लक्ष्मीहृदयस्तोत्रम् अथवा आद्यादि श्रीमहालक्ष्मीहृदयस्तोत्रम् । Shri Lakshmi Hridaya Stotram

आद्यादि श्रीमहालक्ष्मीहृदयस्तोत्रम् । श्रीकमलाहृदयं च ।। श्रीगणेशाय नमः ।। हरिः ॐ ।चोम्मेन्त्स् थत् फ़ोल्लोव्। १- णरयन ःरिदयम् – ण्ः। (२) ळक्ष्मि ःरिदयम् – ळ्ः (३)– ख़ू। (९) ंउन्दक ऊपनिशद् – ंऊनारायणस्य हृदये भवती यथाऽऽस्ते\,नारायणोऽपि तव हृत्कमले तथास्ते ।नारायणस्त्वमपि नित्यविभू तथैव\,तौ तिष्ठतां ममापि दयान्वितौ श्रीः ॥यथा वैकुण्ठनगरे यथा वै क्षीरसागरे ।तथा मद्भवने तिष्ठ स्थिरं विष्णुना सह ॥योगिनां हृदये नित्यं यथा तिष्ठसि विष्णुना ।तथा मद्भवने तिष्ठ स्थिरं श्रीविष्णुना सह ॥लिलेख निटिले विधिर्मम लिपिं विसृज्यान्तरंत्वया विलिखितव्यमेतदिति तत्फलप्राप्तये ।तदन्तिकफलस्फुटं कमलवासिनि श्रीरिमांसमर्पय समुद्रिकां सकलभाग्यसंसूचिकाम् ॥ (ळ्ः)विलुप्तमूर्धन्यलिपिक्रमाणां सुरेन्द्रचूडापदलालितानाम् ।त्वदङ्घ्रिराजीवरजःकणानां भूयान् प्रसदो मयि नाथ भूयात् ॥मच्चित्तः सर्वदुर्गाणि मत्प्रसादात्तरिष्यसि ।यावद्भ्रियते जठरं तावत् स्वत्त्वं हि देहिनाम् ।अधिकं योऽभिमन्येत स स्तेनो दण्डमर्हति ॥विज्ञानवृद्धिं हृदये कुरु श्रीः सौभाग्यवृद्धिं हृदये कुरु श्रीः ।दयासुवृष्टिं कुरुतां मयि श्रीः सुवर्णवृष्टिं कुरु मे करे श्रीः ॥श्रीशाङ्घ्रिभक्तिं हरिदास्यदास्यं प्रसन्नमन्त्रार्थदृढैकनिष्ठाम् ।गुरोः स्मृतिं निर्मलबोधबुद्धिं प्रदेहि मातः परमं पदं श्रीः ॥नास्था धर्मे न वसुनिचये नैव कामोपभोगेयद्यद्भव्यं भवतु भगवन् पूर्वकर्मानुरूपम् ।एतत्प्रार्थ्यं मम बहुमतं जन्मजन्मान्तरेऽपित्वत्पादाम्भोरुहयुगगता निश्च्ला भक्तिरस्तु ॥सकलभुवनमध्ये निर्धनास्तेऽपि धन्यानिवसति हृदि येषां श्रीहरेर्भक्तिरेका ।हरिरपि निजलोकं सर्वथा तं विहायप्रविशति हृदि तेषां भक्तिसूत्रोपनद्धः ॥महत्सङ्गस्तु दुर्लभोऽगम्योऽमोघश्च ।लभ्यतेऽपि तत्कृपयैव । तस्मिंस्तत्जने भेदाभावात् ।तदेव साध्यतां\, तदेव साध्यताम् ॥तद्विज्ञानार्थं स गुरुमेवाभिगच्छेत् समित्पाणिः श्रोत्रियंतद्विद्धि प्रणिपातेन परिप्रश्नेन सेवया ।उपदेक्ष्यन्ति ते ज्ञानं ज्ञानिनस्तत्त्वदर्शिनः ॥विज्ञानसारथिर्यस्तु मनः प्रग्रहवान्नरः ।सोऽध्वनः पारमाप्नोति तद्विष्णोः परमं पदम् ॥ ख़ू(१-३-९)॥ ॐ तत्सत् ॥अस्य श्री आद्यादि श्रीमहालक्ष्मीहृदयस्तोत्रमहामन्त्रस्य भार्गव ऋषिः(शिरसि)\, अनुष्टुभादि नानाछन्दांसि (मुखे)\, आद्यादिश्रीमहालक्ष्मी सहित नारायणो देवता (हृदये) ॥ । ॐ बीजं\, ह्रीं शक्तिः\, ऐं कीलकम् । आद्यादिश्रीमहालक्ष्मीप्रसादसिद्ध्यर्थं जपे विनियोगः ॥ओम् ॥ आद्यादिश्रीमहालक्ष्मी देवतयै नमः हृदये\, श्रीं बीजायै नमः गुह्ये\,ह्रीं शक्त्यै नमः पादयोः\, ऐं बलायै नमः मूर्धादिपादपर्यन्तं विन्यसेत् ॥ह्रीं तर्जनीभ्यां नमः\, ऐं मध्यमाभ्यां नमः\, श्रीं अनामिकाभ्यां नमः\,ह्रीं कनिष्ठिकाभ्यां नमः\, ऐं करतल करपृष्ठाभ्यां नमः ॥ॐ हृदयाय नमः\, ह्रीं शिरसे स्वाहा\, ऐं शिखायै वषट्\,श्रीं कवचाय हुम्\, ह्रीं नेत्राभ्यां वौषट्\, भूर्भुवस्सुवरोमिति दिग्बन्धः ॥॥ अथ ध्यानम् ॥हस्तद्वयेन कमले धारयन्तीं स्वलीलया ॥हारनूपुरसंयुक्तां महालक्ष्मीं विचिन्तयेत् ॥कौशेयपीतवसनामरविन्दनेत्राम्पद्मद्वयाभयवरोद्यतपद्महस्ताम् ।उद्यच्छतार्कसदृशां परमाङ्कसंस्थांध्यायेत् विधीशनतपादयुगां जनित्रीम् ॥॥श्रीलक्ष्मीकमलधारिण्यै सिंहवाहिन्यै स्वाहा ॥पीतवस्त्रां सुवर्णाङ्गीं पद्महस्तद्वयान्विताम् ।लक्ष्मीं ध्यात्वेति मन्त्रेण स भवेत् पृथिवीपतिः ॥मातुलङ्गगदाखेटे पाणौ पात्रञ्च बिभ्रती ।वागलिङ्गञ्च मानञ्च बिभ्रती नृपमूर्धनि ॥। ॐ श्रीं ह्रीं ऐम् ।वन्दे लक्ष्मीं परशिवमयीं शुद्धजाम्बूनदाभांतेजोरूपां कनकवसनां सर्वभूषोज्ज्वलाङ्गीम् ।बीजापूरं कनककलशं हेमपद्मं दधानाम्आद्यां शक्तिं सकलजननीं विष्णुवामाङ्कसंस्थाम् ॥ १॥

