कृष्णस्तोत्रम् (दानवविरचितं) Krishnastotramdanava

दानवकृतंवामनोऽसि त्वमंशेन मत्पितुर्यज्ञभिक्षुकः ।राज्यहर्ता च श्रीहर्ता सुतलस्थलदायकः ॥ १॥

dānavakṛtaṃvāmano'si tvamaṃśena matpituryajñabhikṣukaḥ |rājyahartā ca śrīhartā sutalasthaladāyakaḥ || 1||

बलिभक्तिवशो वीरः सर्वेशो भक्तवत्सलः ।शीघ्रं त्वं हिंस मां पापं शापाद्गर्दभरूपिणम् ॥ २॥

balibhaktivaśo vīraḥ sarveśo bhaktavatsalaḥ |śīghraṃ tvaṃ hiṃsa māṃ pāpaṃ śāpādgardabharūpiṇam || 2||

मुनेर्दुर्वाससः शापादीदृशं जन्म कुत्सितम् ।मृत्युरुक्तश्च मुनिना त्वत्तो मम जगत्पते ॥ ३॥

munerdurvāsasaḥ śāpādīdṛśaṃ janma kutsitam |mṛtyuruktaśca muninā tvatto mama jagatpate || 3||

षोडशारेण चक्रेण सुतीक्ष्णेनातितेजसा ।जहि मां जगतां नाथ सद्भक्तिं कुरु मोक्षद ॥ ४॥

ṣoḍaśāreṇa cakreṇa sutīkṣṇenātitejasā |jahi māṃ jagatāṃ nātha sadbhaktiṃ kuru mokṣada || 4||

त्वमंशेन वराहश्च समुद्धर्तुं वसुन्धराम् ।वेदानां रक्षिता नाथ हिरण्याक्षनिषूदनः ॥ ५॥

tvamaṃśena varāhaśca samuddhartuṃ vasundharām |vedānāṃ rakṣitā nātha hiraṇyākṣaniṣūdanaḥ || 5||

त्वं नृसिंहः स्वयं पूर्णो हिरण्यकशिपोर्वधे ।प्रह्लादानुग्रहार्थाय देवानां रक्षणाय च ॥ ६॥

tvaṃ nṛsiṃhaḥ svayaṃ pūrṇo hiraṇyakaśiporvadhe |prahlādānugrahārthāya devānāṃ rakṣaṇāya ca || 6||

त्वं च वेदोद्धारकर्ता मीनांशेन दयानिधे ।नृपस्य ज्ञानदानाय रक्षायै सुरविप्रयोः ॥ ७॥

tvaṃ ca vedoddhārakartā mīnāṃśena dayānidhe |nṛpasya jñānadānāya rakṣāyai suraviprayoḥ || 7||

शेषाधारश्च कूर्मस्त्वमंशेन सृष्टिहेतवे ।विश्वाधारश्च शेषस्त्वमंशेनापि सहस्रदृक् ॥ ८॥

śeṣādhāraśca kūrmastvamaṃśena sṛṣṭihetave |viśvādhāraśca śeṣastvamaṃśenāpi sahasradṛk || 8||

रामो दाशरथिस्त्वं च जानक्युद्धारहेतवे ।दशकन्धरहन्ता च सिन्धौ सेतुविधायकः ॥ ९॥

rāmo dāśarathistvaṃ ca jānakyuddhārahetave |daśakandharahantā ca sindhau setuvidhāyakaḥ || 9||

कलया परशुरामश्च जमदग्निसुतो महान् ।त्रिःसप्तकृत्वो भूपानां निहन्ता जगतीपते ॥ १०॥

kalayā paraśurāmaśca jamadagnisuto mahān |triḥsaptakṛtvo bhūpānāṃ nihantā jagatīpate || 10||

अंशेन कपिलस्त्वं च सिद्धानां च गुरोर्गुरुः ।मातृज्ञानप्रदाता च योगशास्त्रविधायकः ॥ ११॥

aṃśena kapilastvaṃ ca siddhānāṃ ca gurorguruḥ |mātṛjñānapradātā ca yogaśāstravidhāyakaḥ || 11||

अंशेन ज्ञानिनां श्रेष्ठौ नरनारायणावृषी ।त्वं च धर्मसुतो भूत्वा लोकविस्तारकारकः ॥ १२॥

aṃśena jñānināṃ śreṣṭhau naranārāyaṇāvṛṣī |tvaṃ ca dharmasuto bhūtvā lokavistārakārakaḥ || 12||

