रागगणानां श्रीकृष्णचन्द्रस्तवम् Ragagananam Shrikrishnachandrastavam

श्रीनारद उवाचभैरवाद्या रागगणाः पुरः प्राप्ता हरेः प्रभोः ।रूपानुरूपावयवां तनुं दृष्ट्वातिहर्षिताः ॥ १॥

śrīnārada uvācabhairavādyā rāgagaṇāḥ puraḥ prāptā hareḥ prabhoḥ |rūpānurūpāvayavāṃ tanuṃ dṛṣṭvātiharṣitāḥ || 1||

यत्र यत्र च तेषां वै दृष्टिः प्राप्ता हरेस्तनौ ।तत्र स्थिता च निर्गन्तुं लावण्यान्न शशाक ह ॥ २॥

yatra yatra ca teṣāṃ vai dṛṣṭiḥ prāptā harestanau |tatra sthitā ca nirgantuṃ lāvaṇyānna śaśāka ha || 2||

अहो श्रीकृष्णचन्द्रस्य रूपमत्यद्भुतं हरेः ।दृष्ट्वोपवर्णनं तस्य चक्रुस्तेऽपि पृथक् पृथक् ॥ ३॥

aho śrīkṛṣṇacandrasya rūpamatyadbhutaṃ hareḥ |dṛṣṭvopavarṇanaṃ tasya cakruste'pi pṛthak pṛthak || 3||

भैरव उवाचभज हरिजानुद्वयमिति लक्ष्मीः ।भजति सदाङ्के कमलकराभ्याम् ॥ ४॥

bhairava uvācabhaja harijānudvayamiti lakṣmīḥ |bhajati sadāṅke kamalakarābhyām || 4||

मेघमल्लार उवाचऊरू विष्णो रम्भाखण्डौ हेमस्तम्भौ ध्याये वन्द्यौ ।ओजः पूर्णौ शोभायुक्तौ वस्त्रापीतौ कृष्णस्योभौ ॥ ५॥

meghamallāra uvācaūrū viṣṇo rambhākhaṇḍau hemastambhau dhyāye vandyau |ojaḥ pūrṇau śobhāyuktau vastrāpītau kṛṣṇasyobhau || 5||

दीपक उवाचसकलसुखकरं कनकरुचिधरम् ।प्रथितहरिपदं भजत कटितले ॥ ६॥

dīpaka uvācasakalasukhakaraṃ kanakarucidharam |prathitaharipadaṃ bhajata kaṭitale || 6||

मालकोश उवाचकटी केशवाद्या हरेरस्ति तत्र नृणां नेत्रयोर्दृष्टिमानं हरन्ति ।परं कम्पिता मन्दगच्छत्समीरैः सुनम्रेण सा सर्वचेतोहरेत्थम् ॥ ७॥

mālakośa uvācakaṭī keśavādyā harerasti tatra nṛṇāṃ netrayordṛṣṭimānaṃ haranti |paraṃ kampitā mandagacchatsamīraiḥ sunamreṇa sā sarvacetoharettham || 7||

श्रीराग उवाचनाभेः सरः पुष्करकुण्डवच्च तल्लसत्त्रिवल्ल्यूर्मिमनोहरं पदम् ।रोमावलिप्रोज्झितकामकाननं भजामि नित्यं हृदि राधिकापतेः ॥ ८॥

śrīrāga uvācanābheḥ saraḥ puṣkarakuṇḍavacca tallasattrivallyūrmimanoharaṃ padam |romāvaliprojjhitakāmakānanaṃ bhajāmi nityaṃ hṛdi rādhikāpateḥ || 8||

हिण्डोल उवाचअक्षरपङ्क्तिः किन्न्वलिपङ्क्तिः पिप्पलपत्रे मोहनमाला ।किं कमले यच्छ्यामलरेखा किं ह्युदरे रोमावलिरेखा ॥ ९॥

hiṇḍola uvācaakṣarapaṅktiḥ kinnvalipaṅktiḥ pippalapatre mohanamālā |kiṃ kamale yacchyāmalarekhā kiṃ hyudare romāvalirekhā || 9||