ādyādi śrīmahālakṣmīhṛdayastotram | śrīkamalāhṛdayaṃ ca || śrīgaṇeśāya namaḥ || hariḥ oṃ |comments that फ़ollov| 1- ṇarayana ḥridayam – ṇḥ| (2) ḷakṣmi ḥridayam – ḷḥ (3)– ख़ū| (9) ṃundaka ūpaniśad – ṃūnārāyaṇasya hṛdaye bhavatī yathā''ste\,nārāyaṇo'pi tava hṛtkamale tathāste |nārāyaṇastvamapi nityavibhū tathaiva\,tau tiṣṭhatāṃ mamāpi dayānvitau śrīḥ ||yathā vaikuṇṭhanagare yathā vai kṣīrasāgare |tathā madbhavane tiṣṭha sthiraṃ viṣṇunā saha ||yogināṃ hṛdaye nityaṃ yathā tiṣṭhasi viṣṇunā |tathā madbhavane tiṣṭha sthiraṃ śrīviṣṇunā saha ||lilekha niṭile vidhirmama lipiṃ visṛjyāntaraṃtvayā vilikhitavyametaditi tatphalaprāptaye |tadantikaphalasphuṭaṃ kamalavāsini śrīrimāṃsamarpaya samudrikāṃ sakalabhāgyasaṃsūcikām || (ḷḥ)viluptamūrdhanyalipikramāṇāṃ surendracūḍāpadalālitānām |tvadaṅghrirājīvarajaḥkaṇānāṃ bhūyān prasado mayi nātha bhūyāt ||maccittaḥ sarvadurgāṇi matprasādāttariṣyasi |yāvadbhriyate jaṭharaṃ tāvat svattvaṃ hi dehinām |adhikaṃ yo'bhimanyeta sa steno daṇḍamarhati ||vijñānavṛddhiṃ hṛdaye kuru śrīḥ saubhāgyavṛddhiṃ hṛdaye kuru śrīḥ |dayāsuvṛṣṭiṃ kurutāṃ mayi śrīḥ suvarṇavṛṣṭiṃ kuru me kare śrīḥ ||śrīśāṅghribhaktiṃ haridāsyadāsyaṃ prasannamantrārthadṛḍhaikaniṣṭhām |guroḥ smṛtiṃ nirmalabodhabuddhiṃ pradehi mātaḥ paramaṃ padaṃ śrīḥ ||nāsthā dharme na vasunicaye naiva kāmopabhogeyadyadbhavyaṃ bhavatu bhagavan pūrvakarmānurūpam |etatprārthyaṃ mama bahumataṃ janmajanmāntare'pitvatpādāmbhoruhayugagatā niśclā bhaktirastu ||sakalabhuvanamadhye nirdhanāste'pi dhanyānivasati hṛdi yeṣāṃ śrīharerbhaktirekā |harirapi nijalokaṃ sarvathā taṃ vihāyapraviśati hṛdi teṣāṃ bhaktisūtropanaddhaḥ ||mahatsaṅgastu durlabho'gamyo'moghaśca |labhyate'pi tatkṛpayaiva | tasmiṃstatjane bhedābhāvāt |tadeva sādhyatāṃ\, tadeva sādhyatām ||tadvijñānārthaṃ sa gurumevābhigacchet samitpāṇiḥ śrotriyaṃtadviddhi praṇipātena paripraśnena sevayā |upadekṣyanti te jñānaṃ jñāninastattvadarśinaḥ ||vijñānasārathiryastu manaḥ pragrahavānnaraḥ |so'dhvanaḥ pāramāpnoti tadviṣṇoḥ paramaṃ padam || ख़ū(1-3-9)|| oṃ tatsat ||asya śrī ādyādi śrīmahālakṣmīhṛdayastotramahāmantrasya bhārgava ṛṣiḥ(śirasi)\, anuṣṭubhādi nānāchandāṃsi (mukhe)\, ādyādiśrīmahālakṣmī sahita nārāyaṇo devatā (hṛdaye) || | oṃ bījaṃ\, hrīṃ śaktiḥ\, aiṃ kīlakam | ādyādiśrīmahālakṣmīprasādasiddhyarthaṃ jape viniyogaḥ ||om || ādyādiśrīmahālakṣmī devatayai namaḥ hṛdaye\, śrīṃ bījāyai namaḥ guhye\,hrīṃ śaktyai namaḥ pādayoḥ\, aiṃ balāyai namaḥ mūrdhādipādaparyantaṃ vinyaset ||hrīṃ tarjanībhyāṃ namaḥ\, aiṃ madhyamābhyāṃ namaḥ\, śrīṃ anāmikābhyāṃ namaḥ\,hrīṃ kaniṣṭhikābhyāṃ namaḥ\, aiṃ karatala karapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ ||oṃ hṛdayāya namaḥ\, hrīṃ śirase svāhā\, aiṃ śikhāyai vaṣaṭ\,śrīṃ kavacāya hum\, hrīṃ netrābhyāṃ vauṣaṭ\, bhūrbhuvassuvaromiti digbandhaḥ |||| atha dhyānam ||hastadvayena kamale dhārayantīṃ svalīlayā ||hāranūpurasaṃyuktāṃ mahālakṣmīṃ vicintayet ||kauśeyapītavasanāmaravindanetrāmpadmadvayābhayavarodyatapadmahastām |udyacchatārkasadṛśāṃ paramāṅkasaṃsthāṃdhyāyet vidhīśanatapādayugāṃ janitrīm ||||śrīlakṣmīkamaladhāriṇyai siṃhavāhinyai svāhā ||pītavastrāṃ suvarṇāṅgīṃ padmahastadvayānvitām |lakṣmīṃ dhyātveti mantreṇa sa bhavet pṛthivīpatiḥ ||mātulaṅgagadākheṭe pāṇau pātrañca bibhratī |vāgaliṅgañca mānañca bibhratī nṛpamūrdhani ||| oṃ śrīṃ hrīṃ aim |vande lakṣmīṃ paraśivamayīṃ śuddhajāmbūnadābhāṃtejorūpāṃ kanakavasanāṃ sarvabhūṣojjvalāṅgīm |bījāpūraṃ kanakakalaśaṃ hemapadmaṃ dadhānāmādyāṃ śaktiṃ sakalajananīṃ viṣṇuvāmāṅkasaṃsthām || 1||

श्रीमत्सौभाग्यजननीं स्तौमि लक्ष्मीं सनातनीम् ।सर्वकामफलावाप्तिसाधनैकसुखावहाम् ॥ २॥

śrīmatsaubhāgyajananīṃ staumi lakṣmīṃ sanātanīm |sarvakāmaphalāvāptisādhanaikasukhāvahām || 2||

स्मरामि नित्यं देवेशि त्वया प्रेरितमानसः ।त्वदाज्ञां शिरसा धृत्वा भजामि परमेश्वरीम् ॥ ३॥

smarāmi nityaṃ deveśi tvayā preritamānasaḥ |tvadājñāṃ śirasā dhṛtvā bhajāmi parameśvarīm || 3||

समस्तसम्पत्सुखदां महाश्रियंसमस्तकल्याणकरीं महाश्रियम् ।समस्तसौभाग्यकरीं महाश्रियंभजाम्यहं ज्ञानकरीं महाश्रियम् ॥ ४॥

samastasampatsukhadāṃ mahāśriyaṃsamastakalyāṇakarīṃ mahāśriyam |samastasaubhāgyakarīṃ mahāśriyaṃbhajāmyahaṃ jñānakarīṃ mahāśriyam || 4||

विज्ञानसम्पत्सुखदां महाश्रियंविचित्रवाग्भूतिकरीं मनोहराम् ।अनन्तसौभाग्यसुखप्रदायिनींनमाम्यहं भूतिकरीं हरिप्रियाम् ॥ ५॥

vijñānasampatsukhadāṃ mahāśriyaṃvicitravāgbhūtikarīṃ manoharām |anantasaubhāgyasukhapradāyinīṃnamāmyahaṃ bhūtikarīṃ haripriyām || 5||

समस्तभूतान्तरसंस्थिता त्वंसमस्तभक्तेश्श्वरि विश्वरूपे ।तन्नास्ति यत्त्वद्व्यतिरिक्तवस्तुत्वत्पादपद्मं प्रणमाम्यहं श्रीः ॥ ६॥

samastabhūtāntarasaṃsthitā tvaṃsamastabhakteśśvari viśvarūpe |tannāsti yattvadvyatiriktavastutvatpādapadmaṃ praṇamāmyahaṃ śrīḥ || 6||

