शिवस्तुतिः (ऋभुकृता शिवरहस्यान्तर्गता) Ribhukrita Shiva Stuti

दिवामणिनिशापतिस्फुटकृपीटयोनिस्फुरल्ललाटभसितोल्लसद्वरत्रिपुण्ड्रभागोज्वलम् ।भजामि भुजगाङ्गदं विधृतसामिसोमप्रभाविराजितकपर्दकं करटिकृत्तिभूष्यत्कटिम् ॥ १\।१०॥भालाक्षाध्वरदक्षशिक्षकवलक्षोक्षेशवाहोत्तमत्र्यक्षाक्षय्य फलप्रदावभसितालङ्काररुद्राक्षधृक् ।चक्षुःश्रोत्रवराङ्गहारसुमहावक्षःस्थलाध्यक्ष मांभक्ष्यीभूतगरप्रभक्ष भगवन्भिक्ष्वर्च्यपादाम्बुज ॥ १\।११॥गङ्गाचन्द्रकलाललाम भगवन् भूभृत्कुमारीसखस्वामिंस्ते पदपद्मभावमतुलं कष्टापहं देहि मे ।तुष्टोऽहं शिपिविष्टहृष्टमनसा भ्रष्टान्न मन्ये हरिब्रह्मेन्द्रानमरान्त्रिविष्टपगतान्निष्ठाहि मे तादृशी ॥ १\।१२॥नृत्ताडम्बरसज्जटापटलिकाभ्राम्यन्महोडुच्छटात्रुट्यत्सोमकलाललामकलिकाशम्याकमौलीनतम् ।उग्रानुग्रभवोग्रदुर्गजगदुद्धाराग्रपादाम्बुजंरक्षोवक्षकुठारभूतमुमया वीक्षे सुकामप्रदम् ॥ १\।१३॥भालं मे भसितत्रिपुण्ड्ररचितं त्वत्पादपद्मानतंपाहीशान दयानिधान भगवन्भालानलाक्ष प्रभो ।कण्ठो मे शितिकण्ठनाम भवतो रुद्राक्षधृक्पाहि मांकर्णौ मे भुजगाधिपोरुसुमहाकर्ण प्रभो पाहि माम् ॥ १\।१४॥नित्यं शङ्करनामबोधितकथासारादरं शङ्करंवाचं रुद्रजपादरां सुमहतीं पञ्चाक्षरीमिन्दुधृक् ।बाहू मे शशिभूषणोत्तममहालिङ्गार्चनायोद्यतौपाहि प्रेमरसार्द्रयाऽद्य सुदृशा शम्भो हिरण्यप्रभ ॥ १\।१५॥भास्वद्बाहुचतुष्टयोज्ज्वल सदा नेत्रे त्रिनेत्रे प्रभोत्वल्लिङ्गोत्तमदर्शनेन सुतरां तृप्तैः सदा पाहि मे ।पादौ मे हरिनेत्रपूजितपदद्वन्द्वाव नित्यं प्रभोत्वल्लिङ्गालयप्रक्रमप्रणतिभिर्मान्यौ च धन्यौ विभो ॥ १\।१६॥धन्यस्त्वल्लिङ्गसङ्गेप्यनुदिनगलितानङ्गसङ्गान्तरङ्गःपुंसामर्थैकशक्त्या यमनियमवरैर्विश्ववन्द्य प्रभो यः ।दत्वा बिल्वदलं सदम्बुजवरं किञ्चिज्जलं वा मुहुःप्राप्नोतीश्वरपादपङ्कजमुमानाथाद्य मुक्तिप्रदम् ॥ १\।१७॥उमारमण शङ्कर त्रिदशवन्द्य वेदेड्य हृत्त्वदीयपरभावतो मम सदैव निर्वाणकृत् ।भवार्णवनिवासिनां किमु भवत्पदाम्भोरुहप्रभावभजनादरं भवति मानसं मुक्तिदम् ॥ १\।१८॥संसारार्गलपादबद्धजनतासम्मोचनं भर्ग तेपादद्वन्द्वमुमासनाथ भजतां संसारसम्भर्जकम् ।त्वन्नामोत्तमगर्जनादघकुलं सन्तर्जितं वै भवेद्दुःखानां परिमार्जकं तव कृपावीक्षावतां जायते ॥ १\।१९॥विधिमुण्डकरोत्तमोरुमेरुकोदण्डखण्डितपुराण्डजवाहबाण ।पाहि क्षमारथविकर्षसुवेदवाजिहेषान्तहर्षितपदाम्बुज विश्वनाथ ॥ १\।२०॥विभूतीनामन्तो न हि खलु भवानीरमण तेभवे भावं कश्चित् त्वयि भवह भाग्येन लभते ।अभावं चाज्ञानं भवति जननाद्यैश्च रहितःउमाकान्त स्वान्ते भवदभयपादं कलयतः ॥ १\।२१॥वरं शम्भो भावैर्भजनभावेन नितरां (भावैर्भवभजनभावेन)भवाम्भोधिर्नित्यं भवति विततः पांसुबहुलः ।विमुक्तिं भुक्तिं च श्रुतिकथितभस्माक्षवरधृग्भवे भर्तुः सर्वो भवति च सदानन्दमधुरः ॥ १\।२२॥सोमसामजसुकृत्तिमौलिधृक् सामसीमशिरसि स्तुतपाद ।