शारदास्तवकदम्बम् Shri Sharada Stavakadambam

(श्रीकालटिक्षेत्रे)हेलया रचितचित्रविष्टपां चेलधूतशरदभ्रविभ्रमाम् ।कालटीपुरनिवासदीक्षितां कालकालसहजां नुमो वयम् ॥ १॥

(śrīkālaṭikṣetre)helayā racitacitraviṣṭapāṃ celadhūtaśaradabhravibhramām |kālaṭīpuranivāsadīkṣitāṃ kālakālasahajāṃ numo vayam || 1||

नास्तिक्यबुद्धिहतमानसवारिजातांस्त्यक्तात्मकर्मनिचयान्बहुशो द्विजाद्यान् ।कृत्तोत्तमाङ्गजततीन्विनिरीक्ष्य दुःखवार्धौ निमग्नमिममम्ब सुखे नियुङ्क्ष्व ॥ २॥

nāstikyabuddhihatamānasavārijātāṃstyaktātmakarmanicayānbahuśo dvijādyān |kṛttottamāṅgajatatīnvinirīkṣya duḥkhavārdhau nimagnamimamamba sukhe niyuṅkṣva || 2||

ईशोऽस्ति जन्म च विचित्रतरं हि जन्तोर्लोकान्तरं च निजकर्मकृतां सुखापम् ।पापानि पापफलदाश्च तथैव लोकाइत्यम्ब लोकततये वितराशु बुद्धिम् ॥ ३॥

īśo'sti janma ca vicitrataraṃ hi jantorlokāntaraṃ ca nijakarmakṛtāṃ sukhāpam |pāpāni pāpaphaladāśca tathaiva lokāityamba lokatataye vitarāśu buddhim || 3||

ब्रह्मास्ति सत्यमथ दृश्यमिदं हि मिथ्यारज्जूरगादिवदतो न हि सौख्यलेशः ।तस्मादिति प्रवितराम्ब दृढां मनीषांनम्रालयेऽतिसुखमाप्स्यति येन शीघ्रम् ॥ ४॥

brahmāsti satyamatha dṛśyamidaṃ hi mithyārajjūragādivadato na hi saukhyaleśaḥ |tasmāditi pravitarāmba dṛḍhāṃ manīṣāṃnamrālaye'tisukhamāpsyati yena śīghram || 4||

या शृङ्गशैलशिखरे यतिरूपधर्त्रासंस्थापितापि गिरिजापतिना पुरा सा ।कालट्यभिख्यविषयेऽपि मयार्थिता त्वंवासं कुरुष्व जगतामवनाय वाणि ॥ ५॥

yā śṛṅgaśailaśikhare yatirūpadhartrāsaṃsthāpitāpi girijāpatinā purā sā |kālaṭyabhikhyaviṣaye'pi mayārthitā tvaṃvāsaṃ kuruṣva jagatāmavanāya vāṇi || 5||

नाकाधिराजमुखलेखवरार्चितायैरकाशशाङ्कनिभवस्त्रविभूषितायै ।मूकालयेऽपि तरसा कविताप्रदायैएकाजपुण्यततये तनुमो नमांसि ॥ ६॥

nākādhirājamukhalekhavarārcitāyairakāśaśāṅkanibhavastravibhūṣitāyai |mūkālaye'pi tarasā kavitāpradāyaiekājapuṇyatataye tanumo namāṃsi || 6||

सरस्वति सरस्वति प्रपतितानबोधाह्वयेशरीरजमुखाख्यषण्मकरतोऽतिसम्भीषणे ।षडूर्मिसहिते जनान्करुणया तु निर्व्याजयासमुद्धर समुद्धर द्रुहिणपुण्यराशे जवात् ॥ ७॥

sarasvati sarasvati prapatitānabodhāhvayeśarīrajamukhākhyaṣaṇmakarato'tisambhīṣaṇe |ṣaḍūrmisahite janānkaruṇayā tu nirvyājayāsamuddhara samuddhara druhiṇapuṇyarāśe javāt || 7||

मुद्रापुस्तकमालिकाऽमृतघटभ्राजत्कराम्भोरुहेविद्राव्याशु चिरात्तमान्ध्यमखिलं दुस्त्याज्यमन्यैर्जनैः ।शीघ्रं तत्त्वमसीति बोधमचलं दत्त्वा कृपावारिधेवाणि त्वच्चरणारविन्दशरणं शुद्धान्तरङ्गं कुरु ॥ ८॥

mudrāpustakamālikā'mṛtaghaṭabhrājatkarāmbhoruhevidrāvyāśu cirāttamāndhyamakhilaṃ dustyājyamanyairjanaiḥ |śīghraṃ tattvamasīti bodhamacalaṃ dattvā kṛpāvāridhevāṇi tvaccaraṇāravindaśaraṇaṃ śuddhāntaraṅgaṃ kuru || 8||

