श्रीहरिस्तुतिः धर्मदेवकृता १ Dharmadevakrita Shri Hari Stuti

(शिखरिणी)महिम्नस्ते पारं विधिहरफणीन्द्रप्रभृतयोविदुर्नाद्याप्यज्ञश्चलमतिरहं नाथ नु कथम् ।विजानीयामद्धा नलिननयनात्मीयवचसोविशुद्।ह्ध्यै वक्ष्यामीषदपि तु तथापि स्वमतितः ॥ १॥

(śikhariṇī)mahimnaste pāraṃ vidhiharaphaṇīndraprabhṛtayovidurnādyāpyajñaścalamatirahaṃ nātha nu katham |vijānīyāmaddhā nalinanayanātmīyavacasoviśud|hdhyai vakṣyāmīṣadapi tu tathāpi svamatitaḥ || 1||

यदाहुर्ब्रह्मके पुरुषमितरे कर्म च परे ।परे बुद्धं चान्ये शिवमपि च धातारमपरे ।तथा शक्तिं केचिद् गणपतिमुतार्कं च सुधियोमतीनां वै भेदात्त्वमसि तदशेषं मम मतिः ॥ २॥

yadāhurbrahmake puruṣamitare karma ca pare |pare buddhaṃ cānye śivamapi ca dhātāramapare |tathā śaktiṃ kecid gaṇapatimutārkaṃ ca sudhiyomatīnāṃ vai bhedāttvamasi tadaśeṣaṃ mama matiḥ || 2||

शिवोऽहं रुद्राणामहममरराजो दिविषदांमुनीनां व्यासोऽहं हरिवर समुद्रोऽस्मि सरसाम् ।कुबेरो यक्षाणामिति तव वचो मन्दमतयेन जाने तज्जातं जगति ननु यन्नास्यभयद ॥ ३॥

śivo'haṃ rudrāṇāmahamamararājo diviṣadāṃmunīnāṃ vyāso'haṃ harivara samudro'smi sarasām |kubero yakṣāṇāmiti tava vaco mandamatayena jāne tajjātaṃ jagati nanu yannāsyabhayada || 3||

क्वचिन्मत्स्यः कूर्मः क्वचिदपि वराहो नरहरिःक्वचित् खर्वो रामो दशरथसुतो नन्दतनयः ।क्वचिद् बुद्धः कल्किर्विहरसि कुमारापहृतयेस्वतन्त्रोऽजो नित्यो विभुरपि तवाक्रीडनमिदम् ॥ ४॥

kvacinmatsyaḥ kūrmaḥ kvacidapi varāho narahariḥkvacit kharvo rāmo daśarathasuto nandatanayaḥ |kvacid buddhaḥ kalkirviharasi kumārāpahṛtayesvatantro'jo nityo vibhurapi tavākrīḍanamidam || 4||

तवादेशं कृत्वा शिरसि भगवँश्चाक्षरमुखावृषा नस्सु प्रोता इव कृषिकृतश्चैव सभयं ।प्रवर्तन्ते सृष्टेर्जनिभरणनाशार्थमनिशंत्वमेवैकः स्वामी सकलजगतां कोऽपि न परः ॥ ५॥

tavādeśaṃ kṛtvā śirasi bhagavam̐ścākṣaramukhāvṛṣā nassu protā iva kṛṣikṛtaścaiva sabhayaṃ |pravartante sṛṣṭerjanibharaṇanāśārthamaniśaṃtvamevaikaḥ svāmī sakalajagatāṃ ko'pi na paraḥ || 5||

कणान् कश्चिद् वृष्टेर्गणननिपुणस्तूर्णमवनेस्तथाऽशेषान् पांसूनमित कलयेच्चापि तु जनः ।नभः पिण्डीकुर्यादचिरमपि चेच्चर्मवदिदंतथापीशासौ ते कलयितुमलं नाखिलगुणान् ॥ ६॥

kaṇān kaścid vṛṣṭergaṇananipuṇastūrṇamavanestathā'śeṣān pāṃsūnamita kalayeccāpi tu janaḥ |nabhaḥ piṇḍīkuryādaciramapi ceccarmavadidaṃtathāpīśāsau te kalayitumalaṃ nākhilaguṇān || 6||

सुधापानं ज्ञानं न च विपुलदानं न निगमोनयागो नो योगो न च निखिल भोगोपरमणम् ।जपो नो नो तीर्थं व्रतमपि च नोग्रं त्विह तपोविना भक्तिं तेऽलं भवभयविनाशाय भगवन् ॥ ७॥

sudhāpānaṃ jñānaṃ na ca vipuladānaṃ na nigamonayāgo no yogo na ca nikhila bhogoparamaṇam |japo no no tīrthaṃ vratamapi ca nograṃ tviha tapovinā bhaktiṃ te'laṃ bhavabhayavināśāya bhagavan || 7||

नमः सर्वेष्टाय श्रुतिशिखरदृष्टाय च नमोनमोऽसंश्लिष्टाय त्रिभुवननिविष्टाय च नमः ।नमो विस्पष्टाय प्रणवपरिमृष्टाय च नमोनमस्ते सर्वात्मन् पुनरपि पुनस्ते मम नमः ॥ ८॥

namaḥ sarveṣṭāya śrutiśikharadṛṣṭāya ca namonamo'saṃśliṣṭāya tribhuvananiviṣṭāya ca namaḥ |namo vispaṣṭāya praṇavaparimṛṣṭāya ca namonamaste sarvātman punarapi punaste mama namaḥ || 8||

इति ज्ञात्वा स्वामिन्नभयद शरण्येश शरणंसमायातो दीनस्तव पदसरोजं द्रुतमहंअचिन्त्यैश्वर्याब्धे निजबिरुदमालोक्य करुणांविधाय स्वीयं तद् वरद वरदानं कुरु ऋतम् ॥ ९॥

iti jñātvā svāminnabhayada śaraṇyeśa śaraṇaṃsamāyāto dīnastava padasarojaṃ drutamahaṃacintyaiśvaryābdhe nijabirudamālokya karuṇāṃvidhāya svīyaṃ tad varada varadānaṃ kuru ṛtam || 9||

इति श्रीस्वामिनारायणबापाचरित्रामृतसागरे प्रथमप्रवाहेषष्ठे तरङ्गे धर्मदेवकृता श्रीहरिस्तुतिः सम्पूर्णा ।

iti śrīsvāminārāyaṇabāpācaritrāmṛtasāgare prathamapravāheṣaṣṭhe taraṅge dharmadevakṛtā śrīharistutiḥ sampūrṇā |