आर्येशस्तवः Aryesha Stavah

वारणदनुजविपक्षं विरचितविनतौघविघ्नविच्छेदम् ।वेतण्डतुण्डमाद्यं विगलन्मदगण्डमण्डलं वन्दे ॥अतुलिततुन्दिलविग्रहमनर्घतुहिनांशुशकलशेखरितम् ।अमलैकरदमनोहरमंविरतमाकण्ठकरिणमहमीडे ॥स जयति सुमेरुधन्वा समस्तसुरसेव्यपादपाथोजः ।सुन्दरसुधांशुकलिकाशोभितमकुटः सदाशिवो देवः ॥ १॥

vāraṇadanujavipakṣaṃ viracitavinataughavighnavicchedam |vetaṇḍatuṇḍamādyaṃ vigalanmadagaṇḍamaṇḍalaṃ vande ||atulitatundilavigrahamanarghatuhināṃśuśakalaśekharitam |amalaikaradamanoharamaṃviratamākaṇṭhakariṇamahamīḍe ||sa jayati sumerudhanvā samastasurasevyapādapāthojaḥ |sundarasudhāṃśukalikāśobhitamakuṭaḥ sadāśivo devaḥ || 1||

तस्य हि देवस्य परं महतो महिमानमतिमनोवाचम् ।श्रुतिरपि निगदितुमनलं का शक्तिर्भवति माहगर्वाचाम् ॥ २॥

tasya hi devasya paraṃ mahato mahimānamatimanovācam |śrutirapi nigaditumanalaṃ kā śaktirbhavati māhagarvācām || 2||

तदमितमहिमवतो मां तथाप्यनर्घाः प्रचोदयन्ति गुणाः ।तदमुष्य नवनकरणे यथामनीषं यतेऽहमीशस्य ॥ ३॥

tadamitamahimavato māṃ tathāpyanarghāḥ pracodayanti guṇāḥ |tadamuṣya navanakaraṇe yathāmanīṣaṃ yate'hamīśasya || 3||

कुण्डलि(मण्डि)तमूर्तिः काकोलास्वादशमितजगदार्तिः ।कलितनतेहितपूर्तिः कलयतु कुशलं प्रभग्नपुरकीर्तिः ॥ ४॥

kuṇḍali(maṇḍi)tamūrtiḥ kākolāsvādaśamitajagadārtiḥ |kalitanatehitapūrtiḥ kalayatu kuśalaṃ prabhagnapurakīrtiḥ || 4||

मदयुतमहोक्षयानं मन्दरविकटतटकन्दरशयानम् ।मकुटतटघटितशशिनं मदनारातिं भजेऽनिशं वशिनम् ॥ ५॥

madayutamahokṣayānaṃ mandaravikaṭataṭakandaraśayānam |makuṭataṭaghaṭitaśaśinaṃ madanārātiṃ bhaje'niśaṃ vaśinam || 5||

शिक्षितविपक्षदक्षः शिरसा सुरसिन्धुधारणे दक्षः ।शितभसितौघवलक्षः सोऽयं भूयात् सुखाय निटिलाक्षः ॥ ६॥

śikṣitavipakṣadakṣaḥ śirasā surasindhudhāraṇe dakṣaḥ |śitabhasitaughavalakṣaḥ so'yaṃ bhūyāt sukhāya niṭilākṣaḥ || 6||

करवृतकुरङ्गवर्यः कमलाक्षाकलितबहुविधसपर्यः ।कार्मुककनकाहार्यः कुशलं दिशताद् रथाङ्गशशिसूर्यः ॥ ७॥

karavṛtakuraṅgavaryaḥ kamalākṣākalitabahuvidhasaparyaḥ |kārmukakanakāhāryaḥ kuśalaṃ diśatād rathāṅgaśaśisūryaḥ || 7||

परिकरफणिगणमकुटीमणिवरपटलीमयूखपिहिताशः ।पाणिपयोजविराजत्पिनाकपरशुः स पातु सर्वज्ञः ॥ ८॥

parikaraphaṇigaṇamakuṭīmaṇivarapaṭalīmayūkhapihitāśaḥ |pāṇipayojavirājatpinākaparaśuḥ sa pātu sarvajñaḥ || 8||

लम्बितभुजङ्गहारं ललाटतटचुम्बिलोचनो दारम् ।लसतु महो हृदि वारं लाञ्छितमकुटाग्रकुमुदिनीजारम् ॥ ९॥

lambitabhujaṅgahāraṃ lalāṭataṭacumbilocano dāram |lasatu maho hṛdi vāraṃ lāñchitamakuṭāgrakumudinījāram || 9||

मृगधरमणिवरचूडं मञ्जुलपुरसिन्धुमालिकापीडम् ।मर्दितनतजनिपीडं महीघ्रवरशिखरविरचितक्रीडम् ॥ १०॥

mṛgadharamaṇivaracūḍaṃ mañjulapurasindhumālikāpīḍam |marditanatajanipīḍaṃ mahīghravaraśikharaviracitakrīḍam || 10||

दरहसितरुचिररदनं दलितसरोजातसहजसद्वदनम् ।दिव्यमहोभरसदनं दृगग्निनिर्दग्धदर्पभृन्दनम् ॥ ११॥

darahasitaruciraradanaṃ dalitasarojātasahajasadvadanam |divyamahobharasadanaṃ dṛgagninirdagdhadarpabhṛndanam || 11||

