सूर्यकवचम् ३ वज्रपञ्जराख्यसूर्यकवचम् Surya Sun Kavacham

वज्रपञ्जराख्यसूर्यकवचम् ।श्रीभैरव उवाचयो देवदेवो भगवान् भास्करो महसां निधिः ।गायत्रीनायको भास्वान् सवितेति प्रगीयते ॥ १॥

vajrapañjarākhyasūryakavacam |śrībhairava uvācayo devadevo bhagavān bhāskaro mahasāṃ nidhiḥ |gāyatrīnāyako bhāsvān saviteti pragīyate || 1||

तस्याहं कवचं दिव्यं वज्रपञ्जरकाभिधम् ।सर्वमन्त्रमयं गुह्यं मूलविद्यारहस्यकम् ॥ २॥

tasyāhaṃ kavacaṃ divyaṃ vajrapañjarakābhidham |sarvamantramayaṃ guhyaṃ mūlavidyārahasyakam || 2||

सर्वपापापहं देवि दुःखदारिद्र्यनाशनम् ।महाकुष्ठहरं पुण्यं सर्वरोगनिबर्हणम् ॥ ३॥

sarvapāpāpahaṃ devi duḥkhadāridryanāśanam |mahākuṣṭhaharaṃ puṇyaṃ sarvaroganibarhaṇam || 3||

सर्वशत्रुसमूहघ्नं सम्ग्रामे विजयप्रदम् ।सर्वतेजोमयं सर्वदेवदानवपूजितम् ॥ ४॥

sarvaśatrusamūhaghnaṃ samgrāme vijayapradam |sarvatejomayaṃ sarvadevadānavapūjitam || 4||

रणे राजभये घोरे सर्वोपद्रवनाशनम् ।मातृकावेष्टितं वर्म भैरवानननिर्गतम् ॥ ५॥

raṇe rājabhaye ghore sarvopadravanāśanam |mātṛkāveṣṭitaṃ varma bhairavānananirgatam || 5||

ग्रहपीडाहरं देवि सर्वसङ्कटनाशनम् ।धारणादस्य देवेशि ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ ६॥

grahapīḍāharaṃ devi sarvasaṅkaṭanāśanam |dhāraṇādasya deveśi brahmā lokapitāmahaḥ || 6||

विष्णुर्नारायणो देवि रणे दैत्याञ्जिओष्यति ।शङ्करः सर्वलोकेशो वासवोऽपि दिवस्पतिः ॥ ७॥

viṣṇurnārāyaṇo devi raṇe daityāñjioṣyati |śaṅkaraḥ sarvalokeśo vāsavo'pi divaspatiḥ || 7||

ओषधीशः शशी देवि शिवोऽहं भैरवेश्वरः ।मन्त्रात्मकं परं वर्म सवितुः सारमुत्तमम् ॥ ८॥

oṣadhīśaḥ śaśī devi śivo'haṃ bhairaveśvaraḥ |mantrātmakaṃ paraṃ varma savituḥ sāramuttamam || 8||

यो धारयेद् भुजे मूर्ध्नि रविवारे महेश्वरि ।स राजवल्लभो लोके तेजस्वी वैरिमर्दनः ॥ ९॥

yo dhārayed bhuje mūrdhni ravivāre maheśvari |sa rājavallabho loke tejasvī vairimardanaḥ || 9||

बहुनोक्तेन किं देवि कवचस्यास्य धारणात् ।इह लक्ष्मीधनारोग्य-वृद्धिर्भवति नान्यथा ॥ १०॥

bahunoktena kiṃ devi kavacasyāsya dhāraṇāt |iha lakṣmīdhanārogya-vṛddhirbhavati nānyathā || 10||

परत्र परमा मुक्तिर्देवानामपि दुर्लभा ।कवचस्यास्य देवेशि मूलविद्यामयस्य च ॥ ११॥

paratra paramā muktirdevānāmapi durlabhā |kavacasyāsya deveśi mūlavidyāmayasya ca || 11||

वज्रपञ्जरकाख्यस्य मुनिर्ब्रह्मा समीरितः ।गायत्र्यं छन्द इत्युक्तं देवता सविता स्मृतः ॥ १२॥

vajrapañjarakākhyasya munirbrahmā samīritaḥ |gāyatryaṃ chanda ityuktaṃ devatā savitā smṛtaḥ || 12||

माया बीजं शरत् शक्तिर्नमः कीलकमीश्वरि ।सर्वार्थसाधने देवि विनियोगः प्रकीर्तितः ॥ १३॥

māyā bījaṃ śarat śaktirnamaḥ kīlakamīśvari |sarvārthasādhane devi viniyogaḥ prakīrtitaḥ || 13||

