हनुमत्कवचम् Shri Hanumat Kavacham

श्रीरामदास उवाचएकदा सुखमासीनं शङ्करं लोकशङ्करम् ।पप्रच्छ गिरिजाकान्तं कर्पूरधवलं शिवम् ॥ १॥

śrīrāmadāsa uvācaekadā sukhamāsīnaṃ śaṅkaraṃ lokaśaṅkaram |papraccha girijākāntaṃ karpūradhavalaṃ śivam || 1||

पार्वत्युवाचभगवन् देवदेवेश लोकनाथ जगत्प्रभो ।शोकाकुलानां लोकानां केन रक्षा भवेद्ध्रुवम् ॥ २॥

pārvatyuvācabhagavan devadeveśa lokanātha jagatprabho |śokākulānāṃ lokānāṃ kena rakṣā bhaveddhruvam || 2||

सङ्ग्रामे सङ्कटे घोरे भूतप्रेतादिके भये ।दुःखदावाग्निसन्तप्तचेतसां दुःखभागिनाम् ॥ ३॥

saṅgrāme saṅkaṭe ghore bhūtapretādike bhaye |duḥkhadāvāgnisantaptacetasāṃ duḥkhabhāginām || 3||

श्रीशिव उवाचशृणु देवि प्रवक्ष्यामि लोकानां हितकाम्यया ।विभीषणाय रामेण प्रेम्णा दत्तं च यत्पुरा ॥ ४॥

śrīśiva uvācaśṛṇu devi pravakṣyāmi lokānāṃ hitakāmyayā |vibhīṣaṇāya rāmeṇa premṇā dattaṃ ca yatpurā || 4||

कवचं कपिनाथस्य वायुपुत्रस्य धीमतः ।गुह्यं तत्ते प्रवक्ष्यामि विशेषाच्छृणु सुन्दरि ॥ ५॥

kavacaṃ kapināthasya vāyuputrasya dhīmataḥ |guhyaṃ tatte pravakṣyāmi viśeṣācchṛṇu sundari || 5||

उद्यदादित्यसङ्काशमुदारभुजविक्रमम् ।कन्दर्पकोटिलावण्यं सर्वविद्याविशारदम् ॥ ६॥

udyadādityasaṅkāśamudārabhujavikramam |kandarpakoṭilāvaṇyaṃ sarvavidyāviśāradam || 6||

श्रीरामहृदयानन्दं भक्तकल्पमहीरुहम् ।अभयं वरदं दोर्भ्यां कलये मारुतात्मजम् ॥ ७॥

śrīrāmahṛdayānandaṃ bhaktakalpamahīruham |abhayaṃ varadaṃ dorbhyāṃ kalaye mārutātmajam || 7||

हनुमानञ्जनासूनुर्वायुपुत्रो महाबलः ।रामेष्टः फाल्गुनसखः पिङ्गाक्षोऽमितविक्रमः ॥ ८॥

hanumānañjanāsūnurvāyuputro mahābalaḥ |rāmeṣṭaḥ phālgunasakhaḥ piṅgākṣo'mitavikramaḥ || 8||

उदधिक्रमणश्चैव सीताशोकविनाशनः ।लक्ष्मणप्राणदाता च दशग्रीवस्य दर्पहा ॥ ९॥

udadhikramaṇaścaiva sītāśokavināśanaḥ |lakṣmaṇaprāṇadātā ca daśagrīvasya darpahā || 9||

एवं द्वादश नामानि कपीन्द्रस्य महात्मनः ।स्वापकाले प्रबोधे च यात्राकाले च यः पठेत् ॥ १०॥

evaṃ dvādaśa nāmāni kapīndrasya mahātmanaḥ |svāpakāle prabodhe ca yātrākāle ca yaḥ paṭhet || 10||

तस्य सर्वभयं नास्ति रणे च विजयी भवेत् ।राजद्वारे गह्वरे च भयं नास्ति कदाचन ॥ ११॥

tasya sarvabhayaṃ nāsti raṇe ca vijayī bhavet |rājadvāre gahvare ca bhayaṃ nāsti kadācana || 11||