मिहिरजमरणदचरणं मनोज्ञकैलासगिरिवराभरणम् ।मामकमनसि विहरणं महस्तनोतु प्रपन्नजनशरणम् ॥ १२॥

mihirajamaraṇadacaraṇaṃ manojñakailāsagirivarābharaṇam |māmakamanasi viharaṇaṃ mahastanotu prapannajanaśaraṇam || 12||

निगमशिरःस्थितिभाजं निशाकरस्पर्धिनिजमुखाम्भोजम् ।निर्मितिभृतिहृतिबीजं निखिलस्याद्यं नमामि जगतोऽजम् ॥ १३॥

nigamaśiraḥsthitibhājaṃ niśākaraspardhinijamukhāmbhojam |nirmitibhṛtihṛtibījaṃ nikhilasyādyaṃ namāmi jagato'jam || 13||

नतकृतकारुण्यरसं नखमुखनिर्भिन्नविश्वसृट्शिरसम् ।नरवाहनरचितरसं नवास्थिमालाकलापलसदुरसम् ॥ १४॥

natakṛtakāruṇyarasaṃ nakhamukhanirbhinnaviśvasṛṭśirasam |naravāhanaracitarasaṃ navāsthimālākalāpalasadurasam || 14||

वटतरु(वरमूल) जुषं वरमुनिसन्दोहविमलबोधपुषम् ।विदधे दक्षिणवपुषं विषयं भजनस्य भूरिमोहमुषम् ॥ १५॥

vaṭataru(varamūla) juṣaṃ varamunisandohavimalabodhapuṣam |vidadhe dakṣiṇavapuṣaṃ viṣayaṃ bhajanasya bhūrimohamuṣam || 15||

कबलितगलधृतगरलः कर्ता पायादपारमहिमा विरलः ।कलितोपासनसरलः करुणाजलधिः कटाक्षवीचीतरलः ॥ १६॥

kabalitagaladhṛtagaralaḥ kartā pāyādapāramahimā viralaḥ |kalitopāsanasaralaḥ karuṇājaladhiḥ kaṭākṣavīcītaralaḥ || 16||

कमलजमौल्यवसानं कलये गिरिशं करीन्द्रचर्म वसानम् ।काम्यवरान् प्रददानं कलिततपोभ्यः किरातमुक्तिनिदानम् ॥ १७॥

kamalajamaulyavasānaṃ kalaye giriśaṃ karīndracarma vasānam |kāmyavarān pradadānaṃ kalitatapobhyaḥ kirātamuktinidānam || 17||

व्यवहितसत्त्वोन्मेषं विमूढजनवञ्चनात्ततामसवेषम् ।कलयेऽस्ताखिलदोषं कृतयमबिभ्यन्मृकण्डुतनुभवपोषम् ॥ १८॥

vyavahitasattvonmeṣaṃ vimūḍhajanavañcanāttatāmasaveṣam |kalaye'stākhiladoṣaṃ kṛtayamabibhyanmṛkaṇḍutanubhavapoṣam || 18||

विष्णुगवेषितचरणं विरिञ्चिकृतमूर्धमार्गणाचरणम् ।विकटजटाभरभरणं विलसत्कैलासशिखरविस्फुरणम् ॥ १९॥

viṣṇugaveṣitacaraṇaṃ viriñcikṛtamūrdhamārgaṇācaraṇam |vikaṭajaṭābharabharaṇaṃ vilasatkailāsaśikharavisphuraṇam || 19||

सम्भृतसुमेरुधनुषं सव्यशरीरार्धशैलपतिजनुषम् ।स्वीकृतकिरातवपुषं स्वसेवनासक्तसव्यसाचिपुषम् ॥ २०॥

sambhṛtasumerudhanuṣaṃ savyaśarīrārdhaśailapatijanuṣam |svīkṛtakirātavapuṣaṃ svasevanāsaktasavyasācipuṣam || 20||

गलविगलद्गरलघृणिश्यामलनलिनस्रगुज्ज्वलोरस्कम् ।मुखशशिरिङ्खत्स्मितरुक्सुखिताचलदुहितृलोचनचकोरम् ॥ २१॥

galavigaladgaralaghṛṇiśyāmalanalinasragujjvaloraskam |mukhaśaśiriṅkhatsmitaruksukhitācaladuhitṛlocanacakoram || 21||

सारससगन्धवदनः सततस्थितिपूतपितृवनीसदनः ।सस्मितसुन्दररदनः सोऽवतु संवर्तकृतजगत्कदनः ॥ २२॥

sārasasagandhavadanaḥ satatasthitipūtapitṛvanīsadanaḥ |sasmitasundararadanaḥ so'vatu saṃvartakṛtajagatkadanaḥ || 22||

सवितृशशिदहननयनः साधितविनमद्वराभयानयनः ।सम्भृत हिमगिरिशयनः स्वभजनसज्जन्मुमुक्षुमुक्त्ययनः ॥ २३॥

savitṛśaśidahananayanaḥ sādhitavinamadvarābhayānayanaḥ |sambhṛta himagiriśayanaḥ svabhajanasajjanmumukṣumuktyayanaḥ || 23||

दृप्यद्रुहिणमुखाब्जद्रुह्यत्खरनखरखण्डचन्द्रमसम् ।दुर्मददक्षक्षपणप्रचण्डभुजदण्डवीरभद्रभटम् ॥ २४॥

dṛpyadruhiṇamukhābjadruhyatkharanakharakhaṇḍacandramasam |durmadadakṣakṣapaṇapracaṇḍabhujadaṇḍavīrabhadrabhaṭam || 24||