ओं अं आं इं ईं शिरः पातु ओं सूर्यो मन्त्रविग्रहः ।उं ऊं ऋं ॠं ललाटं मे ह्रां रविः पातु चिन्मयः ॥ १४॥

oṃ aṃ āṃ iṃ īṃ śiraḥ pātu oṃ sūryo mantravigrahaḥ |uṃ ūṃ ṛṃ ṝṃ lalāṭaṃ me hrāṃ raviḥ pātu cinmayaḥ || 14||

ऌं ॡं एं ऐं पातु नेत्रे ह्रीं ममारुणसारथिः ।ओं औं अं अः श्रुती पातु सः सर्वजगदीश्वरः ॥ १५॥

ḷṃ ḹṃ eṃ aiṃ pātu netre hrīṃ mamāruṇasārathiḥ |oṃ auṃ aṃ aḥ śrutī pātu saḥ sarvajagadīśvaraḥ || 15||

कं खं गं घं पातु गण्डौ सूं सूरः सुरपूजितः ।चं छं जं झं च नासां मे पातु या^र्ं अर्यमा प्रभुः ॥ १६॥

kaṃ khaṃ gaṃ ghaṃ pātu gaṇḍau sūṃ sūraḥ surapūjitaḥ |caṃ chaṃ jaṃ jhaṃ ca nāsāṃ me pātu yā^rṃ aryamā prabhuḥ || 16||

टं ठं डं ढं मुखं पायाद् यं योगीश्वरपूजितः ।तं थं दं धं गलं पातु नं नारायणवल्लभः ॥ १७॥

ṭaṃ ṭhaṃ ḍaṃ ḍhaṃ mukhaṃ pāyād yaṃ yogīśvarapūjitaḥ |taṃ thaṃ daṃ dhaṃ galaṃ pātu naṃ nārāyaṇavallabhaḥ || 17||

पं फं बं भं मम स्कन्धौ पातु मं महसां निधिः ।यं रं लं वं भुजौ पातु मूलं सकनायकः ॥ १८॥

paṃ phaṃ baṃ bhaṃ mama skandhau pātu maṃ mahasāṃ nidhiḥ |yaṃ raṃ laṃ vaṃ bhujau pātu mūlaṃ sakanāyakaḥ || 18||

शं षं सं हं पातु वक्षो मूलमन्त्रमयोइ ध्रुवः ।ळं क्षः कुक्ष्सिं सदा पातु ग्रहाथो दिनेश्वरः ॥ १९॥

śaṃ ṣaṃ saṃ haṃ pātu vakṣo mūlamantramayoi dhruvaḥ |ḷaṃ kṣaḥ kukṣsiṃ sadā pātu grahātho dineśvaraḥ || 19||

ङं ञं णं नं मं मे पातु पृष्ठं दिवसनायकः ।अं आं इं ईं उं ऊं ऋं ॠं नाभिं पातु तमोपहः ॥ २०॥

ṅaṃ ñaṃ ṇaṃ naṃ maṃ me pātu pṛṣṭhaṃ divasanāyakaḥ |aṃ āṃ iṃ īṃ uṃ ūṃ ṛṃ ṝṃ nābhiṃ pātu tamopahaḥ || 20||

ऌं ॡं एं ऐं ओं औं अं अः लिङ्गं मेऽव्याद् ग्रहेश्वरः ।कं खं गं घं चं छं जं झं कटिं भानुर्ममावतु ॥ २१॥

ḷṃ ḹṃ eṃ aiṃ oṃ auṃ aṃ aḥ liṅgaṃ me'vyād graheśvaraḥ |kaṃ khaṃ gaṃ ghaṃ caṃ chaṃ jaṃ jhaṃ kaṭiṃ bhānurmamāvatu || 21||

टं ठं डं ढं तं थं दं धं जानू भास्वान् ममावतु ।पं फं बं भं यं रं लं वं जङ्घे मे।आव्याद् विभाकरः ॥ २२॥

ṭaṃ ṭhaṃ ḍaṃ ḍhaṃ taṃ thaṃ daṃ dhaṃ jānū bhāsvān mamāvatu |paṃ phaṃ baṃ bhaṃ yaṃ raṃ laṃ vaṃ jaṅghe me|āvyād vibhākaraḥ || 22||

शं षं सं हं ळं क्षः पातु मूलं पादौ त्रयितनुः ।ङं ञं णं नं मं मे पातु सविता सकलं वपुः ॥ २३॥

śaṃ ṣaṃ saṃ haṃ ḷaṃ kṣaḥ pātu mūlaṃ pādau trayitanuḥ |ṅaṃ ñaṃ ṇaṃ naṃ maṃ me pātu savitā sakalaṃ vapuḥ || 23||

