhupravāham || 51||

जय विबुधपते त्वं दर्शिताभीष्टदानःसह सरसिजवासामेदिनीभ्यां वशाभ्याम् ।नलवनमिव मृद्गन् पापराशिं नतानांगरुडसरिदनूपे गन्धहस्तीव दीव्यन् ॥ ५२॥

jaya vibudhapate tvaṃ darśitābhīṣṭadānaḥsaha sarasijavāsāmedinībhyāṃ vaśābhyām |nalavanamiva mṛdgan pāparāśiṃ natānāṃgaruḍasaridanūpe gandhahastīva dīvyan || 52||

निरवधिगुणजातं नित्यनिर्दोषमाद्यंनरकमथन दक्षं नाकिनामेकनाथम् ।विनतविषयसत्यं वेङ्कटेशः कविस्त्वांस्तुतिपदमधिगच्छन् शोभते सत्यवादी ॥ ५३॥

niravadhiguṇajātaṃ nityanirdoṣamādyaṃnarakamathana dakṣaṃ nākināmekanātham |vinataviṣayasatyaṃ veṅkaṭeśaḥ kavistvāṃstutipadamadhigacchan śobhate satyavādī || 53||

इति श्रीवेदान्तदेशिककृतः देवनायकपञ्चाशत्स्तवः सम्पूर्णः ।(प्रणतसत्यवादी)-प्रणत सत्यवादी

iti śrīvedāntadeśikakṛtaḥ devanāyakapañcāśatstavaḥ sampūrṇaḥ |(praṇatasatyavādī)-praṇata satyavādī