लक्ष्मीलहरी Shrilakshmilahari

श्रीगणेशाय नमः ।समुन्मीलन्नीलाम्बुजनिकरनीराजितरुचाम्अपाङ्गानां भङ्गैरमृतलहरीश्रेणिमसृणैः ।ह्रिया हीनं दीनं भृशमुदरलीनं करुणयाहरिश्यामा सा मामवतु जडसामाजिकमपि ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |samunmīlannīlāmbujanikaranīrājitarucāmapāṅgānāṃ bhaṅgairamṛtalaharīśreṇimasṛṇaiḥ |hriyā hīnaṃ dīnaṃ bhṛśamudaralīnaṃ karuṇayāhariśyāmā sā māmavatu jaḍasāmājikamapi || 1||

समुन्मीलत्वन्तःकरणकरुणोद्गारचतुरःकरिप्राणत्राणप्रणयिनि दृगन्तस्तव मयि ।यमासाद्योन्माद्यद्द्विपनियुतगण्डस्थलगलन्मदक्लिन्नद्वारो भवति सुखसारो नरपतिः ॥ २॥

samunmīlatvantaḥkaraṇakaruṇodgāracaturaḥkariprāṇatrāṇapraṇayini dṛgantastava mayi |yamāsādyonmādyaddvipaniyutagaṇḍasthalagalanmadaklinnadvāro bhavati sukhasāro narapatiḥ || 2||

उरस्यस्य भ्रश्यत्कबरभरनिर्यत्सुमनसःपतन्ति स्वर्बालाः स्मरशरपराधीनमनसः ।सुरास्तं गायन्ति स्फुरिततनुगङ्गाधरमुखास्तवायं दृक्पातो यदुपरि कृपातो विलसति ॥ ३॥

urasyasya bhraśyatkabarabharaniryatsumanasaḥpatanti svarbālāḥ smaraśaraparādhīnamanasaḥ |surāstaṃ gāyanti sphuritatanugaṅgādharamukhāstavāyaṃ dṛkpāto yadupari kṛpāto vilasati || 3||

समीपे सङ्गीतस्वरमधुरभङ्गी मृगदृशांविदूरे दानान्धद्विरदकलभोद्दामनिनदः ।बहिर्द्वारे तेषां भवति हयहेषाकलकलोदृगेषा ते येषामुपरि कमले देवि सदया ॥ ४॥

samīpe saṅgītasvaramadhurabhaṅgī mṛgadṛśāṃvidūre dānāndhadviradakalabhoddāmaninadaḥ |bahirdvāre teṣāṃ bhavati hayaheṣākalakalodṛgeṣā te yeṣāmupari kamale devi sadayā || 4||

अगण्यैरिन्द्राद्यैरपि परमपुण्यैः परिचितोजगज्जन्मस्थानप्रलयरचनाशिल्पनिपुणः ।उदञ्चत्पीयूषाम्बुधिलहरिलीलामनुहरन्नपाङ्गस्तेऽमन्दं मम कलुषवृन्दं दलयतु ॥ ५॥

agaṇyairindrādyairapi paramapuṇyaiḥ paricitojagajjanmasthānapralayaracanāśilpanipuṇaḥ |udañcatpīyūṣāmbudhilaharilīlāmanuharannapāṅgaste'mandaṃ mama kaluṣavṛndaṃ dalayatu || 5||

नमन्मौलिश्रेणित्रिपुरपरिपन्थिप्रतिलसत्कपर्दव्यावृत्तिस्फुरितफणिफूत्कारचकितः ।लसत्फुल्लाम्भोजम्रदिमहरणः कोऽपि चरणश्चिरं चेतश्चारी मम भवतु वारीशदुहितुः ॥ ६॥

namanmauliśreṇitripuraparipanthipratilasatkapardavyāvṛttisphuritaphaṇiphūtkāracakitaḥ |lasatphullāmbhojamradimaharaṇaḥ ko'pi caraṇaściraṃ cetaścārī mama bhavatu vārīśaduhituḥ || 6||

