सुनागरेण शिवार्चने घृतकम्बलार्पणकथनम् Sunagarena Shivarchane Ghritakambalarpanakathanam

(शिवरहस्यान्तर्गते उग्राख्ये)सुनागरः (उवाच)असितायाः सितायाश्च धेनोर्घृतमनुत्तमम् ।सम्पादनीयं यत्नेन घनीभूतं च शोधितम् ॥ २००॥

(śivarahasyāntargate ugrākhye)sunāgaraḥ (uvāca)asitāyāḥ sitāyāśca dhenorghṛtamanuttamam |sampādanīyaṃ yatnena ghanībhūtaṃ ca śodhitam || 200||

तद्धृतं तुलयोत्तीर्णं प्रस्थं सार्धशतत्रयम् ।तदर्धं वा तदर्धं वा सायं नेयं शिवालये ॥ २०१॥

taddhṛtaṃ tulayottīrṇaṃ prasthaṃ sārdhaśatatrayam |tadardhaṃ vā tadardhaṃ vā sāyaṃ neyaṃ śivālaye || 201||

घृतेनान्येन देवेशमभिषिच्य महेश्वर ।घनीभूतं घृतं देयं ततः शङ्करमस्तके ॥ २०२॥

ghṛtenānyena deveśamabhiṣicya maheśvara |ghanībhūtaṃ ghṛtaṃ deyaṃ tataḥ śaṅkaramastake || 202||

ततस्तिलैः सर्षपैश्च बिल्वपत्रैश्च कोमलैः ।हेमपद्मैश्च देवेशः पूजनीयो महेश्वरः ॥ २०३॥

tatastilaiḥ sarṣapaiśca bilvapatraiśca komalaiḥ |hemapadmaiśca deveśaḥ pūjanīyo maheśvaraḥ || 203||

धूपदीपादिकं देयं ततो नैवेद्यमादरात् ।ततो नीराजनं दत्वा देयः पुष्पाञ्जलिस्ततः ॥ २०४॥

dhūpadīpādikaṃ deyaṃ tato naivedyamādarāt |tato nīrājanaṃ datvā deyaḥ puṣpāñjalistataḥ || 204||

प्रदक्षिणनमस्कारान् कृत्वा च तदनन्तरम् ।शैवं पञ्चाक्षरं जप्त्वा शिवायैतन्निवेदयेत् ॥ २०५॥

pradakṣiṇanamaskārān kṛtvā ca tadanantaram |śaivaṃ pañcākṣaraṃ japtvā śivāyaitannivedayet || 205||

ततो जागरणं कार्यं शिवस्मरणपूर्वकम् ।रात्रिर्नेया प्रयत्नेन महादेवकथादिभिः ॥ २०६॥

tato jāgaraṇaṃ kāryaṃ śivasmaraṇapūrvakam |rātrirneyā prayatnena mahādevakathādibhiḥ || 206||

ततः प्रातः समुत्थाय कृत्वा स्नानादिकं ततः ।पूजनीयो महादेवो घृतसेचनपूर्वकम् ॥ २०७॥

tataḥ prātaḥ samutthāya kṛtvā snānādikaṃ tataḥ |pūjanīyo mahādevo ghṛtasecanapūrvakam || 207||

भोजनीयास्ततः शैवा भक्ष्यैर्भोज्यैश्च यत्नतः ।ततः स्वयं च भोक्तव्यं बन्धुभिः सह सादरम् ॥ २०८॥

bhojanīyāstataḥ śaivā bhakṣyairbhojyaiśca yatnataḥ |tataḥ svayaṃ ca bhoktavyaṃ bandhubhiḥ saha sādaram || 208||

अनेन तव दारिद्यं नाशमेष्यति सर्वथा ।भोगांश्च विपुलान्भुक्त्वा शिवलोकं गमिष्यसि ॥ २०९॥

anena tava dāridyaṃ nāśameṣyati sarvathā |bhogāṃśca vipulānbhuktvā śivalokaṃ gamiṣyasi || 209||

गौतमः उवाचइत्युक्तस्तेन स शिवे चकार घृतकम्बलम् ।ततः प्राप स चैश्वर्यमक्षीणवृद्धिसंयुतम् ॥ २१०॥

gautamaḥ uvācaityuktastena sa śive cakāra ghṛtakambalam |tataḥ prāpa sa caiśvaryamakṣīṇavṛddhisaṃyutam || 210||

रत्नप्रासादसंयुक्ता गृहास्तेन विनिर्मिताः ।वेदिकाः कारितास्तेन नवरत्नोज्ज्वलाः शुभाः ॥ २११॥

ratnaprāsādasaṃyuktā gṛhāstena vinirmitāḥ |vedikāḥ kāritāstena navaratnojjvalāḥ śubhāḥ || 211||

निक्षेपा बहवो लब्धास्तेनेशस्य प्रसादतः ।तस्य सार्धंशतं पुत्रा बभूवुः शिवतत्पराः ॥ २१२॥

nikṣepā bahavo labdhāsteneśasya prasādataḥ |tasya sārdhaṃśataṃ putrā babhūvuḥ śivatatparāḥ || 212||

इदं सर्वं समालोक्य महदैश्वर्यमुत्कटम् ।समस्तभोगसम्पन्नो हृष्टचित्तो बभूव सः ॥ २१३॥

idaṃ sarvaṃ samālokya mahadaiśvaryamutkaṭam |samastabhogasampanno hṛṣṭacitto babhūva saḥ || 213||

स माघमासि यत्नेन सकुटुम्बो महेश्वरम् ।नित्यं समर्चयामास साधनैर्विविधैरपि ॥ २१४॥

sa māghamāsi yatnena sakuṭumbo maheśvaram |nityaṃ samarcayāmāsa sādhanairvividhairapi || 214||

