विष्णुपञ्जरस्तोत्रम् Brahmanaproktam Vishnupanjara Stotram

ब्राह्मण उवाच ।विष्णुः प्राच्यां स्तितश्चक्री विष्णुर्दक्षिणतो गदी ।प्रतीच्यां शार्ङ्गधृग्विष्णुर्विष्णुः खड्गी ममोत्तरे ॥ ९॥

brāhmaṇa uvāca |viṣṇuḥ prācyāṃ stitaścakrī viṣṇurdakṣiṇato gadī |pratīcyāṃ śārṅgadhṛgviṣṇurviṣṇuḥ khaḍgī mamottare || 9||

हृषीकेशो विकोणेषु तच्छिद्रेषु जनार्दनः ।क्रोडरूपी हरिर्भूमौ नारसिंहोऽम्बरे मम ॥ १०॥

hṛṣīkeśo vikoṇeṣu tacchidreṣu janārdanaḥ |kroḍarūpī harirbhūmau nārasiṃho'mbare mama || 10||

क्षुरान्तममलं चक्रं भ्रमत्वेतत्सुदर्शनम् ।अस्यांशुमाला दुष्प्रेक्ष्या हन्तुं प्रेतनिशाचरान् ॥ ११॥

kṣurāntamamalaṃ cakraṃ bhramatvetatsudarśanam |asyāṃśumālā duṣprekṣyā hantuṃ pretaniśācarān || 11||

गदा चेयं सहस्रार्चिरुद्वमन् पावको यथा ।रक्षोभूतपिशाचानां डाकिनीनां च शातनी ॥ १२॥

gadā ceyaṃ sahasrārcirudvaman pāvako yathā |rakṣobhūtapiśācānāṃ ḍākinīnāṃ ca śātanī || 12||

शार्ङ्गविस्फूर्जितं चैव वासुदेवस्य मद्रिपून् ।तिर्यङ्मनुष्यकूष्माण्डप्रेतादीन् हन्त्वशेषतः ॥ १३॥

śārṅgavisphūrjitaṃ caiva vāsudevasya madripūn |tiryaṅmanuṣyakūṣmāṇḍapretādīn hantvaśeṣataḥ || 13||

खड्गधाराज्वलज्ज्योत्स्ना निर्धूता ये ममाहिताः ।ते यान्तु सौम्यतां सद्यो गरुडेनेव पन्नगाः ॥ १४॥

khaḍgadhārājvalajjyotsnā nirdhūtā ye mamāhitāḥ |te yāntu saumyatāṃ sadyo garuḍeneva pannagāḥ || 14||

ये कूष्माण्डास्तथा यक्षा दैत्या ये च निशाचराः ।प्रेता विनायकाः क्रूरा मनुष्या जृम्भकाः खगाः ॥ १५॥

ye kūṣmāṇḍāstathā yakṣā daityā ye ca niśācarāḥ |pretā vināyakāḥ krūrā manuṣyā jṛmbhakāḥ khagāḥ || 15||

सिंहादयो ये पशवो दन्दशूकाश्च पन्नगाः ।सर्वे भवन्तु मे सौम्या विष्णुचक्ररवाहताः ॥ १६॥

siṃhādayo ye paśavo dandaśūkāśca pannagāḥ |sarve bhavantu me saumyā viṣṇucakraravāhatāḥ || 16||

चित्तवृत्तिहरा ये च ये जनाः स्मृतिहारकाः ।बलौजसां च हर्तारश्छायाविध्वंसकाश्च ये ॥ १७॥

cittavṛttiharā ye ca ye janāḥ smṛtihārakāḥ |balaujasāṃ ca hartāraśchāyāvidhvaṃsakāśca ye || 17||

ये चोपभोगहर्तारो ये च लक्षणनाशकाः ।कूष्माण्डास्ते प्रणश्यन्तु विष्णुचक्ररवाहताः ॥ १८॥

ye copabhogahartāro ye ca lakṣaṇanāśakāḥ |kūṣmāṇḍāste praṇaśyantu viṣṇucakraravāhatāḥ || 18||

बुद्धिस्वास्थ्यं मनःस्वास्थ्यं स्वास्थ्यमैन्द्रियकं तथा ।ममास्तु देवदेवस्य वासुदेवस्य कीर्तनात् ॥ १९॥

buddhisvāsthyaṃ manaḥsvāsthyaṃ svāsthyamaindriyakaṃ tathā |mamāstu devadevasya vāsudevasya kīrtanāt || 19||

पृष्ठे पुरस्तादथ दक्षिणोत्तरे विकोणतश्चास्तु जनार्दनो हरिः ।तमीड्यमीशानमनन्तमच्युतं जनार्दनं प्रणिपतितो न सीदति ॥ २०॥

pṛṣṭhe purastādatha dakṣiṇottare vikoṇataścāstu janārdano hariḥ |tamīḍyamīśānamanantamacyutaṃ janārdanaṃ praṇipatito na sīdati || 20||

यथा परं ब्रह्म हरिस्तथा परं जगत्स्वरूपश्च स एव केशवः ।ऋतेन तेनाच्युतनामकीर्तनात्प्रणाशमेतु त्रिविधं ममाशुभम् ॥ २१॥

yathā paraṃ brahma haristathā paraṃ jagatsvarūpaśca sa eva keśavaḥ |ṛtena tenācyutanāmakīrtanātpraṇāśametu trividhaṃ mamāśubham || 21||

इत्यसावात्मरक्षार्थं कृत्वा वै विष्णुपञ्जरम् ।संस्थितोऽसावपि बली राक्षसः समुपाद्रवत् ॥ २२॥

ityasāvātmarakṣārthaṃ kṛtvā vai viṣṇupañjaram |saṃsthito'sāvapi balī rākṣasaḥ samupādravat || 22||

इति वामनपुराणे षडशीतितमाध्यायान्तर्गतंब्राह्मणप्रोक्तं विष्णुपञ्जरस्तोत्रं समाप्तम् ।वामनपुराण । अध्याय ८६/९२१॥वामनपुराण । अध्याय ८६/९-२१॥

iti vāmanapurāṇe ṣaḍaśītitamādhyāyāntargataṃbrāhmaṇaproktaṃ viṣṇupañjarastotraṃ samāptam |vāmanapurāṇa | adhyāya 86/921||vāmanapurāṇa | adhyāya 86/9-21||