उल्लङ्घ्य सिन्धोः सलिलं सलीलं यः शोकवह्निं जनकात्म्यजायाः ।आदाय तेनैव ददाह लङ्कां नमामि तं प्राजलिराञ्जनेयम् ॥ १२॥

ullaṅghya sindhoḥ salilaṃ salīlaṃ yaḥ śokavahniṃ janakātmyajāyāḥ |ādāya tenaiva dadāha laṅkāṃ namāmi taṃ prājalirāñjaneyam || 12||

ॐ नमो हनुमते सर्वग्रहान् भूतभविष्यद्वर्तमानान् समीपस्थान्सर्वकालदुष्टबुद्धीनुच्चाटय परबलान् क्षोभय मम सर्वकार्याणि साधय साधय ।ॐ ह्रां ह्रौं हुं फट । घे घे घे ॐ शिवसिद्धम् ।ॐ ह्रां ॐ ह्रीं ॐ ह्रूं ॐ ह्रैं ॐ ह्रौं ॐ ह्रः­स्वाहा ।परकृतयन्त्रमन्त्रतन्त्रपरापकारभूतप्रेतपिशाचदृष्टिसवविघ्नदुर्जनचेष्टाकुविद्यासर्वोग्रभयानि निवारय निवारय बन्ध बन्ध,लुण्ठ लुण्ठ विलुञ्च विलुञ्च किलि किलि किलि सर्वकुयन्त्राणिदुष्टवाचं ॐ फट स्वाहा ।ॐ अस्य श्रीहनुमत्कवचस्तोत्रमन्त्रस्य श्रीरामचन्द्र ऋषिः ।श्रीहनुमान् परमात्मा देवता । अनुष्टुप्छन्दः । मारुतात्मज इति बीजम् ।अञ्जनासूनुरिति शक्तिः । लक्ष्मणप्राणदातेति कीलकम् । रामदूतायेत्यस्त्रम् ।हनुमान् देवता इति कवचम् । पिङ्गाक्षोऽमितविक्रम इति मन्त्रः ।श्रीरामचन्द्रप्रेरणया रामचन्द्रप्रीत्यर्थं मम सकलकामनासिद्धयर्थंजपे विनियोगः ।अथ अङ्गुलिन्यासः ।ॐ ह्रां अञ्जनासुताय अङ्गुष्ठाभ्यां नमः ।ॐ ह्रीं रुद्रमूर्तये तर्जनीभ्यां नमः ।ॐ ह्रूं रामदूताय मध्यमाभ्यां नमः ।ॐ ह्रैं वायुपुत्राय अनामिकाभ्यां नमः ।ॐ ह्रौं अग्निगर्भाय कनिष्ठिकाभ्यां नमः ।ॐ ह्रः ब्रह्मास्त्रनिवारणाय करतलकरपृष्ठाभ्यां नमः ॥अङ्गन्यासः ।ॐ ह्रां अञ्जनासुताय हृदयाय नमः ।ॐ ह्रीं रुद्रमूर्तये शिरसे स्वाहा ।ॐ ह्रूं रामदूताय शिखायै वषट् ।ॐ ह्रैं वायुपुत्राय कवचाय हुं ।ॐ ह्रौं अग्निगर्भाय नेत्रत्रयाय वौषट् ।ॐ ह्रः ब्रह्मास्त्रनिवारणाय अस्त्राय फट् ।भूर्भुवःसुवरोमिति दिग्बन्धः ॥अथ ध्यानम् ।ध्यायेद्बालदिवाकरद्युतिनिभं देवारिदर्पापपहंदेवेन्द्रप्रमुखं प्रशस्तयशसं देदीप्यमानं रुचा ।सुग्रीवादिसमस्तवानरयुतं सुव्यक्ततत्त्वप्रियंसंरक्तारुणलोचनं पवनजं पीताम्बरालङ्कृतम् ॥ १॥

