जयादित्यस्तोत्रम् अथवा जयादित्याष्टकम् Jayadityastotram Or Jayadityashtakam

न त्वं कृतः केवलसंश्रुतश्च यजुष्येवं व्याहरत्यादिदेव! ।चतुर्विधा भारती दूरदूरं धृष्टः स्तौमि स्वार्थकामः क्षमैतत् ॥ १॥

na tvaṃ kṛtaḥ kevalasaṃśrutaśca yajuṣyevaṃ vyāharatyādideva! |caturvidhā bhāratī dūradūraṃ dhṛṣṭaḥ staumi svārthakāmaḥ kṣamaitat || 1||

मार्तण्डसूर्यांशुरविस्तथेन्द्रो भानुर्भगश्चाऽर्यमा स्वर्णरेताः ॥ २॥

mārtaṇḍasūryāṃśuravistathendro bhānurbhagaścā'ryamā svarṇaretāḥ || 2||

दिवाकरो मित्रविष्णुश्च देव! ख्यातस्त्वं वै द्वादशात्मा नमस्ते ।लोकत्रयं वै तव गर्भगेहं जलाधारः प्रोच्यसे खं समग्रम् ॥ ३॥

divākaro mitraviṣṇuśca deva! khyātastvaṃ vai dvādaśātmā namaste |lokatrayaṃ vai tava garbhagehaṃ jalādhāraḥ procyase khaṃ samagram || 3||

नक्षत्रमाला कुसुमाभिमाला तस्मै नमो व्योमलिङ्गाय तुभ्यम् ॥ ४॥

nakṣatramālā kusumābhimālā tasmai namo vyomaliṅgāya tubhyam || 4||

त्वं देवदेवस्त्वमनाथनाथस्त्वं प्राप्यपालः कृपणे कृपालुः ।त्वं नेत्रनेत्रं जनबुद्धिबुद्धिराकाशकाशो जय जीवजीवः ॥ ५॥

tvaṃ devadevastvamanāthanāthastvaṃ prāpyapālaḥ kṛpaṇe kṛpāluḥ |tvaṃ netranetraṃ janabuddhibuddhirākāśakāśo jaya jīvajīvaḥ || 5||

दारिद्र्यदारिद्र्य निधे निधीनाममङ्गलामङ्गल शर्मशर्म ।रोगप्ररोगः प्रथितः पृथिव्यां चिरं जयाऽऽदित्य! जयाऽऽप्रमेय! ॥ ६॥

dāridryadāridrya nidhe nidhīnāmamaṅgalāmaṅgala śarmaśarma |rogaprarogaḥ prathitaḥ pṛthivyāṃ ciraṃ jayā''ditya! jayā''prameya! || 6||

व्याधिग्रस्तं कुष्ठरोगाभिभूतं भग्नघ्राणं शीर्णदेहं विसंज्ञम् ।माता पिता बान्धवाः सन्त्यजन्ति सर्वैस्त्यक्तं पासि कोऽस्ति त्वदन्यः ॥ ७॥

vyādhigrastaṃ kuṣṭharogābhibhūtaṃ bhagnaghrāṇaṃ śīrṇadehaṃ visaṃjñam |mātā pitā bāndhavāḥ santyajanti sarvaistyaktaṃ pāsi ko'sti tvadanyaḥ || 7||

त्वं मे पिता त्वं जननी त्वमेव त्वं मे गुरुर्बान्धवाश्च त्वमेव ।त्वं मे धर्मस्त्वञ्च मे मोक्षमार्गो दासस्तुभ्यं त्यज वा रक्ष देव! ॥ ८॥

tvaṃ me pitā tvaṃ jananī tvameva tvaṃ me gururbāndhavāśca tvameva |tvaṃ me dharmastvañca me mokṣamārgo dāsastubhyaṃ tyaja vā rakṣa deva! || 8||

पापोऽस्मि मूढोऽस्मि महोग्रकर्मा रौद्रोऽस्मि नाऽऽचारनिधानमस्मि ।तथापि तुभ्यं प्रणिपत्य पादयोर्जयं भक्तानामर्पयं श्रीजयार्क! ॥ ९॥

pāpo'smi mūḍho'smi mahograkarmā raudro'smi nā''cāranidhānamasmi |tathāpi tubhyaṃ praṇipatya pādayorjayaṃ bhaktānāmarpayaṃ śrījayārka! || 9||

फलश्रुतिःनारद उवाचएवं स्तुतो जयादित्यः कमठेन महात्मना ।स्निग्धगम्भीरयावाचा प्राह तं प्रहसन्निव ॥ १०॥

phalaśrutiḥnārada uvācaevaṃ stuto jayādityaḥ kamaṭhena mahātmanā |snigdhagambhīrayāvācā prāha taṃ prahasanniva || 10||

जयादित्याष्टकमिदं यत्त्वया परिकीर्तितम् ।अनेनस्तोष्यते यो माम्भुवि तस्य न दुर्लभम् ॥ ११॥

jayādityāṣṭakamidaṃ yattvayā parikīrtitam |anenastoṣyate yo māmbhuvi tasya na durlabham || 11||

रविवारे विशेषेण मां समभ्यर्च्य यः पठेत् ।तस्य रोगानशिष्यन्ति दारिद्र्यञ्च न संशयः ॥ १२॥

ravivāre viśeṣeṇa māṃ samabhyarcya yaḥ paṭhet |tasya rogānaśiṣyanti dāridryañca na saṃśayaḥ || 12||