प्रवालानां दीक्षागुरुरपि च लाक्षारुणरुचांनियन्त्री बन्धूकद्युतिनिकरबन्धूकृतिपटुः ।नृणामन्तर्ध्वान्तं निबिडमपहर्तुं तव किलप्रभातश्रीरेषा चरणरुचिवेषा विजयते ॥ ७॥

pravālānāṃ dīkṣāgururapi ca lākṣāruṇarucāṃniyantrī bandhūkadyutinikarabandhūkṛtipaṭuḥ |nṛṇāmantardhvāntaṃ nibiḍamapahartuṃ tava kilaprabhātaśrīreṣā caraṇaruciveṣā vijayate || 7||

प्रभातप्रोन्मीलत्कमलवनसञ्चारसमयेशिखाः किञ्जल्कानां विदधति रुजं यत्र मृदुलाः ।तदेतन्मातस्ते चरणमरुणश्लाघ्यकरुणंकठोरा मद्वाणी कथमियमिदानीं प्रविशतु ॥ ८॥

prabhātapronmīlatkamalavanasañcārasamayeśikhāḥ kiñjalkānāṃ vidadhati rujaṃ yatra mṛdulāḥ |tadetanmātaste caraṇamaruṇaślāghyakaruṇaṃkaṭhorā madvāṇī kathamiyamidānīṃ praviśatu || 8||

स्मितज्योत्स्नामज्जद्द्विजमणिमयूखामृतझरैर्निषिञ्चन्तीं विश्वं तव विमलमूर्तिं स्मरति यः ।अमन्दं स्यन्दन्ते वदनकमलादत्य कृतिनोविविक्तौ वै कल्पाः सततमविकल्पा नवगिरः ॥ ९॥

smitajyotsnāmajjaddvijamaṇimayūkhāmṛtajharairniṣiñcantīṃ viśvaṃ tava vimalamūrtiṃ smarati yaḥ |amandaṃ syandante vadanakamalādatya kṛtinoviviktau vai kalpāḥ satatamavikalpā navagiraḥ || 9||

शरौ मायाबीजौ हिमकरकलाक्रान्तशिरसौविधायोर्ध्वं बिन्दुं स्फुरितमिति बीजं जलधिजे ।जपेद्यः स्वच्छन्दं स हि पुनरमन्दं गजघटाम्अदभ्राम्यद्भृङ्गैर्मुखरयति वेश्मानि विदुषाम् ॥ १०॥

śarau māyābījau himakarakalākrāntaśirasauvidhāyordhvaṃ binduṃ sphuritamiti bījaṃ jaladhije |japedyaḥ svacchandaṃ sa hi punaramandaṃ gajaghaṭāmadabhrāmyadbhṛṅgairmukharayati veśmāni viduṣām || 10||

स्मरो नामं नामं त्रिजगदभिरामं तव पदंप्रपेदे सिद्धिं यां कथमिव नरस्तां कथयतु ।यया पातं पातं पदकमलयोः पर्वतचरोहरो हा रोषार्द्रामनुनयति शैलेन्द्रतनयाम् ॥ ११॥

smaro nāmaṃ nāmaṃ trijagadabhirāmaṃ tava padaṃprapede siddhiṃ yāṃ kathamiva narastāṃ kathayatu |yayā pātaṃ pātaṃ padakamalayoḥ parvatacaroharo hā roṣārdrāmanunayati śailendratanayām || 11||

हरन्तो निःशङ्कं हिमकरकलानां रुचिरतांकिरन्तः स्वच्छन्दं किरणमयपीयूषनिकरम् ।विलुम्पन्तु प्रौढा हरिहृदयहाराः प्रियतमाममान्तःसन्तापं तव चरणशोणाम्बुजनखाः ॥ १२॥

haranto niḥśaṅkaṃ himakarakalānāṃ ruciratāṃkirantaḥ svacchandaṃ kiraṇamayapīyūṣanikaram |vilumpantu prauḍhā harihṛdayahārāḥ priyatamāmamāntaḥsantāpaṃ tava caraṇaśoṇāmbujanakhāḥ || 12||