निर्जितजगदवनीतं निगमशिरःक्षीरनीरनिधिनवनीतम् ।हृदि॥यमिभिर्जवनीतं हरं भजे रजतशैलकल्पवनीतम् ॥ २५॥

nirjitajagadavanītaṃ nigamaśiraḥkṣīranīranidhinavanītam |hṛdi||yamibhirjavanītaṃ haraṃ bhaje rajataśailakalpavanītam || 25||

सरसिजसनाभिनयनं सुधांशुसच्छात्रवदनकमनीयम् ।कुन्दसगन्धरदालिं कोकनदश्रेणिसहचरच्चरणम् ॥ २६॥

sarasijasanābhinayanaṃ sudhāṃśusacchātravadanakamanīyam |kundasagandharadāliṃ kokanadaśreṇisahacaraccaraṇam || 26||

स्मितशिशुहंसोत्तंसं लोचनलोलम्बसम्भृतोल्लासम् ।श्यामलकलगलनालं वन्दे तव देव वदनकोकनदम् ॥ २७॥

smitaśiśuhaṃsottaṃsaṃ locanalolambasambhṛtollāsam |śyāmalakalagalanālaṃ vande tava deva vadanakokanadam || 27||

भृकुटिभटब्रह्माणं कटाक्षकैङ्कर्यपरवशद्युपतिम् ।पदपरिचारकलेखं रसनाचलनप्रतीक्षपद्माक्षम् ॥ २८॥

bhṛkuṭibhaṭabrahmāṇaṃ kaṭākṣakaiṅkaryaparavaśadyupatim |padaparicārakalekhaṃ rasanācalanapratīkṣapadmākṣam || 28||

विकटहरिद्रूपपटं निकटतटाटत्प्रभूतभूतघटम् ।उद्भटभैरवपुटमटमुत्कटनटनं नमामि कपटनटम् ॥ २९॥

vikaṭaharidrūpapaṭaṃ nikaṭataṭāṭatprabhūtabhūtaghaṭam |udbhaṭabhairavapuṭamaṭamutkaṭanaṭanaṃ namāmi kapaṭanaṭam || 29||

अमिततरबोधजलनिधिरपरिमितैश्वर्यशेवधिः सततम् ।अवतु हरनामकं मामस्तमितोत्पत्तिवृद्धिहानि महः ॥ ३०॥

amitatarabodhajalanidhiraparimitaiśvaryaśevadhiḥ satatam |avatu haranāmakaṃ māmastamitotpattivṛddhihāni mahaḥ || 30||

पातु स मां परमेशः पृथ्वीधरचापरोपरूपरमेशः ।सव्यतनौ रमणी यं श्लिप्यति शोणा सितांशुभररमणीयम् ॥ ३१॥

pātu sa māṃ parameśaḥ pṛthvīdharacāparoparūparameśaḥ |savyatanau ramaṇī yaṃ ślipyati śoṇā sitāṃśubhararamaṇīyam || 31||

अखिलैरदृश्यकोशोऽप्यभ्रसरिद्दृष्टनिजजटाजूटः ।हर्यनिरीक्ष्यपदाब्जोऽप्यन्तकहृदयेक्षिताङ्घ्रिसरसिरुहः ॥ ३२॥

akhilairadṛśyakośo'pyabhrasariddṛṣṭanijajaṭājūṭaḥ |haryanirīkṣyapadābjo'pyantakahṛdayekṣitāṅghrisarasiruhaḥ || 32||

व्याघपदविषयमौलिर्विधातृदुर्दर्शमस्तकोऽपि परम् ।भृशतरममूर्तरूपोऽप्यवनतसेवार्थमष्टमूर्तिधरम् ॥ ३३॥

vyāghapadaviṣayamaulirvidhātṛdurdarśamastako'pi param |bhṛśataramamūrtarūpo'pyavanatasevārthamaṣṭamūrtidharam || 33||

चचसामगोचरोऽपि हि वेदान्तवचःपरम्पराविषयः ।एकोऽपि नैकरूपो व्याप्नोति परः शिवोऽखिलं लोकम् ॥ ३४॥

cacasāmagocaro'pi hi vedāntavacaḥparamparāviṣayaḥ |eko'pi naikarūpo vyāpnoti paraḥ śivo'khilaṃ lokam || 34||

गजमुखजनकाय नमो गिरिजाक्षीन्दीवरेन्दुबिम्बाय (नमः) ।अखिलनिदानाय नमोऽस्त्वनन्तकल्याणगुणनिधानाय (नमः) ॥ ३५॥

gajamukhajanakāya namo girijākṣīndīvarendubimbāya (namaḥ) |akhilanidānāya namo'stvanantakalyāṇaguṇanidhānāya (namaḥ) || 35||

असदृशविभवाय नमोऽस्त्वचिन्त्यसच्चित्सुखस्वरूपाय (नमः) ।प्रकटिततत्त्वाय नमः प्रणवाक्षरपञ्जराच्छकीराय (नमः) ॥ ३६॥

asadṛśavibhavāya namo'stvacintyasaccitsukhasvarūpāya (namaḥ) |prakaṭitatattvāya namaḥ praṇavākṣarapañjarācchakīrāya (namaḥ) || 36||

प्रमुषितमोहाय नमः पृथ्वीधरदुहितृपुण्यपाकाय (नमः) ।आश्रितमुक्ताय नमोऽस्त्वविकलकैवल्यदानदक्षाय (नमः) ॥ ३७॥

pramuṣitamohāya namaḥ pṛthvīdharaduhitṛpuṇyapākāya (namaḥ) |āśritamuktāya namo'stvavikalakaivalyadānadakṣāya (namaḥ) || 37||