दारिद्र्यदुःखौघतमोऽपहन्त्रि त्वत्पादपद्मं मयि सन्निधत्स्व ।दीनार्तिविच्छेदनहेतुभूतैः कृपाकटाक्षैरभिषिञ्च मां श्रीः ॥ ७॥

dāridryaduḥkhaughatamo'pahantri tvatpādapadmaṃ mayi sannidhatsva |dīnārtivicchedanahetubhūtaiḥ kṛpākaṭākṣairabhiṣiñca māṃ śrīḥ || 7||

विष्णुस्तुतिपरां लक्ष्मीं स्वर्णवर्णां स्तुतिप्रियाम् ।वरदाभयदां देवीं वन्दे त्वां कमलेक्षणे ॥ ८॥

viṣṇustutiparāṃ lakṣmīṃ svarṇavarṇāṃ stutipriyām |varadābhayadāṃ devīṃ vande tvāṃ kamalekṣaṇe || 8||

अम्ब प्रसीद करुणापरिपूर्णदृष्ट्यामां त्वत्कृपाद्रविणगेहमिमं कुरुष्व ।आलोकय प्रणतहृद्गतशोकहन्त्रित्वत्पादपद्मयुगलं प्रणमाम्यहं श्रीः ॥ ९॥

amba prasīda karuṇāparipūrṇadṛṣṭyāmāṃ tvatkṛpādraviṇagehamimaṃ kuruṣva |ālokaya praṇatahṛdgataśokahantritvatpādapadmayugalaṃ praṇamāmyahaṃ śrīḥ || 9||

शान्त्यै नमोऽस्तु शरणागतरक्षणायैकान्त्यै नमोऽस्तु कमनीयगुणाश्रयायै ।क्षान्त्यै नमोऽस्तु दुरितक्षयकारणायैधात्र्यै नमोऽस्तु धनधान्यसमृद्धिदायै ॥ १०॥

śāntyai namo'stu śaraṇāgatarakṣaṇāyaikāntyai namo'stu kamanīyaguṇāśrayāyai |kṣāntyai namo'stu duritakṣayakāraṇāyaidhātryai namo'stu dhanadhānyasamṛddhidāyai || 10||

शक्त्यै नमोऽस्तु शशिशेखरसंस्थितायैरत्यै नमोऽस्तु रजनीकरसोदरायै ।भक्त्यै नमोऽस्तु भवसागरतारकायैमत्यै नमोऽस्तु मधुसूदनवल्लभायै ॥ ११॥

śaktyai namo'stu śaśiśekharasaṃsthitāyairatyai namo'stu rajanīkarasodarāyai |bhaktyai namo'stu bhavasāgaratārakāyaimatyai namo'stu madhusūdanavallabhāyai || 11||

लक्ष्म्यै नमोऽस्तु शुभलक्षणलक्षितायैसिद्ध्यै नमोऽस्तु सुरसिद्धसुपूजितायै ।धृत्यै नमोऽस्तु मम दुर्गतिभञ्जनायैगत्यै नमोऽस्तु वरसद्गतिदायकायै ॥ १२॥

lakṣmyai namo'stu śubhalakṣaṇalakṣitāyaisiddhyai namo'stu surasiddhasupūjitāyai |dhṛtyai namo'stu mama durgatibhañjanāyaigatyai namo'stu varasadgatidāyakāyai || 12||

देव्यै नमोऽस्तु दिवि देवगणार्चितायैभूत्यै नमोऽस्तु भुवनार्तिविनाशनायै ।शान्त्यै नमोऽस्तु धरणीधरवल्लभायैपुष्ट्यै नमोऽस्तु पुरुषोत्तमवल्लभायै ॥ १३॥

devyai namo'stu divi devagaṇārcitāyaibhūtyai namo'stu bhuvanārtivināśanāyai |śāntyai namo'stu dharaṇīdharavallabhāyaipuṣṭyai namo'stu puruṣottamavallabhāyai || 13||

सुतीव्रदारिद्र्यतमोऽपहन्त्र्यै नमोऽस्तु ते सर्वभयापहन्त्र्यै ।श्रीविष्णुवक्षःस्थलसंस्थितायै नमो नमः सर्वविभूतिदायै ॥ १४॥

sutīvradāridryatamo'pahantryai namo'stu te sarvabhayāpahantryai |śrīviṣṇuvakṣaḥsthalasaṃsthitāyai namo namaḥ sarvavibhūtidāyai || 14||

जयतु जयतु लक्ष्मीः लक्षणालङ्कृताङ्गीजयतु जयतु पद्मा पद्मसद्माभिवन्द्या ।जयतु जयतु विद्या विष्णुवामाङ्कसंस्थाजयतु जयतु सम्यक् सर्वसम्पत्करी श्रीः ॥ १५॥

jayatu jayatu lakṣmīḥ lakṣaṇālaṅkṛtāṅgījayatu jayatu padmā padmasadmābhivandyā |jayatu jayatu vidyā viṣṇuvāmāṅkasaṃsthājayatu jayatu samyak sarvasampatkarī śrīḥ || 15||

जयतु जयतु देवी देवसङ्घाभिपूज्याजयतु जयतु भद्रा भार्गवी भाग्यरूपा ।जयतु जयतु नित्या निर्मलज्ञानवेद्याजयतु जयतु सत्या सर्वभूतान्तरस्था ॥ १६॥

jayatu jayatu devī devasaṅghābhipūjyājayatu jayatu bhadrā bhārgavī bhāgyarūpā |jayatu jayatu nityā nirmalajñānavedyājayatu jayatu satyā sarvabhūtāntarasthā || 16||

जयतु जयतु रम्या रत्नगर्भान्तरस्थाजयतु जयतु शुद्धा शुद्धजाम्बूनदाभा ।जयतु जयतु कान्ता कान्तिमद्भासिताङ्गीजयतु जयतु शान्ता शीघ्रमागच्छ सौम्ये ॥ १७॥

jayatu jayatu ramyā ratnagarbhāntarasthājayatu jayatu śuddhā śuddhajāmbūnadābhā |jayatu jayatu kāntā kāntimadbhāsitāṅgījayatu jayatu śāntā śīghramāgaccha saumye || 17||

यस्याः कलायाः कमलोद्भवाद्या रुद्राश्च शक्रप्रमुखाश्च देवाः ।जीवन्ति सर्वेऽपि सशक्तयस्ते प्रभुत्वमाप्ताः परमायुषस्ते ॥ १८॥

yasyāḥ kalāyāḥ kamalodbhavādyā rudrāśca śakrapramukhāśca devāḥ |jīvanti sarve'pi saśaktayaste prabhutvamāptāḥ paramāyuṣaste || 18||

॥ मुखबीजम् ॥ ॐह्रांह्रींअंआंयंदुंलंवम् ॥लिलेख निटिले विधिर्मम लिपिं विसृज्यान्तरंत्वया विलिखितव्यमेतदिति तत्फलप्राप्तये ।तदन्तिकफलस्फुटं कमलवासिनि श्रीरिमांसमर्पय स्वमुद्रिकां सकलभाग्यसंसूचिकाम् ॥ १९॥

|| mukhabījam || oṃhrāṃhrīṃaṃāṃyaṃduṃlaṃvam ||lilekha niṭile vidhirmama lipiṃ visṛjyāntaraṃtvayā vilikhitavyametaditi tatphalaprāptaye |tadantikaphalasphuṭaṃ kamalavāsini śrīrimāṃsamarpaya svamudrikāṃ sakalabhāgyasaṃsūcikām || 19||