मिषान्माणिक्यानां विगलितनिमेषं निमिषताम्अमन्दं सौन्दर्य तव चरणयोरम्बुधिसुते ।पदालङ्काराणां जयति कलनिक्वाणनपटुर्उदञ्चन्नुद्दामः स्तुतिवचनलीलाकलकलः ॥ १३॥

miṣānmāṇikyānāṃ vigalitanimeṣaṃ nimiṣatāmamandaṃ saundarya tava caraṇayorambudhisute |padālaṅkārāṇāṃ jayati kalanikvāṇanapaṭurudañcannuddāmaḥ stutivacanalīlākalakalaḥ || 13||

मणिज्योत्स्नाजालैर्निजतनुरुचां मांसलतयाजटालं ते जङ्घायुगलमघभङ्गाय भवतु ।भ्रमन्ती यन्मध्ये दरदलितशोणाम्बुजरुचांदृशां माला नीराजनमिव विधत्ते मुररिपोः ॥ १४॥

maṇijyotsnājālairnijatanurucāṃ māṃsalatayājaṭālaṃ te jaṅghāyugalamaghabhaṅgāya bhavatu |bhramantī yanmadhye daradalitaśoṇāmbujarucāṃdṛśāṃ mālā nīrājanamiva vidhatte muraripoḥ || 14||

हरद्गर्वं सर्वं करिपतिकराणां मृदुतयाभृशं भाभिर्दम्भं कनकमयरम्भावनिरुहाम् ।लसज्जानुज्योत्स्ना तरणिपरिणद्धं जलधिजेतवोरुद्वन्द्वं नः श्लथयतु भवोरुज्वरभयम् ॥ १५॥

haradgarvaṃ sarvaṃ karipatikarāṇāṃ mṛdutayābhṛśaṃ bhābhirdambhaṃ kanakamayarambhāvaniruhām |lasajjānujyotsnā taraṇipariṇaddhaṃ jaladhijetavorudvandvaṃ naḥ ślathayatu bhavorujvarabhayam || 15||

कलक्वाणां काञ्चीं मणिगणजटालामधिवहन्वसानः कौसुम्भं वसनमसनं कौस्तुभरुचाम् ।मुनिव्रातैः प्रातः शुचिवचनजातैरतिनुतंनितम्बस्ते बिम्बं हसति नवमम्बाम्बरमणेः ॥ १६॥

kalakvāṇāṃ kāñcīṃ maṇigaṇajaṭālāmadhivahanvasānaḥ kausumbhaṃ vasanamasanaṃ kaustubharucām |munivrātaiḥ prātaḥ śucivacanajātairatinutaṃnitambaste bimbaṃ hasati navamambāmbaramaṇeḥ || 16||

जगन्मिथ्याभूतं मम निगदतां वेदवचसाम्अभिप्रायो नाद्यावधि हृदयमध्याविशदयम् ।इदानीं विश्वेषां जनकमुदरं ते विमृशतोविसन्देहं चेतोऽजनि गरुडकेतोः प्रियतमे ॥ १७॥

jaganmithyābhūtaṃ mama nigadatāṃ vedavacasāmabhiprāyo nādyāvadhi hṛdayamadhyāviśadayam |idānīṃ viśveṣāṃ janakamudaraṃ te vimṛśatovisandehaṃ ceto'jani garuḍaketoḥ priyatame || 17||

