शार्ङ्गपाणिस्तोत्रम् Sharngapani Stotram

सकलभुवनसारं गात्रकान्त्यामसारंमणिवरमभिभूतं सञ्चरन्तं प्रभूतम् ।स्वगपरिवृढपत्रं चन्द्रकान्तातपत्रंस्मरनतमुचुकुन्दं शार्ङ्गपाणिं मुकुन्दम् ॥ १॥

sakalabhuvanasāraṃ gātrakāntyāmasāraṃmaṇivaramabhibhūtaṃ sañcarantaṃ prabhūtam |svagaparivṛḍhapatraṃ candrakāntātapatraṃsmaranatamucukundaṃ śārṅgapāṇiṃ mukundam || 1||

स्वर्णाब्जिनीदर्शनमात्रपूताःश्रीकुम्भघोणे कृतनित्यवासाः ।श्रीशार्ङ्गपाणौ दृढभक्तियुक्ताःसन्तः कियन्तो निवसन्ति लोके ॥ २॥

svarṇābjinīdarśanamātrapūtāḥśrīkumbhaghoṇe kṛtanityavāsāḥ |śrīśārṅgapāṇau dṛḍhabhaktiyuktāḥsantaḥ kiyanto nivasanti loke || 2||

निर्निद्रनीरेरुहपत्रनेत्रंशरान्निशानाथमुखारविन्दम् ।शनैः शनैस्त्यज्य (?)भवाभिलाषंश्रीशार्ङ्गिणं चिन्तय मत्कचेतः ॥ ३॥

nirnidranīreruhapatranetraṃśarānniśānāthamukhāravindam |śanaiḥ śanaistyajya (?)bhavābhilāṣaṃśrīśārṅgiṇaṃ cintaya matkacetaḥ || 3||

कदा नीरदापायराकेन्दुपद्मप्रतिच्छन्दमास्यं तवालोकयिष्यै ।कदा क्रूरभाषं मुखं दुष्प्रभूणांधनाशावबद्धो न पश्यामि शार्ङ्गिन् ॥ ४॥

kadā nīradāpāyarākendupadmapraticchandamāsyaṃ tavālokayiṣyai |kadā krūrabhāṣaṃ mukhaṃ duṣprabhūṇāṃdhanāśāvabaddho na paśyāmi śārṅgin || 4||

नमः शार्ङ्गहस्ताय हस्तीन्द्रपात्रेनमश्चन्द्रवक्त्राय पीताम्बराय ।नमः सिंहराजाय सिंहारिभेत्त्रेनमः शुद्धसत्त्वात्मने मुक्तिदायि ॥ ५॥

namaḥ śārṅgahastāya hastīndrapātrenamaścandravaktrāya pītāmbarāya |namaḥ siṃharājāya siṃhāribhettrenamaḥ śuddhasattvātmane muktidāyi || 5||

नमो नीलजीमूतनीकाश तुभ्यंनमो विक्रमाक्रान्तलोकत्रयाय ।अपारामितक्लेशसंसारसिन्धोर्निजं सेवकं शार्ङ्गभृत्तारयाशु ॥ ६॥

namo nīlajīmūtanīkāśa tubhyaṃnamo vikramākrāntalokatrayāya |apārāmitakleśasaṃsārasindhornijaṃ sevakaṃ śārṅgabhṛttārayāśu || 6||

नमामि शार्ङ्गिणं हरिं स्मरामि चक्रिणं परंवदामि नाम केशिहन्तुरिन्दिरापतेरहम् ।न दैवतान्तरं स्मेर नमामि नान्यमेकदाप्यहं तवैव किङ्करोस्मि नान्यनाम वा वदे ॥ ७॥

namāmi śārṅgiṇaṃ hariṃ smarāmi cakriṇaṃ paraṃvadāmi nāma keśihanturindirāpateraham |na daivatāntaraṃ smera namāmi nānyamekadāpyahaṃ tavaiva kiṅkarosmi nānyanāma vā vade || 7||