॥ पादबीजम् ॥ ॐअंआंईंएंऐंकंलंरं ॥कलया ते यथा देवि जीवन्ति सचराचराः ।तथा सम्पत्करी लक्ष्मि सर्वदा सम्प्रसीद मे ॥ २०॥

|| pādabījam || oṃaṃāṃīṃeṃaiṃkaṃlaṃraṃ ||kalayā te yathā devi jīvanti sacarācarāḥ |tathā sampatkarī lakṣmi sarvadā samprasīda me || 20||

यथा विष्णुर्ध्रुवं नित्यं स्वकलां संन्यवेशयत् ।तथैव स्वकलां लक्ष्मि मयि सम्यक् समर्पय ॥ २१॥

yathā viṣṇurdhruvaṃ nityaṃ svakalāṃ saṃnyaveśayat |tathaiva svakalāṃ lakṣmi mayi samyak samarpaya || 21||

सर्वसौख्यप्रदे देवि भक्तानामभयप्रदे ।अचलां कुरु यत्नेन कलां मयि निवेशिताम् ॥ २२॥

sarvasaukhyaprade devi bhaktānāmabhayaprade |acalāṃ kuru yatnena kalāṃ mayi niveśitām || 22||

मुदास्तां मत्फाले परमपदलक्ष्मीः स्फुटकलासदा वैकुण्ठश्रीर्निवसतु कला मे नयनयोः ।वसेत्सत्ये लोके मम वचसि लक्ष्मीर्वरकलाश्रियश्वेतद्वीपे निवसतु कला मे स्वकरयोः ॥ २३॥

mudāstāṃ matphāle paramapadalakṣmīḥ sphuṭakalāsadā vaikuṇṭhaśrīrnivasatu kalā me nayanayoḥ |vasetsatye loke mama vacasi lakṣmīrvarakalāśriyaśvetadvīpe nivasatu kalā me svakarayoḥ || 23||

॥ नेत्रबीजम् ॥ ॐघ्रांघ्रींघ्रेंघ्रैंघ्रोंघ्रौंघ्रंघ्रः ॥तावन्नित्यं ममाङ्गेषु क्षीराब्धौ श्रीकला वसेत् ।सूर्याचन्द्रमसौ यावद्यावल्लक्ष्मीपतिः श्रियौ ॥ २४॥

|| netrabījam || oṃghrāṃghrīṃghreṃghraiṃghroṃghrauṃghraṃghraḥ ||tāvannityaṃ mamāṅgeṣu kṣīrābdhau śrīkalā vaset |sūryācandramasau yāvadyāvallakṣmīpatiḥ śriyau || 24||

सर्वमङ्गलसम्पूर्णा सर्वैश्वर्यसमन्विता ।आद्याऽऽदिश्रीर्महालक्ष्मीस्त्वत्कला मयि तिष्ठतु ॥ २५॥

sarvamaṅgalasampūrṇā sarvaiśvaryasamanvitā |ādyā''diśrīrmahālakṣmīstvatkalā mayi tiṣṭhatu || 25||

अज्ञानतिमिरं हन्तुं शुद्धज्ञानप्रकाशिका ।सर्वैश्वर्यप्रदा मेऽस्तु त्वत्कला मयि संस्थिता ॥ २६॥

ajñānatimiraṃ hantuṃ śuddhajñānaprakāśikā |sarvaiśvaryapradā me'stu tvatkalā mayi saṃsthitā || 26||

अलक्ष्मीं हरतु क्षिप्रं तमः सूर्यप्रभा यथा ।वितनोतु मम श्रेयस्त्वत्कला मयि संस्थिता ॥ २७॥

alakṣmīṃ haratu kṣipraṃ tamaḥ sūryaprabhā yathā |vitanotu mama śreyastvatkalā mayi saṃsthitā || 27||

ऐश्वर्यमङ्गलोत्पत्तिः त्वत्कलायां निधीयते ।मयि तस्मात्कृतार्थोऽस्मि पात्रमस्मि स्थितेस्तव ॥ २८॥

aiśvaryamaṅgalotpattiḥ tvatkalāyāṃ nidhīyate |mayi tasmātkṛtārtho'smi pātramasmi sthitestava || 28||

भवदावेशभाग्यार्हो भाग्यवानस्मि भार्गवि ।त्वत्प्रसादात्पवित्रोऽहं लोकमातर्नमोऽस्तु ते ॥ २९॥

bhavadāveśabhāgyārho bhāgyavānasmi bhārgavi |tvatprasādātpavitro'haṃ lokamātarnamo'stu te || 29||

पुनासि मां त्वत्कलयैव यस्मात्अतस्समागच्छ ममाग्रतस्त्वम् ।परं पदं श्रीर्भव सुप्रसन्नामय्यच्युतेन प्रविशादिलक्ष्मीः ॥ ३०॥

punāsi māṃ tvatkalayaiva yasmātatassamāgaccha mamāgratastvam |paraṃ padaṃ śrīrbhava suprasannāmayyacyutena praviśādilakṣmīḥ || 30||

श्रीवैकुण्ठस्थिते लक्ष्मि समागच्छ ममाग्रतः ।नारायणेन सह मां कृपादृष्ट्याऽवलोकय ॥ ३१॥

śrīvaikuṇṭhasthite lakṣmi samāgaccha mamāgrataḥ |nārāyaṇena saha māṃ kṛpādṛṣṭyā'valokaya || 31||

सत्यलोकस्थिते लक्ष्मि त्वं ममागच्छ सन्निधिम् ।वासुदेवेन सहिता प्रसीद वरदा भव ॥ ३२॥

satyalokasthite lakṣmi tvaṃ mamāgaccha sannidhim |vāsudevena sahitā prasīda varadā bhava || 32||

श्वेतद्वीपस्थिते लक्ष्मि शीघ्रमागच्छ सुव्रते ।विष्णुना सहिता देवि जगन्मातः प्रसीद मे ॥ ३३॥

śvetadvīpasthite lakṣmi śīghramāgaccha suvrate |viṣṇunā sahitā devi jaganmātaḥ prasīda me || 33||

क्षीराम्बुधिस्थिते लक्ष्मि समागच्छ समाधवे ।त्वत्कृपादृष्टिसुधया सततं मां विलोकय ॥ ३४॥

kṣīrāmbudhisthite lakṣmi samāgaccha samādhave |tvatkṛpādṛṣṭisudhayā satataṃ māṃ vilokaya || 34||

रत्नगर्भस्थिते लक्ष्मि परिपूर्णहिरण्मयि ।समागच्छ समागच्छ स्थित्वाऽऽशु पुरतो मम ॥ ३५॥

ratnagarbhasthite lakṣmi paripūrṇahiraṇmayi |samāgaccha samāgaccha sthitvā''śu purato mama || 35||

स्थिरा भव महालक्ष्मि निश्चला भव निर्मले ।प्रसन्नकमले देवि प्रसन्नहृदया भव ॥ ३६॥

sthirā bhava mahālakṣmi niścalā bhava nirmale |prasannakamale devi prasannahṛdayā bhava || 36||

श्रीधरे श्रीमहालक्ष्मि त्वदन्तःस्थं महानिधिम् ।शीघ्रमुद्धृत्य पुरतः प्रदर्शय समर्पय ॥ ३७॥

śrīdhare śrīmahālakṣmi tvadantaḥsthaṃ mahānidhim |śīghramuddhṛtya purataḥ pradarśaya samarpaya || 37||

वसुन्धरे श्रीवसुधे वसुदोग्ध्रि कृपामयि ।त्वत्कुक्षिगतसर्वस्वं शीघ्रं मे सम्प्रदर्शय ॥ ३८॥

vasundhare śrīvasudhe vasudogdhri kṛpāmayi |tvatkukṣigatasarvasvaṃ śīghraṃ me sampradarśaya || 38||

