महाविष्णुस्तोत्रम् देवैः कृतं Devaih Kritam Mahavishnu Stotram

(देवीभागवततः)सूत उवाचते गत्वा देवदेवेशं रमानाथं जगद्गुरुम् ।विष्णुं कमलपत्राक्षं ददृशुः प्रभयान्वितम् ॥ १॥

(devībhāgavatataḥ)sūta uvācate gatvā devadeveśaṃ ramānāthaṃ jagadgurum |viṣṇuṃ kamalapatrākṣaṃ dadṛśuḥ prabhayānvitam || 1||

स्तोत्रेण तुष्टुवुर्भक्त्या गद्गदस्वरसत्कृताः ।देवा ऊचुःजय विष्णो रमेशाद्य महापुरुष पूर्वज ॥ २॥

stotreṇa tuṣṭuvurbhaktyā gadgadasvarasatkṛtāḥ |devā ūcuḥjaya viṣṇo rameśādya mahāpuruṣa pūrvaja || 2||

दैत्यारे कामजनक सर्वकामफलप्रद ।महावराह गोविन्द महायज्ञस्वरूपक ॥ ३॥

daityāre kāmajanaka sarvakāmaphalaprada |mahāvarāha govinda mahāyajñasvarūpaka || 3||

महाविष्णो ध्रुवेशाद्य जगदुत्पत्तिकारण ।मत्स्यावतारे वेदानामुद्धाराधाररूपक ॥ ४॥

mahāviṣṇo dhruveśādya jagadutpattikāraṇa |matsyāvatāre vedānāmuddhārādhārarūpaka || 4||

सत्यव्रत धराधीश मत्स्यरूपाय ते नमः ।जयाकूपार दैत्यारे सुरकार्यसमर्पक ॥ ५॥

satyavrata dharādhīśa matsyarūpāya te namaḥ |jayākūpāra daityāre surakāryasamarpaka || 5||

अमृताप्तिकरेशान कूर्मरूपाय ते नमः ।जयादिदैत्यनाशार्थमादिसूकररूपधृक् ॥ ६॥

amṛtāptikareśāna kūrmarūpāya te namaḥ |jayādidaityanāśārthamādisūkararūpadhṛk || 6||

मह्युद्धारकृतोद्योगकोलरूपाय ते नमः ।नारसिंहं वपुः कृत्वा महादैत्यं ददार यः ॥ ७॥

mahyuddhārakṛtodyogakolarūpāya te namaḥ |nārasiṃhaṃ vapuḥ kṛtvā mahādaityaṃ dadāra yaḥ || 7||

करजैर्वरदृप्ताङ्गं तस्मै नृहरये नमः ।वामनं रूपमास्थाय त्रैलोक्यैश्वर्यमोहितम् ॥ ८॥

karajairvaradṛptāṅgaṃ tasmai nṛharaye namaḥ |vāmanaṃ rūpamāsthāya trailokyaiśvaryamohitam || 8||

बलिं सञ्छलयामास तस्मै वामनरूपिणे ।दुष्टक्षत्रविनाशाय सहस्रकरशत्रवे ॥ ९॥

baliṃ sañchalayāmāsa tasmai vāmanarūpiṇe |duṣṭakṣatravināśāya sahasrakaraśatrave || 9||

रेणुकागर्भजाताय जामदग्न्याय ते नमः ।दुष्टराक्षसपौलस्त्यशिरश्छेदपटीयसे ॥ १०॥

reṇukāgarbhajātāya jāmadagnyāya te namaḥ |duṣṭarākṣasapaulastyaśiraśchedapaṭīyase || 10||

श्रीमद्दाशरथे तुभ्यं नमोऽनन्तक्रमाय च ।कंसदुर्योधनाद्यैश्च दैत्यैः पृथ्वीशलाञ्छनैः ॥ ११॥

śrīmaddāśarathe tubhyaṃ namo'nantakramāya ca |kaṃsaduryodhanādyaiśca daityaiḥ pṛthvīśalāñchanaiḥ || 11||

भाराक्रान्तां महीं योऽसावुज्जहार महाविभुः ।धर्मं संस्थापयामास पापं कृत्वा सुदूरतः ॥ १२॥

bhārākrāntāṃ mahīṃ yo'sāvujjahāra mahāvibhuḥ |dharmaṃ saṃsthāpayāmāsa pāpaṃ kṛtvā sudūrataḥ || 12||

तस्मै कृष्णाय देवाय नमोऽस्तु बहुधा विभो ।दुष्टयज्ञविघाताय पशुहिंसानिवृत्तये ॥ १३॥

tasmai kṛṣṇāya devāya namo'stu bahudhā vibho |duṣṭayajñavighātāya paśuhiṃsānivṛttaye || 13||

बौद्धरूपं दधौ योऽसौ तस्मै देवाय ते नमः ।म्लेच्छप्रायेऽखिले लोके दुष्टराजन्यपीडिते ॥ १४॥

bauddharūpaṃ dadhau yo'sau tasmai devāya te namaḥ |mlecchaprāye'khile loke duṣṭarājanyapīḍite || 14||