सोमः पूर्वे च मां पातु भौमोऽग्नौ मां सदावतु ।बुधो मां दक्षिणे पातु नैऋत्या गुररेव माम् ॥ २४॥

somaḥ pūrve ca māṃ pātu bhaumo'gnau māṃ sadāvatu |budho māṃ dakṣiṇe pātu naiṛtyā gurareva mām || 24||

पश्चिमे मां सितः पातु वायव्यां मां शनैश्चरः ।उत्तरे मां तमः पायादैशान्यां मां शिखी तथा ॥ २५॥

paścime māṃ sitaḥ pātu vāyavyāṃ māṃ śanaiścaraḥ |uttare māṃ tamaḥ pāyādaiśānyāṃ māṃ śikhī tathā || 25||

ऊर्ध्वं मां पातु मिहिरो मामधस्ताञ्जगत्पतिः ।प्रभाते भास्करः पातु मध्याह्ने मां दिनेश्वरः ॥ २६॥

ūrdhvaṃ māṃ pātu mihiro māmadhastāñjagatpatiḥ |prabhāte bhāskaraḥ pātu madhyāhne māṃ dineśvaraḥ || 26||

सायं वेदप्रियः पातु निशीथे विस्फुरापतिः ।सर्वत्र सर्वदा सूर्यः पातु मां चक्रनायकः ॥ २७॥

sāyaṃ vedapriyaḥ pātu niśīthe visphurāpatiḥ |sarvatra sarvadā sūryaḥ pātu māṃ cakranāyakaḥ || 27||

रणे राजकुले द्यूते विदादे शत्रुसङ्कटे ।सङ्गामे च ज्वरे रोगे पातु मां सविता प्रभुः ॥ २८॥

raṇe rājakule dyūte vidāde śatrusaṅkaṭe |saṅgāme ca jvare roge pātu māṃ savitā prabhuḥ || 28||

ओं ओं ओं उत ओंउॐ ह स म यः सूरोऽवतान्मां भयाद् ।ह्रां ह्रीं ह्रुं हहहा हसौः हसहसौः हंसोऽवतात् सर्वतः ।सः सः सः सससा नृपाद्वनचराच्चौराद्रणात् संकटात् ।पायान्मां कुलनायकोऽपि सविता ओं ह्रीं ह सौः सर्वदा ॥ २९॥

oṃ oṃ oṃ uta oṃuoṃ ha sa ma yaḥ sūro'vatānmāṃ bhayād |hrāṃ hrīṃ hruṃ hahahā hasauḥ hasahasauḥ haṃso'vatāt sarvataḥ |saḥ saḥ saḥ sasasā nṛpādvanacarāccaurādraṇāt saṃkaṭāt |pāyānmāṃ kulanāyako'pi savitā oṃ hrīṃ ha sauḥ sarvadā || 29||

द्रां द्रीं द्रूं दधनं तथा च तरणिर्भांभैर्भयाद् भास्करोरां रीं रूं रुरुरूं रविर्ज्वरभयात् कुष्ठाच्च शूलामयात् ।अं अं आं विविवीं महामयभयं मां पातु मार्तण्डकोमूलव्याप्ततनुः सदावतु परं हंसः सहस्रांशुमान् ॥ ३०॥

drāṃ drīṃ drūṃ dadhanaṃ tathā ca taraṇirbhāṃbhairbhayād bhāskarorāṃ rīṃ rūṃ rururūṃ ravirjvarabhayāt kuṣṭhācca śūlāmayāt |aṃ aṃ āṃ vivivīṃ mahāmayabhayaṃ māṃ pātu mārtaṇḍakomūlavyāptatanuḥ sadāvatu paraṃ haṃsaḥ sahasrāṃśumān || 30||

इति श्रीकवच्चं दिव्यं वज्रपञ्जरकाभिधम् ।सर्वदेवरहस्यं च मातृकामन्त्रवेष्टितम् ॥ ३१॥

iti śrīkavaccaṃ divyaṃ vajrapañjarakābhidham |sarvadevarahasyaṃ ca mātṛkāmantraveṣṭitam || 31||

महारोगभयघ्नं च पापघ्नं मन्मुखोदितम् ।गुह्यं यशस्करं पुण्यं सर्वश्रेयस्करं शिवे ॥ ३२॥

mahārogabhayaghnaṃ ca pāpaghnaṃ manmukhoditam |guhyaṃ yaśaskaraṃ puṇyaṃ sarvaśreyaskaraṃ śive || 32||

लिखित्वा रविवारे तु तिष्ये वा जन्मभे प्रिये ।अष्टगन्धेन दिव्येन सुधाक्षीरेण पार्वति ॥ ३३॥

likhitvā ravivāre tu tiṣye vā janmabhe priye |aṣṭagandhena divyena sudhākṣīreṇa pārvati || 33||

