श्रीकृष्णस्तोत्रम् (मुनिभिःकृतं १ ब्रह्मवैवर्तपुराणान्तर्गतम् नाथानिर्वचनीयोऽसि भक्तानुग्रहविग्रहः) Munibhih Kritam 1 Shri Krishna Stotram

ब्रह्मोवाच ।नाथानिर्वचनीयोऽसि भक्तानुग्रहविग्रहः ।वेदानिर्वचनीयं च कस्त्वां स्तोतुमिहेश्वरः ॥ १९॥

brahmovāca |nāthānirvacanīyo'si bhaktānugrahavigrahaḥ |vedānirvacanīyaṃ ca kastvāṃ stotumiheśvaraḥ || 19||

महादेव उवाच ।देहेषु देहिनां शश्वत्स्थितं निर्लिप्तमेव च ।कर्मिणां कर्मणां शुद्धं साक्षिणां साक्षतं विभुम् ।किं स्तौमि रूपशून्यं च गुणशून्यं च निर्गुणम् ॥ २०॥

mahādeva uvāca |deheṣu dehināṃ śaśvatsthitaṃ nirliptameva ca |karmiṇāṃ karmaṇāṃ śuddhaṃ sākṣiṇāṃ sākṣataṃ vibhum |kiṃ staumi rūpaśūnyaṃ ca guṇaśūnyaṃ ca nirguṇam || 20||

अनन्त उवाच ।किंवा जानाम्यहं नाथ त्वामज्ञोऽनन्तमीश्वरम् ।अनन्तकोटिब्रह्माण्डकारणं दुःखतारणम् ॥ २१॥

ananta uvāca |kiṃvā jānāmyahaṃ nātha tvāmajño'nantamīśvaram |anantakoṭibrahmāṇḍakāraṇaṃ duḥkhatāraṇam || 21||

महाविष्णोश्च लोम्नां च विवरेषु जलेषु च ।सन्ति विश्वान्यसङ्ख्यानि चित्राणि कृत्रिमाणि च ॥ २२॥

mahāviṣṇośca lomnāṃ ca vivareṣu jaleṣu ca |santi viśvānyasaṅkhyāni citrāṇi kṛtrimāṇi ca || 22||

सन्ति सन्तश्च देवाश्च ब्रह्मविष्णुशिवात्मकाः ।त्वदंशाः प्रतिबिम्बेषु तीर्थानि भारतं तथा ॥ २३॥

santi santaśca devāśca brahmaviṣṇuśivātmakāḥ |tvadaṃśāḥ pratibimbeṣu tīrthāni bhārataṃ tathā || 23||

ब्रह्माण्डैकस्थितोऽहं च सूक्ष्मनागस्वरूपकः ।स्थापितश्च त्वया कूर्मे गजेन्द्रे मशको यथा ॥ २४॥

brahmāṇḍaikasthito'haṃ ca sūkṣmanāgasvarūpakaḥ |sthāpitaśca tvayā kūrme gajendre maśako yathā || 24||

परमाणुपरं सूक्ष्मं विश्वेषु नास्ति कुत्रचित् ।महाविष्णोः परं स्थूलं समो नास्ति च कुत्रचित् ॥ २५॥

paramāṇuparaṃ sūkṣmaṃ viśveṣu nāsti kutracit |mahāviṣṇoḥ paraṃ sthūlaṃ samo nāsti ca kutracit || 25||

महाविष्णोः परस्त्वं च त्वत्परो नास्ति कश्चन ।स्थूलात्स्थूलतरो देवः सूक्ष्मात्सूक्ष्मतमो महान् ॥ २६॥

mahāviṣṇoḥ parastvaṃ ca tvatparo nāsti kaścana |sthūlātsthūlataro devaḥ sūkṣmātsūkṣmatamo mahān || 26||

आधारश्च महाविष्णो जलरूपो भवान्स्वयम् ।जलाधारो हि गोलोकस्त्वं च स्थावररूपधृक् ॥ २७॥

