स्वप्रभुविज्ञप्तिः Svaprabhuvijnaptih

कृपानाथ कृपाकाले किमित्यस्मानुपेक्षसे ।पदलग्नानार्तिमग्नान् दुष्टभग्नान् विशेषतः ॥ १॥

kṛpānātha kṛpākāle kimityasmānupekṣase |padalagnānārtimagnān duṣṭabhagnān viśeṣataḥ || 1||

त्वदुपेक्षावशादेव कालकर्मादयोऽखिलाः ।विदित्वा निर्बलानस्मान् पीडयन्ति क्षणे क्षणे ॥ २॥

tvadupekṣāvaśādeva kālakarmādayo'khilāḥ |viditvā nirbalānasmān pīḍayanti kṣaṇe kṣaṇe || 2||

येषां विराजते मूर्ध्नि पतिर्युष्मद्विधः सदा ।भवन्ति तेऽपि चेद्दीना हीनता महती प्रभो ॥ ३॥

yeṣāṃ virājate mūrdhni patiryuṣmadvidhaḥ sadā |bhavanti te'pi ceddīnā hīnatā mahatī prabho || 3||

मा विचारय चित्तेऽस्मद्दोषान् दीनदयानिधे ।सहजो दीनदोषस्तु निवर्त्यो भवतैव हि ॥ ४॥

mā vicāraya citte'smaddoṣān dīnadayānidhe |sahajo dīnadoṣastu nivartyo bhavataiva hi || 4||

न साधनैस्त्वदीयाः स्मः किं त्वनुग्रहतस्तव ।साधनं वा फलं वापि केवलाचार्यसंश्रयः ॥ ५॥

na sādhanaistvadīyāḥ smaḥ kiṃ tvanugrahatastava |sādhanaṃ vā phalaṃ vāpi kevalācāryasaṃśrayaḥ || 5||

गृहदासेषु नैवास्ति गुणदोषविचारणम् ।प्रभूणामुचितं कर्तुं यतस्तेषां मतिः प्रभुः ॥ ६॥

gṛhadāseṣu naivāsti guṇadoṣavicāraṇam |prabhūṇāmucitaṃ kartuṃ yatasteṣāṃ matiḥ prabhuḥ || 6||

कुसेवका भवन्त्येव न हि स्वामी तथाविधः ।अतो विधेयमखिलं स्वामित्वमवलोकय ॥ ७॥

kusevakā bhavantyeva na hi svāmī tathāvidhaḥ |ato vidheyamakhilaṃ svāmitvamavalokaya || 7||

कं प्रार्थयेयुः कृपणाः पतिं हित्वाखिलेश्वरम् ।दासाः स्वदुःखसन्तप्तावनन्यगतयो यतः ॥ ८॥

kaṃ prārthayeyuḥ kṛpaṇāḥ patiṃ hitvākhileśvaram |dāsāḥ svaduḥkhasantaptāvananyagatayo yataḥ || 8||

यद्यप्यनुचिता कर्तुं प्रार्थना सर्वकर्तरि ।स्वतस्तथाऽपि कार्पण्यं दर्शयामो निजं हरे ॥ ९॥

yadyapyanucitā kartuṃ prārthanā sarvakartari |svatastathā'pi kārpaṇyaṃ darśayāmo nijaṃ hare || 9||

आचार्यं शरणं यातान् सदारातान् स्वतस्त्वया ।तद्वंशजातानधुना मोपेक्षाविषयान् कुरु ॥ १०॥

ācāryaṃ śaraṇaṃ yātān sadārātān svatastvayā |tadvaṃśajātānadhunā mopekṣāviṣayān kuru || 10||

इति श्रीहरिदासविरचिता स्वप्रभुविज्ञप्तिः समाप्ता ।

iti śrīharidāsaviracitā svaprabhuvijñaptiḥ samāptā |