श्रीकृष्णस्तोत्रम् (धेनुकासुरकृतं ब्रह्मवैवर्तपुराणान्तर्गतम् वामनोऽसि त्वमंशेन मत्पितुर्यज्ञभिक्षुकः) Dhenukasurakritam Shri Krishna Stotram

दानव उवाच ।वामनोऽसि त्वमंशेन मत्पितुर्यज्ञभिक्षुकः ।राज्यहर्ता च श्रीहर्ता सुतलस्थलदायकः ॥ ३७॥

dānava uvāca |vāmano'si tvamaṃśena matpituryajñabhikṣukaḥ |rājyahartā ca śrīhartā sutalasthaladāyakaḥ || 37||

बलिर्भक्तिवशो वीरः सर्वेशो भक्तवत्सलः ।शीघ्रं त्वं हिन्धि मां पापं शापाद्गर्दभरूपिणम् ॥ ३८॥

balirbhaktivaśo vīraḥ sarveśo bhaktavatsalaḥ |śīghraṃ tvaṃ hindhi māṃ pāpaṃ śāpādgardabharūpiṇam || 38||

मुनेर्दुर्वाससः शापादीदृशं जन्म कुत्सितम् ।मृत्युरुक्तश्च मुनिना त्वत्तो मम जगत्पते ॥ ३९॥

munerdurvāsasaḥ śāpādīdṛśaṃ janma kutsitam |mṛtyuruktaśca muninā tvatto mama jagatpate || 39||

षोडशारेण चक्रेण सुतीक्ष्णेनातितेजसा ।जहि मां जगतां नाथ सद्भक्तिं कुरु मोक्षद ॥ ४०॥

ṣoḍaśāreṇa cakreṇa sutīkṣṇenātitejasā |jahi māṃ jagatāṃ nātha sadbhaktiṃ kuru mokṣada || 40||

त्वमंशेन वराहश्च समुद्धर्तुं वसुन्धराम् ।वेदानां रक्षिता नाथ हिरण्याक्षनिषूदनः ॥ ४१॥

tvamaṃśena varāhaśca samuddhartuṃ vasundharām |vedānāṃ rakṣitā nātha hiraṇyākṣaniṣūdanaḥ || 41||

त्वं नृसिंहः स्वयं पूर्णो हिरण्यकशिपोर्वधे ।प्रह्लादानुग्रहार्थाय देवानां रक्षणाय च ॥ ४२॥

tvaṃ nṛsiṃhaḥ svayaṃ pūrṇo hiraṇyakaśiporvadhe |prahlādānugrahārthāya devānāṃ rakṣaṇāya ca || 42||

त्वं च वेदोद्धारकर्ता मीनांशेन दयानिधे ।नृपस्य ज्ञानदानाय रक्षायै सुरविप्रयोः ॥ ४३॥

tvaṃ ca vedoddhārakartā mīnāṃśena dayānidhe |nṛpasya jñānadānāya rakṣāyai suraviprayoḥ || 43||

शेषाधारश्च कूर्मस्त्वमंशेन सृष्टिहेतवे ।विश्वाधारश्च विश्वस्त्वमंशेनापि सहस्रधृक् ॥ ४४॥

śeṣādhāraśca kūrmastvamaṃśena sṛṣṭihetave |viśvādhāraśca viśvastvamaṃśenāpi sahasradhṛk || 44||

रामो दाशरथिस्त्वं च जानक्युद्धारहेतवे ।दशकन्धरहन्ता च सिन्धौ सेतुविधायकः ॥ ४५॥

rāmo dāśarathistvaṃ ca jānakyuddhārahetave |daśakandharahantā ca sindhau setuvidhāyakaḥ || 45||

कलया परशुरामश्च जमदग्निसुतो महान् ।त्रिःसप्तकृत्वो भूपानां निहन्ता जगतीपते ॥ ४६॥

kalayā paraśurāmaśca jamadagnisuto mahān |triḥsaptakṛtvo bhūpānāṃ nihantā jagatīpate || 46||

अंशेन कपिलस्त्वं च सिद्धानां च गुरोर्गुरुः ।मातृज्ञानप्रदाता च योगशास्त्रविधायकः ॥ ४७॥

aṃśena kapilastvaṃ ca siddhānāṃ ca gurorguruḥ |mātṛjñānapradātā ca yogaśāstravidhāyakaḥ || 47||

अंशेन ज्ञानिनां श्रेष्ठो नरनारायणावृषी ।त्वं च धर्मसुतो भूत्वा लोकविस्तारकारकः ॥ ४८॥

aṃśena jñānināṃ śreṣṭho naranārāyaṇāvṛṣī |tvaṃ ca dharmasuto bhūtvā lokavistārakārakaḥ || 48||

अधुना कृष्णरूपस्त्वं परिपूर्णतमः स्वयम् ।सर्वेषामवताराणां बीजरूपः सनातनः ॥ ४९॥

adhunā kṛṣṇarūpastvaṃ paripūrṇatamaḥ svayam |sarveṣāmavatārāṇāṃ bījarūpaḥ sanātanaḥ || 49||

