New: Bhagavad Gītā 2.47 deep study with word-by-word grammar Open the verse

गोकर्णेशमीश्वरं शिवस्तुतिः एवं दक्षिणामूर्तिरूपस्य प्राकट्यं मुनिभिः कृता Gokarneshamishvaram Shiva Stuti by Munis and Dakshinamurtirupa Prakatyam

gokarṇeśamīśvaraṃ śivastutiḥ evaṃ dakṣiṇāmūrtirūpasya prākaṭyaṃ munibhiḥ kṛtā

Gokarneshamishvaram Shiva Stuti by Munis and Dakshinamurtirupa Prakatyam (गोकर्णेशमीश्वरं शिवस्तुतिः एवं दक्षिणामूर्तिरूपस्य प्राकट्यं मुनिभिः कृता): a hymn of praise (stuti) to Śiva. 43 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

गोकर्णेशमीश्वरं शिवस्तुतिः एवं दक्षिणामूर्तिरूपस्य प्राकट्यं मुनिभिः कृता

1 / 43

Verse 1

(शिवगौरीसंवादे)ईश्वरःवसिष्ठाद्याश्च मुनयो वामदेवादियोगिनः ।विश्वामित्रोऽङ्गिरात्रिश्च भरद्वाजोऽथ गौतमः ॥ १॥ (अङ्गिराश्चैव)

(śivagaurīsaṃvāde)īśvaraḥvasiṣṭhādyāśca munayo vāmadevādiyoginaḥ |viśvāmitro'ṅgirātriśca bharadvājo'tha gautamaḥ || 1|| (aṅgirāścaiva)

Verse 2

व्यासः पराशरो धौम्यः उचथ्यो भार्गवो मुनिः ।सुमन्तुर्जैमिनिः पैलः कहोलो जमदग्निजः ॥ २॥

vyāsaḥ parāśaro dhaumyaḥ ucathyo bhārgavo muniḥ |sumanturjaiminiḥ pailaḥ kaholo jamadagnijaḥ || 2||

Verse 3

जैगीषव्यः श्वेतकेतुर्मन्युश्चैव महामुनिः ।दुर्वासोद्दालको योगी सनातनसनन्दनौ ॥ ३॥

jaigīṣavyaḥ śvetaketurmanyuścaiva mahāmuniḥ |durvāsoddālako yogī sanātanasanandanau || 3||

Verse 4

सनत्सुजातः सनकः तथा भृङ्गिरिटिर्मुनिः ।उद्दालको हरीतश्च दत्तात्रेयोऽथ कश्यपः ॥ ४॥

sanatsujātaḥ sanakaḥ tathā bhṛṅgiriṭirmuniḥ |uddālako harītaśca dattātreyo'tha kaśyapaḥ || 4||

Verse 5

मङ्कणः शकणो दाल्भ्यः शौनकस्तण्डवः कृशः ।काशकृत्स्नश्चौडुलोमिः शिलादः पैप्पलायनः ॥ ५॥

maṅkaṇaḥ śakaṇo dālbhyaḥ śaunakastaṇḍavaḥ kṛśaḥ |kāśakṛtsnaścauḍulomiḥ śilādaḥ paippalāyanaḥ || 5||

Verse 6

बोधायनो मरीचश्च तथा चैवाश्वलायनः ।एते चान्ये च मुनयो वेदवेदान्तपारगाः ॥ ६॥

bodhāyano marīcaśca tathā caivāśvalāyanaḥ |ete cānye ca munayo vedavedāntapāragāḥ || 6||

Verse 7

भाष्याणि धर्मशास्त्राणि कल्पसूत्राणि सत्तमे ।कृत्वाऽपि संशयापन्ना मां गोकर्णेशमीश्वरम् ॥ ७॥

bhāṣyāṇi dharmaśāstrāṇi kalpasūtrāṇi sattame |kṛtvā'pi saṃśayāpannā māṃ gokarṇeśamīśvaram || 7||

