कुमारस्तुतिः Shri Kumarastuti

विप्र उवाचशृणु स्वामिन्वचो मेद्य कष्टं मे विनिवारय ।सर्वब्रह्माण्डनाथस्त्वमतस्ते शरणं गतः ॥ १॥

vipra uvācaśṛṇu svāminvaco medya kaṣṭaṃ me vinivāraya |sarvabrahmāṇḍanāthastvamataste śaraṇaṃ gataḥ || 1||

अजमेधाध्वरं कर्तुमारम्भं कृतवानहम् ।सोऽजो गतो गृहान्मे हि त्रोटयित्वा स्वबन्धनम् ॥ २॥

ajamedhādhvaraṃ kartumārambhaṃ kṛtavānaham |so'jo gato gṛhānme hi troṭayitvā svabandhanam || 2||

न जाने स गतः कुत्राऽन्वेषणं तत्कृतं बहु ।न प्राप्तोऽतस्स बलवान् भङ्गो भवति मे क्रतोः ॥ ३॥

na jāne sa gataḥ kutrā'nveṣaṇaṃ tatkṛtaṃ bahu |na prāpto'tassa balavān bhaṅgo bhavati me kratoḥ || 3||

त्वयि नाथे सति विभो यज्ञभङ्गः कथं भवेत् ।विचार्य्यैवाऽखिलेशान काम पूर्णं कुरुष्व मे ॥ ४॥

tvayi nāthe sati vibho yajñabhaṅgaḥ kathaṃ bhavet |vicāryyaivā'khileśāna kāma pūrṇaṃ kuruṣva me || 4||

त्वां विहाय शरण्यं कं यायां शिवसुत प्रभो ।सर्वब्रह्माण्डनाथं हि सर्वामरसुसेवितम् ॥ ५॥

tvāṃ vihāya śaraṇyaṃ kaṃ yāyāṃ śivasuta prabho |sarvabrahmāṇḍanāthaṃ hi sarvāmarasusevitam || 5||

दीनबन्धुर्दयासिन्धुस्सुसेव्या भक्तवत्सलः ।हरिब्रह्मादिदेवैश्च सुस्तुतः परमेश्वरः ॥ ६॥

dīnabandhurdayāsindhussusevyā bhaktavatsalaḥ |haribrahmādidevaiśca sustutaḥ parameśvaraḥ || 6||

पार्वतीनन्दनस्स्कन्दः परमेकः परन्तपः ।परमात्माऽत्मदस्स्वामी सतां च शरणार्थिनाम् ॥ ७॥

pārvatīnandanasskandaḥ paramekaḥ parantapaḥ |paramātmā'tmadassvāmī satāṃ ca śaraṇārthinām || 7||

दीनानाथ महेश शङ्करसुत त्रैलोक्यनाथ प्रभोमायाधीश समागतोऽस्मि शरणं मां पाहि विप्रप्रिय ।त्वं सर्वप्रभुप्रियः खिलविदब्रह्मादिदेवैस्तुतस्त्वं मायाकृतिरात्मभक्तसुखदो रक्षापरो मायिकः ॥ ८॥

dīnānātha maheśa śaṅkarasuta trailokyanātha prabhomāyādhīśa samāgato'smi śaraṇaṃ māṃ pāhi viprapriya |tvaṃ sarvaprabhupriyaḥ khilavidabrahmādidevaistutastvaṃ māyākṛtirātmabhaktasukhado rakṣāparo māyikaḥ || 8||

भक्तप्राणगुणाकरस्त्रिगुणतो भिन्नोऽसि शम्भुप्रियःशम्भुः शम्भुसुतः प्रसन्नसुखदस्सच्चित्स्वरूपो महान् ।सर्वज्ञस्त्रिपुरघ्नशङ्करसुतः सत्प्रेमवश्यस्सदाषड्वक्त्रः प्रियसाधुरानतप्रियस्सर्वेश्वरश्शङ्करः ।साधुद्रोहकरघ्न शङ्करगुरो ब्रह्माण्डनाथो प्रभुःसर्वेषाममरादिसेवितपदो मां पाहि सेवाप्रिय ॥ ९॥

bhaktaprāṇaguṇākarastriguṇato bhinno'si śambhupriyaḥśambhuḥ śambhusutaḥ prasannasukhadassaccitsvarūpo mahān |sarvajñastripuraghnaśaṅkarasutaḥ satpremavaśyassadāṣaḍvaktraḥ priyasādhurānatapriyassarveśvaraśśaṅkaraḥ |sādhudrohakaraghna śaṅkaraguro brahmāṇḍanātho prabhuḥsarveṣāmamarādisevitapado māṃ pāhi sevāpriya || 9||

वैरिभयङ्कर शङ्कर जनशरणस्य वन्दे तव पदपद्मं सुखकरणस्य ।विज्ञप्तिं मम कर्णे स्कन्द निधेहि निजभक्तिं जनचेतसि सदा विधेहि ॥ १०॥

vairibhayaṅkara śaṅkara janaśaraṇasya vande tava padapadmaṃ sukhakaraṇasya |vijñaptiṃ mama karṇe skanda nidhehi nijabhaktiṃ janacetasi sadā vidhehi || 10||