फणिपतिभूषणमूर्तिर्विनायकाक्रान्तपरिसरः सन्ततम् ।श्यामतरकन्धराभस्त्वमेव साक्षाच्छिवाच्युतो भवसि ॥ ३८॥

phaṇipatibhūṣaṇamūrtirvināyakākrāntaparisaraḥ santatam |śyāmatarakandharābhastvameva sākṣācchivācyuto bhavasi || 38||

शुचिशशि(सप्तह)याक्षं शोभनकरचारुशेखरतराब्जम् ।साधु वृषाकपिमीडे सोत्कण्ठश्रीसमावृतोरस्कम् ॥ ३९॥

śuciśaśi(saptaha)yākṣaṃ śobhanakaracāruśekharatarābjam |sādhu vṛṣākapimīḍe sotkaṇṭhaśrīsamāvṛtoraskam || 39||

श्यामलविषधररूपं विष्टपसन्दोहवर्धनव्यग्रम् ।करिवरदानविदग्धं कुमारजनकं वृषाकपिं वन्दे ॥ ४०॥

śyāmalaviṣadhararūpaṃ viṣṭapasandohavardhanavyagram |karivaradānavidagdhaṃ kumārajanakaṃ vṛṣākapiṃ vande || 40||

शङ्कर हर मे दुरितं शशाङ्कसच्छात्रगात्र हर मेदुरितम् ।मम करुणाम्बुनिधे हि स्वान्ते तव पादपद्ममाशु निधेहि ॥ ४१॥

śaṅkara hara me duritaṃ śaśāṅkasacchātragātra hara meduritam |mama karuṇāmbunidhe hi svānte tava pādapadmamāśu nidhehi || 41||

पातु महादेवो मां प्रार्थितमर्थं प्रदाय स सदेवोमां (? ) ।यस्य चरित्रं वेदप्रकरो दिव्यात्त ळतं(? ) पवित्र वेद ॥ ४२॥

pātu mahādevo māṃ prārthitamarthaṃ pradāya sa sadevomāṃ (? ) |yasya caritraṃ vedaprakaro divyātta ḷataṃ(? ) pavitra veda || 42||

वसनविभिन्नगजेश व्याधप्रवरापवर्गकृन्नगजेश ।मामघपारावारं प्रपन्नसन्त्राणदृष्टपारावारं (? ) ॥ ४३॥

vasanavibhinnagajeśa vyādhapravarāpavargakṛnnagajeśa |māmaghapārāvāraṃ prapannasantrāṇadṛṣṭapārāvāraṃ (? ) || 43||

सीमापरिमितधामा काचित् कलधौतशिखरिनिर्जितधामा ।अवनतवसुधाभरदा निवसतु(हृदि) देवता नवसुधाभरदा ॥ ४४॥

sīmāparimitadhāmā kācit kaladhautaśikharinirjitadhāmā |avanatavasudhābharadā nivasatu(hṛdi) devatā navasudhābharadā || 44||

शङ्करशर्वसदाशिवगिरिशमहादेववामदेवादिः ।नामालिरेव शिव मे कालत्रयक्षपणकरणतामयताम् ॥ ४५॥

śaṅkaraśarvasadāśivagiriśamahādevavāmadevādiḥ |nāmālireva śiva me kālatrayakṣapaṇakaraṇatāmayatām || 45||

नटतु त्वन्नामसुधातुरङ्गचलयो ममेश जिह्वाग्रे ।निखिलतपोधनरसनानटीकुलाविरतनाटनाचार्यः ॥ ४६॥

naṭatu tvannāmasudhāturaṅgacalayo mameśa jihvāgre |nikhilatapodhanarasanānaṭīkulāviratanāṭanācāryaḥ || 46||

अहमलसः सेवायां शिव तव मन्दस्त्वदर्चनासु परम् ।अप्यसकृद् ध्यानविधौ विस्मृतिभागस्मि तदपि मां पाहि ॥ ४७॥

ahamalasaḥ sevāyāṃ śiva tava mandastvadarcanāsu param |apyasakṛd dhyānavidhau vismṛtibhāgasmi tadapi māṃ pāhi || 47||

सत्कर्मभृशविरक्तो भगवन् दुष्कर्मकर्मठः सोऽहम् ।मम गुणवैषम्यमिदं विनिवर्तयितुं त्वमेव चतुरोऽसि ॥ ४८॥

satkarmabhṛśavirakto bhagavan duṣkarmakarmaṭhaḥ so'ham |mama guṇavaiṣamyamidaṃ vinivartayituṃ tvameva caturo'si || 48||

षडरिषु कारुणिकोऽहं सुचापलस्त्वत्पदाब्जविस्मरणे ।ईदृशविषममनीषां कुरु मे गिरिश प्रतिक्रियाविषयाम् ॥ ४९॥

ṣaḍariṣu kāruṇiko'haṃ sucāpalastvatpadābjavismaraṇe |īdṛśaviṣamamanīṣāṃ kuru me giriśa pratikriyāviṣayām || 49||

कर्षन्ति षडरयोऽमी पातयितुं पापकूपकुहरे माम् ।आवध्येन्द्रियपाशैः पालय हर दासदासोऽस्मि ॥ ५०॥

karṣanti ṣaḍarayo'mī pātayituṃ pāpakūpakuhare mām |āvadhyendriyapāśaiḥ pālaya hara dāsadāso'smi || 50||