सामिकायगिरिजेश्वर शम्भो पाहि मामखिलदुःखसमूहात् ॥ १\।२३॥भस्माङ्गराग भुजगाङ्ग महोक्षसङ्गगङ्गाम्बुसङ्ग सुजटा निटिल स्फुलिङ्ग ।लिङ्गाङ्ग भङ्गितमनङ्ग विहङ्गवाहसम्पूज्यपाद सदसङ्ग जनान्तरङ्ग ॥ १\।२४॥वात्सल्यं मयि तादृशं तवनचेच्चन्द्रार्ध चूडामणेधिक्कृत्यापि विमुच्य वा त्वयि यतो धन्यो धरण्यामहम् ।सक्षारं लवणार्णवस्य सलिलं धारा धरेण क्षणादादायोज्झितमाक्षितौ हि जगतां आस्वादनीयां दृशाम् ॥ १\।२५॥त्वत्कैलासवरे विशोकहृदयाः क्रोधोज्झिताच्चाण्डजाःतस्मान्मामपि भेदबुद्धिरहितं कुर्वीश तेऽनुग्रहात् ।त्वद्वक्त्रामल निर्जरोज्झित महासंसार सन्तापहंविज्ञानं करुणाऽदिशाद्य भगवन् लोकावनाय प्रभो ॥ १\।२६॥सारङ्गी सिंहशाबं स्पृशति सुतधिया नन्दिनी व्याघ्रपोतंमार्जारी हंसबालं प्रणयपरवशा केकिकान्ता भुजङ्गम् ।वैराण्याजन्मजातान्यपि गलितमदा जन्तवोऽन्ये त्यजन्तिभक्तास्त्वत्पादपद्मे किमु भजनवतः सर्वसिद्धिं लभन्ते ॥ १\।२७॥॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते ऋभुकृता शिवस्तुतिः सम्पूर्णा ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । शङ्कराख्यः षष्ठांशः । अध्यायः १ । १०२७॥

divāmaṇiniśāpatisphuṭakṛpīṭayonisphurallalāṭabhasitollasadvaratripuṇḍrabhāgojvalam |bhajāmi bhujagāṅgadaṃ vidhṛtasāmisomaprabhāvirājitakapardakaṃ karaṭikṛttibhūṣyatkaṭim || 1\|10||bhālākṣādhvaradakṣaśikṣakavalakṣokṣeśavāhottamatryakṣākṣayya phalapradāvabhasitālaṅkārarudrākṣadhṛk |cakṣuḥśrotravarāṅgahārasumahāvakṣaḥsthalādhyakṣa māṃbhakṣyībhūtagaraprabhakṣa bhagavanbhikṣvarcyapādāmbuja || 1\|11||gaṅgācandrakalālalāma bhagavan bhūbhṛtkumārīsakhasvāmiṃste padapadmabhāvamatulaṃ kaṣṭāpahaṃ dehi me |tuṣṭo'haṃ śipiviṣṭahṛṣṭamanasā bhraṣṭānna manye haribrahmendrānamarāntriviṣṭapagatānniṣṭhāhi me tādṛśī || 1\|12||nṛttāḍambarasajjaṭāpaṭalikābhrāmyanmahoḍucchaṭātruṭyatsomakalālalāmakalikāśamyākamaulīnatam |ugrānugrabhavogradurgajagaduddhārāgrapādāmbujaṃrakṣovakṣakuṭhārabhūtamumayā vīkṣe sukāmapradam || 1\|13||bhālaṃ me bhasitatripuṇḍraracitaṃ tvatpādapadmānataṃpāhīśāna dayānidhāna bhagavanbhālānalākṣa prabho |kaṇṭho me śitikaṇṭhanāma bhavato rudrākṣadhṛkpāhi māṃkarṇau me bhujagādhiporusumahākarṇa prabho pāhi mām || 1\|14||nityaṃ śaṅkaranāmabodhitakathāsārādaraṃ śaṅkaraṃvācaṃ rudrajapādarāṃ sumahatīṃ pañcākṣarīmindudhṛk |bāhū me śaśibhūṣaṇottamamahāliṅgārcanāyodyataupāhi premarasārdrayā'dya sudṛśā śambho hiraṇyaprabha || 1\|15||bhāsvadbāhucatuṣṭayojjvala sadā netre trinetre prabhotvalliṅgottamadarśanena sutarāṃ tṛptaiḥ sadā pāhi me |pādau me harinetrapūjitapadadvandvāva nityaṃ prabhotvalliṅgālayaprakramapraṇatibhirmānyau ca dhanyau