oṃ namo hanumate sarvagrahān bhūtabhaviṣyadvartamānān samīpasthānsarvakāladuṣṭabuddhīnuccāṭaya parabalān kṣobhaya mama sarvakāryāṇi sādhaya sādhaya |oṃ hrāṃ hrauṃ huṃ phaṭa | ghe ghe ghe oṃ śivasiddham |oṃ hrāṃ oṃ hrīṃ oṃ hrūṃ oṃ hraiṃ oṃ hrauṃ oṃ hraḥ­svāhā |parakṛtayantramantratantraparāpakārabhūtapretapiśācadṛṣṭisavavighnadurjanaceṣṭākuvidyāsarvograbhayāni nivāraya nivāraya bandha bandha,luṇṭha luṇṭha viluñca viluñca kili kili kili sarvakuyantrāṇiduṣṭavācaṃ oṃ phaṭa svāhā |oṃ asya śrīhanumatkavacastotramantrasya śrīrāmacandra ṛṣiḥ |śrīhanumān paramātmā devatā | anuṣṭupchandaḥ | mārutātmaja iti bījam |añjanāsūnuriti śaktiḥ | lakṣmaṇaprāṇadāteti kīlakam | rāmadūtāyetyastram |hanumān devatā iti kavacam | piṅgākṣo'mitavikrama iti mantraḥ |śrīrāmacandrapreraṇayā rāmacandraprītyarthaṃ mama sakalakāmanāsiddhayarthaṃjape viniyogaḥ |atha aṅgulinyāsaḥ |oṃ hrāṃ añjanāsutāya aṅguṣṭhābhyāṃ namaḥ |oṃ hrīṃ rudramūrtaye tarjanībhyāṃ namaḥ |oṃ hrūṃ rāmadūtāya madhyamābhyāṃ namaḥ |oṃ hraiṃ vāyuputrāya anāmikābhyāṃ namaḥ |oṃ hrauṃ agnigarbhāya kaniṣṭhikābhyāṃ namaḥ |oṃ hraḥ brahmāstranivāraṇāya karatalakarapṛṣṭhābhyāṃ namaḥ ||aṅganyāsaḥ |oṃ hrāṃ añjanāsutāya hṛdayāya namaḥ |oṃ hrīṃ rudramūrtaye śirase svāhā |oṃ hrūṃ rāmadūtāya śikhāyai vaṣaṭ |oṃ hraiṃ vāyuputrāya kavacāya huṃ |oṃ hrauṃ agnigarbhāya netratrayāya vauṣaṭ |oṃ hraḥ brahmāstranivāraṇāya astrāya phaṭ |bhūrbhuvaḥsuvaromiti digbandhaḥ ||atha dhyānam |dhyāyedbāladivākaradyutinibhaṃ devāridarpāpapahaṃdevendrapramukhaṃ praśastayaśasaṃ dedīpyamānaṃ rucā |sugrīvādisamastavānarayutaṃ suvyaktatattvapriyaṃsaṃraktāruṇalocanaṃ pavanajaṃ pītāmbarālaṅkṛtam || 1||

उद्यन्मार्ताण्डकोटिप्रकटरुचियुतं चारुवीरासनस्थंमौञ्जीयज्ञोपवीताभरणरुचिशिखं शोभितं कुण्डलाङ्कम् ।भक्तानामिष्टदं तं प्रणतमुनिजनं वेदनादप्रमोदंध्यायेदेवं विधेमं प्लगकुलपतिं गोष्पदीभूतवार्धिम् ॥ २॥

udyanmārtāṇḍakoṭiprakaṭaruciyutaṃ cāruvīrāsanasthaṃmauñjīyajñopavītābharaṇaruciśikhaṃ śobhitaṃ kuṇḍalāṅkam |bhaktānāmiṣṭadaṃ taṃ praṇatamunijanaṃ vedanādapramodaṃdhyāyedevaṃ vidhemaṃ plagakulapatiṃ goṣpadībhūtavārdhim || 2||

वज्राङ्गं पिङ्गकेशाढ्यं स्वर्णकुण्डलमण्डितम् ।निगूढमुपसङ्गम्य पारावारपराक्रमम् ॥ ३॥

vajrāṅgaṃ piṅgakeśāḍhyaṃ svarṇakuṇḍalamaṇḍitam |nigūḍhamupasaṅgamya pārāvāraparākramam || 3||

स्फटिकाभं स्वर्णकान्तिं द्विभुजं च कृताञ्जलिम् ।कुण्डलद्वयसंशोभिमुखाम्भोजं हरिं भजे ॥ ४॥

sphaṭikābhaṃ svarṇakāntiṃ dvibhujaṃ ca kṛtāñjalim |kuṇḍaladvayasaṃśobhimukhāmbhojaṃ hariṃ bhaje || 4||