गजानन, जनार्दन, प्रणतपावन श्रीवरघुसद्म, हृदयाम्बुजप्रकटनार्कदैत्यान्तक ।विरिञ्चिवचनावलिविनुतपाद (?)विष्णो हरेरथाङ्गदरशार्ङ्गभृद्भयहरेति जिह्वे वद ॥ ८॥

gajānana, janārdana, praṇatapāvana śrīvaraghusadma, hṛdayāmbujaprakaṭanārkadaityāntaka |viriñcivacanāvalivinutapāda (?)viṣṇo harerathāṅgadaraśārṅgabhṛdbhayahareti jihve vada || 8||

अतिनिकटे वसतो मे परिचरणार्थं तव प्रभो शार्ङ्गिन् ।चामरमयूरपत्रव्यजनादिषु देयमेकं मे ॥ ९॥

atinikaṭe vasato me paricaraṇārthaṃ tava prabho śārṅgin |cāmaramayūrapatravyajanādiṣu deyamekaṃ me || 9||

कौमुदीविशदस्मितं मधुभाषणं सुरपालनंचन्द्रपङ्कजबन्धुलोचनमिन्दिरारमणं हरिम् ।चण्डबाहुपराक्रमासुरसङ्घमर्दनमद्भुतं(?)शार्ङ्गचापमुपास्महे शुभकुम्भघोणकृतालयम् ॥ १०॥

kaumudīviśadasmitaṃ madhubhāṣaṇaṃ surapālanaṃcandrapaṅkajabandhulocanamindirāramaṇaṃ harim |caṇḍabāhuparākramāsurasaṅghamardanamadbhutaṃ(?)śārṅgacāpamupāsmahe śubhakumbhaghoṇakṛtālayam || 10||

अभूकलत्रैरपतङ्गवाहैरमेघनीलैररथाङ्गहस्तैः ।अपङ्कजाक्षारैपयोधिवासैरशार्ङ्गचापैरलमन्यदेवैः ॥ ११॥

abhūkalatrairapataṅgavāhairameghanīlairarathāṅgahastaiḥ |apaṅkajākṣāraipayodhivāsairaśārṅgacāpairalamanyadevaiḥ || 11||

मरुच्चन्द्रसूर्यौ वियञ्चाग्निरीशोजलं भूरिमामूर्तयो यस्य चाष्टौ ।तृणं वापि न स्पन्दते यस्य शक्तिंविना वन्द्य एकः स नश्शार्ङ्गपाणिः ॥ १२॥

maruccandrasūryau viyañcāgnirīśojalaṃ bhūrimāmūrtayo yasya cāṣṭau |tṛṇaṃ vāpi na spandate yasya śaktiṃvinā vandya ekaḥ sa naśśārṅgapāṇiḥ || 12||

भवति मतिरुदारा शार्ङ्गपाणौ कदा नःपरिहृतकलिदोषे शेषशय्याशयाने ।विरमति च कदा वा दुःखदारिद्र्यमूर्छाजटिलभवनितान्तासक्तिदुर्व्यापृतेश्च ॥ १३॥

bhavati matirudārā śārṅgapāṇau kadā naḥparihṛtakalidoṣe śeṣaśayyāśayāne |viramati ca kadā vā duḥkhadāridryamūrchājaṭilabhavanitāntāsaktidurvyāpṛteśca || 13||

नवजलधरनीलं निर्मितानङ्गखेलंरहसि जलधिकन्याबाहुसंशोभिकण्ठम् ।किमपि मधुरवाचां च वृन्दमुच्चारयन्तंमनसि सततमीडे शार्ङ्गपाणिं मुकुन्दम् ॥ १४॥

navajaladharanīlaṃ nirmitānaṅgakhelaṃrahasi jaladhikanyābāhusaṃśobhikaṇṭham |kimapi madhuravācāṃ ca vṛndamuccārayantaṃmanasi satatamīḍe śārṅgapāṇiṃ mukundam || 14||

