शारदाचतुःषष्टिः Shri Sharada Chatuhshashtih

अद्राक्षमव्याजकृपामपारां श्रीशारदाम्बाभिधया लसन्तीम् ।श्रीशृङ्गपुर्यामधिचक्रमध्यमितः परं किं करणीयमस्ति ॥ १॥

adrākṣamavyājakṛpāmapārāṃ śrīśāradāmbābhidhayā lasantīm |śrīśṛṅgapuryāmadhicakramadhyamitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 1||

अद्राक्षमम्भोजभवस्य पुण्यपरम्परामाश्रितदिव्यमूर्तिम् ।मालासुधाकुम्भलसत्कराब्जामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ २॥

adrākṣamambhojabhavasya puṇyaparamparāmāśritadivyamūrtim |mālāsudhākumbhalasatkarābjāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 2||

अद्राक्षमानन्दपयोधिराकासुधाकराणामिव रम्यपङ्क्तिम् ।विबोधमुद्रावरपुस्तकाढ्यामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ३॥

adrākṣamānandapayodhirākāsudhākarāṇāmiva ramyapaṅktim |vibodhamudrāvarapustakāḍhyāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 3||

अद्राक्षमुत्तुङ्गतरङ्गतुङ्गातटान्तराजद्वरमन्दिरस्थाम् ।शशाङ्कबालोज्ज्वलदिव्यमौलिमितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ४॥

adrākṣamuttuṅgataraṅgatuṅgātaṭāntarājadvaramandirasthām |śaśāṅkabālojjvaladivyamaulimitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 4||

अद्राक्षमर्धेन्दुसमानफालां लावण्यसर्वस्वपयोधिवेलाम् ।कीलालसम्भूतसमुत्थलोलामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ५॥

adrākṣamardhendusamānaphālāṃ lāvaṇyasarvasvapayodhivelām |kīlālasambhūtasamutthalolāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 5||

अद्राक्षमिन्दीवरतुल्यनेत्रां भ्रूवल्लिकानिर्जितकामचापाम् ।तुङ्गानदीतीरविहारशीलामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ६॥

adrākṣamindīvaratulyanetrāṃ bhrūvallikānirjitakāmacāpām |tuṅgānadītīravihāraśīlāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 6||

अद्राक्षमक्ष्णोर्जनिमर्थयुक्तां प्रकुर्वतीं स्वाङ्घ्रिनिरीक्षणेन ।पयःप्रभूतप्रभवस्य जायामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ७॥

adrākṣamakṣṇorjanimarthayuktāṃ prakurvatīṃ svāṅghrinirīkṣaṇena |payaḥprabhūtaprabhavasya jāyāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 7||

अद्राक्षमिक्षूदतरङ्गतुल्यां वाचं नतानां ददतीं जवेन ।लोकेशवामाङ्कमहद्विभूषामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ८॥

adrākṣamikṣūdataraṅgatulyāṃ vācaṃ natānāṃ dadatīṃ javena |lokeśavāmāṅkamahadvibhūṣāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 8||

अद्राक्षमास्येन्दुविलोकनेन विकासयन्तीं हृदयाम्बुजानि ।प्रणम्रपङ्क्तेर्वचसां सवित्रीमितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ९॥

adrākṣamāsyenduvilokanena vikāsayantīṃ hṛdayāmbujāni |praṇamrapaṅktervacasāṃ savitrīmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 9||

अद्राक्षमज्ञानतमःप्रचण्डमार्ताण्डषण्डीकृतपादसेवाम् ।अपारसच्चित्सुखरूपदेहामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ १०॥

adrākṣamajñānatamaḥpracaṇḍamārtāṇḍaṣaṇḍīkṛtapādasevām |apārasaccitsukharūpadehāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 10||

अद्राक्षमक्षीणदयारसार्द्रकटाक्षसंरक्षितलोकजालाम् ।अजान्तरङ्गाम्बुजभानुरूपामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ११॥

adrākṣamakṣīṇadayārasārdrakaṭākṣasaṃrakṣitalokajālām |ajāntaraṅgāmbujabhānurūpāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 11||