सव्यहस्ते गदायुक्तं वामहस्ते कमण्डलुम् ।उद्यद्दक्षिणदोर्दण्डं हनुमन्तं विचिन्तयेत् ॥ ५॥

savyahaste gadāyuktaṃ vāmahaste kamaṇḍalum |udyaddakṣiṇadordaṇḍaṃ hanumantaṃ vicintayet || 5||

अथ मन्त्रः ।रामलक्ष्मणानन्दकाय कपिसैन्यप्रकाशनपर्वतोत्पाटनाय सुग्रीवसाह्यकरणपरोच्चाटनकुमारब्रह्मचर्यगम्भीरशब्दोदायह्रीं सर्वदुष्टग्रहनिवारणाय स्वाहा ।सर्वग्रहभूतानां शाकिनीडाकिनीनां विषमदुष्टानांसर्वेषामाकर्षयाकर्षय । मर्दय मर्दय । छेदय छेदय ।मर्त्यान् मारय मारय । शोषय शोषय । प्रज्वल प्रज्वल ।भूतमण्डलपिशाचमण्डलनिरसनाय ।भूतज्वरप्रेतज्वरचातुर्थिकज्वरब्रह्मराक्षसपिशाचछेदनक्रियाविष्णुज्वरमहेशज्वरान् छिन्धि छिन्धि । भिन्धि भिन्धि ।अक्षिशूले शिरोऽभ्यन्तरे ह्यक्षिशूले गुल्मशूलेपित्तशूले ब्रह्मराक्षसकुलप्रबलनागकुलविषं निर्विषं कुरु झटितिझटिति ।ॐ ह्रीं फट् घे घे स्वाहा ।ॐ नमो हनुमते पवनपुत्र वैश्वानरमुख पापदृष्टिहनुमतेकोआज्ञाफुरे स्वाहा ।स्वगृहे द्वारे पट्टके तिष्ठ तिष्ठेति तत्र रोगभयं राजकुलभयं नास्ति,तस्योच्चारणमात्रेण सर्वे ज्वरा नश्यन्ति ।ॐ ह्रां ह्रीं ह्रूं फट् घे घे स्वाहा ।श्रीरामचन्द्र उवाचहनुमान् पूर्वतः पातु दक्षिणे पवनात्मजः ।पातु प्रतीच्यां रक्षोघ्नः पातु सागरपारगः ॥ १॥

atha mantraḥ |rāmalakṣmaṇānandakāya kapisainyaprakāśanaparvatotpāṭanāya sugrīvasāhyakaraṇaparoccāṭanakumārabrahmacaryagambhīraśabdodāyahrīṃ sarvaduṣṭagrahanivāraṇāya svāhā |sarvagrahabhūtānāṃ śākinīḍākinīnāṃ viṣamaduṣṭānāṃsarveṣāmākarṣayākarṣaya | mardaya mardaya | chedaya chedaya |martyān māraya māraya | śoṣaya śoṣaya | prajvala prajvala |bhūtamaṇḍalapiśācamaṇḍalanirasanāya |bhūtajvarapretajvaracāturthikajvarabrahmarākṣasapiśācachedanakriyāviṣṇujvaramaheśajvarān chindhi chindhi | bhindhi bhindhi |akṣiśūle śiro'bhyantare hyakṣiśūle gulmaśūlepittaśūle brahmarākṣasakulaprabalanāgakulaviṣaṃ nirviṣaṃ kuru jhaṭitijhaṭiti |oṃ hrīṃ phaṭ ghe ghe svāhā |oṃ namo hanumate pavanaputra vaiśvānaramukha pāpadṛṣṭihanumatekoājñāphure svāhā |svagṛhe dvāre paṭṭake tiṣṭha tiṣṭheti tatra rogabhayaṃ rājakulabhayaṃ nāsti,tasyoccāraṇamātreṇa sarve jvarā naśyanti |oṃ hrāṃ hrīṃ hrūṃ phaṭ ghe ghe svāhā |śrīrāmacandra uvācahanumān pūrvataḥ pātu dakṣiṇe pavanātmajaḥ |pātu pratīcyāṃ rakṣoghnaḥ pātu sāgarapāragaḥ || 1||