अधश्चकार धनदमैश्वर्येण सुखेन च ।तेनैश्वर्येण सन्तुष्टो बभूव शिवतत्परः ॥ २१५॥

adhaścakāra dhanadamaiśvaryeṇa sukhena ca |tenaiśvaryeṇa santuṣṭo babhūva śivatatparaḥ || 215||

प्रतिसंवत्सरं चापि माघमासे स शाङ्करः ।चकार पुत्रपौत्राद्यैः शम्भवे घृतकम्बलम् ॥ २१६॥

pratisaṃvatsaraṃ cāpi māghamāse sa śāṅkaraḥ |cakāra putrapautrādyaiḥ śambhave ghṛtakambalam || 216||

ततः प्रववृधे भूरि द्रव्यं मानातिगं पुनः ।प्रासादः कारितस्तेन रत्नस्तम्भविराजितः ॥ २१७॥

tataḥ pravavṛdhe bhūri dravyaṃ mānātigaṃ punaḥ |prāsādaḥ kāritastena ratnastambhavirājitaḥ || 217||

तस्मिन् शिवालये तेन लिङ्गं रत्नमयं शुभम् ।स्थापितं विधिवत्तत्र बहुद्रव्यव्ययान्मुदा ॥ २१८॥

tasmin śivālaye tena liṅgaṃ ratnamayaṃ śubham |sthāpitaṃ vidhivattatra bahudravyavyayānmudā || 218||

कृतानि तेन दानानि बहूनि शिवमन्दिरे ।तदा सुवर्णदानानि गोदानानि च सादरम् ॥ २१९॥

kṛtāni tena dānāni bahūni śivamandire |tadā suvarṇadānāni godānāni ca sādaram || 219||

कृतानि शङ्करप्रीत्यै शाङ्करेभ्यो विशेषतः ।घृताक्तपरमान्नेन सम्पूज्य परमेश्वरम् ॥ २२०॥

kṛtāni śaṅkaraprītyai śāṅkarebhyo viśeṣataḥ |ghṛtāktaparamānnena sampūjya parameśvaram || 220||

शर्करामधुदुग्धान्नैः पूजयामास शङ्करम् ।अयुतं शिवभक्ताश्च भोजिताः प्रत्यहं मुदा ॥ २२१॥

śarkarāmadhudugdhānnaiḥ pūjayāmāsa śaṅkaram |ayutaṃ śivabhaktāśca bhojitāḥ pratyahaṃ mudā || 221||

अतिथीन् पूजयामास भोजयामास चादरात् ।कदाचित्तद्गृहं प्राप्ताः शैवाः सङ्ख्यातिगाः निशि ॥ २२२॥

atithīn pūjayāmāsa bhojayāmāsa cādarāt |kadācittadgṛhaṃ prāptāḥ śaivāḥ saṅkhyātigāḥ niśi || 222||

दृष्ट्वा तान् भस्मदिग्धाङ्गान् हृष्टचित्तो बभूव सः ।ततस्तान्भोजयामास स्वाद्वन्नैर्घृतपाचितैः ॥ २२३॥

dṛṣṭvā tān bhasmadigdhāṅgān hṛṣṭacitto babhūva saḥ |tatastānbhojayāmāsa svādvannairghṛtapācitaiḥ || 223||

ददौ स दक्षिणात्वेन रत्नानि च धनानि च ।एवं भुक्त्वाऽखिलान्भोगान्कृत्वा च शिवपूजनम् ॥ २२४॥

dadau sa dakṣiṇātvena ratnāni ca dhanāni ca |evaṃ bhuktvā'khilānbhogānkṛtvā ca śivapūjanam || 224||

देहान्ते स शिवं प्राप घृतकम्बलसेवया ॥ २२५॥

dehānte sa śivaṃ prāpa ghṛtakambalasevayā || 225||

अगस्त्यः (उवाच)इत्युक्तः स सुमेधाश्च गौतमेन महात्मना ।चकार माघे सम्प्राप्ते शिवाय घृतकम्बलम् ॥ २२६॥

agastyaḥ (uvāca)ityuktaḥ sa sumedhāśca gautamena mahātmanā |cakāra māghe samprāpte śivāya ghṛtakambalam || 226||

ऐश्वर्यं चापि सम्प्राप सर्वं शङ्करपूजया ।भुक्त्वा च भोगान्सकलाञ्छिवसायुज्यमाप च ॥ २२७॥

aiśvaryaṃ cāpi samprāpa sarvaṃ śaṅkarapūjayā |bhuktvā ca bhogānsakalāñchivasāyujyamāpa ca || 227||

अतो यत्नेन कर्तव्यं महेशे घृतकम्बलम् ।भोगान्मोक्षेच्छया विप्र सत्यं सत्यं न संशयः ॥ २२८॥

ato yatnena kartavyaṃ maheśe ghṛtakambalam |bhogānmokṣecchayā vipra satyaṃ satyaṃ na saṃśayaḥ || 228||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते सुनागरेण शिवार्चने घृतकम्बलार्पणकथनं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः २६ कुम्भघोणमहिमानुवर्णनम् । २००२२८॥

|| iti śivarahasyāntargate sunāgareṇa śivārcane ghṛtakambalārpaṇakathanaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 26 kumbhaghoṇamahimānuvarṇanam | 200228||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।उग्राख्यः सप्तमांशः ।अध्यायः २६ कुम्भघोणमहिमानुवर्णनम् ।२००-२२८॥

– || śrīśivarahasyam |ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 26 kumbhaghoṇamahimānuvarṇanam | 200-228||