गदाधरस्तोत्रम् (राजारैभ्यकृतं वराहपुराणान्तर्गतम्) Raja Raibhyakritam Gadadhara Stotram

रैभ्य उवाच ।गदाधरं विबुधजनैरभिष्टुतं धृतक्षमं क्षुधितजनार्त्तिनाशनम् ।शिवं विशालासुरसैन्यमर्दनं नमाम्यहं हतसकलाशुभं स्मृतौ ॥ २९॥

raibhya uvāca |gadādharaṃ vibudhajanairabhiṣṭutaṃ dhṛtakṣamaṃ kṣudhitajanārttināśanam |śivaṃ viśālāsurasainyamardanaṃ namāmyahaṃ hatasakalāśubhaṃ smṛtau || 29||

पुराणपूर्वं पुरुषं पुरुष्टुतं पुरातनं विमलमलं नृणां गतिम् ।त्रिविक्रमं धृतधरणिं बलोर्जितं गदाधरं रहसि नमामि केशवम् ॥ ३०॥

purāṇapūrvaṃ puruṣaṃ puruṣṭutaṃ purātanaṃ vimalamalaṃ nṛṇāṃ gatim |trivikramaṃ dhṛtadharaṇiṃ balorjitaṃ gadādharaṃ rahasi namāmi keśavam || 30||

सुशुद्धभावं विभवैरुपावृतं श्रियाऽऽवृतं विगतमलं विचक्षणम् ।क्षितीश्वरैरपगतकिल्बिषैः स्तुतं गदाधरं प्रणमति यः सुखं वसेत् ॥ ३१॥

suśuddhabhāvaṃ vibhavairupāvṛtaṃ śriyā''vṛtaṃ vigatamalaṃ vicakṣaṇam |kṣitīśvarairapagatakilbiṣaiḥ stutaṃ gadādharaṃ praṇamati yaḥ sukhaṃ vaset || 31||

सुरासुरैरर्च्चितपादपङ्कजं केयूरहाराङ्गदमौलिधारिणम् ।अब्धौ शयानं च रथाङ्गपाणिनं गदाधरं प्रणमति यः सुखं वसेत् ॥ ३२॥

surāsurairarccitapādapaṅkajaṃ keyūrahārāṅgadamaulidhāriṇam |abdhau śayānaṃ ca rathāṅgapāṇinaṃ gadādharaṃ praṇamati yaḥ sukhaṃ vaset || 32||

सितं कृते त्रेतायुगेऽरुणं विभुं तथा तृतीये पीतवर्णमच्युतम् ।कलौ घनालिप्रतिमं महेश्वरं गदाधरं प्रणमति यः सुखं वसेत् ॥ ३३॥

sitaṃ kṛte tretāyuge'ruṇaṃ vibhuṃ tathā tṛtīye pītavarṇamacyutam |kalau ghanālipratimaṃ maheśvaraṃ gadādharaṃ praṇamati yaḥ sukhaṃ vaset || 33||

बीजोद्भवो यः सृजते चतुर्मुखस्तथैव नारायणरूपतो जगत् ।प्रपालयेद्रुद्रवपुस्तथान्तकृद्गदाधरो जयतु षडर्द्धमूर्तिमान् ॥ ३४॥

bījodbhavo yaḥ sṛjate caturmukhastathaiva nārāyaṇarūpato jagat |prapālayedrudravapustathāntakṛdgadādharo jayatu ṣaḍarddhamūrtimān || 34||

सत्त्वं रजश्चैव तमोगुणास्त्रयस्त्वेतेषु नान्यस्य समुद्भवः किल ।स चैक एव त्रिविधो गदाधरो दधातु धैर्यं मम धर्ममोक्षयोः ॥ ३५॥

sattvaṃ rajaścaiva tamoguṇāstrayastveteṣu nānyasya samudbhavaḥ kila |sa caika eva trividho gadādharo dadhātu dhairyaṃ mama dharmamokṣayoḥ || 35||

संसारतोयार्णवदुःखतन्तुभिर्वियोगनक्रक्रमणैः सुभीषणैः ।मज्जन्तमुच्चैः सुतरां महाप्लवे गदाधरो मामुदधातु पोतवत् ॥ ३६॥

saṃsāratoyārṇavaduḥkhatantubhirviyoganakrakramaṇaiḥ subhīṣaṇaiḥ |majjantamuccaiḥ sutarāṃ mahāplave gadādharo māmudadhātu potavat || 36||

स्वयं त्रिमूर्तिः स्वमिवात्मनाऽऽत्मनि स्वशक्तितश्चाण्डमिदं ससर्ज्ज ह ।तस्मिञ्जलोत्थासनमार्यतेजसं ससर्ज्ज यस्तं प्रणतोऽस्मि भूधरम् ॥ ३७॥

svayaṃ trimūrtiḥ svamivātmanā''tmani svaśaktitaścāṇḍamidaṃ sasarjja ha |tasmiñjalotthāsanamāryatejasaṃ sasarjja yastaṃ praṇato'smi bhūdharam || 37||

मत्स्यादिनामानि जगत्सु केवलं सुरादिसंरक्षणतो वृषाकपिः ।मुख्यस्वरूपेण समन्ततो विभुर्गदाधरो मे विदधातु सद्गतिम् ॥ ३८॥

matsyādināmāni jagatsu kevalaṃ surādisaṃrakṣaṇato vṛṣākapiḥ |mukhyasvarūpeṇa samantato vibhurgadādharo me vidadhātu sadgatim || 38||

इति वराहपुराणे सप्तमाध्यायान्तर्गतं राजा रैभ्यकृतंगदाधरस्तोत्रं समाप्तम् ।वराहपुराण । अध्याय ७/२९३८॥वराहपुराण । अध्याय ७/२९-३८॥

iti varāhapurāṇe saptamādhyāyāntargataṃ rājā raibhyakṛtaṃgadādharastotraṃ samāptam |varāhapurāṇa | adhyāya 7/2938||varāhapurāṇa | adhyāya 7/29-38||