विष्णुप्रिये रत्नगर्भे समस्तफलदे शिवे ।त्वद्गर्भगतहेमादीन् सम्प्रदर्शय दर्शय ॥ ३९॥

viṣṇupriye ratnagarbhe samastaphalade śive |tvadgarbhagatahemādīn sampradarśaya darśaya || 39||

रसातलगते लक्ष्मि शीघ्रमागच्छ मे पुरः ।न जाने परमं रूपं मातर्मे सम्प्रदर्शय ॥ ४०॥

rasātalagate lakṣmi śīghramāgaccha me puraḥ |na jāne paramaṃ rūpaṃ mātarme sampradarśaya || 40||

आविर्भव मनोवेगात् शीघ्रमागच्छ मे पुरः ।मा वत्स भैरिहेत्युक्त्वा कामं गौरिव रक्ष माम् ॥ ४१॥

āvirbhava manovegāt śīghramāgaccha me puraḥ |mā vatsa bhairihetyuktvā kāmaṃ gauriva rakṣa mām || 41||

देवि शीघ्रं समागच्छ धरणीगर्भसंस्थिते ।मातस्त्वद्भृत्यभृत्योऽहं मृगये त्वां कुतूहलात् ॥ ४२॥

devi śīghraṃ samāgaccha dharaṇīgarbhasaṃsthite |mātastvadbhṛtyabhṛtyo'haṃ mṛgaye tvāṃ kutūhalāt || 42||

उत्तिष्ठ जागृहि त्वं मे समुत्तिष्ठ सुजागृहि ।अक्षयान् हेमकलशान् सुवर्णेन सुपूरितान् ॥ ४३॥

uttiṣṭha jāgṛhi tvaṃ me samuttiṣṭha sujāgṛhi |akṣayān hemakalaśān suvarṇena supūritān || 43||

निक्षेपान्मे समाकृष्य समुद्धृत्य ममाग्रतः ।समुन्नतानना भूत्वा सम्यग्धेहि धरातलात् ॥ ४४॥

nikṣepānme samākṛṣya samuddhṛtya mamāgrataḥ |samunnatānanā bhūtvā samyagdhehi dharātalāt || 44||

मत्सन्निधिं समागच्छ मदाहितकृपारसात् ।प्रसीद श्रेयसां दोग्ध्रि लक्ष्मि मे नयनाग्रतः ॥ ४५॥

matsannidhiṃ samāgaccha madāhitakṛpārasāt |prasīda śreyasāṃ dogdhri lakṣmi me nayanāgrataḥ || 45||

अत्रोपविश्य लक्ष्मि त्वं स्थिरा भव हिरण्मयी ।सुस्थिरा भव सम्प्रीत्या प्रसन्ना वरदा भव ॥ ४६॥

atropaviśya lakṣmi tvaṃ sthirā bhava hiraṇmayī |susthirā bhava samprītyā prasannā varadā bhava || 46||

आनीतांस्तु त्वया देवि निधीन्मे सम्प्रदर्शय ।अद्य क्षणेन सहसा दत्त्वा संरक्ष मां सदा ॥ ४७॥

ānītāṃstu tvayā devi nidhīnme sampradarśaya |adya kṣaṇena sahasā dattvā saṃrakṣa māṃ sadā || 47||

मयि तिष्ठ तथा नित्यं यथेन्द्रादिषु तिष्ठसि ।अभयं कुरु मे देवि महालक्ष्मि नमोऽस्तु ते ॥ ४८॥

mayi tiṣṭha tathā nityaṃ yathendrādiṣu tiṣṭhasi |abhayaṃ kuru me devi mahālakṣmi namo'stu te || 48||

समागच्छ महालक्ष्मि शुद्धजाम्बूनदस्थिते ।प्रसीद पुरतः स्थित्वा प्रणतं मां विलोकय ॥ ४९॥

samāgaccha mahālakṣmi śuddhajāmbūnadasthite |prasīda purataḥ sthitvā praṇataṃ māṃ vilokaya || 49||

लक्ष्मीर्भुवं गता भासि यत्र यत्र हिरण्मयी ।तत्र तत्र स्थिता त्वं मे तव रूपं प्रदर्शय ॥ ५०॥

lakṣmīrbhuvaṃ gatā bhāsi yatra yatra hiraṇmayī |tatra tatra sthitā tvaṃ me tava rūpaṃ pradarśaya || 50||

क्रीडन्ती बहुधा भूमौ परिपूर्णकृपा मयि ।मम मूर्धनि ते हस्तमविलम्बितमर्पय ॥ ५१॥

krīḍantī bahudhā bhūmau paripūrṇakṛpā mayi |mama mūrdhani te hastamavilambitamarpaya || 51||

फलद्भाग्योदये लक्ष्मि समस्तपुरवासिनि ।प्रसीद मे महालक्ष्मि परिपूर्णमनोरथे ॥ ५२॥

phaladbhāgyodaye lakṣmi samastapuravāsini |prasīda me mahālakṣmi paripūrṇamanorathe || 52||

अयोध्यादिषु सर्वेषु नगरेषु समास्थिते ।विभवैर्विविधैर्युक्तैः समागच्छ मुदान्विते ॥ ५३॥

ayodhyādiṣu sarveṣu nagareṣu samāsthite |vibhavairvividhairyuktaiḥ samāgaccha mudānvite || 53||

समागच्छ समागच्छ ममाग्रे भव सुस्थिरा ।करुणारसनिष्यन्दनेत्रद्वयविशालिनि ॥ ५४॥

samāgaccha samāgaccha mamāgre bhava susthirā |karuṇārasaniṣyandanetradvayaviśālini || 54||

सन्निधत्स्व महालक्ष्मि त्वत्पाणिं मम मस्तके ।करुणासुधया मां त्वमभिषिच्य स्थिरं कुरु ॥ ५५॥

sannidhatsva mahālakṣmi tvatpāṇiṃ mama mastake |karuṇāsudhayā māṃ tvamabhiṣicya sthiraṃ kuru || 55||

सर्वराजगृहे लक्ष्मि समागच्छ बलान्विते ।स्थित्वाऽऽशु पुरतो मेऽद्य प्रसादेनाभयं कुरु ॥ ५६॥

sarvarājagṛhe lakṣmi samāgaccha balānvite |sthitvā''śu purato me'dya prasādenābhayaṃ kuru || 56||

सादरं मस्तके हस्तं मम त्वं कृपयाऽर्पय ।सर्वराजस्थिते लक्ष्मि त्वत्कला मयि तिष्ठतु ॥ ५७॥

sādaraṃ mastake hastaṃ mama tvaṃ kṛpayā'rpaya |sarvarājasthite lakṣmi tvatkalā mayi tiṣṭhatu || 57||

आद्यादि श्रीर्महालक्ष्मि विष्णुवामाङ्कसंस्थिते ।प्रत्यक्षं कुरु मे रूपं रक्ष मां शरणागतम् ॥ ५८॥

ādyādi śrīrmahālakṣmi viṣṇuvāmāṅkasaṃsthite |pratyakṣaṃ kuru me rūpaṃ rakṣa māṃ śaraṇāgatam || 58||

प्रसीद मे महालक्ष्मि सुप्रसीद महाशिवे ।अचला भव सुप्रीता सुस्थिरा भव मद्गृहे ॥ ५९॥

prasīda me mahālakṣmi suprasīda mahāśive |acalā bhava suprītā susthirā bhava madgṛhe || 59||

यावत्तिष्ठन्ति वेदाश्च यावच्चन्द्रदिवाकरौ ।यावद्विष्णुश्च यावत्त्वं तावत्कुरु कृपां मयि ॥ ६०॥

yāvattiṣṭhanti vedāśca yāvaccandradivākarau |yāvadviṣṇuśca yāvattvaṃ tāvatkuru kṛpāṃ mayi || 60||