किं ब्रूषे वचसां सवित्रि जनतानास्तिक्यबुद्धिर्ध्रुवाकालात्तिष्ययुगान्न चान्यथयितुं शक्येति किं सुष्ठु तत् ।कालाखर्वमनःसमुन्नतिहरश्रीशम्भुसोदर्यपित्वं भूत्वा कथमद्य कालकलितं दौःस्थ्यं ब्रवीष्यम्बिके ॥ ९॥

kiṃ brūṣe vacasāṃ savitri janatānāstikyabuddhirdhruvākālāttiṣyayugānna cānyathayituṃ śakyeti kiṃ suṣṭhu tat |kālākharvamanaḥsamunnatiharaśrīśambhusodaryapitvaṃ bhūtvā kathamadya kālakalitaṃ dauḥsthyaṃ bravīṣyambike || 9||

यस्माज्जडानुग्रहदीक्षितस्य शम्भोः स्वसारं भवतीं वदन्तितस्मात्स्वसृत्वं गिरिशस्य सार्थं कुरुष्व शीघ्रं मम धीप्रदानात् ॥ १०॥

yasmājjaḍānugrahadīkṣitasya śambhoḥ svasāraṃ bhavatīṃ vadantitasmātsvasṛtvaṃ giriśasya sārthaṃ kuruṣva śīghraṃ mama dhīpradānāt || 10||

आजन्मनस्तेऽङ्घ्रियुगं गतानां चित्तं सितं चेत्प्रकरोषि वाणिचित्रं न तत्तन्मलिनाग्रगण्यं मत्कं सितं कुर्वरमम्ब चित्तम् ॥ ११॥

ājanmanaste'ṅghriyugaṃ gatānāṃ cittaṃ sitaṃ cetprakaroṣi vāṇicitraṃ na tattanmalināgragaṇyaṃ matkaṃ sitaṃ kurvaramamba cittam || 11||

सान्निध्यमस्मिन्कुरु मूर्तिवर्ये चिरं कृपातो जगदम्ब वाणि ।प्रवर्तयासेतुतुषारशैलं सद्धर्ममेनं जगतां हिताय ॥ १२॥

sānnidhyamasminkuru mūrtivarye ciraṃ kṛpāto jagadamba vāṇi |pravartayāsetutuṣāraśailaṃ saddharmamenaṃ jagatāṃ hitāya || 12||

सन्ध्यादिकर्माण्यपि हा विहाय रात्रिन्दिवं स्वोदरपूरणेच्छून् ।नरानिमान्पापभयेन शून्यान्ततो विधायाश्वव वाक्सवित्रि ॥ १३॥ वर् शून्यान्सतो

sandhyādikarmāṇyapi hā vihāya rātrindivaṃ svodarapūraṇecchūn |narānimānpāpabhayena śūnyāntato vidhāyāśvava vāksavitri || 13|| var śūnyānsato

मालासुधाकुम्भविबोधमुद्राविद्याविराजत्करवारिजाताम् ।अपारकारुण्यसुधाम्बुराशिं श्रीशारदाम्बां प्रणतोऽस्मि नित्यम् ॥ १४॥

mālāsudhākumbhavibodhamudrāvidyāvirājatkaravārijātām |apārakāruṇyasudhāmburāśiṃ śrīśāradāmbāṃ praṇato'smi nityam || 14||

समागतोऽध्येतुमयं ध्वनिं किं कीरार्भकस्त्वत्करपद्मसंस्थः ।तवाधरे बिम्बधियात्तुमम्ब समागतो वा वद धातृजाये ॥ १५॥

samāgato'dhyetumayaṃ dhvaniṃ kiṃ kīrārbhakastvatkarapadmasaṃsthaḥ |tavādhare bimbadhiyāttumamba samāgato vā vada dhātṛjāye || 15||

वाणि पाणिजितरक्तपयोजे शोणिताम्बरधरेऽधरकान्त्या ।पाणिना धरसि किं शुकमेनं प्राणिबोधनकृतेऽखिलगुप्तेः ॥ १६॥

vāṇi pāṇijitaraktapayoje śoṇitāmbaradhare'dharakāntyā |pāṇinā dharasi kiṃ śukamenaṃ prāṇibodhanakṛte'khilagupteḥ || 16||

शारदाम्बुदसमाननिजाभां नीरजाभकचसंहतिरम्याम् ।पारदां लघु भवाख्यपयोधेः शारदाम्ब कलयामि तनुं ते ॥ १७॥

śāradāmbudasamānanijābhāṃ nīrajābhakacasaṃhatiramyām |pāradāṃ laghu bhavākhyapayodheḥ śāradāmba kalayāmi tanuṃ te || 17||

बालचन्द्रपरिचुम्बितशीर्षां लीलयैव परिरक्षितलोकाम् ।नीलनागसदृशाकृतिवेणीं शीलयामि हृदये विधिकान्ताम् ॥ १८॥

bālacandraparicumbitaśīrṣāṃ līlayaiva parirakṣitalokām |nīlanāgasadṛśākṛtiveṇīṃ śīlayāmi hṛdaye vidhikāntām || 18||

इति शृङ्गेरि श्रीजगद्गुरु श्रीसच्चिदानन्दशिवाभिनवनृसिंहभारतीस्वामिभिः विरचितं श्रीशारदास्तवकदम्बं सम्पूर्णम् ।

iti śṛṅgeri śrījagadguru śrīsaccidānandaśivābhinavanṛsiṃhabhāratīsvāmibhiḥ viracitaṃ śrīśāradāstavakadambaṃ sampūrṇam |