अनल्पैर्वादीन्द्रैरगणितमहायुक्तिनिवहैर्निरस्ता विस्तारं क्वचिदकलयन्ती तनुमपि ।असत्ख्यातिव्याख्याधिकचतुरिमाख्यातमहिमावलग्ने लग्नेयं सुगतमतसिद्धान्तसरणिः ॥ १८॥

analpairvādīndrairagaṇitamahāyuktinivahairnirastā vistāraṃ kvacidakalayantī tanumapi |asatkhyātivyākhyādhikacaturimākhyātamahimāvalagne lagneyaṃ sugatamatasiddhāntasaraṇiḥ || 18||

निदानं शृङ्गांरप्रकरमकरन्दस्य कमलेमहानेवालम्बो हरिनयनरोलम्बवरयोः ।निधानं शोभानां निधनमनुतापस्य जगतोजवेनाभीतिं मे दिशतु तव नाभीसरसिजम् ॥ १९॥

nidānaṃ śṛṅgāṃraprakaramakarandasya kamalemahānevālambo harinayanarolambavarayoḥ |nidhānaṃ śobhānāṃ nidhanamanutāpasya jagatojavenābhītiṃ me diśatu tava nābhīsarasijam || 19||

गभीरामुद्वेलां प्रथमरसकल्लोलमिलितांविगाढुं ते नाभीविमलसरसीं गौर्मम मनाक् ।पदं यावन्नयस्यत्यहह विनिमग्नैव सहसानहि क्षेमं सूते गुरुमहिमभूतेष्वविनयः ॥ २०॥

gabhīrāmudvelāṃ prathamarasakallolamilitāṃvigāḍhuṃ te nābhīvimalasarasīṃ gaurmama manāk |padaṃ yāvannayasyatyahaha vinimagnaiva sahasānahi kṣemaṃ sūte gurumahimabhūteṣvavinayaḥ || 20||

कुचौ ते दुग्धाम्भोनिधिकुलशिखामण्डनमणेहरेते सौभाग्यं यदि सुरगिरेश्चित्रमिह किम् ।त्रिलोकीलावण्याहरणनवलीलानिपुणयोर्ययोर्दत्ते भूयः करमखिलनाथो मधुरिपुः ॥ २१॥

kucau te dugdhāmbhonidhikulaśikhāmaṇḍanamaṇeharete saubhāgyaṃ yadi suragireścitramiha kim |trilokīlāvaṇyāharaṇanavalīlānipuṇayoryayordatte bhūyaḥ karamakhilanātho madhuripuḥ || 21||

हरक्रोधत्रस्यन्मदननवदुर्गद्वयतुलांदधत्कोकद्वन्द्वद्युतिदमनदीक्षाधिगुरुताम् ।तवैतद्वक्षोजद्वितयमरविन्दाक्षमहिलेमम स्वान्तध्वान्तं किमपि च नितान्तं गमयतु ॥ २२॥

harakrodhatrasyanmadananavadurgadvayatulāṃdadhatkokadvandvadyutidamanadīkṣādhigurutām |tavaitadvakṣojadvitayamaravindākṣamahilemama svāntadhvāntaṃ kimapi ca nitāntaṃ gamayatu || 22||

अनेकब्रह्माण्डस्थितिनियमलीलाविलसितेदयापीयूषाम्भोनिधिसहजसंवासभवने ।विधोश्चित्तायामे हृदयकमले ते तु कमलेमनाङ्ग मन्निस्तारस्मृतिरपि च कोणे निवसतु ॥ २३॥

anekabrahmāṇḍasthitiniyamalīlāvilasitedayāpīyūṣāmbhonidhisahajasaṃvāsabhavane |vidhościttāyāme hṛdayakamale te tu kamalemanāṅga mannistārasmṛtirapi ca koṇe nivasatu || 23||

