शारदास्तुतिः ३ Shri Sharada Stutih 3

(जैत्रयात्रां निर्वर्त्य श्रीशृङ्गगिरिप्रवेशकाले)दूरीकृत्य परीक्षणस्य करणं किं ते गिरां देवतेयुक्तं वर्षचतुष्टयोपरि कियद्घस्रान्कृपावारिधे ।मन्दो मत्पदयुग्मविरहं सोढुं न शक्नोत्ययंकञ्चित्कालमपीति पद्मजसखि ज्ञात्वापि मातर्भृशम् ॥ १॥

(jaitrayātrāṃ nirvartya śrīśṛṅgagiripraveśakāle)dūrīkṛtya parīkṣaṇasya karaṇaṃ kiṃ te girāṃ devateyuktaṃ varṣacatuṣṭayopari kiyadghasrānkṛpāvāridhe |mando matpadayugmavirahaṃ soḍhuṃ na śaknotyayaṃkañcitkālamapīti padmajasakhi jñātvāpi mātarbhṛśam || 1||

यद्यप्यम्ब सरोजयोनिदयिते लोकानशेषानपिश्रद्धाभक्तियुतान्विधाय नितरां कार्याणि सर्वाण्यपि ।दुःसाध्यान्यपि लोकसन्ततिबहुश्रेयस्कराण्यादरात्सपूर्णान्यकरोस्तथापि पदयोर्दूरं न सोढुं क्षमः ॥ २॥

yadyapyamba sarojayonidayite lokānaśeṣānapiśraddhābhaktiyutānvidhāya nitarāṃ kāryāṇi sarvāṇyapi |duḥsādhyānyapi lokasantatibahuśreyaskarāṇyādarātsapūrṇānyakarostathāpi padayordūraṃ na soḍhuṃ kṣamaḥ || 2||

त्वत्पादाम्बुजयोः कदापि विरहो मा भूदितो वा गिरांमातर्नम्रजनावनव्रतधरे कारुण्यवारान्निधे ।चेन्मय्यस्ति कृपा मनोरथततिं सम्पूरयात्रैव मेदुःसाध्यामितरैरशेषजनताश्रेयस्करीं शारदे ॥ ३॥

tvatpādāmbujayoḥ kadāpi viraho mā bhūdito vā girāṃmātarnamrajanāvanavratadhare kāruṇyavārānnidhe |cenmayyasti kṛpā manorathatatiṃ sampūrayātraiva meduḥsādhyāmitarairaśeṣajanatāśreyaskarīṃ śārade || 3||

मन्तूनां ततिरस्ति च प्रभवति स्यादेव चाग्रे ममप्रालेयोस्रशिशूत्तमाङ्गसहजे सन्देहगन्धोऽपि न ।तस्याश्चेद्गणनां करोषि हृदया त्वं चापि मातस्तदानिर्व्याजा करुणा निराश्रयतया कुत्रापि लीना भवेत् ॥ ४॥

mantūnāṃ tatirasti ca prabhavati syādeva cāgre mamaprāleyosraśiśūttamāṅgasahaje sandehagandho'pi na |tasyāścedgaṇanāṃ karoṣi hṛdayā tvaṃ cāpi mātastadānirvyājā karuṇā nirāśrayatayā kutrāpi līnā bhavet || 4||

सरस्वति कृपानिधे सरसिजासनप्रेयसिप्रणम्रजनपालिनि प्रचुरबोधसन्दायिनि ।समस्तसुकलास्वपि प्रसृतबोधमेनं जवात्सुरासुरनमस्कृते कुरु करात्तचिन्मुद्रिके ॥ ५॥

sarasvati kṛpānidhe sarasijāsanapreyasipraṇamrajanapālini pracurabodhasandāyini |samastasukalāsvapi prasṛtabodhamenaṃ javātsurāsuranamaskṛte kuru karāttacinmudrike || 5||

कामं सन्तु सुरा निजाङ्घ्रिकमलासक्तान्तरङ्गान्दिवारात्रं पूजनदेहदण्डनपरान्पातुं चिरायाम्बिके ।नाहं तत्पदपङ्कजानुसरणं कर्तुं समर्थो गिरांमातस्त्वत्पदमेव सत्वरमनोऽभीष्टप्रदं संश्रये ॥ ६॥

kāmaṃ santu surā nijāṅghrikamalāsaktāntaraṅgāndivārātraṃ pūjanadehadaṇḍanaparānpātuṃ cirāyāmbike |nāhaṃ tatpadapaṅkajānusaraṇaṃ kartuṃ samartho girāṃmātastvatpadameva satvaramano'bhīṣṭapradaṃ saṃśraye || 6||

बाणीसिन्धुसुतागिरीन्द्रतनयारूपाणि धृत्वा पुरादेवानां परिरक्षणं त्रिजगतामप्यादराद्याकरोत् ।सा त्वं सम्प्रति शृङ्गशैलनिलया श्रीशारदम्बाभिधांधृत्वा श्रोत्रमनोहरां प्रकुरुषे लोकावनं सादरम् ॥ ७॥

bāṇīsindhusutāgirīndratanayārūpāṇi dhṛtvā purādevānāṃ parirakṣaṇaṃ trijagatāmapyādarādyākarot |sā tvaṃ samprati śṛṅgaśailanilayā śrīśāradambābhidhāṃdhṛtvā śrotramanoharāṃ prakuruṣe lokāvanaṃ sādaram || 7||