वज्राङ्कुशादिशुभरेखमुमाधवेनधात्रार्पितं शिरसि भक्तिभरेण दिव्यम् ।नानाविधैः सुरतरुप्रभवैः प्रसूनैःसंशोभिशार्ङ्गधरपादसरोजमीडे ॥ १५॥

vajrāṅkuśādiśubharekhamumādhavenadhātrārpitaṃ śirasi bhaktibhareṇa divyam |nānāvidhaiḥ surataruprabhavaiḥ prasūnaiḥsaṃśobhiśārṅgadharapādasarojamīḍe || 15||

लसन्मन्दहासं श्वसद्भोगिराजेशयानं दयानन्दपूर्णान्तरङ्गम् ।सहस्रारशङ्खासिकौमोदकीभिःसदा सेवितं शार्ङ्गपाणिं नमामि ॥ १६॥

lasanmandahāsaṃ śvasadbhogirājeśayānaṃ dayānandapūrṇāntaraṅgam |sahasrāraśaṅkhāsikaumodakībhiḥsadā sevitaṃ śārṅgapāṇiṃ namāmi || 16||

वियद्रूपिणं विश्रुतामेयकीर्तिंविरूपाक्षविध्यन्तरमभोजसूर्यम् ।वियद्भङ्गया क्षालिताङ्घ्रिं प्रसन्नंश्रये शार्ङ्गपाणिं शिवं सज्जनानाम् ॥ १७॥

viyadrūpiṇaṃ viśrutāmeyakīrtiṃvirūpākṣavidhyantaramabhojasūryam |viyadbhaṅgayā kṣālitāṅghriṃ prasannaṃśraye śārṅgapāṇiṃ śivaṃ sajjanānām || 17||

नवमणिमयमुद्रामण्डितस्वङ्गुलीयंकरकमलमुदारं मस्तके मे निधेहि ।दशशतरविराकाचन्द्रसाहस्रचञ्चत्तरविपुलविमानारूढ हे शार्ङ्गधन्वन् ॥ १८॥

navamaṇimayamudrāmaṇḍitasvaṅgulīyaṃkarakamalamudāraṃ mastake me nidhehi |daśaśataravirākācandrasāhasracañcattaravipulavimānārūḍha he śārṅgadhanvan || 18||

लसन्नासिका ते सुचाम्पेयकोशप्रभा शारदाम्भोदपत्रायताक्ष ।भ्रुवौ कामबाणासनाहङ्कृतिघ्नेवपुस्ते जगन्मोहनं शार्ङ्गपाणे ॥ १९॥

lasannāsikā te sucāmpeyakośaprabhā śāradāmbhodapatrāyatākṣa |bhruvau kāmabāṇāsanāhaṅkṛtighnevapuste jaganmohanaṃ śārṅgapāṇe || 19||

त्वयि सति करुणार्द्रे शार्ङ्गधन्वाभिधानेकरिवरद जगत्यां कामधेनौ त्वदन्यम् ।किमिति नरमुपासे शोकगर्वाभिभूतंकलय हृदयमेतत्त्वत्पदाम्भोजलग्नम् ॥ २०॥

tvayi sati karuṇārdre śārṅgadhanvābhidhānekarivarada jagatyāṃ kāmadhenau tvadanyam |kimiti naramupāse śokagarvābhibhūtaṃkalaya hṛdayametattvatpadāmbhojalagnam || 20||

कदा शार्ङ्गचापप्रमुक्तैः पृषत्कैःविदार्यारिसङ्गान्मदीयान्दयाब्धे ।नृसिंहस्य वेषं वहन्दैत्यपुत्रंयथा पालयस्त्वं तथा पासि शार्ङ्गिन् ॥ २१॥

kadā śārṅgacāpapramuktaiḥ pṛṣatkaiḥvidāryārisaṅgānmadīyāndayābdhe |nṛsiṃhasya veṣaṃ vahandaityaputraṃyathā pālayastvaṃ tathā pāsi śārṅgin || 21||