चान्द्री कला यथा शुक्ले वर्धते सा दिने दिने ।तथा दया ते मय्येव वर्धतामभिवर्धताम् ॥ ६१॥

cāndrī kalā yathā śukle vardhate sā dine dine |tathā dayā te mayyeva vardhatāmabhivardhatām || 61||

यथा वैकुण्ठनगरे यथा वै क्षीरसागरे ।तथा मद्भवने तिष्ठ स्थिरं श्रीविष्णुना सह ॥ ६२॥

yathā vaikuṇṭhanagare yathā vai kṣīrasāgare |tathā madbhavane tiṣṭha sthiraṃ śrīviṣṇunā saha || 62||

योगिनां हृदये नित्यं यथा तिष्ठसि विष्णुना ।तथा मद्भवने तिष्ठ स्थिरं श्रीविष्णुना सह ॥ ६३॥

yogināṃ hṛdaye nityaṃ yathā tiṣṭhasi viṣṇunā |tathā madbhavane tiṣṭha sthiraṃ śrīviṣṇunā saha || 63||

नारायणस्य हृदये भवती यथाऽऽस्तेनारायणोऽपि तव हृत्कमले यथाऽऽस्ते ।नारायणस्त्वमपि नित्यविभू तथैवतौ तिष्ठतां हृदि ममापि दयान्वितौ श्रीः ॥ ६४॥

nārāyaṇasya hṛdaye bhavatī yathā''stenārāyaṇo'pi tava hṛtkamale yathā''ste |nārāyaṇastvamapi nityavibhū tathaivatau tiṣṭhatāṃ hṛdi mamāpi dayānvitau śrīḥ || 64||

विज्ञानवृद्धिं हृदये कुरु श्रीः सौभाग्यवृद्धिं कुरु मे गृहे श्रीः ।दयासुवृद्धिं कुरुतां मयि श्रीः सुवर्णवृद्धिं कुरु मे गृहे श्रीः ॥ ६५॥

vijñānavṛddhiṃ hṛdaye kuru śrīḥ saubhāgyavṛddhiṃ kuru me gṛhe śrīḥ |dayāsuvṛddhiṃ kurutāṃ mayi śrīḥ suvarṇavṛddhiṃ kuru me gṛhe śrīḥ || 65||

न मां त्यजेथाः श्रितकल्पवल्लि सद्भक्तिचिन्तामणिकामधेनो ।न मां त्यजेथा भव सुप्रसन्ने गृहे कलत्रेषु च पुत्रवर्गे ॥ ६६॥

na māṃ tyajethāḥ śritakalpavalli sadbhakticintāmaṇikāmadheno |na māṃ tyajethā bhava suprasanne gṛhe kalatreṣu ca putravarge || 66||

॥ कुक्षिबीजम् ॥ ॐअंआंईंएंऐं ॥आद्यादिमाये त्वमजाण्डबीजं त्वमेव साकारनिराकृती त्वम् ।त्वया धृताश्चाब्जभवाण्डसङ्घाश्चित्रं चरित्रं तव देवि विष्णोः ॥ ६७॥

|| kukṣibījam || oṃaṃāṃīṃeṃaiṃ ||ādyādimāye tvamajāṇḍabījaṃ tvameva sākāranirākṛtī tvam |tvayā dhṛtāścābjabhavāṇḍasaṅghāścitraṃ caritraṃ tava devi viṣṇoḥ || 67||

ब्रह्मरुद्रादयो देवा वेदाश्चापि न शक्नुयुः ।महिमानं तव स्तोतुं मन्दोऽहं शक्नुयां कथम् ॥ ६८॥

brahmarudrādayo devā vedāścāpi na śaknuyuḥ |mahimānaṃ tava stotuṃ mando'haṃ śaknuyāṃ katham || 68||

अम्ब त्वद्वत्सवाक्यानि सूक्तासूक्तानि यानि च ।तानि स्वीकुरु सर्वज्ञे दयालुत्वेन सादरम् ॥ ६९॥

amba tvadvatsavākyāni sūktāsūktāni yāni ca |tāni svīkuru sarvajñe dayālutvena sādaram || 69||

भवन्तं शरणं गत्वा कृतार्थाः स्युः पुरातनाः ।इति सञ्चिन्त्य मनसा त्वामहं शरणं व्रजे ॥ ७०॥

bhavantaṃ śaraṇaṃ gatvā kṛtārthāḥ syuḥ purātanāḥ |iti sañcintya manasā tvāmahaṃ śaraṇaṃ vraje || 70||

अनन्ता नित्यसुखिनः त्वद्भक्तास्त्वत्परायणाः ।इति वेदप्रमाणाद्धि देवि त्वां शरणं व्रजे ॥ ७१॥

anantā nityasukhinaḥ tvadbhaktāstvatparāyaṇāḥ |iti vedapramāṇāddhi devi tvāṃ śaraṇaṃ vraje || 71||

तव प्रतिज्ञा मद्भक्ता न नश्यन्तीत्यपि क्वचित् ।इति सञ्चिन्त्य सञ्चिन्त्य प्राणान् सन्धारयाम्यहम् ॥ ७२॥

tava pratijñā madbhaktā na naśyantītyapi kvacit |iti sañcintya sañcintya prāṇān sandhārayāmyaham || 72||

त्वदधीनस्त्वहं मातः त्वत्कृपा मयि विद्यते ।यावत्सम्पूर्णकामः स्यां तावद्देहि दयानिधे ॥ ७३॥

tvadadhīnastvahaṃ mātaḥ tvatkṛpā mayi vidyate |yāvatsampūrṇakāmaḥ syāṃ tāvaddehi dayānidhe || 73||

क्षणमात्रं न शक्नोमि जीवितुं त्वत्कृपां विना ।न हि जीवन्ति जलजा जलं त्यक्त्वा जलाश्रयाः ॥ ७४॥

kṣaṇamātraṃ na śaknomi jīvituṃ tvatkṛpāṃ vinā |na hi jīvanti jalajā jalaṃ tyaktvā jalāśrayāḥ || 74||

यथा हि पुत्रवात्सल्यात् जननी प्रस्नुतस्तनी ।वत्सं त्वरितमागत्य सम्प्रीणयति वत्सला ॥ ७५॥

yathā hi putravātsalyāt jananī prasnutastanī |vatsaṃ tvaritamāgatya samprīṇayati vatsalā || 75||

यदि स्यां तव पुत्रोऽहं माता त्वं यदि मामकी ।दयापयोधरस्तन्यसुधाभिरभिषिञ्च माम् ॥ ७६॥

yadi syāṃ tava putro'haṃ mātā tvaṃ yadi māmakī |dayāpayodharastanyasudhābhirabhiṣiñca mām || 76||

मृग्यो न गुणलेशोऽपि मयि दोषैकमन्दिरे ।पांसूनां वृष्टिबिन्दूनां दोषाणां च न मे मतिः ॥ ७७॥

mṛgyo na guṇaleśo'pi mayi doṣaikamandire |pāṃsūnāṃ vṛṣṭibindūnāṃ doṣāṇāṃ ca na me matiḥ || 77||

पापिनामहमेकाग्रो दयालूनां त्वमग्रणीः ।दयनीयो मदन्योऽस्ति तव कोऽत्र जगत्त्रये ॥ ७८॥

pāpināmahamekāgro dayālūnāṃ tvamagraṇīḥ |dayanīyo madanyo'sti tava ko'tra jagattraye || 78||

विधिनाहं न सृष्टश्चेत् न स्यात्तव दयालुता ।आमयो वा न सृष्टश्चेदौषधस्य वृथोदयः ॥ ७९॥

vidhināhaṃ na sṛṣṭaścet na syāttava dayālutā |āmayo vā na sṛṣṭaścedauṣadhasya vṛthodayaḥ || 79||

