वह्निसूनुस्तवः Vahnisunustavah

यः कृष्णसेवार्थमगाधबोधं जगाद शास्त्रं भगवत्प्रणीतम् ।निश्चित्य तद्भावमनन्यभावं तं वह्निसूनुं शरणं प्रपद्ये ॥ १॥

yaḥ kṛṣṇasevārthamagādhabodhaṃ jagāda śāstraṃ bhagavatpraṇītam |niścitya tadbhāvamananyabhāvaṃ taṃ vahnisūnuṃ śaraṇaṃ prapadye || 1||

यः प्रार्थितो भक्तजनैः समस्तं करोति कार्यं करुणाकटाक्षः ।क्षणं विना कृष्णकथां न चास्ति तं तह्निसूनुं शरणं प्रपद्ये ॥ २॥

yaḥ prārthito bhaktajanaiḥ samastaṃ karoti kāryaṃ karuṇākaṭākṣaḥ |kṣaṇaṃ vinā kṛṣṇakathāṃ na cāsti taṃ tahnisūnuṃ śaraṇaṃ prapadye || 2||

यो गोकुलं गोपपतिर्यथा पुरा पुराणपुंसं प्रियमेत्य सादरम् ।चकार वासं कमलानिवासं तं वह्निसूनुं शरणं प्रपद्ये ॥ ३॥

yo gokulaṃ gopapatiryathā purā purāṇapuṃsaṃ priyametya sādaram |cakāra vāsaṃ kamalānivāsaṃ taṃ vahnisūnuṃ śaraṇaṃ prapadye || 3||

यो रासलीलाकुमुदौषधीशो भक्तार्थमाविष्कृतगोकुलेशः ।तिरस्कृतानेकमहासुरेशस्तं वह्निसूनुं शरणं प्रपद्ये ॥ ४॥

yo rāsalīlākumudauṣadhīśo bhaktārthamāviṣkṛtagokuleśaḥ |tiraskṛtānekamahāsureśastaṃ vahnisūnuṃ śaraṇaṃ prapadye || 4||

यः संस्मृतः क्लेशमशेषमस्तं करोति सुस्थं निजभृत्यवर्गम् ।तद्दुःखविध्वंसकृतोद्यमः सदा तं वह्निसूनुं शरणं प्रपद्ये ॥ ५॥

yaḥ saṃsmṛtaḥ kleśamaśeṣamastaṃ karoti susthaṃ nijabhṛtyavargam |tadduḥkhavidhvaṃsakṛtodyamaḥ sadā taṃ vahnisūnuṃ śaraṇaṃ prapadye || 5||

यः सर्वदाऽऽस्ते हरिदासवर्ये गोगोपगोपीजनराजिराजिते ।शृण्वन् सुगीतानि यशोयुतानि तं वह्निसूनुं शरणं प्रपद्ये ॥ ६॥

yaḥ sarvadā''ste haridāsavarye gogopagopījanarājirājite |śṛṇvan sugītāni yaśoyutāni taṃ vahnisūnuṃ śaraṇaṃ prapadye || 6||

यो धर्मरक्षार्थमतिप्रबुद्धैर्यज्ञैः समीजे जनकं कृशानुम् ।भक्त्यैककामः श्रुतितन्त्रविज्ञस्तं वह्निसूनुं शरणं प्रपद्ये ॥ ७॥

yo dharmarakṣārthamatiprabuddhairyajñaiḥ samīje janakaṃ kṛśānum |bhaktyaikakāmaḥ śrutitantravijñastaṃ vahnisūnuṃ śaraṇaṃ prapadye || 7||

यो रासलीलामृतसिन्धुवृद्धिं करोति पूर्णेन्दुगणैस्तु पूर्णः ।भक्तेङ्गितज्ञः शुभवाञ्छितप्रदस्तं वह्निसूनुं शरणं प्रपद्ये ॥ ८॥

yo rāsalīlāmṛtasindhuvṛddhiṃ karoti pūrṇendugaṇaistu pūrṇaḥ |bhakteṅgitajñaḥ śubhavāñchitapradastaṃ vahnisūnuṃ śaraṇaṃ prapadye || 8||

इमं स्तवं यः प्रपठेत्त्वदङ्घ्रिध्यानैकनिष्ठः शरणप्रलिप्सुः ।तं भावय श्रेष्ठतमं स्वभक्तं प्रार्थ्य त्विदं त्वद्रघुनायकस्य ॥ ९॥

imaṃ stavaṃ yaḥ prapaṭhettvadaṅghridhyānaikaniṣṭhaḥ śaraṇapralipsuḥ |taṃ bhāvaya śreṣṭhatamaṃ svabhaktaṃ prārthya tvidaṃ tvadraghunāyakasya || 9||

इति श्रीरघुनाथजीकृतो वह्निसूनुस्तवः समाप्तः ।

iti śrīraghunāthajīkṛto vahnisūnustavaḥ samāptaḥ |