धवलनलिनदाम्ना शोभमानं विरिञ्चिप्रमुखविभुदवृन्दैर्वर्णितानन्तलीलम् ।निखिलनिगमगीतं निर्निमेषाधिराजंनिरतिशयसुखाब्धिं शार्ङ्गपाणिं भजामः ॥ २२॥

dhavalanalinadāmnā śobhamānaṃ viriñcipramukhavibhudavṛndairvarṇitānantalīlam |nikhilanigamagītaṃ nirnimeṣādhirājaṃniratiśayasukhābdhiṃ śārṅgapāṇiṃ bhajāmaḥ || 22||

निजवषुषि दधानः सर्वलोकानिमांस्त्वंकिमु न वहसि विष्णो मां तृणात्फल्गुभूतम् ।ननु विदितममोघं नाम तेनन्त विश्वंभर इति भरणं मे किं तवातीव भारः ॥ २३॥

nijavaṣuṣi dadhānaḥ sarvalokānimāṃstvaṃkimu na vahasi viṣṇo māṃ tṛṇātphalgubhūtam |nanu viditamamoghaṃ nāma tenanta viśvaṃbhara iti bharaṇaṃ me kiṃ tavātīva bhāraḥ || 23||

चन्द्रमौलिसरोजसम्भववन्दितं विबुधेश्वरंक्षीरवारिधिमध्यमन्दिरसौधभागविलासिनम् ।भोगिराजशयं वरं विमलाशयावनदीक्षितंशार्ङ्गपाणिमहं भजे परतत्त्वरूपमधान्तकम् ॥ २४॥

candramaulisarojasambhavavanditaṃ vibudheśvaraṃkṣīravāridhimadhyamandirasaudhabhāgavilāsinam |bhogirājaśayaṃ varaṃ vimalāśayāvanadīkṣitaṃśārṅgapāṇimahaṃ bhaje paratattvarūpamadhāntakam || 24||

कुण्डलद्वयमण्डितांसयुगं युगाभचतुर्भुजीप्रस्फुरद्दरचक्रशार्ङ्गसरोजमम्बुजलोचनम् ।चामरैरुपवीजितं चपलायुतप्रभवाससंशार्ङ्गिणं भवहारिणं फणिशायिनं प्रणमामि तम् ॥ २५॥

kuṇḍaladvayamaṇḍitāṃsayugaṃ yugābhacaturbhujīprasphuraddaracakraśārṅgasarojamambujalocanam |cāmarairupavījitaṃ capalāyutaprabhavāsasaṃśārṅgiṇaṃ bhavahāriṇaṃ phaṇiśāyinaṃ praṇamāmi tam || 25||

नखाग्रधाता भिदलत्कठोरहिरण्यमर्भाण्डकभित्तिजन्मा ।गङ्गाप्रवाहः किल यस्य साक्षाच्छिवेन शीर्ष्णा विधृतः स्मरे तम् ॥ २६॥

nakhāgradhātā bhidalatkaṭhorahiraṇyamarbhāṇḍakabhittijanmā |gaṅgāpravāhaḥ kila yasya sākṣācchivena śīrṣṇā vidhṛtaḥ smare tam || 26||

भूमौ देवगणा वसन्ति शतशो भक्तावलीवत्सलाब्रह्माद्या अतिशीघ्रमेव फलदाः पादानतः खण्डलाः ।हित्वा तान् कृतपूर्वदेव कदने निद्रालसे निर्ममेदेवेशर्ङ्गधरे कलिप्रियसखे चेतः स्थिरं मेद्भुतम् ॥ २७॥

bhūmau devagaṇā vasanti śataśo bhaktāvalīvatsalābrahmādyā atiśīghrameva phaladāḥ pādānataḥ khaṇḍalāḥ |hitvā tān kṛtapūrvadeva kadane nidrālase nirmamedeveśarṅgadhare kalipriyasakhe cetaḥ sthiraṃ medbhutam || 27||

विश्वम्भरे जाग्रति चक्रपाणौ,विहाय तत्सेवनमद्य मोहात् ।खिन्नं सदा स्वोदरपूरणेऽपिपुमाम्समन्ये खलु हा भजामः ॥ २८॥

viśvambhare jāgrati cakrapāṇau,vihāya tatsevanamadya mohāt |khinnaṃ sadā svodarapūraṇe'pipumāmsamanye khalu hā bhajāmaḥ || 28||