अद्राक्षमद्याहमशेषलोकप्रवृत्तिसाक्ष्यात्मतया विभान्तीम् ।गुप्त्यै प्रपञ्चस्य कृतावतारामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ १२॥

adrākṣamadyāhamaśeṣalokapravṛttisākṣyātmatayā vibhāntīm |guptyai prapañcasya kṛtāvatārāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 12||

अद्राक्षमत्यन्तविरक्तिभक्तिश्रद्धाप्रमुख्यैः सुगुणैः सुलभ्याम् ।सुदुर्लभां तद्गुणवर्जितानामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ १३॥

adrākṣamatyantaviraktibhaktiśraddhāpramukhyaiḥ suguṇaiḥ sulabhyām |sudurlabhāṃ tadguṇavarjitānāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 13||

अद्राक्षमम्भोजभवाब्जनेत्रगिरीशमुख्यैः परिपूज्यमानाम् ।वीणालसत्पाणिसरोजमध्यामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ १४॥

adrākṣamambhojabhavābjanetragirīśamukhyaiḥ paripūjyamānām |vīṇālasatpāṇisarojamadhyāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 14||

अद्राक्षमङ्गच्छविनिर्जितेन्दुनीहारहारावलिदुग्धसिन्धुम् ।सगर्भयन्तीमगजासनाथमितः परं किं करणीयमस्ति ॥ १५॥

adrākṣamaṅgacchavinirjitendunīhārahārāvalidugdhasindhum |sagarbhayantīmagajāsanāthamitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 15||

अद्राक्षमाद्यैर्वचसां समूहैरभिष्टुतां देवमुनीन्द्रसङ्खैः ।अम्भोजमच्छं शुकमादधानामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ १६॥

adrākṣamādyairvacasāṃ samūhairabhiṣṭutāṃ devamunīndrasaṅkhaiḥ |ambhojamacchaṃ śukamādadhānāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 16||

अद्राक्षमाद्यन्तविहीनशुद्धबुद्धस्वभावं परमप्रमेयम् ।विबोधयन्तीं कृपया प्रणम्रानितः परं किं करणीयमस्ति ॥ १७॥

adrākṣamādyantavihīnaśuddhabuddhasvabhāvaṃ paramaprameyam |vibodhayantīṃ kṛpayā praṇamrānitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 17||

अद्राक्षमङ्कावहमङ्कवासमालोच्य वासं प्रतिहाय तत्र ।चतुर्मुखास्याम्बुजवाससक्तामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ १८॥

adrākṣamaṅkāvahamaṅkavāsamālocya vāsaṃ pratihāya tatra |caturmukhāsyāmbujavāsasaktāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 18||

अद्राक्षमीशानरमेशपद्मभवादिरूपेण जगत्प्रवृत्तिम् ।प्रकुर्वतीं शृङ्गमहीधरस्थामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ १९॥

adrākṣamīśānarameśapadmabhavādirūpeṇa jagatpravṛttim |prakurvatīṃ śṛṅgamahīdharasthāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 19||

अद्राक्षमाम्नायशिरोवचांसि हृदाप्यलभ्यां जगदुर्हि यां ताम् ।विचित्रमस्याः करुणाविशेषादितः परं किं करणीयमस्ति ॥ २०॥

adrākṣamāmnāyaśirovacāṃsi hṛdāpyalabhyāṃ jagadurhi yāṃ tām |vicitramasyāḥ karuṇāviśeṣāditaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 20||

अद्राक्षमायासविहीनसेवालवैरपि प्रीतहृदम्बुजाताम् ।अशेषकल्याणगुणाभिरामामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ २१॥

adrākṣamāyāsavihīnasevālavairapi prītahṛdambujātām |aśeṣakalyāṇaguṇābhirāmāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 21||

अद्राक्षमाकण्ठनतानुकम्पामक्षिप्रभानिर्जितमीनगर्वाम् ।वाङ्माधुरीनिर्जितकेकिलोकामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ २२॥

adrākṣamākaṇṭhanatānukampāmakṣiprabhānirjitamīnagarvām |vāṅmādhurīnirjitakekilokāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 22||