प्रणतप्राणिगणानां प्रमोहसर्वस्वमोषकं भीमम् ।श्रुतिशिखरगहनलीनं तस्करपतिमीश वक्ति वेदस्त्वाम् ॥ ५१॥

praṇataprāṇigaṇānāṃ pramohasarvasvamoṣakaṃ bhīmam |śrutiśikharagahanalīnaṃ taskarapatimīśa vakti vedastvām || 51||

निजशिवतामक्षोभ्यामप्यखिलापूतवस्तुसंसर्गात् ।अटसि द्विपदपशूनां पितृवनभूमिं परीक्ष्य दर्शयितुम् ॥ ५२॥

nijaśivatāmakṣobhyāmapyakhilāpūtavastusaṃsargāt |aṭasi dvipadapaśūnāṃ pitṛvanabhūmiṃ parīkṣya darśayitum || 52||

आबध्य मोहपाशैः कुमतिपशून् हृदि तिरोहितं यमिनाम् ।त्वामखिला दर्शयति श्रुतिरीश्वर ते तथापि न विदन्ति ॥ ५३॥

ābadhya mohapāśaiḥ kumatipaśūn hṛdi tirohitaṃ yaminām |tvāmakhilā darśayati śrutirīśvara te tathāpi na vidanti || 53||

शिव तव परमैश्वर्यं पदे पदेऽपि प्रकाशितं श्रुतिभिः ।पिदधत् कपटतमोभिः कुमतीन् वञ्चयसि भिक्षुवेषेण ॥ ५४॥

śiva tava paramaiśvaryaṃ pade pade'pi prakāśitaṃ śrutibhiḥ |pidadhat kapaṭatamobhiḥ kumatīn vañcayasi bhikṣuveṣeṇa || 54||

शिव भवदाज्ञामयमप्यक्षयवात्सल्यभाजनं तेऽहम् ।इति सत्क्षृत्यमशेषं त्यजामि मां पाहि पाहि पाहि पुनः ॥ ५५॥

śiva bhavadājñāmayamapyakṣayavātsalyabhājanaṃ te'ham |iti satkṣṛtyamaśeṣaṃ tyajāmi māṃ pāhi pāhi pāhi punaḥ || 55||

सत्यपि परमैश्चर्ये श्रुतिविदिते गिरिश ते मुमुक्षुभ्यः ।वदति दिगम्बरता ते वैराग्यमनन्यदेवसामान्यम् ॥ ५६॥

satyapi paramaiścarye śrutividite giriśa te mumukṣubhyaḥ |vadati digambaratā te vairāgyamananyadevasāmānyam || 56||

पिञ्जरमरीचिकूटः प्रसाधनेन्दूदयाद्रिवरकूटः ।तावकमौलिकिरीटस्तनोतु शुभमीश तव जटाजूटः ॥ ५७॥

piñjaramarīcikūṭaḥ prasādhanendūdayādrivarakūṭaḥ |tāvakamaulikirīṭastanotu śubhamīśa tava jaṭājūṭaḥ || 57||

शिव तव निटालफलकं शिवांशभूतस्ववामलसदलकम् ।निजदृक्कुङ्कुमतिलकं नितरां न तनोति विस्मितं किलकम् ॥ ५८॥

śiva tava niṭālaphalakaṃ śivāṃśabhūtasvavāmalasadalakam |nijadṛkkuṅkumatilakaṃ nitarāṃ na tanoti vismitaṃ kilakam || 58||

शेवरशशिकरपातश्रितप्रमीलं शुचेर्विहारगृहम् ।निटेलतटान्तर्निलयं नमामि तव देव नयननीररुहम् ॥ ५९॥

śevaraśaśikarapātaśritapramīlaṃ śucervihāragṛham |niṭelataṭāntarnilayaṃ namāmi tava deva nayananīraruham || 59||

निजरथपदपरिणामं निखिलरथाङ्गीचकोरपुण्यफलम् ।निरूपधिकृपारसार्द्रं नौमि तवेशान नयनयोर्युगलम् ॥ ६०॥

nijarathapadapariṇāmaṃ nikhilarathāṅgīcakorapuṇyaphalam |nirūpadhikṛpārasārdraṃ naumi taveśāna nayanayoryugalam || 60||

भति श्रितरुचिवृन्दं ब्रह्मोपेन्द्रप्रतीक्षितस्पन्दम् ।भ्रूयुगमसितं तव शिव मुखराकेन्दोः कलङ्करङ्कुरिव ॥ ६१॥

bhati śritarucivṛndaṃ brahmopendrapratīkṣitaspandam |bhrūyugamasitaṃ tava śiva mukharākendoḥ kalaṅkaraṅkuriva || 61||

शृसितश्रुतिततिकान्तां शिवामुखाम्भोजसौरभक्रान्ताम् ।शिव तव योगश्रान्तां श्रयामि नासां त्वदक्षिभृत्स्वान्ताम् ॥ ६२॥

śṛsitaśrutitatikāntāṃ śivāmukhāmbhojasaurabhakrāntām |śiva tava yogaśrāntāṃ śrayāmi nāsāṃ tvadakṣibhṛtsvāntām || 62||

तव परशिव वचनामृततटाकतटपद्मरागसोपानम् ।शुभतरमधरोष्ठं ते श्रयामि भवदास्यजलजकिञ्जल्कः ॥ ६३॥

tava paraśiva vacanāmṛtataṭākataṭapadmarāgasopānam |śubhataramadharoṣṭhaṃ te śrayāmi bhavadāsyajalajakiñjalkaḥ || 63||