यशोदाजीवनो नित्यो नन्दैकानन्दवर्धनः ।प्राणाधिदेवो गोपीनां राधाप्राणाधिकप्रियः ॥ ५०॥

yaśodājīvano nityo nandaikānandavardhanaḥ |prāṇādhidevo gopīnāṃ rādhāprāṇādhikapriyaḥ || 50||

वसुदेवसुतः शान्तो देवकीदुःखभञ्जनः ।अयोनिसम्भवः श्रीमान्पृथिवीभारहारकः ॥ ५१॥

vasudevasutaḥ śānto devakīduḥkhabhañjanaḥ |ayonisambhavaḥ śrīmānpṛthivībhārahārakaḥ || 51||

पूतनायै मातृगतिं प्रदाता च कृपानिधिः ।बककेशिप्रलम्बानां ममापि मोक्षकारकः ॥ ५२॥

pūtanāyai mātṛgatiṃ pradātā ca kṛpānidhiḥ |bakakeśipralambānāṃ mamāpi mokṣakārakaḥ || 52||

स्वेच्छामय गुणातीत भक्तानां भयभञ्जन ।प्रसीद राधिकानाथ प्रसीद कुरु मोक्षणम् ॥ ५३॥

svecchāmaya guṇātīta bhaktānāṃ bhayabhañjana |prasīda rādhikānātha prasīda kuru mokṣaṇam || 53||

हे नाथ गार्दभीयोनेः समुद्धर भवार्णवात् ।मूर्खस्त्वद्भक्तपुत्रोऽहं मामुद्धर्तुं त्वमर्हसि ॥ ५४॥

he nātha gārdabhīyoneḥ samuddhara bhavārṇavāt |mūrkhastvadbhaktaputro'haṃ māmuddhartuṃ tvamarhasi || 54||

वेदा ब्रह्मादयो यं च मुनीन्द्राः स्तोतुमक्षमाः ।किं स्तौमि तं गुणातीतं पुरा दैत्योऽधुना खरः ॥ ५५॥

vedā brahmādayo yaṃ ca munīndrāḥ stotumakṣamāḥ |kiṃ staumi taṃ guṇātītaṃ purā daityo'dhunā kharaḥ || 55||

एवं कुरु कृपासिन्धो येन मे न भवेज्जनुः ।दृष्ट्वा पादारविन्दं ते कः पुनर्भवनं व्रजेत् ॥ ५६॥

evaṃ kuru kṛpāsindho yena me na bhavejjanuḥ |dṛṣṭvā pādāravindaṃ te kaḥ punarbhavanaṃ vrajet || 56||

ब्रह्मा स्तोता खरः स्तोता नोपहासितुमर्हसि ।सदीश्वरस्य विज्ञस्य योग्यायोग्ये समा कृपा ॥ ५७॥

brahmā stotā kharaḥ stotā nopahāsitumarhasi |sadīśvarasya vijñasya yogyāyogye samā kṛpā || 57||

इत्येवमुक्त्वा दैत्येन्द्रस्तस्थौ च पुरतो हरेः ।प्रसन्नवदनः श्रीमानतितुष्टो बभूव ह ॥ ५८॥

ityevamuktvā daityendrastasthau ca purato hareḥ |prasannavadanaḥ śrīmānatituṣṭo babhūva ha || 58||

इदं दैत्यकृतं स्तोत्रं नित्यं भक्त्या च यः पठेत् ।सालोक्यसार्ष्टिसामीप्यं लीलया लभते हरेः ॥ ५९॥

idaṃ daityakṛtaṃ stotraṃ nityaṃ bhaktyā ca yaḥ paṭhet |sālokyasārṣṭisāmīpyaṃ līlayā labhate hareḥ || 59||

इह लोके हरेर्भक्तिमन्ते दास्यं सुदुर्लभम् ।विद्यां श्रियं सुकवितां पुत्रपौत्रान्यशो लभेत् ॥ ६०॥

iha loke harerbhaktimante dāsyaṃ sudurlabham |vidyāṃ śriyaṃ sukavitāṃ putrapautrānyaśo labhet || 60||

इति ब्रह्मवैवर्तपुराणे श्रीकृष्णजन्मखण्डे द्वाविंशाध्यायान्तर्गतंधानुकासुरकृतं श्रीकृष्णस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।ब्रह्मवैवर्तपुराण । श्रीकृष्णजन्म, पूर्वभाग । अध्याय २२/३७५७॥ब्रह्मवैवर्तपुराण । श्रीकृष्णजन्म, पूर्वभाग । अध्याय २२/३७-५७॥

iti brahmavaivartapurāṇe śrīkṛṣṇajanmakhaṇḍe dvāviṃśādhyāyāntargataṃdhānukāsurakṛtaṃ śrīkṛṣṇastotraṃ sampūrṇam |brahmavaivartapurāṇa | śrīkṛṣṇajanma, pūrvabhāga | adhyāya 22/3757||brahmavaivartapurāṇa | śrīkṛṣṇajanma, pūrvabhāga | adhyāya 22/37-57||