अद्राक्षमैश्वर्यमपारमाशु सम्प्रापयन्तीं पदनम्रलोकान् ।दन्तच्छदाधःकृतपक्वबिम्बामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ २३॥

adrākṣamaiśvaryamapāramāśu samprāpayantīṃ padanamralokān |dantacchadādhaḥkṛtapakvabimbāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 23||

अद्राक्षमानम्रजनानुतापवाराशिसंशोषणबाडवाग्निम् ।तुङ्गानदीखेलनलोलचित्तामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ २४॥

adrākṣamānamrajanānutāpavārāśisaṃśoṣaṇabāḍavāgnim |tuṅgānadīkhelanalolacittāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 24||

अद्राक्षमाधारसरोरुहस्थां पञ्चाननामस्थिकृतप्रतिष्ठाम् ।मुद्गौदनासक्तमनोऽम्बुजातामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ २५॥

adrākṣamādhārasaroruhasthāṃ pañcānanāmasthikṛtapratiṣṭhām |mudgaudanāsaktamano'mbujātāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 25||

अद्राक्षमष्टाङ्गहठादियोगनिबद्धभावैरनुचिन्त्यमानाम् ।कष्टादिषड्वर्गविभेददक्षामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ २६॥

adrākṣamaṣṭāṅgahaṭhādiyoganibaddhabhāvairanucintyamānām |kaṣṭādiṣaḍvargavibhedadakṣāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 26||

अद्राक्षमर्कायुतभासमानामनाहताख्ये हृदयाब्जमध्ये ।फालेऽहिशत्रोर्धनुषः सवर्णामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ २७॥

adrākṣamarkāyutabhāsamānāmanāhatākhye hṛdayābjamadhye |phāle'hiśatrordhanuṣaḥ savarṇāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 27||

अद्राक्षमिन्दोः सदृशीं शिरस्थसहस्रपत्रे कमले मनोज्ञे ।त्रिकोणमध्ये वरदीपिकाभामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ २८॥

adrākṣamindoḥ sadṛśīṃ śirasthasahasrapatre kamale manojñe |trikoṇamadhye varadīpikābhāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 28||

अद्राक्षमम्बाङ्घ्रिसरोजयुग्ममवोचमप्यम्ब तवाभिधानम् ।अश्रौषमंहोहरणं चरित्रमितः परं किं करणीयमस्ति ॥ २९॥

adrākṣamambāṅghrisarojayugmamavocamapyamba tavābhidhānam |aśrauṣamaṃhoharaṇaṃ caritramitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 29||

अद्राक्षमम्भोदतमःसमूहनीकाशकेशव्रजशोभमानाम् ।कण्ठप्रभानिर्जितकम्बुगर्वामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ३०॥

adrākṣamambhodatamaḥsamūhanīkāśakeśavrajaśobhamānām |kaṇṭhaprabhānirjitakambugarvāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 30||

अद्राक्षमव्याजदयासमुद्रैर्नृसिंहभारत्यभिधैर्यतीन्द्रैः ।मोदाच्चिरं पूजितपादपद्मामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ३१॥

adrākṣamavyājadayāsamudrairnṛsiṃhabhāratyabhidhairyatīndraiḥ |modācciraṃ pūjitapādapadmāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 31||

अद्राक्षमीशानपरावतारश्रीशङ्करार्यैर्वरचक्रराजे ।प्रतिष्ठितां सर्वजगत्सवित्रीमितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ३२॥

adrākṣamīśānaparāvatāraśrīśaṅkarāryairvaracakrarāje |pratiṣṭhitāṃ sarvajagatsavitrīmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 32||

अद्राक्षमत्यन्तविरक्तिमाशु विश्राणयन्तीं विषयेषु सुस्थाम् ।शमादिषट्कं च विनम्रपङ्क्तेरितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ३३॥

adrākṣamatyantaviraktimāśu viśrāṇayantīṃ viṣayeṣu susthām |śamādiṣaṭkaṃ ca vinamrapaṅkteritaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 33||