उदीच्यामूर्ध्वतः पातु केसरीप्रियनन्दनः ।अधस्तु विष्णुभक्तस्तु पातु मध्यं च पावनिः ॥ २॥

udīcyāmūrdhvataḥ pātu kesarīpriyanandanaḥ |adhastu viṣṇubhaktastu pātu madhyaṃ ca pāvaniḥ || 2||

लङ्काविदाहकः पातु सर्वापद्भ्यो निरन्तरम् ।सुग्रीवसचिवः पातु मस्तकं वायुनन्दनः ॥ ३॥

laṅkāvidāhakaḥ pātu sarvāpadbhyo nirantaram |sugrīvasacivaḥ pātu mastakaṃ vāyunandanaḥ || 3||

भालं पातु महावीरो भ्रुवोर्मध्ये निरन्तरम् ।नेत्रे छायापहारी च पातु नः प्लवगेश्वरः ॥ ४॥

bhālaṃ pātu mahāvīro bhruvormadhye nirantaram |netre chāyāpahārī ca pātu naḥ plavageśvaraḥ || 4||

कपोले कर्णमूले च पातु श्रीरामकिङ्करः ।नासाग्रमञ्जनासूनुः पातु वक्त्रं हरीश्वरः ॥वाचं रुद्रप्रियः पातु जिह्वां पिङ्गललोचनः ॥ ५॥

kapole karṇamūle ca pātu śrīrāmakiṅkaraḥ |nāsāgramañjanāsūnuḥ pātu vaktraṃ harīśvaraḥ ||vācaṃ rudrapriyaḥ pātu jihvāṃ piṅgalalocanaḥ || 5||

पातु देवः फाल्गुनेष्टः चिबुकं दैत्यदर्पहा ।पातु कण्ठं च दैत्यारिः स्कन्धौ पातु सुरार्चितः ॥ ६॥

pātu devaḥ phālguneṣṭaḥ cibukaṃ daityadarpahā |pātu kaṇṭhaṃ ca daityāriḥ skandhau pātu surārcitaḥ || 6||

भुजौ पातु महातेजाः करौ च चरणायुधः ।नखान् नखायुधः पातु कुक्षौ पातु कपीश्वरः ॥ ७॥

bhujau pātu mahātejāḥ karau ca caraṇāyudhaḥ |nakhān nakhāyudhaḥ pātu kukṣau pātu kapīśvaraḥ || 7||

वक्षो मुद्रापहारी च पातु पार्श्वे भुजायुधः ।लङ्काविभञ्जनः पातु पृष्ठदेशे निरन्तरम् ॥ ८॥

vakṣo mudrāpahārī ca pātu pārśve bhujāyudhaḥ |laṅkāvibhañjanaḥ pātu pṛṣṭhadeśe nirantaram || 8||

नाभिं च रामदूतस्तु कटिं पात्वनिलात्मजःगुह्यं पातु महाप्राज्ञो लिङ्गं पातु शिवप्रियः ॥ ९॥

nābhiṃ ca rāmadūtastu kaṭiṃ pātvanilātmajaḥguhyaṃ pātu mahāprājño liṅgaṃ pātu śivapriyaḥ || 9||

ऊरू च जानुनी पातु लङ्काप्रासादभञ्जनः ।जङ्घे पातु कपिश्रेष्ठो गुल्फौ पातु महाबलः ।अचलोद्धारकः पातु पादौ भास्करसन्निभः ॥ १०॥

ūrū ca jānunī pātu laṅkāprāsādabhañjanaḥ |jaṅghe pātu kapiśreṣṭho gulphau pātu mahābalaḥ |acaloddhārakaḥ pātu pādau bhāskarasannibhaḥ || 10||

अङ्गान्यमितसत्त्वाढ्यः पातु पादाङ्गुलींस्तथा ।सर्वाङ्गानि महाशूरः पातु रोमाणि चात्मवित् ॥ ११॥

aṅgānyamitasattvāḍhyaḥ pātu pādāṅgulīṃstathā |sarvāṅgāni mahāśūraḥ pātu romāṇi cātmavit || 11||

हनुमत्कवचं यस्तु पठेद्विद्वान् विचक्षणः ।स एव पुरुषश्रेष्ठो भुक्तिं मुक्तिं च विन्दति ॥ १२॥

hanumatkavacaṃ yastu paṭhedvidvān vicakṣaṇaḥ |sa eva puruṣaśreṣṭho bhuktiṃ muktiṃ ca vindati || 12||