Verse 8

संशयोच्छेदनं ज्ञानं मत्तो लब्धुं मुनीश्वराः ।तपस्यन्ति महाभागे शुद्।ह्ध्यर्थं तपसः शिवे ॥ ८॥

saṃśayocchedanaṃ jñānaṃ matto labdhuṃ munīśvarāḥ |tapasyanti mahābhāge śud|hdhyarthaṃ tapasaḥ śive || 8||

Verse 9

शुद्धे मनसि च ज्ञानं प्रतिबिम्बति नान्यथा ।पञ्चाग्निनिरताश्चान्ये कटधृमाशनाः परे ॥ ९॥

śuddhe manasi ca jñānaṃ pratibimbati nānyathā |pañcāgniniratāścānye kaṭadhṛmāśanāḥ pare || 9||

Verse 10

पर्णाशिनस्तथा केचिद्वायुवारिफलाशनाः ।निराहारास्तथा केचित्केचित्पक्षोपवासिनः ॥ १०॥

parṇāśinastathā kecidvāyuvāriphalāśanāḥ |nirāhārāstathā kecitkecitpakṣopavāsinaḥ || 10||

Verse 11

कृच्छ्राणि केचित्कुर्वन्ति विविधानि सदाशिवे ।गृहस्था यतयः केचिद्वानप्रस्थाश्च वर्णिनः ॥ ११॥

kṛcchrāṇi kecitkurvanti vividhāni sadāśive |gṛhasthā yatayaḥ kecidvānaprasthāśca varṇinaḥ || 11||

Verse 12

जटाजिनधरा मुण्डा भस्मरुद्राक्षभूषणाः ।अग्निरित्यादिभिर्मन्त्रैः सर्वाङ्गोद्धूलने रताः ॥ १२॥

jaṭājinadharā muṇḍā bhasmarudrākṣabhūṣaṇāḥ |agnirityādibhirmantraiḥ sarvāṅgoddhūlane ratāḥ || 12||

Verse 13

त्रिपुण्ड्ररेखाविलसद्भालभागमनोहराः ।कौपीनाच्छादनैर्हीनाः केचित्कौपीनधारिणः ॥ १३॥

tripuṇḍrarekhāvilasadbhālabhāgamanoharāḥ |kaupīnācchādanairhīnāḥ kecitkaupīnadhāriṇaḥ || 13||

Verse 14

अश्मकुट्टास्तथा केचिद्दन्तोलूखलिनस्तथा ।गोचर्मवसनाः केचित्केचिव्द्याघ्राजिनाम्बराः ॥ १४॥

aśmakuṭṭāstathā keciddantolūkhalinastathā |gocarmavasanāḥ kecitkecivdyāghrājināmbarāḥ || 14||

Verse 15

अलाबुवैणवादीनि वाक्ष्यशृङ्गादिपात्रकैः । (वार्क्षास्यादिकपात्रकैः)प्राणयात्रां प्रकुर्वन्ति मन्नैवेद्यैकभोजिनः ॥ १५॥

alābuvaiṇavādīni vākṣyaśṛṅgādipātrakaiḥ | (vārkṣāsyādikapātrakaiḥ)prāṇayātrāṃ prakurvanti mannaivedyaikabhojinaḥ || 15||

Verse 16

अयाचितास्तथा केचित्सप्तागारचराः परे ।मन्नामनिरताः सर्वे मम लिङ्गार्चनप्रियाः ॥ १६॥

ayācitāstathā kecitsaptāgāracarāḥ pare |mannāmaniratāḥ sarve mama liṅgārcanapriyāḥ || 16||

Verse 17

पञ्चाक्षरजपासक्ताः केचित्प्रणवजापकाः ।भस्मनिष्ठाभस्मशय्यारुद्राध्यायजपादराः ॥ १७॥

pañcākṣarajapāsaktāḥ kecitpraṇavajāpakāḥ |bhasmaniṣṭhābhasmaśayyārudrādhyāyajapādarāḥ || 17||

