पसायदान Pasayadan

आतां विश्वात्मकें देवें । येणें वाग्यज्ञें तोषावें ।तोषोनि मज द्यावें । पसायदान हें ॥ १॥

ātāṃ viśvātmakeṃ deveṃ | yeṇeṃ vāgyajñeṃ toṣāveṃ |toṣoni maja dyāveṃ | pasāyadāna heṃ || 1||

जे खळांची व्यंकटी सांडो । तयां सत्कर्मीं रती वाढो ।भूतां परस्परें पडो । मैत्र जीवाचें ॥ २॥

je khaḷāṃcī vyaṃkaṭī sāṃḍo | tayāṃ satkarmīṃ ratī vāḍho |bhūtāṃ paraspareṃ paḍo | maitra jīvāceṃ || 2||

दुरिताचें तिमिर जावो । विश्व स्वधर्मसूर्यें पाहो ।जो जें वांछील तो तें लाहो । प्राणिजात ॥ ३॥

duritāceṃ timira jāvo | viśva svadharmasūryeṃ pāho |jo jeṃ vāṃchīla to teṃ lāho | prāṇijāta || 3||

वर्षत सकळमंगळीं । ईश्वर निष्ठांची मांदियाळी ।अनवरत भूमंडळीं । भेटतु या भूतां ॥ ४॥

varṣata sakaḷamaṃgaḷīṃ | īśvara niṣṭhāṃcī māṃdiyāḷī |anavarata bhūmaṃḍaḷīṃ | bheṭatu yā bhūtāṃ || 4||

चलां कल्पतरूंचे अरव । चेतना चिंतामणीचें गांव ।बोलते जे अर्णव । पीयूषाचे ॥ ५॥

calāṃ kalpatarūṃce arava | cetanā ciṃtāmaṇīceṃ gāṃva |bolate je arṇava | pīyūṣāce || 5||

चंद्रमे जे अलांछन । मार्तंड जे तापहीन ।ते सर्वांही सदा सज्जन । सोयरे होतु ॥ ६॥

caṃdrame je alāṃchana | mārtaṃḍa je tāpahīna |te sarvāṃhī sadā sajjana | soyare hotu || 6||

किंबहुना सर्वसुखीं । पूर्ण होऊनि तिहीं लोकीं ।भजिजो आदिपुरुखीं । अखंडित ॥ ७॥

kiṃbahunā sarvasukhīṃ | pūrṇa hoūni tihīṃ lokīṃ |bhajijo ādipurukhīṃ | akhaṃḍita || 7||

आणि ग्रंथोपजीविये । विशेषीं लोकीं इयें ।दृष्टादृष्ट विजयें । होआवें जी ॥ ८॥

āṇi graṃthopajīviye | viśeṣīṃ lokīṃ iyeṃ |dṛṣṭādṛṣṭa vijayeṃ | hoāveṃ jī || 8||

तेथ म्हणे श्रीविश्वेशरावो । हा होईल दानपसावो ।येणें वरें ज्ञानदेवो । सुखिया झाला ॥ ९॥

tetha mhaṇe śrīviśveśarāvo | hā hoīla dānapasāvo |yeṇeṃ vareṃ jñānadevo | sukhiyā jhālā || 9||

ज्ञानेश्वरी अध्याय १८, ओवी १७९४१८०२

jñāneśvarī adhyāya 18, ovī 17941802