मृणालीनां लीलाः सहजलवणिम्ना लघयतांचतुर्णां सौभाग्यं तव जननि दोष्णां वदतु कः ।लुठन्ति स्वच्छन्दं मरकतशिलामांसलरुचःश्रुतीनां स्पर्धां ये दधत इव कण्ठे मधुरिपोः ॥ २४॥

mṛṇālīnāṃ līlāḥ sahajalavaṇimnā laghayatāṃcaturṇāṃ saubhāgyaṃ tava janani doṣṇāṃ vadatu kaḥ |luṭhanti svacchandaṃ marakataśilāmāṃsalarucaḥśrutīnāṃ spardhāṃ ye dadhata iva kaṇṭhe madhuripoḥ || 24||

अलभ्यं सौरभ्यं कविकुलनमस्या रुचिरतातथापि त्वद्धस्ते निवसदरविन्दं विकसितम् ।कलापे काव्यानां प्रकृतिकमनीयस्तुतिविधौगुणोत्कर्षाधानं प्रथितमुपमानं समजनि ॥ २५॥

alabhyaṃ saurabhyaṃ kavikulanamasyā ruciratātathāpi tvaddhaste nivasadaravindaṃ vikasitam |kalāpe kāvyānāṃ prakṛtikamanīyastutividhauguṇotkarṣādhānaṃ prathitamupamānaṃ samajani || 25||

अनल्पं जल्पन्तु प्रतिहतधियः पल्लवतुलांरसज्ञामज्ञानां क इव कमले मंथरयतु ।त्रपन्तु श्रीभिक्षावितरणवशीभूतजगतांकराणां सौभाग्यं तव तुलयितुं तुङ्गरसनाः ॥ २६॥

analpaṃ jalpantu pratihatadhiyaḥ pallavatulāṃrasajñāmajñānāṃ ka iva kamale maṃtharayatu |trapantu śrībhikṣāvitaraṇavaśībhūtajagatāṃkarāṇāṃ saubhāgyaṃ tava tulayituṃ tuṅgarasanāḥ || 26||

समाहारः श्रीणां विरचितविहारो हरिदृशांपरीहारो भक्तप्रभवभवसन्तापसरणेः ।प्रहारः सर्वासामपि च विपदां विष्णुदयितेममोद्धारोपायं तव सपदि हारो विमृशतु ॥ २७॥

samāhāraḥ śrīṇāṃ viracitavihāro haridṛśāṃparīhāro bhaktaprabhavabhavasantāpasaraṇeḥ |prahāraḥ sarvāsāmapi ca vipadāṃ viṣṇudayitemamoddhāropāyaṃ tava sapadi hāro vimṛśatu || 27||

अलङ्कुर्वाणानां मणिगणघृणीनां लवणिमायदीयाभिर्भाभिर्भजति महिमानं लघुरपि ।सुपर्वश्रेणीनां जनितपरसौभाग्यविभवास्तवाङ्गुल्यस्ता मे ददतु हरिवामेऽभिलषितम् ॥ २८॥

alaṅkurvāṇānāṃ maṇigaṇaghṛṇīnāṃ lavaṇimāyadīyābhirbhābhirbhajati mahimānaṃ laghurapi |suparvaśreṇīnāṃ janitaparasaubhāgyavibhavāstavāṅgulyastā me dadatu harivāme'bhilaṣitam || 28||

तपस्तेपे तीव्रं किमपि परितप्य प्रतिदिनंतव ग्रीवालक्ष्मीलवपरिचयादाप्तविभवम् ।हरिः कम्बुं चुम्बत्यथ वहति पाणौ किमधिकंवदामस्तत्रायं प्रणयवशतोऽस्यै स्पृहयति ॥ २९॥

tapastepe tīvraṃ kimapi paritapya pratidinaṃtava grīvālakṣmīlavaparicayādāptavibhavam |hariḥ kambuṃ cumbatyatha vahati pāṇau kimadhikaṃvadāmastatrāyaṃ praṇayavaśato'syai spṛhayati || 29||