ādhāraśca mahāviṣṇo jalarūpo bhavānsvayam |jalādhāro hi golokastvaṃ ca sthāvararūpadhṛk || 27||

सर्वाधारो महान्वायुः श्वासनिःश्वासरूपकः ।भक्तानुग्रहदेहस्य नित्यस्य भवतो विभो ॥ २८॥

sarvādhāro mahānvāyuḥ śvāsaniḥśvāsarūpakaḥ |bhaktānugrahadehasya nityasya bhavato vibho || 28||

वक्त्रैर्बहुतरैर्वाऽथ त्वया दत्तैः पुरैव च ।स्तोतुमिच्छामि त्वद्योगं न दत्तं ज्ञानमैश्वरम् ॥ २९॥

vaktrairbahutarairvā'tha tvayā dattaiḥ puraiva ca |stotumicchāmi tvadyogaṃ na dattaṃ jñānamaiśvaram || 29||

देवा ऊचुः ।त्वामनन्तं यदि स्तोतुं देवोऽनन्तो न हीश्वरः ।न हि स्वयं विधाता च न हि ज्ञानात्मकः शिवः ।सरस्वती जडीभूता किं कुर्मः स्तवनं वयम् ॥ ३०॥

devā ūcuḥ |tvāmanantaṃ yadi stotuṃ devo'nanto na hīśvaraḥ |na hi svayaṃ vidhātā ca na hi jñānātmakaḥ śivaḥ |sarasvatī jaḍībhūtā kiṃ kurmaḥ stavanaṃ vayam || 30||

मुनीन्द्रा ऊचुः ।वेदा न शक्ताः स्तोतुं चेत्त्वां चैव ज्ञातुमीश्वरम् ।वयं वेदविदः सन्तः किं कुर्मः स्तवनं तव ॥ ३१॥

munīndrā ūcuḥ |vedā na śaktāḥ stotuṃ cettvāṃ caiva jñātumīśvaram |vayaṃ vedavidaḥ santaḥ kiṃ kurmaḥ stavanaṃ tava || 31||

इदं स्तोत्रं महापुण्यं देवैश्च मुनिमिः कृतम् ।यः पठेत्संयतः शुद्धः पूजाकाले च भक्तितः ॥ ३२॥

idaṃ stotraṃ mahāpuṇyaṃ devaiśca munimiḥ kṛtam |yaḥ paṭhetsaṃyataḥ śuddhaḥ pūjākāle ca bhaktitaḥ || 32||

इह लोके सुखं भुक्त्वा लब्ध्वा ज्ञानं निरञ्जनम् ।रत्नयानं समारुह्य गोलोकं स च गच्छति ॥ ३३॥

iha loke sukhaṃ bhuktvā labdhvā jñānaṃ nirañjanam |ratnayānaṃ samāruhya golokaṃ sa ca gacchati || 33||

इति श्रीब्रह्मवैवर्तपुराणे श्रीकृष्णजन्मखण्डे उत्तरेशाततमाध्यायान्तर्गतं ब्रह्मादिदेवैः मुनिभिश्च कृतंश्रीकृष्णस्तोत्रं समाप्तम् ।ब्रह्मवैवर्तपुराण । श्रीकृष्णजन्म, उत्तरभाग । अध्याय १००/१९३३॥ब्रह्मवैवर्तपुराण । श्रीकृष्णजन्म, उत्तरभाग । अध्याय १००/१९-३३॥

iti śrībrahmavaivartapurāṇe śrīkṛṣṇajanmakhaṇḍe uttareśātatamādhyāyāntargataṃ brahmādidevaiḥ munibhiśca kṛtaṃśrīkṛṣṇastotraṃ samāptam |brahmavaivartapurāṇa | śrīkṛṣṇajanma, uttarabhāga | adhyāya 100/1933||brahmavaivartapurāṇa | śrīkṛṣṇajanma, uttarabhāga | adhyāya 100/19-33||