Verse 18

लिङ्गार्चनपराः केचिद्बिल्वपत्रादिसाधनैः ।केचिल्लिङ्गे नीरधारां कल्पयित्वा च संस्थिताः ॥ १८॥

liṅgārcanaparāḥ kecidbilvapatrādisādhanaiḥ |kecilliṅge nīradhārāṃ kalpayitvā ca saṃsthitāḥ || 18||

Verse 19

रुद्राध्यायावर्तनैस्ते कालकालार्चने रताः ।बिल्वमूलेषु लिङ्गानि पूजयन्त्यथ केचन ॥ १९॥

rudrādhyāyāvartanaiste kālakālārcane ratāḥ |bilvamūleṣu liṅgāni pūjayantyatha kecana || 19||

Verse 20

शिव शम्भो महादेव प्रसीदेति वदन्ति च ।स्थानासनादिभिः केचित्केचिद्देव्यूर्ध्वबाहवः ॥ २०॥

śiva śambho mahādeva prasīdeti vadanti ca |sthānāsanādibhiḥ kecitkeciddevyūrdhvabāhavaḥ || 20||

Verse 21

ग्रीष्मे घर्मांशुसन्तप्ताः वर्षास्वाकाशगोचराः ।शिवशब्दजपध्वस्तपापपञ्जरसुन्दराः ॥ २१॥

grīṣme gharmāṃśusantaptāḥ varṣāsvākāśagocarāḥ |śivaśabdajapadhvastapāpapañjarasundarāḥ || 21||

Verse 22

गोकर्णनिलयं मां हि ध्यायन्तो लिङ्गरूपिणम् ।एवं संवसतां तेषां ज्ञानं दातुं महेश्वरि ॥ २२॥

gokarṇanilayaṃ māṃ hi dhyāyanto liṅgarūpiṇam |evaṃ saṃvasatāṃ teṣāṃ jñānaṃ dātuṃ maheśvari || 22||

Verse 23

तेषां पुरः प्रादुरासं नीलकण्ठोऽम्बिकायुतः ।मां दृष्ट्वा ते मुनिगणाः प्रणम्य भुवि दण्डवत् ॥ २३॥

teṣāṃ puraḥ prādurāsaṃ nīlakaṇṭho'mbikāyutaḥ |māṃ dṛṣṭvā te munigaṇāḥ praṇamya bhuvi daṇḍavat || 23||

Verse 24

तुष्टुवुर्जयशब्दैश्च गोकर्णेशं मुनीश्वराः ।मुनयःजय देव विरूपाक्ष जय भक्तार्तिभञ्जन ।जयानन्त महादेव जय विश्वाधिक प्रभो ॥ २४॥

tuṣṭuvurjayaśabdaiśca gokarṇeśaṃ munīśvarāḥ |munayaḥjaya deva virūpākṣa jaya bhaktārtibhañjana |jayānanta mahādeva jaya viśvādhika prabho || 24||

Verse 25

जयामरेशऽसर्वेश जय प्रमथनायक ।जय शाश्वत सर्वज्ञ जय लिङ्गार्चकप्रिय ॥ २५॥

jayāmareśa'sarveśa jaya pramathanāyaka |jaya śāśvata sarvajña jaya liṅgārcakapriya || 25||

Verse 26

जय कालकलातीत जय शम्भो महेश्वर ।जय शिष्टजनप्रीत जय श्रीकण्ठ शाश्वत ॥ २६॥

jaya kālakalātīta jaya śambho maheśvara |jaya śiṣṭajanaprīta jaya śrīkaṇṭha śāśvata || 26||

Verse 27

जयोग्र भीम कामारे जय लिङ्गस्थ शङ्कर ।जय गङ्गाधराव्यग्र जय चन्द्रकलाधर ॥ २७॥

jayogra bhīma kāmāre jaya liṅgastha śaṅkara |jaya gaṅgādharāvyagra jaya candrakalādhara || 27||