अभूदप्रत्यूहः सकलहरिदुल्लासनविधिर्विलीनो लोकानां स हि नयनतापोऽपि कमले ।तवास्मिन्पीयूषं किरति वदने रम्यवदनेकुतो हेतोश्चेतोविधुरयमुदेति स्म जलधेः ॥ ३०॥

abhūdapratyūhaḥ sakalaharidullāsanavidhirvilīno lokānāṃ sa hi nayanatāpo'pi kamale |tavāsminpīyūṣaṃ kirati vadane ramyavadanekuto hetoścetovidhurayamudeti sma jaladheḥ || 30||

मुखाम्भोजे मन्दस्मितमधुरकान्त्या विकसतांद्विजानां ते हीरावलिविहितनीराजनरुचाम् ।इयं ज्योत्स्ना कापि स्रवदमृतसंदोहसरसाममोद्यद्दारिद्र्यज्वरतरुणतापं तिरयतु ॥ ३१॥

mukhāmbhoje mandasmitamadhurakāntyā vikasatāṃdvijānāṃ te hīrāvalivihitanīrājanarucām |iyaṃ jyotsnā kāpi sravadamṛtasaṃdohasarasāmamodyaddāridryajvarataruṇatāpaṃ tirayatu || 31||

कुलैः कस्तूरीणां भृशमनिशमाशास्यमपिच प्रभातप्रोन्मीलन्नलिननिवहैरश्रुतचरम् ।वहन्तः सौरभ्यं मृदुगतिविलासा मम शिवंतव श्वासा नासापुटविहितवासा विदधताम् ॥ ३२॥

kulaiḥ kastūrīṇāṃ bhṛśamaniśamāśāsyamapica prabhātapronmīlannalinanivahairaśrutacaram |vahantaḥ saurabhyaṃ mṛdugativilāsā mama śivaṃtava śvāsā nāsāpuṭavihitavāsā vidadhatām || 32||

कपोले ते दोलायितललितलोलालकवृतेविमुक्ता धम्मिल्लादभिलसति मुक्तावलिरियम् ।स्वकीयानां बन्दीकृतमसहमानैरिव बलान्निबध्योर्ध्वं कृष्टा तिमिरनिकुरम्बैर्विधुकला ॥ ३३॥

kapole te dolāyitalalitalolālakavṛtevimuktā dhammillādabhilasati muktāvaliriyam |svakīyānāṃ bandīkṛtamasahamānairiva balānnibadhyordhvaṃ kṛṣṭā timiranikurambairvidhukalā || 33||

प्रसादो यस्यायं नमदमितगीर्वाणमुकुटप्रसर्पज्जोत्स्नाभिश्चरणतलपीठार्चितविधिः ।दृगम्भोजं तत्ते गतिहसितमत्तेभगमनेवने लीनैर्दीनैः कथय कथमीयादिह तुलाम् ॥ ३४॥

prasādo yasyāyaṃ namadamitagīrvāṇamukuṭaprasarpajjotsnābhiścaraṇatalapīṭhārcitavidhiḥ |dṛgambhojaṃ tatte gatihasitamattebhagamanevane līnairdīnaiḥ kathaya kathamīyādiha tulām || 34||

दुरापा दुर्वृत्तैर्दुरितदमने दारणभरादयार्द्रा दीनानामुपरि दलदिन्दीवरनिभा ।दहन्ती दारिद्र्यद्रुमकुलमुदारद्रविणदात्वदीया दृष्टिर्मे जननि दुरदृष्टं दलयतु ॥ ३५॥

durāpā durvṛttairduritadamane dāraṇabharādayārdrā dīnānāmupari daladindīvaranibhā |dahantī dāridryadrumakulamudāradraviṇadātvadīyā dṛṣṭirme janani duradṛṣṭaṃ dalayatu || 35||

तव श्रोत्रे फुल्लोत्पलसकलसौभाग्यजयिनीसदैव श्रीनारायणगुणगणौघप्रणयिनी ।रवैर्दीनां लीनामनिशमवधानातिशयिनीममाप्येतां वाचं जलधितनये गोचरयताम् ॥ ३६॥

tava śrotre phullotpalasakalasaubhāgyajayinīsadaiva śrīnārāyaṇaguṇagaṇaughapraṇayinī |ravairdīnāṃ līnāmaniśamavadhānātiśayinīmamāpyetāṃ vācaṃ jaladhitanaye gocarayatām || 36||