अद्राक्षमात्मैक्यविबोधनेन संसारवाराकरमध्यमग्नान् ।उत्तारयन्तीं करुणाकटाक्षैरितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ३४॥

adrākṣamātmaikyavibodhanena saṃsāravārākaramadhyamagnān |uttārayantīṃ karuṇākaṭākṣairitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 34||

अद्राक्षमश्वस्तननित्यवस्तुविवेकमत्यन्तमुमुक्षुतां च ।सम्पादयन्तीं पदसन्नतानामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ३५॥

adrākṣamaśvastananityavastuvivekamatyantamumukṣutāṃ ca |sampādayantīṃ padasannatānāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 35||

अद्राक्षमाकाशनभस्वदग्निजलादिरूपाणि जगन्ति सृष्ट्वा ।प्रविश्य तेषु प्रविभासमानामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ३६॥

adrākṣamākāśanabhasvadagnijalādirūpāṇi jaganti sṛṣṭvā |praviśya teṣu pravibhāsamānāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 36||

अद्राक्षमूरीकृतपारहंस्यैर्दूरीकृताङ्गप्रभवप्रसङ्गैः ।विचार्यमाणां श्रुतिशीर्षवाग्भिरितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ३७॥

adrākṣamūrīkṛtapārahaṃsyairdūrīkṛtāṅgaprabhavaprasaṅgaiḥ |vicāryamāṇāṃ śrutiśīrṣavāgbhiritaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 37||

अद्राक्षमेनां हृदि मौनिवर्यैर्विशोषयद्भिर्विषयप्रवाहान् ।साक्षात्कृतां पङ्कजजातकान्तामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ४४॥

adrākṣamenāṃ hṛdi maunivaryairviśoṣayadbhirviṣayapravāhān |sākṣātkṛtāṃ paṅkajajātakāntāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 44||

अद्राक्षमेतत्परिदृश्यमानं यद्दर्शनान्नीरसमेव विश्वम् ।तां सच्चिदानन्दघनस्वरूपामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ३९॥

adrākṣametatparidṛśyamānaṃ yaddarśanānnīrasameva viśvam |tāṃ saccidānandaghanasvarūpāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 39||

अद्राक्षमापूर्णकलङ्कशून्यशीतांशुनीकाशमुखाम्बुजाताम् ।कञ्जातसञ्जातमनोहरन्तीमितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ४०॥

adrākṣamāpūrṇakalaṅkaśūnyaśītāṃśunīkāśamukhāmbujātām |kañjātasañjātamanoharantīmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 40||

अद्राक्षमाकर्णविशालनेत्रां रम्भासमानोरुयुगाभिरामाम् ।नागेन्द्रकुम्भप्रतिमस्तनाढ्यामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ४१॥

adrākṣamākarṇaviśālanetrāṃ rambhāsamānoruyugābhirāmām |nāgendrakumbhapratimastanāḍhyāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 41||

अद्राक्षमेनां जडजातजातोऽप्यनेकनानाविधविश्वकर्ता ।यत्पाणिपद्मग्रहणादभूत्तामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ४२॥

adrākṣamenāṃ jaḍajātajāto'pyanekanānāvidhaviśvakartā |yatpāṇipadmagrahaṇādabhūttāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 42||

अद्राक्षमेनां कलिकल्मषघ्नीं यत्पादपद्मं दिननाथतुल्यम् ।स्वध्यातृहृद्।ह्ध्वान्तनिवारणात्तामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ४३॥

adrākṣamenāṃ kalikalmaṣaghnīṃ yatpādapadmaṃ dinanāthatulyam |svadhyātṛhṛd|hdhvāntanivāraṇāttāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 43||

अद्राक्षमच्छाच्छपयोजसंस्थां शरन्निशानाथसदृक्षचेलाम् ।नम्रालिजिह्वाग्रकृतप्रनृत्तामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ४४॥

adrākṣamacchācchapayojasaṃsthāṃ śaranniśānāthasadṛkṣacelām |namrālijihvāgrakṛtapranṛttāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 44||

अद्राक्षमव्याहतशक्तिदात्रीं विनिग्रहानुग्रहयोः क्षणेन ।अपीन्द्रलोकादिसमस्तसृष्ट्यामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ४५॥

adrākṣamavyāhataśaktidātrīṃ vinigrahānugrahayoḥ kṣaṇena |apīndralokādisamastasṛṣṭyāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 45||