त्वया च तोषितोवत्सतवदद्मिवरन्त्वमुम् ।सर्वज्ञो भुवि भूत्वा त्वं ततो मुक्तिमवाप्स्यसि ॥ १३॥

tvayā ca toṣitovatsatavadadmivarantvamum |sarvajño bhuvi bhūtvā tvaṃ tato muktimavāpsyasi || 13||

त्वत्पिता स्मृतिकारश्च भविष्यति द्विजार्चितः ।स्थानस्याऽस्य न नाशश्च कदाचित्प्रभविष्यति ॥ १४॥

tvatpitā smṛtikāraśca bhaviṣyati dvijārcitaḥ |sthānasyā'sya na nāśaśca kadācitprabhaviṣyati || 14||

न चैतत्स्थानकं वत्स परित्यक्ष्यामि कर्हिचित् ।एवमुक्त्वा स भगवान्ब्राह्मणैरर्चितः स्तुतः ॥ १५॥

na caitatsthānakaṃ vatsa parityakṣyāmi karhicit |evamuktvā sa bhagavānbrāhmaṇairarcitaḥ stutaḥ || 15||

अनुज्ञाप्य द्विजेन्द्रांस्तांस्तत्रैवाऽन्तर्दधे प्रभुः ।एवं पार्थ समुत्पन्नो जयादित्योऽत्र भूतले ॥ १६॥

anujñāpya dvijendrāṃstāṃstatraivā'ntardadhe prabhuḥ |evaṃ pārtha samutpanno jayādityo'tra bhūtale || 16||

आश्विने मासि सम्प्राप्ते रविवारे च सुव्रत!आश्विने भानुवारेण यो जयादित्यमर्चयेत् ॥ १७॥

āśvine māsi samprāpte ravivāre ca suvrata!āśvine bhānuvāreṇa yo jayādityamarcayet || 17||

कोटितीर्थे नरः स्नात्वा ब्रह्महत्यां व्यपोहति ।पूजनाद्रक्तमाल्यैश्च रक्तचन्दनकुङ्कुमैः ॥ १८॥

koṭitīrthe naraḥ snātvā brahmahatyāṃ vyapohati |pūjanādraktamālyaiśca raktacandanakuṅkumaiḥ || 18||

लेपनाद्गन्धधूपाद्यैर्नैवेद्यैर्घृतपायसैः ।ब्रह्मघ्नश्च सुरापश्च स्तेयी च गुरुतल्पगः ॥ १९॥

lepanādgandhadhūpādyairnaivedyairghṛtapāyasaiḥ |brahmaghnaśca surāpaśca steyī ca gurutalpagaḥ || 19||

मुच्यते सर्वपापेभ्यः सूर्यलोकञ्च गच्छति ।पुत्रदारधनान्यायुः प्राप्य सांसारिकं सुखम् ॥ २०॥

mucyate sarvapāpebhyaḥ sūryalokañca gacchati |putradāradhanānyāyuḥ prāpya sāṃsārikaṃ sukham || 20||

इष्टकामैः समायुक्तः सूर्यलोके चिरं वसेत् ॥ २१॥

iṣṭakāmaiḥ samāyuktaḥ sūryaloke ciraṃ vaset || 21||

सर्वेषु रविवारेषु जयादित्यस्य दर्शनम् ।कीर्तनं स्मरणं वापि सर्वरोगोपशान्तिकम् ॥ २२॥

sarveṣu ravivāreṣu jayādityasya darśanam |kīrtanaṃ smaraṇaṃ vāpi sarvarogopaśāntikam || 22||

अनादिनिधनं देवमव्यक्तं तेजसान्निधिम् ।ये भक्तास्ते च लीयन्ते सौरस्थाने निरामये ॥ २३॥

anādinidhanaṃ devamavyaktaṃ tejasānnidhim |ye bhaktāste ca līyante saurasthāne nirāmaye || 23||

सूर्योपरागे सम्प्राप्ते रविकूपे समाहितः ।स्नानं यः कुरुते पार्थ होमं कुर्यात्प्रयत्नतः ॥ २४॥

sūryoparāge samprāpte ravikūpe samāhitaḥ |snānaṃ yaḥ kurute pārtha homaṃ kuryātprayatnataḥ || 24||

दानं चैव यथाशक्त्या जयादित्याग्रतःस्थितः ।तस्य पुण्यस्य माहात्म्यं श्रुणुष्वैकमनाजय ॥ २५॥

dānaṃ caiva yathāśaktyā jayādityāgrataḥsthitaḥ |tasya puṇyasya māhātmyaṃ śruṇuṣvaikamanājaya || 25||

कुरुक्षेत्रेषु यत्पुण्यं प्रभासे पुष्करेषु च ।वाराणस्याञ्च यत्पुण्यं प्रयागे नैमिषेऽपि वा ।तत्पुण्यं लभते मर्त्यो जयादित्यप्रसादतः ॥ २६॥

kurukṣetreṣu yatpuṇyaṃ prabhāse puṣkareṣu ca |vārāṇasyāñca yatpuṇyaṃ prayāge naimiṣe'pi vā |tatpuṇyaṃ labhate martyo jayādityaprasādataḥ || 26||

इति श्रीस्कान्दे महापुराणे एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायांप्रथमे माहेश्वरखण्डे कौमारिकाखण्डेजयादित्यमाहात्म्यवर्णननामैकपञ्चाशत्तमोऽध्यायेजयादित्याष्टकम् ॥ १॥

iti śrīskānde mahāpurāṇe ekāśītisāhasryāṃ saṃhitāyāṃprathame māheśvarakhaṇḍe kaumārikākhaṇḍejayādityamāhātmyavarṇananāmaikapañcāśattamo'dhyāyejayādityāṣṭakam || 1||