प्रभाजालैः प्राभातिकदिनकराभापनयनंतवेदं खेदं मे विघटयतु ताटङ्कयुगलम् ।महिम्ना यस्यायं प्रलयसमयेऽपि क्रतुभुजांजगत्पायं पायं स्वपिति निरपायं तव पतिः ॥ ३७॥

prabhājālaiḥ prābhātikadinakarābhāpanayanaṃtavedaṃ khedaṃ me vighaṭayatu tāṭaṅkayugalam |mahimnā yasyāyaṃ pralayasamaye'pi kratubhujāṃjagatpāyaṃ pāyaṃ svapiti nirapāyaṃ tava patiḥ || 37||

निवासो मुक्तानां निबिडतरनीलाम्बुदनिभस्तवायं धम्मिल्लो विमलयतु मल्लोचनयुगम् ।भृशं यस्मिन्कालागरुबहुलसौरभ्यनिवहैःपतन्ति श्रीभिक्षार्थिन इव मदान्धा मधुलिहः ॥ ३८॥

nivāso muktānāṃ nibiḍataranīlāmbudanibhastavāyaṃ dhammillo vimalayatu mallocanayugam |bhṛśaṃ yasminkālāgarubahulasaurabhyanivahaiḥpatanti śrībhikṣārthina iva madāndhā madhulihaḥ || 38||

विलग्नौ ते पार्श्वद्वयपरिसरे मत्तकरिणौकरोन्नीतैरञ्चन्मणिकलशमुग्धास्यगलितैः ।निषिञ्चन्तौ मुक्तामणिगणजयैस्त्वां जलकणैर्नमस्यामो दामोदरगृहिणी दारिद्र्यदलिताः ॥ ३९॥

vilagnau te pārśvadvayaparisare mattakariṇaukaronnītairañcanmaṇikalaśamugdhāsyagalitaiḥ |niṣiñcantau muktāmaṇigaṇajayaistvāṃ jalakaṇairnamasyāmo dāmodaragṛhiṇī dāridryadalitāḥ || 39||

अये मातर्लक्ष्मि त्वदरुणपदाम्भोजनिकटेलुठन्तं बालं मामविरलगलद्बाष्पजटिलम् ।सुधासेकस्निग्धैरतिमसृणमुग्धैः करतलैःस्पृशन्ती मा रोदीरिति वद समाश्वास्यसि कदा ॥ ४०॥

aye mātarlakṣmi tvadaruṇapadāmbhojanikaṭeluṭhantaṃ bālaṃ māmaviralagaladbāṣpajaṭilam |sudhāsekasnigdhairatimasṛṇamugdhaiḥ karatalaiḥspṛśantī mā rodīriti vada samāśvāsyasi kadā || 40||

रमे पद्मे लक्ष्मि प्रणतजनकल्पद्रुमलतेसुधाम्भोधेः पुत्रि त्रिदशनिकरोपास्तचरणे ।परे नित्यं मातर्गुणमयि परब्रह्ममहिलेजगन्नाथस्याकर्णय मृदुलवर्णावलिमिमाम् ॥ ४१॥

rame padme lakṣmi praṇatajanakalpadrumalatesudhāmbhodheḥ putri tridaśanikaropāstacaraṇe |pare nityaṃ mātarguṇamayi parabrahmamahilejagannāthasyākarṇaya mṛdulavarṇāvalimimām || 41||

॥ इति पण्डितराजश्रीजगन्नाथविरचिता लक्ष्मीलहरी समाप्ता ॥

|| iti paṇḍitarājaśrījagannāthaviracitā lakṣmīlaharī samāptā ||