मूकानामपि वाग्विधानचतुरा यस्याः पदाम्भोजयोःकादाचित्कनमस्क्रिया भुवि भवेच्छ्रीशारदे निश्चितम् ।तां त्वामङ्घ्रिसरोजनम्रजनतासंरक्षणैकव्रतांदृष्ट्वा तृप्तिमहो कदापि न भजेतां मे ध्रुवं चक्षुषी ॥ ८॥

mūkānāmapi vāgvidhānacaturā yasyāḥ padāmbhojayoḥkādācitkanamaskriyā bhuvi bhavecchrīśārade niścitam |tāṃ tvāmaṅghrisarojanamrajanatāsaṃrakṣaṇaikavratāṃdṛṣṭvā tṛptimaho kadāpi na bhajetāṃ me dhruvaṃ cakṣuṣī || 8||

ज्वालामालिनिकाविनिर्मितशुचिप्राकारमध्यस्थितेत्याह्वां नम्रजनस्य किं प्रथयितुं ज्वालावलीमध्यतः ।सुस्थाया अपि नैव वह्निजनिता बाधा भवेदित्यहोचित्रं कौतुकतः प्रदर्शितवती वाचां परा देवते ॥ ९॥

jvālāmālinikāvinirmitaśuciprākāramadhyasthitetyāhvāṃ namrajanasya kiṃ prathayituṃ jvālāvalīmadhyataḥ |susthāyā api naiva vahnijanitā bādhā bhavedityahocitraṃ kautukataḥ pradarśitavatī vācāṃ parā devate || 9||

अग्नावग्नेः प्रवृत्तिर्न हि भवति कदापीति वातात्मजोक्तिंप्रत्यक्षीकर्तुमेवानतजनविततेर्वाणि शृङ्गाद्रिवासे ।अत्युग्राप्पित्तकीलास्थिततरुमयवेश्मस्थितामात्ममूर्तिंमल्लीपुष्पादियुक्तामपि तनुवसनां कीटयुक्तामरक्षः ॥ १०॥

agnāvagneḥ pravṛttirna hi bhavati kadāpīti vātātmajoktiṃpratyakṣīkartumevānatajanavitatervāṇi śṛṅgādrivāse |atyugrāppittakīlāsthitatarumayaveśmasthitāmātmamūrtiṃmallīpuṣpādiyuktāmapi tanuvasanāṃ kīṭayuktāmarakṣaḥ || 10||

प्रोक्तं केनागमान्ते किमु परममहःसन्निधौ स्वस्वकार्याशक्ता देवा बभूवुः शुचिपवनमुखा इत्यमुं मुख्यमर्थम् ।जानन्त्वात्माङ्घ्रिनम्रा इति विधिरमणी दारुगेहे स्थितासीज्ज्वालामालाकुलेऽस्मिन्सुमवसनयुता दाहगन्धेन शून्या ॥ ११॥

proktaṃ kenāgamānte kimu paramamahaḥsannidhau svasvakāryāśaktā devā babhūvuḥ śucipavanamukhā ityamuṃ mukhyamartham |jānantvātmāṅghrinamrā iti vidhiramaṇī dārugehe sthitāsījjvālāmālākule'sminsumavasanayutā dāhagandhena śūnyā || 11||

लोकानामवनार्थमादिगुरुणा संस्थापिताहं पुराभूस्थानामपि तान्प्रमत्तहृदयान्नैव त्यजामि क्वचित् ।आत्मानात्मविवेकमुख्यसुगुणान्दत्त्वा दृढान्सन्ततंरक्षामीति विबोधनाय विहितं चित्रं गिरां देवते ॥ १२॥

lokānāmavanārthamādiguruṇā saṃsthāpitāhaṃ purābhūsthānāmapi tānpramattahṛdayānnaiva tyajāmi kvacit |ātmānātmavivekamukhyasuguṇāndattvā dṛḍhānsantataṃrakṣāmīti vibodhanāya vihitaṃ citraṃ girāṃ devate || 12||

स्मृत्वा संयमिचक्रवर्तिरचितां त्वं प्रार्थनां शारदेसृष्टे स्वेन जगत्यहेतुककृपामालोच्य नैजां मुहुः ।देवागारविनिर्मितेस्तु समये प्राप्तामशुद्धिं परांसोढ्वा सन्निधिमातनोतु भवती वाचां परा देवता ॥ १३॥

smṛtvā saṃyamicakravartiracitāṃ tvaṃ prārthanāṃ śāradesṛṣṭe svena jagatyahetukakṛpāmālocya naijāṃ muhuḥ |devāgāravinirmitestu samaye prāptāmaśuddhiṃ parāṃsoḍhvā sannidhimātanotu bhavatī vācāṃ parā devatā || 13||

माता पुत्रकृतामशुद्धिविततिं सोढ्वा पुनः शारदेह्युत्सङ्गे विनिवेश्य लालनमहो यद्वत्करोत्यादरात् ।त्वं माता जगतां तथैव बहुधा जातामशुद्धिं मुहुःसोढ्वा सन्निधिमातनोतु भवती वाचां परा देवता ॥ १४॥

mātā putrakṛtāmaśuddhivitatiṃ soḍhvā punaḥ śāradehyutsaṅge viniveśya lālanamaho yadvatkarotyādarāt |tvaṃ mātā jagatāṃ tathaiva bahudhā jātāmaśuddhiṃ muhuḥsoḍhvā sannidhimātanotu bhavatī vācāṃ parā devatā || 14||

इति शृङ्गेरि श्रीजगद्गुरु श्रीसच्चिदानन्दशिवाभिनवनृसिंहभारतीस्वामिभिः विरचिता श्रीशारदास्तुतिः (३) सम्पूर्णा ।

iti śṛṅgeri śrījagadguru śrīsaccidānandaśivābhinavanṛsiṃhabhāratīsvāmibhiḥ viracitā śrīśāradāstutiḥ (3) sampūrṇā |