पाटलभवदधरोष्ठप्रवालहिन्दोळगर्भकृतखेलम् ।तम्भृतसकलाह्लादं स्मरामि रम्यं स्मितार्भकं हर ते ॥ ६४॥

pāṭalabhavadadharoṣṭhapravālahindoḷagarbhakṛtakhelam |tambhṛtasakalāhlādaṃ smarāmi ramyaṃ smitārbhakaṃ hara te || 64||

शिव तव दशनश्रेणिर्वागमृतव्रातबुद्बुदप्रतिभः ।स्फुरति तवान्तच्छन्नस्वभावसंसिद्धसत्त्वराशिरिव ॥ ६५॥

śiva tava daśanaśreṇirvāgamṛtavrātabudbudapratibhaḥ |sphurati tavāntacchannasvabhāvasaṃsiddhasattvarāśiriva || 65||

हर तव हसितच्छलतो हरति मनः कोऽपि कोकवैरिशिशुः ।आरुह्य चारु खेलन्नरुणाधरपद्मरागपीठं ते ॥ ६६॥

hara tava hasitacchalato harati manaḥ ko'pi kokavairiśiśuḥ |āruhya cāru khelannaruṇādharapadmarāgapīṭhaṃ te || 66||

हसितहिमांशुशिशुस्ते हर बागमृताब्धिसम्भवः कोऽपि ।तव (मुखप)रिणतिभाजो लुठति शशाङ्कस्य पूर्वजस्याङ्के ॥ ६७॥

hasitahimāṃśuśiśuste hara bāgamṛtābdhisambhavaḥ ko'pi |tava (mukhapa)riṇatibhājo luṭhati śaśāṅkasya pūrvajasyāṅke || 67||

सरसहिमाचलतनयासङ्गीतसुधानि(पानभूमि)निभम् ।दिव्यं श्रुतियुगमीडे दृगब्जविश्रान्तिमण्डपं मृड ते ॥ ६८॥

sarasahimācalatanayāsaṅgītasudhāni(pānabhūmi)nibham |divyaṃ śrutiyugamīḍe dṛgabjaviśrāntimaṇḍapaṃ mṛḍa te || 68||

मञ्जुलमण्डनकुण्डलकुण्डलिपतिविदितमार्दवातिशयम् ।स्फाटिकमणिमुकुराभं कपोलफलकं करोतु कुशलं ते ॥ ६९॥

mañjulamaṇḍanakuṇḍalakuṇḍalipatividitamārdavātiśayam |sphāṭikamaṇimukurābhaṃ kapolaphalakaṃ karotu kuśalaṃ te || 69||

अतुलापदविनिवेश्यं त्वनुनयसमये शिवापरामृश्यम् ।ध्यातृहृदैकस्पृश्यं तव चुबुकं भाति दिव्यदृग्दृश्यम् ॥ ७०॥

atulāpadaviniveśyaṃ tvanunayasamaye śivāparāmṛśyam |dhyātṛhṛdaikaspṛśyaṃ tava cubukaṃ bhāti divyadṛgdṛśyam || 70||

स्मितशिशुहंसोत्तंसं लोचनलोलम्बसम्भृतोल्लासम् ।श्यामलकलगलनालं वन्दे तव देव वदनकोकनदम् ॥ ७१॥

smitaśiśuhaṃsottaṃsaṃ locanalolambasambhṛtollāsam |śyāmalakalagalanālaṃ vande tava deva vadanakokanadam || 71||

हर हसिताङ्ङ्कुरहीरैरवतादधरोष्ठपद्मरागाभ्याम् ।खचितं शक्रमणिभ्यां कनीनिकाभ्यां च तव मुखं मुकुरौ ॥ ७२॥

hara hasitāṅṅkurahīrairavatādadharoṣṭhapadmarāgābhyām |khacitaṃ śakramaṇibhyāṃ kanīnikābhyāṃ ca tava mukhaṃ mukurau || 72||

मम तु हृदलिरनपेतस्पृहः स्वपीडामपीश मोचयितुम् ।तव मुखसरसिजसुषमामरन्दलहरीं पुनः पुनर्लिहति ॥ ७३॥

mama tu hṛdaliranapetaspṛhaḥ svapīḍāmapīśa mocayitum |tava mukhasarasijasuṣamāmarandalaharīṃ punaḥ punarlihati || 73||

तं मतिरनुगच्छति मे वागपि शम्भो सतीव भर्तारंतेषां प्रेषकभूतः फलदाता च त्वमेव भवसि विभो ॥ ७४॥

taṃ matiranugacchati me vāgapi śambho satīva bhartāraṃteṣāṃ preṣakabhūtaḥ phaladātā ca tvameva bhavasi vibho || 74||

सरसिजसमविषमदृशं शेखरशिशुजातिजातयुवसदृशम् ।अमलं तव भव तादृशमाननमीडे मृडेतरासदृशम् ॥ ७५॥

sarasijasamaviṣamadṛśaṃ śekharaśiśujātijātayuvasadṛśam |amalaṃ tava bhava tādṛśamānanamīḍe mṛḍetarāsadṛśam || 75||

हर दरहसितज्योत्स्नासुहितशिवादृक्चकोरवरभिथुनम् ।मुखविधुमकलङ्कं ते मानसहरिणोऽयमारुरुक्षति मे ॥ ७६॥

hara darahasitajyotsnāsuhitaśivādṛkcakoravarabhithunam |mukhavidhumakalaṅkaṃ te mānasahariṇo'yamārurukṣati me || 76||