Verse 28

जय बिल्वदळप्रीत जय भीम प्रसीद नः ॥ २८॥

jaya bilvadaḷaprīta jaya bhīma prasīda naḥ || 28||

Verse 29

त्वं ब्राह्मणः सर्वसुरैर्विशिष्टः शिष्टेष्टपूज्यो भगवन्श्रुतिश्रुतः ।वयं मनुष्यप्रवरा हि विप्रास्त्वामाश्रयामोऽखिलबन्धमुक्त्त्यै ॥ २९॥

tvaṃ brāhmaṇaḥ sarvasurairviśiṣṭaḥ śiṣṭeṣṭapūjyo bhagavanśrutiśrutaḥ |vayaṃ manuṣyapravarā hi viprāstvāmāśrayāmo'khilabandhamukttyai || 29||

Verse 30

सुखाभासैर्धर्मैर्जनिमृतिनिदानादिनिवहैरविद्यां तीर्त्त्वैव प्रतिभवशतेषूत्तमधियः ।असारं संसारं निरवधिककष्टैकजनकं मुहुर्निन्द्यं शम्भो विधिरहितबुद्।ह्ध्या गतधियः ॥ ३०॥

sukhābhāsairdharmairjanimṛtinidānādinivahairavidyāṃ tīrttvaiva pratibhavaśateṣūttamadhiyaḥ |asāraṃ saṃsāraṃ niravadhikakaṣṭaikajanakaṃ muhurnindyaṃ śambho vidhirahitabud|hdhyā gatadhiyaḥ || 30||

Verse 31

लुठन्तो मोहान्धाः फलजनितकामाः सुखमये तथा स्वर्गे दुःखे नरकशतवैचित्र्यनिवहे ।महेशं विश्वेशमखिलहृदयाब्जैकवसतिं न जानन्तो मोहाद्भवदभयभक्त्या विरहिताः ॥ ३१॥

luṭhanto mohāndhāḥ phalajanitakāmāḥ sukhamaye tathā svarge duḥkhe narakaśatavaicitryanivahe |maheśaṃ viśveśamakhilahṛdayābjaikavasatiṃ na jānanto mohādbhavadabhayabhaktyā virahitāḥ || 31||

Verse 32

ईश्वरःइत्थं संस्तुत्य ते सर्वे जयस्तुत्या तदाम्बिके ।संसारजनकाज्ञाननिवर्तनकरं तदा ॥ ३२॥

īśvaraḥitthaṃ saṃstutya te sarve jayastutyā tadāmbike |saṃsārajanakājñānanivartanakaraṃ tadā || 32||

Verse 33

विज्ञानं मां तदा प्रोचुर्देहेति परमेश्वरि ॥मुनयःपशुपाशविमोचको भवान्पशवोऽज्ञानविजृम्भिता वयम् ।भगवञ्शरणागतानथास्माञ्छिव तद्वद गुह्यमपि प्रभो मुदा ॥ ३३॥

vijñānaṃ māṃ tadā procurdeheti parameśvari ||munayaḥpaśupāśavimocako bhavānpaśavo'jñānavijṛmbhitā vayam |bhagavañśaraṇāgatānathāsmāñchiva tadvada guhyamapi prabho mudā || 33||

Verse 34

भवपाशविमुक्तये पदं मनसः पारमतीव सौख्यदम् ।यदि त्वत्करुणाकटाक्षलेशैः भवदीयैरभवाय जायते ॥ ३४॥

bhavapāśavimuktaye padaṃ manasaḥ pāramatīva saukhyadam |yadi tvatkaruṇākaṭākṣaleśaiḥ bhavadīyairabhavāya jāyate || 34||