भैरवरागिण्य ऊचुःपीतपटं यत्कृष्णहरेरिन्द्रधनुर्वद्दीप्तियुतम् ।काञ्चनशिल्पैश्चारुरुचि तद्भज नॄणां दुःखहरम् ॥ १०॥

bhairavarāgiṇya ūcuḥpītapaṭaṃ yatkṛṣṇaharerindradhanurvaddīptiyutam |kāñcanaśilpaiścāruruci tadbhaja nṝṇāṃ duḥkhaharam || 10||

भैरवपुत्रा ऊचुःचतुःसमुद्रा इव विश्वपूरका आनन्ददा एव चतुष्पदार्थवत् ।ते बाहवो लोकवितानदण्डवज्जयन्ति भूधारणदिग्गजा इव ॥ ११॥

bhairavaputrā ūcuḥcatuḥsamudrā iva viśvapūrakā ānandadā eva catuṣpadārthavat |te bāhavo lokavitānadaṇḍavajjayanti bhūdhāraṇadiggajā iva || 11||

मेघमल्लाररागिण्य ऊचुःअरुणबिम्बफलद्युतिमण्डितं भज हरेरधरं मधुरं मनः ।नवजपादलमल्लसुविग्रहं सकलवल्लभभूमिपतेः प्रभोः ॥ १२॥

meghamallārarāgiṇya ūcuḥaruṇabimbaphaladyutimaṇḍitaṃ bhaja hareradharaṃ madhuraṃ manaḥ |navajapādalamallasuvigrahaṃ sakalavallabhabhūmipateḥ prabhoḥ || 12||

मेघमल्लारपुत्रा ऊचुःकर्पूरकेतकसुमौक्तिकहीरकाणांश्रीखण्डचन्द्रचपलामृतमल्लिकानम् ।तेषां रुचेश्च परिभावमकारि पूर्वंया दन्तपङ्क्तिरमला स्मरतां परस्य ॥ १३॥

meghamallāraputrā ūcuḥkarpūraketakasumauktikahīrakāṇāṃśrīkhaṇḍacandracapalāmṛtamallikānam |teṣāṃ ruceśca paribhāvamakāri pūrvaṃyā dantapaṅktiramalā smaratāṃ parasya || 13||

दीपकरागिण्य ऊचुःनयनयुगलजातं पातु नोऽहर्निशं तेमदनशरपरोक्षं सर्वलावण्यदीक्षम् ।परिहृतसुरवृक्षं कोटिशो लक्षलक्षंनिजजनकृतरक्षं दानदक्षं कटाक्षम् ॥ १४॥

dīpakarāgiṇya ūcuḥnayanayugalajātaṃ pātu no'harniśaṃ temadanaśaraparokṣaṃ sarvalāvaṇyadīkṣam |parihṛtasuravṛkṣaṃ koṭiśo lakṣalakṣaṃnijajanakṛtarakṣaṃ dānadakṣaṃ kaṭākṣam || 14||

दीपकपुत्रा ऊचुःकिं वा कुलिङ्गयुगलं नवपद्ममध्येदुःखक्षायाय वसतां निशितासियुग्मम् ।जैत्रं धनुर्जयति किं मकरध्वजस्यभ्रूमण्डलं किमथ चन्द्रमुखे परस्य ॥ १५॥

dīpakaputrā ūcuḥkiṃ vā kuliṅgayugalaṃ navapadmamadhyeduḥkhakṣāyāya vasatāṃ niśitāsiyugmam |jaitraṃ dhanurjayati kiṃ makaradhvajasyabhrūmaṇḍalaṃ kimatha candramukhe parasya || 15||