अमृतकरोऽप्यकलङ्कं सरसिजमपि चन्द्रसन्निधेर्विकचम् ।आननमप्रतिबिम्बं दर्पणमपि देव दीप्यते हर ते ॥ ७७॥

amṛtakaro'pyakalaṅkaṃ sarasijamapi candrasannidhervikacam |ānanamapratibimbaṃ darpaṇamapi deva dīpyate hara te || 77||

अत्रेदृगुद्भूतिरुचं सत्रिदृगुद्भूतिरुचमपीश तव ।सुमयकरमपि मनसा विस्मयकरमास्यमुकुरमीक्षेऽहम् ॥ ७८॥

atredṛgudbhūtirucaṃ satridṛgudbhūtirucamapīśa tava |sumayakaramapi manasā vismayakaramāsyamukuramīkṣe'ham || 78||

शशपशुमधुपालिभ्यां शिव संसर्गात् कलङ्किते अब्जे ।स्वच्छद्विजततिसङ्गात् स्मितकीर्तिमतः कथं मुखस्य समे ॥ ७९॥

śaśapaśumadhupālibhyāṃ śiva saṃsargāt kalaṅkite abje |svacchadvijatatisaṅgāt smitakīrtimataḥ kathaṃ mukhasya same || 79||

स्फुरदहिहाराविरलः समस्तभुवनाभयाय भृतगरलः ।सुखयतु तव शर्व गलः स्वकालिमाक्रान्तभुजशिरोयुगलः ॥ ८०॥

sphuradahihārāviralaḥ samastabhuvanābhayāya bhṛtagaralaḥ |sukhayatu tava śarva galaḥ svakālimākrāntabhujaśiroyugalaḥ || 80||

अजगवपरशुधरौ नमदभीतिवरदानपारदृश्वानौ ।कृतभुवनावनहननौ करौ वरौ ते शुभङ्करौ भवताम् ॥ ८१॥

ajagavaparaśudharau namadabhītivaradānapāradṛśvānau |kṛtabhuvanāvanahananau karau varau te śubhaṅkarau bhavatām || 81||

गलरुचिकृतततमालं गीरपदं ते स्वकान्तितुलिततमालम् ।कर्कशकुचपरमालङ्कृतसव्यमुरः पुनातु शिव परमालम् ॥ ८२॥

galarucikṛtatatamālaṃ gīrapadaṃ te svakāntitulitatamālam |karkaśakucaparamālaṅkṛtasavyamuraḥ punātu śiva paramālam || 82||

घवनतरकालिमझर्या राजति धारेव रोमराजिस्ते ।रालकम्बूदरपूर्तेर्गलिता हरनाभिगह्वरे पतिता ॥ ८३॥

ghavanatarakālimajharyā rājati dhāreva romarājiste |rālakambūdarapūrtergalitā haranābhigahvare patitā || 83||

धृथुतूरवरकृत्तिवृतं प्रचुरमणीखचितसर्पसूत्रधृतम् ।रकलये रुचिरत्वभृतं कटितटमीशान मनसि ते निभृतम् ॥ ८४॥

dhṛthutūravarakṛttivṛtaṃ pracuramaṇīkhacitasarpasūtradhṛtam |rakalaye ruciratvabhṛtaṃ kaṭitaṭamīśāna manasi te nibhṛtam || 84||

हर तव गिरिवरकन्याकरसरसिजसौकुमार्यसारविदौ ।ऊरू करिकरचारू हरतामचिरेण दुरितभारं मे ॥ ८५॥

hara tava girivarakanyākarasarasijasaukumāryasāravidau |ūrū karikaracārū haratāmacireṇa duritabhāraṃ me || 85||

चरणसरोरुहनाले चिन्तकचित्ताध्वधावने जवने ।अनघे हर तव जङ्घे अघसङ्घातं ममाशु घातयताम् ॥ ८६॥

caraṇasaroruhanāle cintakacittādhvadhāvane javane |anaghe hara tava jaṅghe aghasaṅghātaṃ mamāśu ghātayatām || 86||

प्रणतामरवरमौलिप्रसूनमकरन्दसम्भृतं शिव ते ।चरणसरोरुहयुगलं चुम्बति मम चित्तचञ्चरीकोऽयम् ॥ ८७॥

praṇatāmaravaramauliprasūnamakarandasambhṛtaṃ śiva te |caraṇasaroruhayugalaṃ cumbati mama cittacañcarīko'yam || 87||

भव तव पदयोर्युगलं भवतः कैवल्यकल्पभूमिरुहः ।किसलययुगमिव मृदुलं मूलतलाङ्कुरितमुल्लसत्यरुणम् ॥ ८॥

bhava tava padayoryugalaṃ bhavataḥ kaivalyakalpabhūmiruhaḥ |kisalayayugamiva mṛdulaṃ mūlatalāṅkuritamullasatyaruṇam || 8||

प्रणतमनोरथदोहं प्रसृमरशोणतरकिरणसन्दोहम् ।प्रणमामि शमितमोहं पदमीश तव प्रसादकामोऽहम् ॥ ८९॥

praṇatamanorathadohaṃ prasṛmaraśoṇatarakiraṇasandoham |praṇamāmi śamitamohaṃ padamīśa tava prasādakāmo'ham || 89||

धर्मवपुः शतकोटिर्धरमर्दितपङ्क्तिकण्ठभुजनिजकोटि ।पातु पदं सुरमकुटीपाकारिशिलालिवासराजीवकुटी ॥ ९०॥

dharmavapuḥ śatakoṭirdharamarditapaṅktikaṇṭhabhujanijakoṭi |pātu padaṃ suramakuṭīpākāriśilālivāsarājīvakuṭī || 90||