vibho || 1\|16||dhanyastvalliṅgasaṅgepyanudinagalitānaṅgasaṅgāntaraṅgaḥpuṃsāmarthaikaśaktyā yamaniyamavarairviśvavandya prabho yaḥ |datvā bilvadalaṃ sadambujavaraṃ kiñcijjalaṃ vā muhuḥprāpnotīśvarapādapaṅkajamumānāthādya muktipradam || 1\|17||umāramaṇa śaṅkara tridaśavandya vedeḍya hṛttvadīyaparabhāvato mama sadaiva nirvāṇakṛt |bhavārṇavanivāsināṃ kimu bhavatpadāmbhoruhaprabhāvabhajanādaraṃ bhavati mānasaṃ muktidam || 1\|18||saṃsārārgalapādabaddhajanatāsammocanaṃ bharga tepādadvandvamumāsanātha bhajatāṃ saṃsārasambharjakam |tvannāmottamagarjanādaghakulaṃ santarjitaṃ vai bhavedduḥkhānāṃ parimārjakaṃ tava kṛpāvīkṣāvatāṃ jāyate || 1\|19||vidhimuṇḍakarottamorumerukodaṇḍakhaṇḍitapurāṇḍajavāhabāṇa |pāhi kṣamārathavikarṣasuvedavājiheṣāntaharṣitapadāmbuja viśvanātha || 1\|20||vibhūtīnāmanto na hi khalu bhavānīramaṇa tebhave bhāvaṃ kaścit tvayi bhavaha bhāgyena labhate |abhāvaṃ cājñānaṃ bhavati jananādyaiśca rahitaḥumākānta svānte bhavadabhayapādaṃ kalayataḥ || 1\|21||varaṃ śambho bhāvairbhajanabhāvena nitarāṃ (bhāvairbhavabhajanabhāvena)bhavāmbhodhirnityaṃ bhavati vitataḥ pāṃsubahulaḥ |vimuktiṃ bhuktiṃ ca śrutikathitabhasmākṣavaradhṛgbhave bhartuḥ sarvo bhavati ca sadānandamadhuraḥ || 1\|22||somasāmajasukṛttimaulidhṛk sāmasīmaśirasi stutapāda |sāmikāyagirijeśvara śambho pāhi māmakhiladuḥkhasamūhāt || 1\|23||bhasmāṅgarāga bhujagāṅga mahokṣasaṅgagaṅgāmbusaṅga sujaṭā niṭila sphuliṅga |liṅgāṅga bhaṅgitamanaṅga vihaṅgavāhasampūjyapāda sadasaṅga janāntaraṅga || 1\|24||vātsalyaṃ mayi tādṛśaṃ tavanaceccandrārdha cūḍāmaṇedhikkṛtyāpi vimucya vā tvayi yato dhanyo dharaṇyāmaham |sakṣāraṃ lavaṇārṇavasya salilaṃ dhārā dhareṇa kṣaṇādādāyojjhitamākṣitau hi jagatāṃ āsvādanīyāṃ dṛśām || 1\|25||tvatkailāsavare viśokahṛdayāḥ krodhojjhitāccāṇḍajāḥtasmānmāmapi bhedabuddhirahitaṃ kurvīśa te'nugrahāt |tvadvaktrāmala nirjarojjhita mahāsaṃsāra santāpahaṃvijñānaṃ karuṇā'diśādya bhagavan lokāvanāya prabho || 1\|26||sāraṅgī siṃhaśābaṃ spṛśati sutadhiyā nandinī vyāghrapotaṃmārjārī haṃsabālaṃ praṇayaparavaśā kekikāntā bhujaṅgam |vairāṇyājanmajātānyapi galitamadā jantavo'nye tyajantibhaktāstvatpādapadme kimu bhajanavataḥ sarvasiddhiṃ labhante || 1\|27|||| iti śivarahasyāntargate ṛbhukṛtā śivastutiḥ sampūrṇā |||| śrīśivarahasyam | śaṅkarākhyaḥ ṣaṣṭhāṃśaḥ | adhyāyaḥ 1 | 1027||

– ॥ श्रीशिवरहस्यम् ।शन्कराख्यः षष्ठांशः ।अध्यायः १ ।१०-२७॥

– || śrīśivarahasyam |śankarākhyaḥ ṣaṣṭhāṃśaḥ |adhyāyaḥ 1 | 10-27||