अद्राक्षमेनां महिषासुरस्य निशुम्भशुम्भासुरयोश्च हन्त्रीम् ।अस्वप्नलोकावनबद्धदीक्षामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ४६॥

adrākṣamenāṃ mahiṣāsurasya niśumbhaśumbhāsurayośca hantrīm |asvapnalokāvanabaddhadīkṣāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 46||

अद्राक्षमालोक्य जनिं समृत्युं जातस्य हीत्यादि नयेन वव्रे ।अजं पतिं या चतुरामहं तामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ४७॥

adrākṣamālokya janiṃ samṛtyuṃ jātasya hītyādi nayena vavre |ajaṃ patiṃ yā caturāmahaṃ tāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 47||

अद्राक्षमेनां तरसैव नम्रान्कुल्यामिवायासलवं विनैव ।संसारयन्तीं भववारिराशीमितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ४८॥

adrākṣamenāṃ tarasaiva namrānkulyāmivāyāsalavaṃ vinaiva |saṃsārayantīṃ bhavavārirāśīmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 48||

अद्राक्षमद्वैतविबोधनार्थं कण्ठेन कम्बोर्वचसा पिकस्य ।मध्येन सिंह्या दधतीमभेदमितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ४९॥

adrākṣamadvaitavibodhanārthaṃ kaṇṭhena kamborvacasā pikasya |madhyena siṃhyā dadhatīmabhedamitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 49||

अद्राक्षमेनां दयया जवेन प्रकुर्वतीं स्वाङ्घ्रिसरोजनम्रान् ।सम्पन्नसार्वज्ञ्यसमस्तशक्तीनितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ५०॥

adrākṣamenāṃ dayayā javena prakurvatīṃ svāṅghrisarojanamrān |sampannasārvajñyasamastaśaktīnitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 50||

अद्राक्षमग्राह्यनिजस्वरूपां गूढामशेषे किल भूतवर्गे ।ग्राह्यां सुखेनैव सुसूक्ष्मधीभिरितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ५१॥

adrākṣamagrāhyanijasvarūpāṃ gūḍhāmaśeṣe kila bhūtavarge |grāhyāṃ sukhenaiva susūkṣmadhībhiritaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 51||

अद्राक्षमक्षासुमनोविभिन्नसच्चित्सुखाकारतया गुरूक्त्या ।अवापमानन्दमपायशून्यमितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ५२॥

adrākṣamakṣāsumanovibhinnasaccitsukhākāratayā gurūktyā |avāpamānandamapāyaśūnyamitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 52||

अद्राक्षमेनां मुनिभिर्हि साहमहं च सेति व्यतिहारतो या ।विभाव्यते तां त्रिजगत्सवित्रीमितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ५३॥

adrākṣamenāṃ munibhirhi sāhamahaṃ ca seti vyatihārato yā |vibhāvyate tāṃ trijagatsavitrīmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 53||

अद्राक्षमष्टादशसङ्ख्यविद्या वश्या यदङ्घ्र्यम्बुजलग्नबुद्धेः ।तां सर्वविद्यामयदिव्यदेहामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ५४॥

adrākṣamaṣṭādaśasaṅkhyavidyā vaśyā yadaṅghryambujalagnabuddheḥ |tāṃ sarvavidyāmayadivyadehāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 54||

अद्राक्षमेनां परिहृत्य पञ्चकोशान्सुधीभिः परिचिन्त्यमानाम् ।वेदान्तसिद्धान्तविचारशीलैरितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ५५॥

adrākṣamenāṃ parihṛtya pañcakośānsudhībhiḥ paricintyamānām |vedāntasiddhāntavicāraśīlairitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 55||

अद्राक्षमाधारगतत्रिकोणे सन्तप्तहेमप्रभलिङ्गरूपाम् ।अनाहताख्येऽरुणलिङ्गरूपामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ५६॥

adrākṣamādhāragatatrikoṇe santaptahemaprabhaliṅgarūpām |anāhatākhye'ruṇaliṅgarūpāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 56||