पाति न परशिवकमलं परमापहृतस्मरन्मनस्कमलम् ।प्राप्तभवापदकमलं प्रपन्नमाशु त्वदीयपदकमलम् ॥ ९१॥

pāti na paraśivakamalaṃ paramāpahṛtasmaranmanaskamalam |prāptabhavāpadakamalaṃ prapannamāśu tvadīyapadakamalam || 91||

तव कृतमङ्घ्रिपरागैर्भजतां भवसिन्धुशोषणाध्ययनम् ।उत्कटनटनस्रस्तादुमापते ते कपर्दबन्धात् किम् ॥ ९२॥

tava kṛtamaṅghriparāgairbhajatāṃ bhavasindhuśoṣaṇādhyayanam |utkaṭanaṭanasrastādumāpate te kapardabandhāt kim || 92||

मार्दवमुख्यागारं मखभुङ्मकुटसुमसौरभोद्गारम् ।पदमुरु नटनोदारं पातु तवान्विष्यदादिभूदारम् ॥ ९३॥

mārdavamukhyāgāraṃ makhabhuṅmakuṭasumasaurabhodgāram |padamuru naṭanodāraṃ pātu tavānviṣyadādibhūdāram || 93||

पल्लवदत्तनिकारं प्रचण्डनटनास्तकाल्यहङ्कारम् ।हृतनतहृदयविकारं हरचरणं नौमि नीरजाकारम् ॥ ९४॥

pallavadattanikāraṃ pracaṇḍanaṭanāstakālyahaṅkāram |hṛtanatahṛdayavikāraṃ haracaraṇaṃ naumi nīrajākāram || 94||

अहिततिविहितकलापं महितं वपुरीश सहितशैलसुतम् ।निजहितनिहितकटाक्षं सुहितयमि स्तौमि हितदोषभरम् ॥ ९५॥

ahitativihitakalāpaṃ mahitaṃ vapurīśa sahitaśailasutam |nijahitanihitakaṭākṣaṃ suhitayami staumi hitadoṣabharam || 95||

त्रिदशदयारसभरितं त्रिणतसुमेरुत्वचित्रनिजचरितम् ।त्रिपुरहरं मेदुरितं त्रिलोचनं धाम हरतु मे दुरितम् ॥ ९६॥

tridaśadayārasabharitaṃ triṇatasumerutvacitranijacaritam |tripuraharaṃ meduritaṃ trilocanaṃ dhāma haratu me duritam || 96||

गिरिवरवसति सदारं गलबिलनिगृहीतक्ष्वेड(न) भयदारम् ।प्रबलजलन्धरदारं पातु महः किमपि पार्वतीदारम् ॥ ९७॥

girivaravasati sadāraṃ galabilanigṛhītakṣveḍa(na) bhayadāram |prabalajalandharadāraṃ pātu mahaḥ kimapi pārvatīdāram || 97||

अणि(\।\।\।)चिरमभिलषितं ते सेवनमविदन्तमर्थनारीतिम् ।कुत्सितविषयविधेयं स्वीकुरु मामीश किङ्करत्वेन ॥ ९८॥

aṇi(\|\|\|)ciramabhilaṣitaṃ te sevanamavidantamarthanārītim |kutsitaviṣayavidheyaṃ svīkuru māmīśa kiṅkaratvena || 98||

अनल्लशिखातीतेन स्यूततरं शिशिरयाघजातेन ।अमृ।तसरिच्छीतेन स्मरहर तव मामपाङ्गपातेन ॥ ९९॥

anallaśikhātītena syūtataraṃ śiśirayāghajātena |amṛ|tasaricchītena smarahara tava māmapāṅgapātena || 99||

चिरकर्मपाशवद्धं चलकमलोल्लासकल्पितश्रद्धम् ।मामीश षडरिविद्धं मोचय मोहेन भृशतराशुद्धम् ॥ १००॥

cirakarmapāśavaddhaṃ calakamalollāsakalpitaśraddham |māmīśa ṣaḍarividdhaṃ mocaya mohena bhṛśatarāśuddham || 100||

तव शिव दृगन्तपातस्तारयतान्मां भवाम्बुनिधिपोतः ।निजहृदयाधारेणानीतः कारुण्यकर्णधारेण ॥ १०१॥

tava śiva dṛgantapātastārayatānmāṃ bhavāmbunidhipotaḥ |nijahṛdayādhāreṇānītaḥ kāruṇyakarṇadhāreṇa || 101||

नियमकृत्यैकरतं पालय निरयेऽथवेश पातय माम् ।मद् वनभरविन्यसनं त्वयि विदधे त्वामहं तु विश्वास्य ॥ १०२॥

niyamakṛtyaikarataṃ pālaya niraye'thaveśa pātaya mām |mad vanabharavinyasanaṃ tvayi vidadhe tvāmahaṃ tu viśvāsya || 102||

आर्येशस्तुतिरेषा त्वार्थाभिधवृत्तविरचितग्रथिता ।स्यादेव मोददा मे विदुषां शब्दार्थगूढसारविदाम् ॥ १०३॥

āryeśastutireṣā tvārthābhidhavṛttaviracitagrathitā |syādeva modadā me viduṣāṃ śabdārthagūḍhasāravidām || 103||

इत्यार्येशस्तवः समाप्तः ।

ityāryeśastavaḥ samāptaḥ |