कार्तिकेयस्तोत्रकदम्बम् Shri Kartikeyastotrakadambam

श्रीमयूराचलक्षेत्रे (कुन्नक्कुड्यपरनामके)कार्तिकेय करुणामृतराशे कार्तिके यतहृदा तव पूजा ।पूर्तये भवति वाञ्छितपङ्क्तेः कीर्तये च रचिता मनुजेन ॥ १॥

śrīmayūrācalakṣetre (kunnakkuḍyaparanāmake)kārtikeya karuṇāmṛtarāśe kārtike yatahṛdā tava pūjā |pūrtaye bhavati vāñchitapaṅkteḥ kīrtaye ca racitā manujena || 1||

अत्यन्तपापकर्मा मत्तुल्यो नास्ति भूतले गुह भो ।पूरयसि यदि मदिष्टं चित्रं लोकस्य जायते भूरि ॥ २॥

atyantapāpakarmā mattulyo nāsti bhūtale guha bho |pūrayasi yadi madiṣṭaṃ citraṃ lokasya jāyate bhūri || 2||

कारागृहस्थितं यश्चक्रे लोकेशमपि विधातारम् ।तमनुल्लङ्घितशासनमनिशं प्रणमामि षण्मुखं मोदात् ॥ ३॥

kārāgṛhasthitaṃ yaścakre lokeśamapi vidhātāram |tamanullaṅghitaśāsanamaniśaṃ praṇamāmi ṣaṇmukhaṃ modāt || 3||

नाहं मन्त्रजपं ते सेवां सपर्यां वा ।नैसर्गिक्या कृपया मदभीष्टं पूरयाशु तद्गुह भो ॥ ४॥

nāhaṃ mantrajapaṃ te sevāṃ saparyāṃ vā |naisargikyā kṛpayā madabhīṣṭaṃ pūrayāśu tadguha bho || 4||

निखिलानपि मम मन्तून् सहसे नैवात्र संशयः कश्चित् ।यस्मात्सहमानसुतस्त्वमसि कृपावारिधे षडास्य विभो ॥ ५॥

nikhilānapi mama mantūn sahase naivātra saṃśayaḥ kaścit |yasmātsahamānasutastvamasi kṛpāvāridhe ṣaḍāsya vibho || 5||

यदि मद्वाञ्छितदाने शक्तिर्नास्तीति षण्मुख ब्रूषे ।तदनृतमेव स्यात्ते वाक्यं शक्तिं दधासि यत्पाणौ ॥ ६॥

yadi madvāñchitadāne śaktirnāstīti ṣaṇmukha brūṣe |tadanṛtameva syātte vākyaṃ śaktiṃ dadhāsi yatpāṇau || 6||

मयूरस्य पत्रे प्रलम्बं पदाब्जं दधानं ककुद्येव तस्यापरं च ।सुरेन्द्रस्य पुत्र्या च वल्ल्या च पार्श्वद्वयंभासयन्तं षडास्यं भजेऽहम् ॥ ७॥

mayūrasya patre pralambaṃ padābjaṃ dadhānaṃ kakudyeva tasyāparaṃ ca |surendrasya putryā ca vallyā ca pārśvadvayaṃbhāsayantaṃ ṣaḍāsyaṃ bhaje'ham || 7||

विवेकं विरक्तिं शमादेश्च षट्कं मुमुक्षां च दत्त्वा षडास्याशु मह्यम् ।विचारे च बुद्धिं दृढां देहिवल्लीसुरेन्द्रात्मजाऽऽश्लिष्टवर्ष्मन्नमस्ते ॥ ८॥

vivekaṃ viraktiṃ śamādeśca ṣaṭkaṃ mumukṣāṃ ca dattvā ṣaḍāsyāśu mahyam |vicāre ca buddhiṃ dṛḍhāṃ dehivallīsurendrātmajā''śliṣṭavarṣmannamaste || 8||

सुरेशानपुत्रीपुलिन्देशकन्यासमाश्लिष्टपार्श्वं कृपावारिराशिम् ।मयूराचलाग्रे सदा वासशीलं सदानन्ददं नौमि षड्वक्त्रमीशम् ॥ ९॥

sureśānaputrīpulindeśakanyāsamāśliṣṭapārśvaṃ kṛpāvārirāśim |mayūrācalāgre sadā vāsaśīlaṃ sadānandadaṃ naumi ṣaḍvaktramīśam || 9||