अधुना कृष्णरूपस्त्वं परिपूर्णतमः स्वयम् ।सर्वेषामवताराणां बीजरूपः सनातनः ॥ १३॥

adhunā kṛṣṇarūpastvaṃ paripūrṇatamaḥ svayam |sarveṣāmavatārāṇāṃ bījarūpaḥ sanātanaḥ || 13||

यशोदाजीवनो नित्यो नन्दैकानन्दवर्धनः ।प्राणाधिदेवो गोपीनां राधाप्राणाधिकः प्रियः ॥ १४॥

yaśodājīvano nityo nandaikānandavardhanaḥ |prāṇādhidevo gopīnāṃ rādhāprāṇādhikaḥ priyaḥ || 14||

वसुदेवसुतः शान्तो देवकीदुःखभञ्जनः ।अयोनिसम्भवः श्रीमान् पृथिवीभारहारकः ॥ १५॥

vasudevasutaḥ śānto devakīduḥkhabhañjanaḥ |ayonisambhavaḥ śrīmān pṛthivībhārahārakaḥ || 15||

पूतनायै मातृगतिप्रदाता च कृपानिधिः ।बककेशिप्रलम्बानां ममापि मोक्षकारकः ॥ १६॥

pūtanāyai mātṛgatipradātā ca kṛpānidhiḥ |bakakeśipralambānāṃ mamāpi mokṣakārakaḥ || 16||

स्वेच्छामय गुणातीत भक्तानां भयभञ्जन ।प्रसीद राधिकानाथ प्रसीद कुरु मोक्षणम् ॥ १७॥

svecchāmaya guṇātīta bhaktānāṃ bhayabhañjana |prasīda rādhikānātha prasīda kuru mokṣaṇam || 17||

हे नाथ गार्दभीयोनेः समुद्धर भवार्णवात् ।मूर्खस्त्वद्भक्तपुत्रोऽहं मामुद्धर्तुं त्वमर्हसि ॥ १८॥

he nātha gārdabhīyoneḥ samuddhara bhavārṇavāt |mūrkhastvadbhaktaputro'haṃ māmuddhartuṃ tvamarhasi || 18||

वेदा ब्रह्मादयो यं च मुनीन्द्राः स्तोतुमक्षमाः ।किं स्तौमि तं गुणातीतं पुरा दैत्योऽधुना खरः ॥ १९॥

vedā brahmādayo yaṃ ca munīndrāḥ stotumakṣamāḥ |kiṃ staumi taṃ guṇātītaṃ purā daityo'dhunā kharaḥ || 19||

एवं कुरु कृपासिन्धो येन मे न भवेज्जनुः ।दृष्ट्वा पादारविन्दं ते कः पुनर्भवनं व्रजेत् ॥ २०॥

evaṃ kuru kṛpāsindho yena me na bhavejjanuḥ |dṛṣṭvā pādāravindaṃ te kaḥ punarbhavanaṃ vrajet || 20||

ब्रह्मा स्तोता खरः स्तोता नोपहासितुमर्हसि ।सदीश्वरस्य विज्ञस्य योग्यायोग्ये समा कृपा ॥ २१॥

brahmā stotā kharaḥ stotā nopahāsitumarhasi |sadīśvarasya vijñasya yogyāyogye samā kṛpā || 21||

इत्येवमुक्त्वा दैत्येन्द्रस्तस्थौ च पुरतो हरेः ।प्रसन्नवदनः श्रीमानतितुष्टो बभूव ह ॥ २२॥

ityevamuktvā daityendrastasthau ca purato hareḥ |prasannavadanaḥ śrīmānatituṣṭo babhūva ha || 22||

इदं दैत्यकृतं स्तोत्रं नित्यं भक्त्या च यः पठेत् ।सालोक्यसार्ष्टिसामीप्यं लीलया लभते हरेः ॥ २३॥

idaṃ daityakṛtaṃ stotraṃ nityaṃ bhaktyā ca yaḥ paṭhet |sālokyasārṣṭisāmīpyaṃ līlayā labhate hareḥ || 23||

इह लोके हरेर्भक्तिमन्ते दास्यं सुदुर्लभम् ।विद्यां श्रियं सुकवितां पुत्रपौत्रान् यशो लभेत् ॥ २४॥

iha loke harerbhaktimante dāsyaṃ sudurlabham |vidyāṃ śriyaṃ sukavitāṃ putrapautrān yaśo labhet || 24||

इति दानवकृतं कृष्णस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti dānavakṛtaṃ kṛṣṇastotraṃ sampūrṇam |