Verse 35

भवसागरतारकं वयं ते पदपद्मं प्रथमं समाश्रिताः ।वद तन्नो दुरवाप्यमप्यवाप्तुं श्रुतिवर्यैर्निखिलं विमुक्तिदायिन् ॥ ३५॥

bhavasāgaratārakaṃ vayaṃ te padapadmaṃ prathamaṃ samāśritāḥ |vada tanno duravāpyamapyavāptuṃ śrutivaryairnikhilaṃ vimuktidāyin || 35||

Verse 36

अतितुच्छमनोविलासितैः प्रथमानैर्जननादिदुःखदैः ।विभवैरसुखाय कल्पितैः सुखबुद्।ह्ध्यैव भ्रमन्ति पामराः ॥ ३६॥

atitucchamanovilāsitaiḥ prathamānairjananādiduḥkhadaiḥ |vibhavairasukhāya kalpitaiḥ sukhabud|hdhyaiva bhramanti pāmarāḥ || 36||

Verse 37

दारापत्यधनैश्च धान्यनिकरैः सद्धेमपट्टाम्बरैरश्वैर्गोमहिषैरजाविकगणैर्दन्त्युत्तमैः स्यन्दनैः ।प्रासादैर्विविधैर्महोन्नततलैर्मञ्चैः परार्ध्यास्तृतैःनानारत्नवरादिभूषणगणैराज्यैर्विमोहस्यहो ॥ ३७॥

dārāpatyadhanaiśca dhānyanikaraiḥ saddhemapaṭṭāmbarairaśvairgomahiṣairajāvikagaṇairdantyuttamaiḥ syandanaiḥ |prāsādairvividhairmahonnatatalairmañcaiḥ parārdhyāstṛtaiḥnānāratnavarādibhūṣaṇagaṇairājyairvimohasyaho || 37||

Verse 38

ईश्वरःएवं प्रार्थयतां तेषां मुनीनां भावितात्मनाम् ।तानब्रवमहं गौरि तद्ज्ञानं परमेश्वरि ॥ ३८॥

īśvaraḥevaṃ prārthayatāṃ teṣāṃ munīnāṃ bhāvitātmanām |tānabravamahaṃ gauri tadjñānaṃ parameśvari || 38||

Verse 39

तल्लिङ्गदक्षिणाद्वक्त्रादघोरान्मूर्तिमान्स्थितः ।तान्मुनीनुपदेष्टुं तद्ज्ञानं परममम्बिके ॥ ३९॥

talliṅgadakṣiṇādvaktrādaghorānmūrtimānsthitaḥ |tānmunīnupadeṣṭuṃ tadjñānaṃ paramamambike || 39||

Verse 40

पिशङ्गितजटाकुटीविधृतचन्द्रगङ्गानलोज्ज्वलन्निटिललोचनं वटतरोरधस्तात्स्थितम् ।कटीतटमृगाजिनं कृतसुयोगपट्टोल्लसत्कराम्बुजमुमासखं गरलनीलकण्ठं शिवम् ॥ ४०॥

piśaṅgitajaṭākuṭīvidhṛtacandragaṅgānalojjvalanniṭilalocanaṃ vaṭataroradhastātsthitam |kaṭītaṭamṛgājinaṃ kṛtasuyogapaṭṭollasatkarāmbujamumāsakhaṃ garalanīlakaṇṭhaṃ śivam || 40||

Verse 41

अपस्मृतिशिरःस्थितप्रकटपादफुल्लाम्बुजं विनिद्रघुसृणारुणोत्पलकरोत्थचिन्मुद्रिकम् ।सुरासुरमुनिव्रजभ्रमदहार्दविध्वंसनं तमोगुणगणारुणप्रभुविदीप्तिविद्योतकम् ॥ ४१॥

apasmṛtiśiraḥsthitaprakaṭapādaphullāmbujaṃ vinidraghusṛṇāruṇotpalakarotthacinmudrikam |surāsuramunivrajabhramadahārdavidhvaṃsanaṃ tamoguṇagaṇāruṇaprabhuvidīptividyotakam || 41||