अर्कक्षीरेण पुण्येन भूर्जत्वचि महेश्वरि ।कनकीकाष्ठलेखन्या कवचं भास्करोदये ॥ ३४॥

arkakṣīreṇa puṇyena bhūrjatvaci maheśvari |kanakīkāṣṭhalekhanyā kavacaṃ bhāskarodaye || 34||

श्वेतसूत्रेण रक्तेन श्यामेनावेष्टयेद् गुटीम् ।सौवर्णेनाथ संवेष्ठ्य धारयेन्मूर्ध्नि वा भुजे ॥ ३५॥

śvetasūtreṇa raktena śyāmenāveṣṭayed guṭīm |sauvarṇenātha saṃveṣṭhya dhārayenmūrdhni vā bhuje || 35||

रणे रिपूञ्जयेद् देवि वादे सदसि जेष्यति ।राजमान्यो भवेन्नित्यं सर्वतेजोमयो भवेत् ॥ ३६॥

raṇe ripūñjayed devi vāde sadasi jeṣyati |rājamānyo bhavennityaṃ sarvatejomayo bhavet || 36||

कण्ठस्था पुत्रदा देवि कुक्षिस्था रोगनाशिनी ।शिरःस्था गुटिका दिव्या राकलोकवशङ्करी ॥ ३७॥

kaṇṭhasthā putradā devi kukṣisthā roganāśinī |śiraḥsthā guṭikā divyā rākalokavaśaṅkarī || 37||

भुजस्था धनदा नित्यं तेजोबुद्धिविवर्धिनी ।वन्ध्या वा काकवन्ध्या वा मृतवत्सा च याङ्गना ॥ ३८॥

bhujasthā dhanadā nityaṃ tejobuddhivivardhinī |vandhyā vā kākavandhyā vā mṛtavatsā ca yāṅganā || 38||

कण्ठे सा धारयेन्नित्यं बहुपुत्रा प्रजायये ।यस्य देहे भवेन्नित्यं गुटिकैषा महेश्वरि ॥ ३९॥

kaṇṭhe sā dhārayennityaṃ bahuputrā prajāyaye |yasya dehe bhavennityaṃ guṭikaiṣā maheśvari || 39||

महास्त्राणीन्द्रमुक्तानि ब्रह्मास्त्रादीनि पार्वति ।तद्देहं प्राप्य व्यर्थानि भविष्यन्ति न संशयः ॥ ४०॥

mahāstrāṇīndramuktāni brahmāstrādīni pārvati |taddehaṃ prāpya vyarthāni bhaviṣyanti na saṃśayaḥ || 40||

त्रिकालं यः पठेन्नित्यं कवचं वज्रपञ्जरम् ।तस्य सद्यो महादेवि सविता वरदो भवेत् ॥ ४१॥

trikālaṃ yaḥ paṭhennityaṃ kavacaṃ vajrapañjaram |tasya sadyo mahādevi savitā varado bhavet || 41||

अज्ञात्वा कवचं देवि पूजयेद् यस्त्रयीतनुम् ।तस्य पूजार्जितं पुण्यं जन्मकोटिषु निष्फलम् ॥ ४२॥

ajñātvā kavacaṃ devi pūjayed yastrayītanum |tasya pūjārjitaṃ puṇyaṃ janmakoṭiṣu niṣphalam || 42||

शतावर्तं पठेद्वर्म सप्तम्यां रविवासरे ।महाकुष्ठार्दितो देवि मुच्यते नात्र संशयः ॥ ४३॥

śatāvartaṃ paṭhedvarma saptamyāṃ ravivāsare |mahākuṣṭhārdito devi mucyate nātra saṃśayaḥ || 43||

निरोगो यः पठेद्वर्म दरिद्रो वज्रपञ्जरम् ।लक्ष्मीवाञ्जायते देवि सद्यः सूर्यप्रसादतः ॥ ४४॥

nirogo yaḥ paṭhedvarma daridro vajrapañjaram |lakṣmīvāñjāyate devi sadyaḥ sūryaprasādataḥ || 44||

भक्त्या यः प्रपठेद् देवि कवचं प्रत्यहं प्रिये ।इह लोके श्रियं भुक्त्वा देहान्ते मुक्तिमाप्नुयात् ॥ ४५॥

bhaktyā yaḥ prapaṭhed devi kavacaṃ pratyahaṃ priye |iha loke śriyaṃ bhuktvā dehānte muktimāpnuyāt || 45||

इति श्रीरुद्रयामले तन्त्रे श्रीदेविरहस्येवज्रपञ्जराख्यसूर्यकवचनिरूपणं त्रयस्त्रिंशः पटलः ॥ ३३ ॥

iti śrīrudrayāmale tantre śrīdevirahasyevajrapañjarākhyasūryakavacanirūpaṇaṃ trayastriṃśaḥ paṭalaḥ || 33 ||