आत्मावीरेश्वरस्तोत्रम् Atmavireshvara Stotram

ध्यानम्विभूतिभूषितं बालमष्टवर्षाकृतिं शिशुम् ।आकर्णपूर्णनेत्रं च सुरक्तदशनच्छदम् ॥ १॥

dhyānamvibhūtibhūṣitaṃ bālamaṣṭavarṣākṛtiṃ śiśum |ākarṇapūrṇanetraṃ ca suraktadaśanacchadam || 1||

चारुपिङ्गजटामौलिं नग्नं प्रहसिताननम् ।शैशवोचितनेपथ्यधारिणं चित्रहारिणम् ॥ २॥

cārupiṅgajaṭāmauliṃ nagnaṃ prahasitānanam |śaiśavocitanepathyadhāriṇaṃ citrahāriṇam || 2||

पठन्तं श्रुतिसूक्तानि हसन्तं च स्वलीलया ।एवं वीरेश्वरं ध्यात्वा स्तोत्रमेतज्जपेन्नरः ॥ ३॥

paṭhantaṃ śrutisūktāni hasantaṃ ca svalīlayā |evaṃ vīreśvaraṃ dhyātvā stotrametajjapennaraḥ || 3||

एकं ब्रह्मैवाऽद्वितीयं समस्तं सत्यं सत्यं नेह नानाऽस्ति किञ्चित् ।एको रुद्रो न द्वितीयोऽवतस्थे तस्मादेकं त्वां प्रपद्ये महेशम् ॥ १॥

ekaṃ brahmaivā'dvitīyaṃ samastaṃ satyaṃ satyaṃ neha nānā'sti kiñcit |eko rudro na dvitīyo'vatasthe tasmādekaṃ tvāṃ prapadye maheśam || 1||

एकः कर्त्ता त्वं हि सर्वस्य शम्भो नानारूपेष्वेकरूपोऽप्यरूपः ।यद्वत् प्रत्यम्ब्बर्क एकोऽप्यनेकस्तस्मान्नाऽयं त्वां विनेशं प्रपद्ये ॥ २॥

ekaḥ karttā tvaṃ hi sarvasya śambho nānārūpeṣvekarūpo'pyarūpaḥ |yadvat pratyambbarka eko'pyanekastasmānnā'yaṃ tvāṃ vineśaṃ prapadye || 2||

रज्जौ सर्पः शुक्तिकायां च रौप्यं नैरः पूरस्तन्मृगाख्ये मरीचौ ।यद्वत् तद्वद् विष्वगेष प्रपञ्चो यस्मिन्ज्ञाते तं प्रपद्ये महेशम् ॥ ३॥

rajjau sarpaḥ śuktikāyāṃ ca raupyaṃ nairaḥ pūrastanmṛgākhye marīcau |yadvat tadvad viṣvageṣa prapañco yasminjñāte taṃ prapadye maheśam || 3||

तोये शैत्यं दाहकत्वं च वह्नौ तापो भानौ शीतभानौ प्रसादः ।पुष्पे गन्धो दुग्धमध्ये च सर्पिर्यत्तच्छम्भो त्वं ततस्त्वां प्रपद्ये ॥ ४॥

toye śaityaṃ dāhakatvaṃ ca vahnau tāpo bhānau śītabhānau prasādaḥ |puṣpe gandho dugdhamadhye ca sarpiryattacchambho tvaṃ tatastvāṃ prapadye || 4||

शब्दङ्गृह्णास्यश्रवास्त्वं हि जिघ्रे घ्राणस्त्वं व्यङ्घ्रिरायासि दूरात् ।व्यक्षः पश्येस्त्वंरसज्ञोऽप्यजिह्वः कस्त्वांसम्यकुवेत्त्यतस्त्वां प्रपद्ये ॥ ५॥

śabdaṅgṛhṇāsyaśravāstvaṃ hi jighre ghrāṇastvaṃ vyaṅghrirāyāsi dūrāt |vyakṣaḥ paśyestvaṃrasajño'pyajihvaḥ kastvāṃsamyakuvettyatastvāṃ prapadye || 5||

नो वेदस्त्वामीश साक्षाधिवेद नोवाविष्णुर्नो विधाताऽखिलस्य ।नो योगीन्द्रा नेन्द्रमुख्याश्च देवा भक्तो वेद त्वामतस्त्वां प्रपद्ये ॥ ६॥

no vedastvāmīśa sākṣādhiveda novāviṣṇurno vidhātā'khilasya |no yogīndrā nendramukhyāśca devā bhakto veda tvāmatastvāṃ prapadye || 6||

नो ते गोत्रं नाऽपि जन्माऽपि नाख्यानो वा रूपं नैव शीलं न देशः ।इत्थम्भूतोऽपीश्वरस्त्वं त्रिलोक्याः सर्वान् कामान् पूरयेस्तद्धजे त्वाम् ॥ ७॥

no te gotraṃ nā'pi janmā'pi nākhyāno vā rūpaṃ naiva śīlaṃ na deśaḥ |itthambhūto'pīśvarastvaṃ trilokyāḥ sarvān kāmān pūrayestaddhaje tvām || 7||

त्वत्तः सर्वत्वं हिसर्वस्मरारेत्वङ्गौरीशस्त्वं चनग्नोऽतिशान्तः ।त्वं वै वृद्धस्त्वं युवात्वञ्चबालस्तत्किंयत्त्वम्भास्यतस्त्वां नतोऽस्मि ॥ ८॥

tvattaḥ sarvatvaṃ hisarvasmarāretvaṅgaurīśastvaṃ canagno'tiśāntaḥ |tvaṃ vai vṛddhastvaṃ yuvātvañcabālastatkiṃyattvambhāsyatastvāṃ nato'smi || 8||