Verse 42

मां तादृशं तदा देवि दक्षिणामूर्तिरूपिणम् ।स्वाज्ञानविनिवृत्त्यर्थं तुष्टुवुर्मुनयोऽमलाः ॥ ४२॥

māṃ tādṛśaṃ tadā devi dakṣiṇāmūrtirūpiṇam |svājñānavinivṛttyarthaṃ tuṣṭuvurmunayo'malāḥ || 42||

Verse 43

॥ इति शिवरहस्यान्तर्गते शिवगौरीसंवादे मुनिभिः कृता गोकर्णेशमीश्वरं शिवस्तुतिरेवं दक्षिणामूर्तिरूपस्य प्राकट्यम् ॥॥ श्रीशिवरहस्यम् । भर्गाख्यः पञ्चमांशः । अध्यायः २५॥– ॥ श्रीशिवरहस्यम् । भर्गाख्यः पन्चमांशः । अध्यायः २५॥

|| iti śivarahasyāntargate śivagaurīsaṃvāde munibhiḥ kṛtā gokarṇeśamīśvaraṃ śivastutirevaṃ dakṣiṇāmūrtirūpasya prākaṭyam |||| śrīśivarahasyam | bhargākhyaḥ pañcamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 25||– || śrīśivarahasyam | bhargākhyaḥ pancamāṃśaḥ | adhyāyaḥ 25||

॥ इति गोकर्णेशमीश्वरं शिवस्तुतिः एवं दक्षिणामूर्तिरूपस्य प्राकट्यं मुनिभिः कृता सम्पूर्णम् ॥

Recitation complete

Read inside the frame. The rest of the page opens when you reach the end.

How many verses are in Gokarneshamishvaram Shiva Stuti by Munis and Dakshinamurtirupa Prakatyam?

Gokarneshamishvaram Shiva Stuti by Munis and Dakshinamurtirupa Prakatyam has 43 verses on this page, each shown with its number, Devanagari text and transliteration, and meaning where available.

Can I read Gokarneshamishvaram Shiva Stuti by Munis and Dakshinamurtirupa Prakatyam in Telugu, Kannada or Tamil?

Yes. Use the script buttons at the top of the text (देवनागरी, తెలుగు, ಕನ್ನಡ, தமிழ்) to read the same verses in Telugu, Kannada or Tamil script. Turn on IAST for Roman letters with pronunciation marks. Your choice is remembered on this device.

Is there a PDF of Gokarneshamishvaram Shiva Stuti by Munis and Dakshinamurtirupa Prakatyam?

You do not need a PDF: this page has the complete text, kept up to date when corrections are made, in every script and with meanings. Tap Save to keep it in your library and open it any time.

Learn Sanskrit

About Gokarneshamishvaram Shiva Stuti by Munis and Dakshinamurtirupa Prakatyam

Gokarneshamishvaram Shiva Stuti by Munis and Dakshinamurtirupa Prakatyam is a stotra addressed to Śiva, in Sanskrit (in Devanagari: गोकर्णेशमीश्वरं शिवस्तुतिः एवं दक्षिणामूर्तिरूपस्य प्राकट्यं मुनिभिः कृता (gokarṇeśamīśvaraṃ śivastutiḥ evaṃ dakṣiṇāmūrtirūpasya prākaṭyaṃ munibhiḥ kṛtā)). Source: Stuti.

Gokarneshamishvaram Shiva Stuti by Munis and Dakshinamurtirupa Prakatyam (गोकर्णेशमीश्वरं शिवस्तुतिः एवं दक्षिणामूर्तिरूपस्य प्राकट्यं मुनिभिः कृता): a hymn of praise (stuti) to Śiva. 43 verses in Sanskrit with Devanagari and IAST.

What you will find on this page

This page gives the original text in Devanagari, IAST transliteration and Telugu, Kannada and Tamil scripts.

Related

More Śiva stotras

A verse in your inbox, every morning

One verse, its meaning, and one word to learn. Two minutes a day.