चातक इव जीमूतं चकोरपक्षीमिव चन्द्रमसम् ।कादम्बिनीमिव शिखी सदैव शार्ङ्गिन् स्मरामि ॥ २९॥ (तव रूपं)

cātaka iva jīmūtaṃ cakorapakṣīmiva candramasam |kādambinīmiva śikhī sadaiva śārṅgin smarāmi || 29|| (tava rūpaṃ)

जलधितनया वामोत्सङ्गे शयानमनामयंशमितदनुजं शान्ताकारं शरीरभृतां प्रभुम् ।शरणमधुना यामि श्रेयस्करं नमतां सदाशशिरविसदृशं श्रीमच्छार्ङ्गायुधं विबुधेश्वरम् ॥ ३०॥

jaladhitanayā vāmotsaṅge śayānamanāmayaṃśamitadanujaṃ śāntākāraṃ śarīrabhṛtāṃ prabhum |śaraṇamadhunā yāmi śreyaskaraṃ namatāṃ sadāśaśiravisadṛśaṃ śrīmacchārṅgāyudhaṃ vibudheśvaram || 30||

चतुर्भुजं चन्दनचर्चिताङ्गंचतुर्मुखाद्यैरभिवन्द्यपादम् ।चामीकराद्रीन्द्रधनुप्रियं तंचक्रायुधं शार्ङ्गधरं प्रपद्ये ॥ ३१॥

caturbhujaṃ candanacarcitāṅgaṃcaturmukhādyairabhivandyapādam |cāmīkarādrīndradhanupriyaṃ taṃcakrāyudhaṃ śārṅgadharaṃ prapadye || 31||

प्रफुल्लमल्लीवकुलाम्बुजातचाम्पेयमालोत्करशोभिकण्ठम् ।कण्ठीरवास्यं दलितारिवर्गंप्रभुं भजामो हृदि शार्ङ्गपाणिम् ॥ ३२॥

praphullamallīvakulāmbujātacāmpeyamālotkaraśobhikaṇṭham |kaṇṭhīravāsyaṃ dalitārivargaṃprabhuṃ bhajāmo hṛdi śārṅgapāṇim || 32||

शरच्चन्द्रिकामज्जुलं मन्दहासंकदा शार्ङ्गपाणेर्वयं लोकयामः ।रमाराधितं पादपङ्केरुहं तत्कदा संस्पृशामो मुदा मस्तकेन ॥ ३३॥

śaraccandrikāmajjulaṃ mandahāsaṃkadā śārṅgapāṇervayaṃ lokayāmaḥ |ramārādhitaṃ pādapaṅkeruhaṃ tatkadā saṃspṛśāmo mudā mastakena || 33||

दरिद्रापदं दारयाद्यैव देवस्वकीयान् सदा रक्ष ऋक्षेशवक्त्र ।स्वपूरैर्गृहं पूरयाद्यास्मदीयंस्वतन्त्रोऽसि यद्रोचते तत्कुरुष्व ॥ ३४॥

daridrāpadaṃ dārayādyaiva devasvakīyān sadā rakṣa ṛkṣeśavaktra |svapūrairgṛhaṃ pūrayādyāsmadīyaṃsvatantro'si yadrocate tatkuruṣva || 34||

त्वत्कीर्तनं तव कथाश्रवणं जनानांसंसारहारि नमतामपवर्गकारि ।ब्रह्मादिवद्यपदपङ्कज दिव्यमूर्तेमां पाहि शार्ङ्गधर सर्वसुराधिराज ॥ ३५॥

tvatkīrtanaṃ tava kathāśravaṇaṃ janānāṃsaṃsārahāri namatāmapavargakāri |brahmādivadyapadapaṅkaja divyamūrtemāṃ pāhi śārṅgadhara sarvasurādhirāja || 35||