कृपा मदग्रजा किं ते अहं किं वा तदग्रजः ।विचार्य देहि मे वित्तं तव देवि दयानिधे ॥ ८०॥

kṛpā madagrajā kiṃ te ahaṃ kiṃ vā tadagrajaḥ |vicārya dehi me vittaṃ tava devi dayānidhe || 80||

माता पिता त्वं गुरुः सद्गतिः श्रीःत्वमेव सञ्जीवनहेतुभूता ।अन्यं न मन्ये जगदेकनाथेत्वमेव सर्वं मम देवि सत्यम् ॥ ८१॥

mātā pitā tvaṃ guruḥ sadgatiḥ śrīḥtvameva sañjīvanahetubhūtā |anyaṃ na manye jagadekanāthetvameva sarvaṃ mama devi satyam || 81||

॥ हृदय बीजम् ॥ॐघ्रांघ्रींघ्रूंघ्रेंघ्रोंघ्रःहुं फट् कुरु कुरु स्वाहा ॥आद्यादिलक्ष्मीर्भव सुप्रसन्ना विशुद्धविज्ञानसुखैकदोग्ध्रि ।अज्ञानहन्त्री त्रिगुणातिरिक्ता प्रज्ञाननेत्री भव सुप्रसन्ना ॥ ८२॥

|| hṛdaya bījam ||oṃghrāṃghrīṃghrūṃghreṃghroṃghraḥhuṃ phaṭ kuru kuru svāhā ||ādyādilakṣmīrbhava suprasannā viśuddhavijñānasukhaikadogdhri |ajñānahantrī triguṇātiriktā prajñānanetrī bhava suprasannā || 82||

अशेषवाग्जाड्यमलापहन्त्री नवं नवं सुष्टु सुवाक्यदायिनी ।ममैव जिह्वाग्रसुरङ्गवर्तिनी भव प्रसन्ना वदने च मे श्रीः ॥ ८३॥

aśeṣavāgjāḍyamalāpahantrī navaṃ navaṃ suṣṭu suvākyadāyinī |mamaiva jihvāgrasuraṅgavartinī bhava prasannā vadane ca me śrīḥ || 83||

समस्तसम्पत्सु विराजमाना समस्ततेजस्सु विभासमाना ।विष्णुप्रिये त्वं भव दीप्यमाना वाग्देवता मे नयने प्रसन्ना ॥ ८४॥

samastasampatsu virājamānā samastatejassu vibhāsamānā |viṣṇupriye tvaṃ bhava dīpyamānā vāgdevatā me nayane prasannā || 84||

सर्वप्रदर्शे सकलार्थदे त्वं प्रभासुलावण्यदयाप्रदोग्ध्रि ।सुवर्णदे त्वं सुमुखी भव श्रीर्हिरण्मयी मे नयने प्रसन्ना ॥ ८५॥

sarvapradarśe sakalārthade tvaṃ prabhāsulāvaṇyadayāpradogdhri |suvarṇade tvaṃ sumukhī bhava śrīrhiraṇmayī me nayane prasannā || 85||

सर्वार्थदा सर्वजगत्प्रसूतिः सर्वेश्वरी सर्वभयापहन्त्री ।सर्वोन्नता त्वं सुमुखी च नः श्रीर्हिरण्मयी मे भव सुप्रसन्ना ॥ ८६॥

sarvārthadā sarvajagatprasūtiḥ sarveśvarī sarvabhayāpahantrī |sarvonnatā tvaṃ sumukhī ca naḥ śrīrhiraṇmayī me bhava suprasannā || 86||

समस्तविघ्नौघविनाशकारिणी समस्तभक्तोद्धरणे विचक्षणा ।अनन्तसम्मोदसुखप्रदायिनी हिरण्मयी मे नयने प्रसन्ना ॥ ८७॥

samastavighnaughavināśakāriṇī samastabhaktoddharaṇe vicakṣaṇā |anantasammodasukhapradāyinī hiraṇmayī me nayane prasannā || 87||

देवि प्रसीद दयनीयतमाय मह्यंदेवाधिनाथभवदेवगणाभिवन्द्ये ।मातस्तथैव भव सन्निहिता दृशोर्मेपत्या समं मम मुखे भव सुप्रसन्ना ॥ ८८॥

devi prasīda dayanīyatamāya mahyaṃdevādhināthabhavadevagaṇābhivandye |mātastathaiva bhava sannihitā dṛśormepatyā samaṃ mama mukhe bhava suprasannā || 88||

मा वत्स भैरभयदानकरोऽर्पितस्तेमौलौ ममेति मयि दीनदयानुकम्पे ।मातः समर्पय मुदा करुणाकटाक्षंमाङ्गल्यबीजमिह नः सृज जन्म मातः ॥ ८९॥

mā vatsa bhairabhayadānakaro'rpitastemaulau mameti mayi dīnadayānukampe |mātaḥ samarpaya mudā karuṇākaṭākṣaṃmāṅgalyabījamiha naḥ sṛja janma mātaḥ || 89||

॥ कण्ठबीजम् ॥ ॐश्रांश्रींश्रूंश्रैंश्रौंश्रंश्राः ॥कटाक्ष इह कामधुक् तव मनस्तु चिन्तामणिःकरः सुरतरुः सदा नवनिधिस्त्वमेवेन्दिरे ।भवेत्तव दयारसो मम रसायनं चान्वहंमुखं तव कलानिधिर्विविधवाञ्छितार्थप्रदम् ॥ ९०॥

|| kaṇṭhabījam || oṃśrāṃśrīṃśrūṃśraiṃśrauṃśraṃśrāḥ ||kaṭākṣa iha kāmadhuk tava manastu cintāmaṇiḥkaraḥ surataruḥ sadā navanidhistvamevendire |bhavettava dayāraso mama rasāyanaṃ cānvahaṃmukhaṃ tava kalānidhirvividhavāñchitārthapradam || 90||

यथा रसस्पर्शनतोऽयसोऽपि सुवर्णता स्यात्कमले तथा ते ।कटाक्षसंस्पर्शनतो जनानाममङ्गलानामपि मङ्गलत्वम् ॥ ९१॥

yathā rasasparśanato'yaso'pi suvarṇatā syātkamale tathā te |kaṭākṣasaṃsparśanato janānāmamaṅgalānāmapi maṅgalatvam || 91||

देहीति नास्तीति वचः प्रवेशाद् भीतो रमे त्वां शरणं प्रपद्ये ।अतः सदास्मिन्नभयप्रदा त्वं सहैव पत्या मयि सन्निधेहि ॥ ९२॥

dehīti nāstīti vacaḥ praveśād bhīto rame tvāṃ śaraṇaṃ prapadye |ataḥ sadāsminnabhayapradā tvaṃ sahaiva patyā mayi sannidhehi || 92||

कल्पद्रुमेण मणिना सहिता सुरम्याश्रीस्ते कला मयि रसेन रसायनेन ।आस्तामतो मम च दृक्करपाणिपादस्पृष्ट्याः सुवर्णवपुषः स्थिरजङ्गमाः स्युः ॥ ९३॥

kalpadrumeṇa maṇinā sahitā suramyāśrīste kalā mayi rasena rasāyanena |āstāmato mama ca dṛkkarapāṇipādaspṛṣṭyāḥ suvarṇavapuṣaḥ sthirajaṅgamāḥ syuḥ || 93||

आद्यादिविष्णोः स्थिरधर्मपत्नी त्वमेव पत्या मम सन्निधेहि ।आद्यादिलक्ष्मि त्वदनुग्रहेण पदे पदे मे निधिदर्शनं स्यात् ॥ ९४॥