स्तुत्वेति विप्रो निपपात भूमौ स दण्डवद्यावदतीव हृष्टः ।तावत्सबालोऽखिलवृद्धवृद्धः प्रोवाच भूदेव वरं वृणीहि ॥ ९॥

stutveti vipro nipapāta bhūmau sa daṇḍavadyāvadatīva hṛṣṭaḥ |tāvatsabālo'khilavṛddhavṛddhaḥ provāca bhūdeva varaṃ vṛṇīhi || 9||

तत उत्थाय हष्टात्मा मुनिर्वैश्वानरः कृती ।प्रत्यब्रवीत् किमज्ञातं सर्वज्ञस्य तव प्रभो ॥ १०॥

tata utthāya haṣṭātmā munirvaiśvānaraḥ kṛtī |pratyabravīt kimajñātaṃ sarvajñasya tava prabho || 10||

सर्वान्तरात्मा भगवान् सर्वः सर्वगतो भवान् ।याच्ञां प्रतिनियुङ्क्ते मां किमीशो दैन्यकारिणीम् ॥ ११॥

sarvāntarātmā bhagavān sarvaḥ sarvagato bhavān |yācñāṃ pratiniyuṅkte māṃ kimīśo dainyakāriṇīm || 11||

इति श्रुत्वा वचस्तस्य देवो वैश्वानरस्य ह ।शुचेः शुचिव्रतस्याथ शुचि स्मित्वाऽब्रवीच्छिशुः ॥ १२॥

iti śrutvā vacastasya devo vaiśvānarasya ha |śuceḥ śucivratasyātha śuci smitvā'bravīcchiśuḥ || 12||

बाल उवाचत्वया शुचे शुचिष्मत्यां योऽभिलाषः कृतो हृदि ।अचिरेणैव कालेन स भविष्यत्यसंशयः ॥ १३॥

bāla uvācatvayā śuce śuciṣmatyāṃ yo'bhilāṣaḥ kṛto hṛdi |acireṇaiva kālena sa bhaviṣyatyasaṃśayaḥ || 13||

तव पुत्रत्वमेष्यामि शुचिष्मत्यां महामते ।ख्यातो गृहपतिर्नाम्ना शुचिः सर्वामरप्रियः ॥ १४॥

tava putratvameṣyāmi śuciṣmatyāṃ mahāmate |khyāto gṛhapatirnāmnā śuciḥ sarvāmarapriyaḥ || 14||

अभिलाषाष्टकं पुण्यं स्तोत्रमेतत्त्वयेरितम् ।अब्दं त्रिकालपठनात् कामदं शिवसन्निधौ ॥ १५॥

abhilāṣāṣṭakaṃ puṇyaṃ stotrametattvayeritam |abdaṃ trikālapaṭhanāt kāmadaṃ śivasannidhau || 15||

एतत् स्तोत्रस्य पठनं पुत्रपौत्रधनप्रदम् ।सर्वशान्तिकरं चाऽपि सर्वापत्त्यरिनाशनम् ॥ १६॥

etat stotrasya paṭhanaṃ putrapautradhanapradam |sarvaśāntikaraṃ cā'pi sarvāpattyarināśanam || 16||

स्वर्गाऽपवर्गसम्पत्तिकारकं नाऽत्र संशयः ॥प्रातरुत्थाय सुस्नातो लिङ्गमभ्यर्च्य शाम्भवम् ॥ १७॥

svargā'pavargasampattikārakaṃ nā'tra saṃśayaḥ ||prātarutthāya susnāto liṅgamabhyarcya śāmbhavam || 17||

वर्षं जपन्निदं स्तोत्रमपुत्रः पुत्रवान् भवेत् ।वैशाखे कार्तिक माघे विशेषनियमैर्युतः ॥ १८॥

varṣaṃ japannidaṃ stotramaputraḥ putravān bhavet |vaiśākhe kārtika māghe viśeṣaniyamairyutaḥ || 18||

यः पठेत् स्नानसमये लभते सकलं फलम् ।कार्तिकस्य तु मासस्य प्रसादादहमव्ययः ॥ १९॥

yaḥ paṭhet snānasamaye labhate sakalaṃ phalam |kārtikasya tu māsasya prasādādahamavyayaḥ || 19||

तव पुत्रत्वमेष्यामि यस्त्वन्यस्तत् पठिष्यति ।अभिलाषाष्टकमिदं न देयं यस्य कस्यचित् ॥ २०॥

tava putratvameṣyāmi yastvanyastat paṭhiṣyati |abhilāṣāṣṭakamidaṃ na deyaṃ yasya kasyacit || 20||

गोपनीयं प्रयत्नेन महाबन्ध्याप्रसूतिकृत् ।स्त्रिया वा पुरुषेणाऽपि नियमाल्लिङ्गसन्निधौ ॥ २१॥

gopanīyaṃ prayatnena mahābandhyāprasūtikṛt |striyā vā puruṣeṇā'pi niyamālliṅgasannidhau || 21||

अब्दं जप्तमिदं स्तोत्रं पुत्रदं नात्र संशयः ।इत्युक्त्वाऽन्तर्दधे बालः सोऽपि विप्रो गृहं गतः ॥ २२॥

abdaṃ japtamidaṃ stotraṃ putradaṃ nātra saṃśayaḥ |ityuktvā'ntardadhe bālaḥ so'pi vipro gṛhaṃ gataḥ || 22||

इति श्रीस्कन्दपुराणे काशीखण्डे आत्मावीरेश्वरस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrīskandapurāṇe kāśīkhaṇḍe ātmāvīreśvarastotraṃ sampūrṇam |