आदित्यकवचम् Aditya Kavacham

ॐ अस्य श्रीमदादित्यकवचस्तोत्रमहामन्त्रस्य याज्ञवल्क्यो महर्षिः ।अनुष्टुप्जगतीच्छन्दसी । घृणिरिति बीजम् । सूर्य इति शक्तिः ।आदित्य इति कीलकम् । श्रीसूर्यनारायणप्रीत्यर्थे जपे विनियोगः ।ध्यानंउदयाचलमागत्य वेदरूपमनामयम् ।तुष्टाव परया भक्त्या वालखिल्यादिभिर्वृतम् ॥ १॥

oṃ asya śrīmadādityakavacastotramahāmantrasya yājñavalkyo maharṣiḥ |anuṣṭupjagatīcchandasī | ghṛṇiriti bījam | sūrya iti śaktiḥ |āditya iti kīlakam | śrīsūryanārāyaṇaprītyarthe jape viniyogaḥ |dhyānaṃudayācalamāgatya vedarūpamanāmayam |tuṣṭāva parayā bhaktyā vālakhilyādibhirvṛtam || 1||

देवासुरैस्सदा वन्द्यं ग्रहैश्च परिवेष्टितम् ।ध्यायन् स्तुवन् पठन् नाम यस्सूर्यकवचं सदा ॥ २॥

devāsuraissadā vandyaṃ grahaiśca pariveṣṭitam |dhyāyan stuvan paṭhan nāma yassūryakavacaṃ sadā || 2||

घृणिः पातु शिरोदेशं सूर्यः फालं च पातु मे ।आदित्यो लोचने पातु श्रुती पातु प्रभाकरः ॥ ३॥

ghṛṇiḥ pātu śirodeśaṃ sūryaḥ phālaṃ ca pātu me |ādityo locane pātu śrutī pātu prabhākaraḥ || 3||

घ्राणं पातु सदा भानुः अर्कः पातु मुखं तथा ।जिह्वां पातु जगन्नाथः कण्ठं पातु विभावसुः ॥ ४॥

ghrāṇaṃ pātu sadā bhānuḥ arkaḥ pātu mukhaṃ tathā |jihvāṃ pātu jagannāthaḥ kaṇṭhaṃ pātu vibhāvasuḥ || 4||

स्कन्धौ ग्रहपतिः पातु भुजौ पातु प्रभाकरः ।अहस्करः पातु हस्तौ हृदयं पातु भानुमान् ॥ ५॥

skandhau grahapatiḥ pātu bhujau pātu prabhākaraḥ |ahaskaraḥ pātu hastau hṛdayaṃ pātu bhānumān || 5||

मध्यं च पातु सप्ताश्वो नाभिं पातु नभोमणिः ।द्वादशात्मा कटिं पातु सविता पातु सृक्किणी ॥ ६॥

madhyaṃ ca pātu saptāśvo nābhiṃ pātu nabhomaṇiḥ |dvādaśātmā kaṭiṃ pātu savitā pātu sṛkkiṇī || 6||

ऊरू पातु सुरश्रेष्ठो जानुनी पातु भास्करः ।जङ्घे पातु च मार्ताण्डो गलं पातु त्विषाम्पतिः ॥ ७॥

ūrū pātu suraśreṣṭho jānunī pātu bhāskaraḥ |jaṅghe pātu ca mārtāṇḍo galaṃ pātu tviṣāmpatiḥ || 7||

पादौ ब्रध्नस्सदा पातु मित्रोऽपि सकलं वपुः ।वेदत्रयात्मक स्वामिन् नारायण जगत्पते ।अयातयामं तं कञ्चिद्वेदरूपः प्रभाकरः ॥ ८॥

pādau bradhnassadā pātu mitro'pi sakalaṃ vapuḥ |vedatrayātmaka svāmin nārāyaṇa jagatpate |ayātayāmaṃ taṃ kañcidvedarūpaḥ prabhākaraḥ || 8||

स्तोत्रेणानेन सन्तुष्टो वालखिल्यादिभिर्वृतः ।साक्षाद्वेदमयो देवो रथारूढस्समागतः ॥ ९॥

stotreṇānena santuṣṭo vālakhilyādibhirvṛtaḥ |sākṣādvedamayo devo rathārūḍhassamāgataḥ || 9||

तं दृष्ट्वा सहसोत्थाय दण्डवत्प्रणमन् भुवि ।कृताञ्जलिपुटो भूत्वा सूर्यस्याग्रे स्थितस्तदा ॥ १०॥

taṃ dṛṣṭvā sahasotthāya daṇḍavatpraṇaman bhuvi |kṛtāñjalipuṭo bhūtvā sūryasyāgre sthitastadā || 10||

वेदमूर्तिर्महाभागो ज्ञानदृष्टिर्विचार्य च ।ब्रह्मणा स्थापितं पूर्वं यातयामविवर्जितम् ॥ ११॥

vedamūrtirmahābhāgo jñānadṛṣṭirvicārya ca |brahmaṇā sthāpitaṃ pūrvaṃ yātayāmavivarjitam || 11||

सत्त्वप्रधानं शुक्लाख्यं वेदरूपमनामयम् ।शब्दब्रह्ममयं वेदं सत्कर्मब्रह्मवाचकम् ॥ १२॥

sattvapradhānaṃ śuklākhyaṃ vedarūpamanāmayam |śabdabrahmamayaṃ vedaṃ satkarmabrahmavācakam || 12||

मुनिमध्यापयामास प्रथमं सविता स्वयम् ।तेन प्रथमदत्तेन वेदेन परमेश्वरः ॥ १३॥

munimadhyāpayāmāsa prathamaṃ savitā svayam |tena prathamadattena vedena parameśvaraḥ || 13||

याज्ञवल्क्यो मुनिश्रेष्ठः कृतकृत्योऽभवत्तदा ।ऋगादिसकलान् वेदान् ज्ञातवान् सूर्यसन्निधौ ॥ १४॥

yājñavalkyo muniśreṣṭhaḥ kṛtakṛtyo'bhavattadā |ṛgādisakalān vedān jñātavān sūryasannidhau || 14||

इदं प्रोक्तं महापुण्यं पवित्रं पापनाशनम् ।यः पठेच्छृणुयाद्वापि सर्वपापैः प्रमुच्यते ।वेदार्थज्ञानसम्पन्नस्सूर्यलोकमावप्नुयात् ॥ १५॥

idaṃ proktaṃ mahāpuṇyaṃ pavitraṃ pāpanāśanam |yaḥ paṭhecchṛṇuyādvāpi sarvapāpaiḥ pramucyate |vedārthajñānasampannassūryalokamāvapnuyāt || 15||

इति स्कान्दपुराणे गौरीखण्डे आदित्यकवचं समाप्तम् ।

iti skāndapurāṇe gaurīkhaṇḍe ādityakavacaṃ samāptam |