स्वभक्तैर्महाभक्तितः पक्वदेहान्तमानीय दूरात्पुरा स्थापितान्यः ।क्षणात्कुक्कुटादीन् पुनः प्राणयुक्तान् करोति स्म तं भावयेऽहं षडास्यम् ॥ १०॥

svabhaktairmahābhaktitaḥ pakvadehāntamānīya dūrātpurā sthāpitānyaḥ |kṣaṇātkukkuṭādīn punaḥ prāṇayuktān karoti sma taṃ bhāvaye'haṃ ṣaḍāsyam || 10||

रवजितपरपुष्टरव स्वरधिपपुत्रीमनोऽब्जशिशुभानो ।पुरतो भव मम शीघ्रं पुरहरमोदाब्धिपूर्णिमाचन्द्र ॥ ११॥

ravajitaparapuṣṭarava svaradhipaputrīmano'bjaśiśubhāno |purato bhava mama śīghraṃ puraharamodābdhipūrṇimācandra || 11||

शतमखमुखसुरपूजित नतमतिदानप्रचण्डपदसेव ।श्रितजनदुःखविभेदव्रतधृतकङ्कण नमोऽस्तु गुह तुभ्यम् ॥ १२॥

śatamakhamukhasurapūjita natamatidānapracaṇḍapadaseva |śritajanaduḥkhavibhedavratadhṛtakaṅkaṇa namo'stu guha tubhyam || 12||

वृष्टिं प्रयच्छ षण्मुख मय्यपि पापे कृपां विधायाशु ।सुकृतिषु करुणाकरणे का वा श्लाघा भवेत्तव भो ॥ १३॥

vṛṣṭiṃ prayaccha ṣaṇmukha mayyapi pāpe kṛpāṃ vidhāyāśu |sukṛtiṣu karuṇākaraṇe kā vā ślāghā bhavettava bho || 13||

महीजलाद्यष्टतनोः पुराणां हरस्य पुत्र प्रणतार्तिहारिन् ।प्रपन्नतापस्य निवारणाय प्रयच्छ वृष्टिं गुह षण्मुखाशु ॥ १४॥

mahījalādyaṣṭatanoḥ purāṇāṃ harasya putra praṇatārtihārin |prapannatāpasya nivāraṇāya prayaccha vṛṣṭiṃ guha ṣaṇmukhāśu || 14||

पादाब्जनम्राखिलदेवताले सुदामसम्भूषितकम्बुकण्ठ ।सौदामनीकोटिनिभाङ्गकान्ते प्रयच्छ वृष्टिं गुह षण्मुखाशु ॥ १५॥

pādābjanamrākhiladevatāle sudāmasambhūṣitakambukaṇṭha |saudāmanīkoṭinibhāṅgakānte prayaccha vṛṣṭiṃ guha ṣaṇmukhāśu || 15||

शिखिस्थिताभ्यां रमणीमणिभ्यां पार्श्वस्थिताभ्यां परिसेव्यमानम् ।स्वयं शिखिस्थं करुणासमुद्रं सदा षडास्यं हृदि भावयेऽहम् ॥ १६॥

śikhisthitābhyāṃ ramaṇīmaṇibhyāṃ pārśvasthitābhyāṃ parisevyamānam |svayaṃ śikhisthaṃ karuṇāsamudraṃ sadā ṣaḍāsyaṃ hṛdi bhāvaye'ham || 16||

भूयाद्भूत्यै महत्यै भवतनुजननश्चूर्णितक्रौञ्चशैलोलीलासृष्टाण्डकोटिः कमलभवमुखस्तूयमानात्मकार्तिः ।वल्लीदेवेन्द्रपुत्रीहृदयसरसिजप्रातरादित्यपुञ्जःकारुण्यापारवारान्निधिरगतनयामोदवाराशिचन्द्रः ॥ १७॥

bhūyādbhūtyai mahatyai bhavatanujananaścūrṇitakrauñcaśailolīlāsṛṣṭāṇḍakoṭiḥ kamalabhavamukhastūyamānātmakārtiḥ |vallīdevendraputrīhṛdayasarasijaprātarādityapuñjaḥkāruṇyāpāravārānnidhiragatanayāmodavārāśicandraḥ || 17||

इति शृङ्गेरि श्रीजगद्गुरु श्रीसच्चिदानन्दशिवाभिनवनृसिंहभारतीस्वामिभिः विरचितं श्रीकार्तिकेयस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śṛṅgeri śrījagadguru śrīsaccidānandaśivābhinavanṛsiṃhabhāratīsvāmibhiḥ viracitaṃ śrīkārtikeyastotraṃ sampūrṇam |