अद्राक्षमब्जायुतकोटिशुक्ललिङ्गस्वरूपां कमले शिरःस्थे ।वाणीमनोजन्मपरस्वरूपामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ५७॥

adrākṣamabjāyutakoṭiśuklaliṅgasvarūpāṃ kamale śiraḥsthe |vāṇīmanojanmaparasvarūpāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 57||

अद्राक्षमेनां गृहदारपुत्रदेहेष्वहन्ताममते जहाति ।यत्पादपाथोजविचिन्तनात्तामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ५८॥

adrākṣamenāṃ gṛhadāraputradeheṣvahantāmamate jahāti |yatpādapāthojavicintanāttāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 58||

अद्राक्षमेनां हरिदन्तजालविख्यातपाण्डित्ययुता भवन्ति ।यत्पादसंसक्तहृदो मुहुस्तामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ५९॥

adrākṣamenāṃ haridantajālavikhyātapāṇḍityayutā bhavanti |yatpādasaṃsaktahṛdo muhustāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 59||

अद्राक्षमेनां मदवद्विवादिगर्वेभनिर्वापणपञ्चवक्त्राः ।यत्पादपङ्केरुहपूजकास्तामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ६०॥

adrākṣamenāṃ madavadvivādigarvebhanirvāpaṇapañcavaktrāḥ |yatpādapaṅkeruhapūjakāstāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 60||

अद्राक्षमेनामपि किम्पचानः सुरेन्द्रतुल्यः प्रभवेज्जवेन ।यन्मन्त्रजापाद्दृढभक्तितस्तामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ६१॥

adrākṣamenāmapi kimpacānaḥ surendratulyaḥ prabhavejjavena |yanmantrajāpāddṛḍhabhaktitastāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 61||

अद्राक्षमम्लानसरोजमालाविभूषितोरःस्थलशीर्षभागाम् ।अमर्त्यतेजःसमुदायरूपामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ६२॥

adrākṣamamlānasarojamālāvibhūṣitoraḥsthalaśīrṣabhāgām |amartyatejaḥsamudāyarūpāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 62||

अद्राक्षमङ्गप्रभवप्रभूतव्यथानभिज्ञैः परिचिन्त्यमानाम् ।चित्तामलत्वप्रदनैजचिन्तामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ६३॥

adrākṣamaṅgaprabhavaprabhūtavyathānabhijñaiḥ paricintyamānām |cittāmalatvapradanaijacintāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 63||

अद्राक्षमात्मेष्टवरप्रदानसन्तोषितानेकनतिप्रधानाम् ।अजातरूपामपि जातरूपामितः परं किं करणीयमस्ति ॥ ६४॥

adrākṣamātmeṣṭavarapradānasantoṣitānekanatipradhānām |ajātarūpāmapi jātarūpāmitaḥ paraṃ kiṃ karaṇīyamasti || 64||

अद्राक्षं नारदाद्यैः सुरमुनिनिकरैर्गीयमानापदानांनृत्यद्दिव्याङ्गनानां करचरणलसत्कङ्कणानां रवौघैः ।सम्पूर्णाशावकाशां नवनवकविताचातुरीदानदक्षांशृङ्गाद्रौ चक्रराजस्थिरकृतनिलयां शारदां पारदाभाम् ॥ ६५॥

adrākṣaṃ nāradādyaiḥ suramuninikarairgīyamānāpadānāṃnṛtyaddivyāṅganānāṃ karacaraṇalasatkaṅkaṇānāṃ ravaughaiḥ |sampūrṇāśāvakāśāṃ navanavakavitācāturīdānadakṣāṃśṛṅgādrau cakrarājasthirakṛtanilayāṃ śāradāṃ pāradābhām || 65||

इति शृङ्गेरि श्रीजगद्गुरु श्रीसच्चिदानन्दशिवाभिनवनृसिंहभारतीस्वामिभिः विरचिता श्रीशारदाचतुःषष्टिः समाप्ता ।

iti śṛṅgeri śrījagadguru śrīsaccidānandaśivābhinavanṛsiṃhabhāratīsvāmibhiḥ viracitā śrīśāradācatuḥṣaṣṭiḥ samāptā |