शिवार्चनोपदेशम् सुदतिप्रोक्तं Sudatiproktam Shivarchanopadesham

(शिवरहस्यान्तर्गते उग्राख्ये)शिवार्चनं कुरुष्वाद्य शिवस्तुष्टो भविष्यति ।व्यङ्गापि शिवपूजा सा कालेन फलदा ध्रुवम् ॥ ३९१॥

(śivarahasyāntargate ugrākhye)śivārcanaṃ kuruṣvādya śivastuṣṭo bhaviṣyati |vyaṅgāpi śivapūjā sā kālena phaladā dhruvam || 391||

साङ्गा चेच्छिवपूजा सा सद्यः सर्वफलप्रदा ।साङ्गं यः कुरुते भक्त्या शिवलिङ्गार्चनं सुत ॥ ३९२॥

sāṅgā cecchivapūjā sā sadyaḥ sarvaphalapradā |sāṅgaṃ yaḥ kurute bhaktyā śivaliṅgārcanaṃ suta || 392||

स धर्मादिफलाध्यक्षो भवत्येव न संशयः ।यः पूजयति गौरीशं लिङ्गरूपिणमव्ययम् ॥ ३९३॥

sa dharmādiphalādhyakṣo bhavatyeva na saṃśayaḥ |yaḥ pūjayati gaurīśaṃ liṅgarūpiṇamavyayam || 393||

तमेवातिप्रयत्नेन सौभग्यमनुधावति ।यतः शिवार्चनफलं भुक्तिर्मुक्तिश्च शाश्वती ॥ ३९४॥

tamevātiprayatnena saubhagyamanudhāvati |yataḥ śivārcanaphalaṃ bhuktirmuktiśca śāśvatī || 394||

सर्वदेवोत्तमः साम्बो भुक्तिमुक्तिफलप्रदः ।अपारकरुणासिन्धुर्दीनबन्धुस्तमर्चय ॥ ३९५॥

sarvadevottamaḥ sāmbo bhuktimuktiphalapradaḥ |apārakaruṇāsindhurdīnabandhustamarcaya || 395||

कालत्रयेऽपि दुःखानि न शिवार्पितचेतसाम् ।अतो विधिवदाराध्यमाराधय महेश्वरम् ॥ ३९६॥

kālatraye'pi duḥkhāni na śivārpitacetasām |ato vidhivadārādhyamārādhaya maheśvaram || 396||

महेश्वरश्च दुःखानि न नाशयति ते सदा (चेत्तव) ।कः समर्थोऽपरो देवस्तव दुःखनिवारणे ॥ ३९७॥

maheśvaraśca duḥkhāni na nāśayati te sadā (cettava) |kaḥ samartho'paro devastava duḥkhanivāraṇe || 397||

सर्वेषामपि दुःखानि विनाशयति शङ्करः ।स किं त्वदीयदुःखानि न नाशयति शङ्करः(शम्भुर्नोनशयिष्यति) ॥ ३९८॥

sarveṣāmapi duḥkhāni vināśayati śaṅkaraḥ |sa kiṃ tvadīyaduḥkhāni na nāśayati śaṅkaraḥ(śambhurnonaśayiṣyati) || 398||

शङ्करः शङ्करो यस्मादतः शं ते प्रयच्छ(दास्य)ति ।शङ्करं सावधानेन समाराधय सादरम् ॥ ३९९॥

śaṅkaraḥ śaṅkaro yasmādataḥ śaṃ te prayaccha(dāsya)ti |śaṅkaraṃ sāvadhānena samārādhaya sādaram || 399||

विश्वासं कुरु श्रुत्युक्ते शिवलिङ्गार्चने सुत ।गर्भवासादिदुःखानि यान्यनन्तानि मे सुत ॥ ४००॥

viśvāsaṃ kuru śrutyukte śivaliṅgārcane suta |garbhavāsādiduḥkhāni yānyanantāni me suta || 400||

कदापि न भविष्यन्ति श्रीमृत्युञ्जयपूजनात् ।कुरु विश्वस्य सततं शिवलिङ्गार्चनं मुदा ॥ ४०१॥

kadāpi na bhaviṣyanti śrīmṛtyuñjayapūjanāt |kuru viśvasya satataṃ śivaliṅgārcanaṃ mudā || 401||

विश्वस्य भावितभवाः शम्भुं भक्त्याऽर्चयन्ति ये ।प्राप्नुवन्ति न ते भूयो योनिचक्रं दुरासदं (सुदुर्भगम्) ॥ ४०२॥

viśvasya bhāvitabhavāḥ śambhuṃ bhaktyā'rcayanti ye |prāpnuvanti na te bhūyo yonicakraṃ durāsadaṃ (sudurbhagam) || 402||

अयं सुत मदुक्तार्थः श्रुत्युक्तार्थो न संशयः ।शिवलिङ्गार्चने नित्ये स्वेष्टदे श्रुतिचोदिते ॥ ४०३॥

ayaṃ suta maduktārthaḥ śrutyuktārtho na saṃśayaḥ |śivaliṅgārcane nitye sveṣṭade śruticodite || 403||

विश्वासो न भवेद्यस्य स महापातकी ध्रुवम् ।महापातकयुक्तानां पापिनां दुष्टचेतसाम् ॥ ४०४॥

viśvāso na bhavedyasya sa mahāpātakī dhruvam |mahāpātakayuktānāṃ pāpināṃ duṣṭacetasām || 404||

न भविष्यति विश्वासः कृतकर्मानुसारतः ।यस्य ग्रहा भविष्यन्ति प्रतिकूला दुराग्रहाः ॥ ४०५॥

na bhaviṣyati viśvāsaḥ kṛtakarmānusārataḥ |yasya grahā bhaviṣyanti pratikūlā durāgrahāḥ || 405||

तस्य नश्यति विश्वासः शिवलिङ्गार्चने ध्रुवम ।शिवलिङ्गार्चने यस्य विश्वासः श्रुतिचोदिते ॥ ४०६॥

tasya naśyati viśvāsaḥ śivaliṅgārcane dhruvama |śivaliṅgārcane yasya viśvāsaḥ śruticodite || 406||

स सर्वशो भुक्ति(क्त)भोगः प्रयाति शिवसन्निधिम् ।अनुकूला ग्रहा यस्यानुग्रहाद्गिरिजापतेः ॥ ४०७॥

sa sarvaśo bhukti(kta)bhogaḥ prayāti śivasannidhim |anukūlā grahā yasyānugrahādgirijāpateḥ || 407||

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते सुदतिप्रोक्तं शिवार्चनोपदेशं सम्पूर्णम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । उग्राख्यः सप्तमांशः । अध्यायः २८ मध्यार्जुनमहिमानुवर्णनम् । ३९१४०७॥

|| iti śivarahasyāntargate sudatiproktaṃ śivārcanopadeśaṃ sampūrṇam |||| śrīśivarahasyam | ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 28 madhyārjunamahimānuvarṇanam | 391407||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।उग्राख्यः सप्तमांशः ।अध्यायः २८ मध्यार्जुनमहिमानुवर्णनम् ।३९१-४०७॥

– || śrīśivarahasyam |ugrākhyaḥ saptamāṃśaḥ |adhyāyaḥ 28 madhyārjunamahimānuvarṇanam | 391-407||