कस्तूरिकातिलकशोभिमुखेन्दुर्बिम्बमोषत्स्मिताञ्चितममोघकृपार्द्रवीक्षम् ।द्रक्ष्ये कदा मधुरभाषि पवित्रकीर्तेश्रीशार्ङ्गचापधर वेदशिरः सुवेद्य ॥ ३६॥

kastūrikātilakaśobhimukhendurbimbamoṣatsmitāñcitamamoghakṛpārdravīkṣam |drakṣye kadā madhurabhāṣi pavitrakīrteśrīśārṅgacāpadhara vedaśiraḥ suvedya || 36||

राकाशरच्छशधरातुलगर्वपूरसङ्कर्षणं करुणया कलिताधिवासम् ।सन्दर्शयास्यमधुना नवपद्मकान्तिनिक्षेपहारि मम सुन्दर शार्ङ्गपाणे ॥ ३७॥

rākāśaracchaśadharātulagarvapūrasaṅkarṣaṇaṃ karuṇayā kalitādhivāsam |sandarśayāsyamadhunā navapadmakāntinikṣepahāri mama sundara śārṅgapāṇe || 37||

वन्दामहे तव पदं सुरवृन्दमौलिमाणिक्यदीप्तिकलितं हृदि शार्ङ्गपाणे ।मोहान्धकारतरणे करुणाम्बुराशेहे वारिजाक्ष शशिबिम्बसमास्यबिम्ब ॥ ३८॥

vandāmahe tava padaṃ suravṛndamaulimāṇikyadīptikalitaṃ hṛdi śārṅgapāṇe |mohāndhakārataraṇe karuṇāmburāśehe vārijākṣa śaśibimbasamāsyabimba || 38||

शम्भुप्रजेश्वरशतक्रतुभिः सदैवसंस्तूयमानकृतमन्दिर कुम्भघोणे ॥सर्पेन्द्रतार्क्ष्यशयनार्वकिरीटभासाधिक्कारितार्क शरणं भव शार्ङ्गपाणे ॥ ३९॥

śambhuprajeśvaraśatakratubhiḥ sadaivasaṃstūyamānakṛtamandira kumbhaghoṇe ||sarpendratārkṣyaśayanārvakirīṭabhāsādhikkāritārka śaraṇaṃ bhava śārṅgapāṇe || 39||

त्वं मातासि पिता त्वमेव च सुहृद्बन्धुस्त्वदन्यं हरेमन्ये नैव सुरं सुरेन्द्रमपि वा ब्रह्माणमीशं गृहम् ।वैकुण्ठे तव सन्निधौ निवसतिस्त्वन्मूर्यवेक्षा सदाभूयान्मे न परं वृणे वरमहं श्रीशार्ङ्गपाणिप्रभो ॥ ४०॥

tvaṃ mātāsi pitā tvameva ca suhṛdbandhustvadanyaṃ haremanye naiva suraṃ surendramapi vā brahmāṇamīśaṃ gṛham |vaikuṇṭhe tava sannidhau nivasatistvanmūryavekṣā sadābhūyānme na paraṃ vṛṇe varamahaṃ śrīśārṅgapāṇiprabho || 40||

निगमशिरसा वेद्यं हृद्यं जितारुणपल्लवंजनिमृतिजरार्तिघ्नं निघ्नं सदा स्मरतां हृदि ।चरणयुगलं त्वत्कं स्वामिन् प्रदर्शय नः सदानिरवधिकृपाकूपारोसि प्रभो वरशार्ङ्गभृत् ॥ ४१॥

nigamaśirasā vedyaṃ hṛdyaṃ jitāruṇapallavaṃjanimṛtijarārtighnaṃ nighnaṃ sadā smaratāṃ hṛdi |caraṇayugalaṃ tvatkaṃ svāmin pradarśaya naḥ sadāniravadhikṛpākūpārosi prabho varaśārṅgabhṛt || 41||

त्वत्सेवादर्पभृतं ब्रह्मेशादीन् सुरानगणयन्तम् ।अहमात्मानं विष्णो कदा विलोके कृतार्थमिव शार्ङ्गिन् ॥ ४२॥

tvatsevādarpabhṛtaṃ brahmeśādīn surānagaṇayantam |ahamātmānaṃ viṣṇo kadā viloke kṛtārthamiva śārṅgin || 42||