मालकोशरागिण्य ऊचुःपरिनृत्यति इन्दुमण्डले फणिपत्न्याविव लोलकुण्डले ।कमले मकरन्दनिर्भरे भ्रमरालीव सुगण्डमण्डले ॥ १६॥

mālakośarāgiṇya ūcuḥparinṛtyati indumaṇḍale phaṇipatnyāviva lolakuṇḍale |kamale makarandanirbhare bhramarālīva sugaṇḍamaṇḍale || 16||

मालकोशपुत्रा ऊचुःरविरेव खमण्डले किमु यदुभर्तुस्त्वथवा घने तडित् ।अधितिष्ठति गण्डमण्डलं द्युतिखण्डं कलधौतकुण्डलम् ॥ १७॥

mālakośaputrā ūcuḥravireva khamaṇḍale kimu yadubhartustvathavā ghane taḍit |adhitiṣṭhati gaṇḍamaṇḍalaṃ dyutikhaṇḍaṃ kaladhautakuṇḍalam || 17||

श्रीरागिण्य ऊचुःकलिङ्गयोः खञ्जनयोः किलारादापत्यतां युद्धमभूदलीनाम् ।तेषां गतः कीर उषःप्रफुल्ले चकास्ति पद्मेऽरुणबिम्बलिप्सुः ॥ १८॥

śrīrāgiṇya ūcuḥkaliṅgayoḥ khañjanayoḥ kilārādāpatyatāṃ yuddhamabhūdalīnām |teṣāṃ gataḥ kīra uṣaḥpraphulle cakāsti padme'ruṇabimbalipsuḥ || 18||

श्रीरागपुत्रा ऊचुःपरिकरीकृतपीतपटं हरिं शिखिकिरीटनतीकृतकन्धरम् ।लगुडवेणुकरं चलकुण्डलं पटुतरं नतवेषधरं भजे ॥ १९॥

śrīrāgaputrā ūcuḥparikarīkṛtapītapaṭaṃ hariṃ śikhikirīṭanatīkṛtakandharam |laguḍaveṇukaraṃ calakuṇḍalaṃ paṭutaraṃ nataveṣadharaṃ bhaje || 19||

हिण्डोलरागिण्य ऊचुःअतसीकुसुमोपमेयकान्तिर्यमुनाकूलकदम्बमध्यवर्ती ।नवगोपवधूविहारशाली वनमाली वितनोतु मङ्गलानि ॥ २०॥

hiṇḍolarāgiṇya ūcuḥatasīkusumopameyakāntiryamunākūlakadambamadhyavartī |navagopavadhūvihāraśālī vanamālī vitanotu maṅgalāni || 20||

हिण्डोलपुत्रा ऊचुःहरे मत्समः पातकी नास्ति भूमौ तथा त्वत्समो नास्ति पापापहारी ।इति त्वां च मत्वा जगन्नाथदेवं यथेच्छा भवेत्ते तथा मां कुरु त्वम् ॥ २१॥

hiṇḍolaputrā ūcuḥhare matsamaḥ pātakī nāsti bhūmau tathā tvatsamo nāsti pāpāpahārī |iti tvāṃ ca matvā jagannāthadevaṃ yathecchā bhavette tathā māṃ kuru tvam || 21||

श्रीनारद उवाचइति रागकृतं ध्यानं यः शृणोति पठेत्सदा ।तन्नेत्रगोचरो याति भगवान् भक्तवत्सलः ॥ २२॥

śrīnārada uvācaiti rāgakṛtaṃ dhyānaṃ yaḥ śṛṇoti paṭhetsadā |tannetragocaro yāti bhagavān bhaktavatsalaḥ || 22||

इति गर्गसंहितायां विश्वजित्खण्डे पञ्चचत्वारिंशदध्यायान्तर्गतंरागगणानां स्तवम् ।

iti gargasaṃhitāyāṃ viśvajitkhaṇḍe pañcacatvāriṃśadadhyāyāntargataṃrāgagaṇānāṃ stavam |