करोति किं तस्य बली विपक्षोदक्षोऽपि पक्षोभयापार्श्वगुप्तः ।किन्तक्षकोप्यामिषभक्षको वा त्वं रक्षको यस्य सदक्षमानः ॥ ११॥

karoti kiṃ tasya balī vipakṣodakṣo'pi pakṣobhayāpārśvaguptaḥ |kintakṣakopyāmiṣabhakṣako vā tvaṃ rakṣako yasya sadakṣamānaḥ || 11||

विबुधगुरुरपि त्वां स्तोतुमीशो न हि स्यात्कथय कथमहं स्यां मन्दबुद्धिर्वरार्च्यः ।शुचिरशुचिरनार्यो यादृशस्तादृशो वापदकमल परागं स्कन्द ते प्रार्थयामि ॥ १२॥

vibudhagururapi tvāṃ stotumīśo na hi syātkathaya kathamahaṃ syāṃ mandabuddhirvarārcyaḥ |śuciraśuciranāryo yādṛśastādṛśo vāpadakamala parāgaṃ skanda te prārthayāmi || 12||

हे सर्वेश्वर भक्तवत्सल कृपासिन्धो त्वदीयोऽस्म्यहंभृत्यस्स्वस्य न सेवकस्य गणपस्याऽऽगश्शतं सत्प्रभो ।भक्तिं क्वापि कृतां मनागपि विभो जानासि भृत्यार्तिहात्वत्तो नास्त्यपरोऽविता न भगवन् मत्तो नरः पामरः ॥ १३॥

he sarveśvara bhaktavatsala kṛpāsindho tvadīyo'smyahaṃbhṛtyassvasya na sevakasya gaṇapasyā''gaśśataṃ satprabho |bhaktiṃ kvāpi kṛtāṃ manāgapi vibho jānāsi bhṛtyārtihātvatto nāstyaparo'vitā na bhagavan matto naraḥ pāmaraḥ || 13||

कल्याणकर्ता कलिकल्मषघ्नः कुबेरबन्धुः करुणार्द्रचित्तः ।त्रिषट्कनेत्रो रसवक्त्रशोभी यज्ञं प्रपूर्णं कुरु मे गुह त्वम् ॥ १४॥

kalyāṇakartā kalikalmaṣaghnaḥ kuberabandhuḥ karuṇārdracittaḥ |triṣaṭkanetro rasavaktraśobhī yajñaṃ prapūrṇaṃ kuru me guha tvam || 14||

रक्षकस्त्वं त्रिलोकस्य शरणागतवत्सलः ।यज्ञकर्ता यज्ञभर्ता हरसे विघ्नकारिणाम् ॥ १५॥

rakṣakastvaṃ trilokasya śaraṇāgatavatsalaḥ |yajñakartā yajñabhartā harase vighnakāriṇām || 15||

विघ्नवारण साधूनां सर्गकारण सर्वतः ।पूर्णं कुरु ममेशान सुतयज्ञ नमोऽस्तु ते ॥ १६॥

vighnavāraṇa sādhūnāṃ sargakāraṇa sarvataḥ |pūrṇaṃ kuru mameśāna sutayajña namo'stu te || 16||

सर्वत्राता स्कन्द हि त्वं सर्वज्ञाता त्वमेव हि ।सर्वेश्वरस्त्वमीशानो निवेशसकलाऽवनः ॥ १७॥

sarvatrātā skanda hi tvaṃ sarvajñātā tvameva hi |sarveśvarastvamīśāno niveśasakalā'vanaḥ || 17||

संगीतज्ञस्त्वमेवासि वेदविज्ञः परः प्रभुः ।सर्वस्थाता विधाता त्वं देवदेवस्सतां गतिः ॥ १८॥

saṃgītajñastvamevāsi vedavijñaḥ paraḥ prabhuḥ |sarvasthātā vidhātā tvaṃ devadevassatāṃ gatiḥ || 18||

भवानीनन्दनश्शम्भुतनयो वयुनः स्वराट् ।ध्याता ध्येयः पितॄणां हि पिता योनिः सदात्मनाम् ॥ १९॥

bhavānīnandanaśśambhutanayo vayunaḥ svarāṭ |dhyātā dhyeyaḥ pitṝṇāṃ hi pitā yoniḥ sadātmanām || 19||

इति श्रीशिवमहापुराणे द्वितीयायां रुद्रसंहितायां चतुर्थे कुमारखण्डेकुमाराऽद्भुतचरितवर्णनं नाम षष्ठोऽध्यायान्तर्गतंश्रीकुमारस्तुतिः सम्पूर्णा ॥शिवपुराणम्, संहिता २ (रुद्रसंहिता), खण्डः ४ (कुमारखण्डः) अध्यायः ६णा

iti śrīśivamahāpurāṇe dvitīyāyāṃ rudrasaṃhitāyāṃ caturthe kumārakhaṇḍekumārā'dbhutacaritavarṇanaṃ nāma ṣaṣṭho'dhyāyāntargataṃśrīkumārastutiḥ sampūrṇā ||śivapurāṇam, saṃhitā 2 (rudrasaṃhitā), khaṇḍaḥ 4 (kumārakhaṇḍaḥ) adhyāyaḥ 6ṇā