ādyādiviṣṇoḥ sthiradharmapatnī tvameva patyā mama sannidhehi |ādyādilakṣmi tvadanugraheṇa pade pade me nidhidarśanaṃ syāt || 94||

आद्यादिलक्ष्मीहृदयं पठेद्यः स राज्यलक्ष्मीमचलां तनोति ।महादरिद्रोऽपि भवेद्धनाढयः तदन्वये श्रीः स्थिरतां प्रयाति ॥ ९५॥

ādyādilakṣmīhṛdayaṃ paṭhedyaḥ sa rājyalakṣmīmacalāṃ tanoti |mahādaridro'pi bhaveddhanāḍhayaḥ tadanvaye śrīḥ sthiratāṃ prayāti || 95||

यस्य स्मरणमात्रेण तुष्टा स्याद्विष्णुवल्लभा ।तस्याभीष्टं ददत्याशु तं पालयति पुत्रवत् ॥ ९६॥

yasya smaraṇamātreṇa tuṣṭā syādviṣṇuvallabhā |tasyābhīṣṭaṃ dadatyāśu taṃ pālayati putravat || 96||

इदं रहस्यं हृदयं सर्वकामफलप्रदम् ।जपः पञ्चसहस्रं तु पुरश्चरणमुच्यते ॥ ९७॥

idaṃ rahasyaṃ hṛdayaṃ sarvakāmaphalapradam |japaḥ pañcasahasraṃ tu puraścaraṇamucyate || 97||

त्रिकालमेककालं वा नरो भक्तिसमन्वितः ।यः पठेत् शृणुयाद्वापि स याति परमां श्रियम् ॥ ९८॥

trikālamekakālaṃ vā naro bhaktisamanvitaḥ |yaḥ paṭhet śṛṇuyādvāpi sa yāti paramāṃ śriyam || 98||

महालक्ष्मीं समुद्दिश्य निशि भार्गववासरे ।इदं श्रीहृदयं जप्त्वा पञ्चवारं धनी भवेत् ॥ ९९॥

mahālakṣmīṃ samuddiśya niśi bhārgavavāsare |idaṃ śrīhṛdayaṃ japtvā pañcavāraṃ dhanī bhavet || 99||

अनेन हृदयेनान्नं गर्भिण्या अभिमन्त्रितम् ।ददाति तत्कुले पुत्रो जायते श्रीपतिः स्वयम् ॥ १००॥

anena hṛdayenānnaṃ garbhiṇyā abhimantritam |dadāti tatkule putro jāyate śrīpatiḥ svayam || 100||

नरेणाप्यथवा नार्या लक्ष्मीहृदयमन्त्रिते ।जले पीते च तद्वंशे मन्दभाग्यो न जायते ॥ १०१॥

nareṇāpyathavā nāryā lakṣmīhṛdayamantrite |jale pīte ca tadvaṃśe mandabhāgyo na jāyate || 101||

य आश्वयुङ्मासि च शुक्लपक्षे रमोत्सवे सन्निहिते च भक्त्या ।पठेत्तथैकोत्तरवारवृद्ध्या लभेत्स सौवर्णमयीं सुवृष्टिम् ॥ १०२॥

ya āśvayuṅmāsi ca śuklapakṣe ramotsave sannihite ca bhaktyā |paṭhettathaikottaravāravṛddhyā labhetsa sauvarṇamayīṃ suvṛṣṭim || 102||

य एकभक्त्याऽन्वहमेकवर्षं विशुद्धधीः सप्ततिवारजापी ।स मन्दभाग्योऽपि रमाकटाक्षात् भवेत्सहस्राक्षशताधिकश्रीः ॥ १०३॥

ya ekabhaktyā'nvahamekavarṣaṃ viśuddhadhīḥ saptativārajāpī |sa mandabhāgyo'pi ramākaṭākṣāt bhavetsahasrākṣaśatādhikaśrīḥ || 103||

श्रीशांघ्रिभक्तिं हरिदासदास्यं प्रपन्नमन्त्रार्थदृढैकनिष्ठाम् ।गुरोः स्मृतिं निर्मलबोधबुद्धिं प्रदेहि मातः परमं पदं श्रीः ॥ १०४॥

śrīśāṃghribhaktiṃ haridāsadāsyaṃ prapannamantrārthadṛḍhaikaniṣṭhām |guroḥ smṛtiṃ nirmalabodhabuddhiṃ pradehi mātaḥ paramaṃ padaṃ śrīḥ || 104||

पृथ्वीपतित्वं पुरुषोत्तमत्वं विभूतिवासं विविधार्थसिद्धिम् ।सम्पूर्णकीर्तिं बहुवर्षभोगं प्रदेहि मे देवि पुनःपुनस्त्वम् ॥ १०५॥

pṛthvīpatitvaṃ puruṣottamatvaṃ vibhūtivāsaṃ vividhārthasiddhim |sampūrṇakīrtiṃ bahuvarṣabhogaṃ pradehi me devi punaḥpunastvam || 105||

वादार्थसिद्धिं बहुलोकवश्यं वयःस्थिरत्वं ललनासु भोगम् ।पौत्रादिलब्धिं सकलार्थसिद्धिं प्रदेहि मे भार्गवि जन्मजन्मनि ॥ १०६॥

vādārthasiddhiṃ bahulokavaśyaṃ vayaḥsthiratvaṃ lalanāsu bhogam |pautrādilabdhiṃ sakalārthasiddhiṃ pradehi me bhārgavi janmajanmani || 106||

सुवर्णवृद्धिं कुरु मे गृहे श्रीः विभूतिवृद्धिं कुरू मे गृहे श्रीः ।कल्याणवृद्धिं कुरु मे गृहे श्रीः विभूतिवृद्धिं कुरु मे गृहे श्रीः ॥ १०७॥

suvarṇavṛddhiṃ kuru me gṛhe śrīḥ vibhūtivṛddhiṃ kurū me gṛhe śrīḥ |kalyāṇavṛddhiṃ kuru me gṛhe śrīḥ vibhūtivṛddhiṃ kuru me gṛhe śrīḥ || 107||

॥ शिरो बीजम् ॥ ॐयंहंकंलं वंश्रीं ॥ध्यायेल्लक्ष्मीं प्रहसितमुखीं कोटिबालार्कभासांविद्युद्वर्णाम्बरवरधरां भूषणाढ्यां सुशोभाम् ।बीजापूरं सरसिजयुगं बिभ्रतीं स्वर्णपात्रंभर्त्रायुक्तां मुहुरभयदां मह्यमप्यच्युतश्रीः ॥ १०८॥

|| śiro bījam || oṃyaṃhaṃkaṃlaṃ vaṃśrīṃ ||dhyāyellakṣmīṃ prahasitamukhīṃ koṭibālārkabhāsāṃvidyudvarṇāmbaravaradharāṃ bhūṣaṇāḍhyāṃ suśobhām |bījāpūraṃ sarasijayugaṃ bibhratīṃ svarṇapātraṃbhartrāyuktāṃ muhurabhayadāṃ mahyamapyacyutaśrīḥ || 108||

(गुह्यातिगुह्यागोप्थी त्वं गृहाणास्मत्कृत जपिम् ।सिद्धिर्भवतु मे देवि त्वत्प्रसादान्मयि स्थिरा ॥)॥ इति श्रीअथर्वणरहस्ये लक्ष्मीहृदयस्तोत्रं अथवा श्रीकमलाहृदयं सम्पूर्णम् ॥

(guhyātiguhyāgopthī tvaṃ gṛhāṇāsmatkṛta japim |siddhirbhavatu me devi tvatprasādānmayi sthirā ||)|| iti śrīatharvaṇarahasye lakṣmīhṛdayastotraṃ athavā śrīkamalāhṛdayaṃ sampūrṇam ||