कल्किरूपं समादध्यौ देवदेवाय ते नमः ।दशावतारास्ते देव भक्तानां रक्षणाय वै ॥ १५॥

kalkirūpaṃ samādadhyau devadevāya te namaḥ |daśāvatārāste deva bhaktānāṃ rakṣaṇāya vai || 15||

दुष्टदैत्यविघाताय तस्मात्त्वं सर्वदुःखहृत् ।जय भक्तार्तिनाशाय धृतं नारीजलात्मसु ॥ १६॥

duṣṭadaityavighātāya tasmāttvaṃ sarvaduḥkhahṛt |jaya bhaktārtināśāya dhṛtaṃ nārījalātmasu || 16||

रूपं येन त्वया देव कोऽन्यस्त्वत्तो दयानिधिः ।इत्येवं देवदेवेशं स्तुत्वा श्रीपीतवाससम् ॥ १७॥

rūpaṃ yena tvayā deva ko'nyastvatto dayānidhiḥ |ityevaṃ devadeveśaṃ stutvā śrīpītavāsasam || 17||

प्रणेमुर्भक्तिसहिताः साष्टाङ्गं विबुधर्षभाः ।तेषां स्तवं समाकर्ण्य देवः श्रीपुरुषोत्तमः ॥ १८॥

praṇemurbhaktisahitāḥ sāṣṭāṅgaṃ vibudharṣabhāḥ |teṣāṃ stavaṃ samākarṇya devaḥ śrīpuruṣottamaḥ || 18||

उवाच विबुधान्सर्वान् हर्षयच्छ्रीगदाधरः ।श्रीभगवानुवाचप्रसन्नोऽस्मि स्तवेनाहं देवास्तापं विमुञ्चथ ॥ १९॥

uvāca vibudhānsarvān harṣayacchrīgadādharaḥ |śrībhagavānuvācaprasanno'smi stavenāhaṃ devāstāpaṃ vimuñcatha || 19||

भवतां नाशयिष्यामि दुःखं परमदुःसहम् ।वृणुध्वं च वरं मत्तो देवाः परमदुर्लभम् ॥ २०॥

bhavatāṃ nāśayiṣyāmi duḥkhaṃ paramaduḥsaham |vṛṇudhvaṃ ca varaṃ matto devāḥ paramadurlabham || 20||

ददामि परमप्रीतः स्तवस्यास्य प्रसादतः ।य एतत्पठते स्तोत्रं कल्य उत्थाय मानवः ॥ २१॥

dadāmi paramaprītaḥ stavasyāsya prasādataḥ |ya etatpaṭhate stotraṃ kalya utthāya mānavaḥ || 21||

मयि भक्तिं परां कृत्वा न तं शोकः स्पृशेत्कदा ।अलक्ष्मीः कालकर्णी च नाक्रामेत्तद्गृहं सुराः ॥ २२॥

mayi bhaktiṃ parāṃ kṛtvā na taṃ śokaḥ spṛśetkadā |alakṣmīḥ kālakarṇī ca nākrāmettadgṛhaṃ surāḥ || 22||

नोपसर्गा न वेताला न ग्रहा ब्रह्मराक्षसाः ।न रोगा वातिकाः पैत्ताः श्लेष्मसम्भविनस्तथा ॥ २३॥

nopasargā na vetālā na grahā brahmarākṣasāḥ |na rogā vātikāḥ paittāḥ śleṣmasambhavinastathā || 23||

नाकालमरणं तस्य कदापि च भविष्यति ।सन्ततिश्चिरकालस्था भोगाः सर्वे सुखादयः ॥ २४॥

nākālamaraṇaṃ tasya kadāpi ca bhaviṣyati |santatiścirakālasthā bhogāḥ sarve sukhādayaḥ || 24||

सम्भविष्यन्ति तन्मर्त्यगृहे यः स्तोत्रपाठकः ।किं पुनर्बहुनोक्तेन स्तोत्रं सर्वार्थसाधकम् ॥ २५॥

sambhaviṣyanti tanmartyagṛhe yaḥ stotrapāṭhakaḥ |kiṃ punarbahunoktena stotraṃ sarvārthasādhakam || 25||

एतस्य पठनानॄणां भुक्तिमुक्ती न दूरतः ।देवा भवत्सुयद्दुःखं कथ्यतां तदसंशयम् ॥ २६॥

etasya paṭhanānṝṇāṃ bhuktimuktī na dūrataḥ |devā bhavatsuyadduḥkhaṃ kathyatāṃ tadasaṃśayam || 26||

नाशयामि न सन्देहश्चात्र कार्योऽणुरेव च ।एवं श्रीभगवद्वाक्यं श्रुत्वा सर्वे दिवौकसः ।प्रसन्नमनसः सर्वे पुनरूचुर्वृषाकपिम् ॥ २७॥

nāśayāmi na sandehaścātra kāryo'ṇureva ca |evaṃ śrībhagavadvākyaṃ śrutvā sarve divaukasaḥ |prasannamanasaḥ sarve punarūcurvṛṣākapim || 27||

इति देवीभागवते दशमस्कन्धे पञ्चमाध्यायान्तर्गतंदेवैःकृतं महाविष्णुस्तोत्रं समाप्तम् ॥

iti devībhāgavate daśamaskandhe pañcamādhyāyāntargataṃdevaiḥkṛtaṃ mahāviṣṇustotraṃ samāptam ||