कमलनयनं कालोदञ्चत्सितेतरपङ्कजद्युतिशरदुमाकान्तोत्तंसप्रभाधवलस्मितम् ।त्रिजगदुदरव्याप्तं तेजो विरिञ्चिभवादिभिर्हृदि मम सदा भूयाच्छार्ङ्गं दरं च दधन्मुदे ॥ ४३॥

kamalanayanaṃ kālodañcatsitetarapaṅkajadyutiśaradumākāntottaṃsaprabhādhavalasmitam |trijagadudaravyāptaṃ tejo viriñcibhavādibhirhṛdi mama sadā bhūyācchārṅgaṃ daraṃ ca dadhanmude || 43||

प्रसीद मे दयानिधे समुद्धरातिम्वारिधेःप्रभो पयोधिजासखे दरिद्रतां निरस्य मे ।तवैकदेश विष्ठितं जगच्चराचरात्मकंतदेकदेशरूपिणो न मेवनं तवाधिकम् ॥ ४४॥

prasīda me dayānidhe samuddharātimvāridheḥprabho payodhijāsakhe daridratāṃ nirasya me |tavaikadeśa viṣṭhitaṃ jagaccarācarātmakaṃtadekadeśarūpiṇo na mevanaṃ tavādhikam || 44||

शातकुम्मलसदाभरणाढ्यांश्यामलां सुरुचिरामसमानाम् ।शार्ङ्गचापधरतावकमूर्तिंशान्तचित्त इह नित्यमुपासे ॥ ४५॥

śātakummalasadābharaṇāḍhyāṃśyāmalāṃ surucirāmasamānām |śārṅgacāpadharatāvakamūrtiṃśāntacitta iha nityamupāse || 45||

निर्मलं नियमितासुरजङ्घंनिर्जरौधवरसम्मदहेतुम् ।नन्दकाख्यकरवालमुदारंनौमि शार्ङ्गधनुषो मयनुत्यै ॥ ४६॥

nirmalaṃ niyamitāsurajaṅghaṃnirjaraudhavarasammadahetum |nandakākhyakaravālamudāraṃnaumi śārṅgadhanuṣo mayanutyai || 46||

भर्जितासुरकलेवरवृन्दांशार्ङ्गिणः करतले विलसन्तीम् ।कालिकाग्निचयभीषणकान्तिंचिन्तये वरगदां रिपुहत्यै ॥ ४७॥

bharjitāsurakalevaravṛndāṃśārṅgiṇaḥ karatale vilasantīm |kālikāgnicayabhīṣaṇakāntiṃcintaye varagadāṃ ripuhatyai || 47||

नादमूर्च्छित सरोजमवाण्डंनिर्मलेन्दुसद्दृशं रविर्भीमम् ।कान्दिशीकदितिसम्भवसैन्यंशङ्खराजमरिभृत्तव नौमि ॥ ४८॥

nādamūrcchita sarojamavāṇḍaṃnirmalendusaddṛśaṃ ravirbhīmam |kāndiśīkaditisambhavasainyaṃśaṅkharājamaribhṛttava naumi || 48||

काशिकानगरतत्पतिकृत्यादाहकारणममोघममेयम् ।सर्वदेवमयसर्वशरीरंचक्रमीश तव नौमि करालम् ॥ ४९॥

kāśikānagaratatpatikṛtyādāhakāraṇamamoghamameyam |sarvadevamayasarvaśarīraṃcakramīśa tava naumi karālam || 49||

सर्वदेवादिदेवेश शार्ङ्गपाणे कृपाम्बुधे ।स्तुतिव्याजान्ममागस्त्वं सहस्व सकलं प्रभो ॥ ५०॥

sarvadevādideveśa śārṅgapāṇe kṛpāmbudhe |stutivyājānmamāgastvaṃ sahasva sakalaṃ prabho || 50||

इति शार्ङ्गपाणिस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śārṅgapāṇistotraṃ sampūrṇam |