त्रिकालमेककालं वा पठेन्मासत्रयं नरः ।सर्वान् रिपून् क्षणाज्जित्वा स पुमान् श्रियमाप्नुयात् ॥ १३॥

trikālamekakālaṃ vā paṭhenmāsatrayaṃ naraḥ |sarvān ripūn kṣaṇājjitvā sa pumān śriyamāpnuyāt || 13||

मध्यरात्रौ जले स्थित्वा सप्तवारं पठेद्यदि ।क्षयापस्मारकुष्ठादि तापत्रयनिवारणम् ॥ १४॥

madhyarātrau jale sthitvā saptavāraṃ paṭhedyadi |kṣayāpasmārakuṣṭhādi tāpatrayanivāraṇam || 14||

अश्वत्थमूलेऽर्कवारे स्थित्वा पठति यः पुमान् ।अचलां श्रियमाप्नोति सङ्ग्रामे विजयं तथा ॥ १५॥

aśvatthamūle'rkavāre sthitvā paṭhati yaḥ pumān |acalāṃ śriyamāpnoti saṅgrāme vijayaṃ tathā || 15||

बुद्धिर्बलं यशो धैर्यं निर्भयत्वमरोगताम् ।सुदार्ढ्यं वाक्स्फुरत्वं च हनुमत्स्मरणाद्भवेत् ॥ १६॥

buddhirbalaṃ yaśo dhairyaṃ nirbhayatvamarogatām |sudārḍhyaṃ vāksphuratvaṃ ca hanumatsmaraṇādbhavet || 16||

मारणं वैरिणां सद्यः शरणं सर्वसम्पदाम् ।शोकस्य हरणे दक्षं वन्दे तं रणदारुणम् ॥ १७॥

māraṇaṃ vairiṇāṃ sadyaḥ śaraṇaṃ sarvasampadām |śokasya haraṇe dakṣaṃ vande taṃ raṇadāruṇam || 17||

लिखित्वा पूजयेद्यस्तु सर्वत्र विजयी भवेत् ।यः करे धारयेन्नित्यं स पुमान् श्रियमाप्नुयात् ॥ १८॥

likhitvā pūjayedyastu sarvatra vijayī bhavet |yaḥ kare dhārayennityaṃ sa pumān śriyamāpnuyāt || 18||

स्थित्वा तु बन्धने यस्तु जपं कारयति द्विजैः ।तत्क्षणान्मुक्तिमाप्नोति निगडात्तु तथैव च ॥ १९॥

sthitvā tu bandhane yastu japaṃ kārayati dvijaiḥ |tatkṣaṇānmuktimāpnoti nigaḍāttu tathaiva ca || 19||

ईश्वर उवाचभान्विन्दोश्चरणारविन्दयुगलं कौपीनमौञ्जीधरंकाञ्चिश्रेणिधरं दुकूलवसनं यज्ञोपवीताजिनम् ।हस्ताभ्यां धृतपुस्तकं च विलसद्धारावलिं कुण्डलंयश्चालं विशिखं प्रसन्नवदनं श्रीवायुपुत्रं भजे ॥ २०॥

īśvara uvācabhānvindoścaraṇāravindayugalaṃ kaupīnamauñjīdharaṃkāñciśreṇidharaṃ dukūlavasanaṃ yajñopavītājinam |hastābhyāṃ dhṛtapustakaṃ ca vilasaddhārāvaliṃ kuṇḍalaṃyaścālaṃ viśikhaṃ prasannavadanaṃ śrīvāyuputraṃ bhaje || 20||

यो वारान्निधिमल्पपल्बलमिवोल्लङ्घ्य प्रतापान्वितोवैदेहीघनशोकतापहरणो वैकुण्ठभक्तप्रियः ।अक्षाद्यार्जितराक्षसेश्वरमहादोषहारी रणेसोऽयं वानरपुङ्गवोऽवतु सदा योऽस्मान्समीरात्मजः ॥ २१॥

yo vārānnidhimalpapalbalamivollaṅghya pratāpānvitovaidehīghanaśokatāpaharaṇo vaikuṇṭhabhaktapriyaḥ |akṣādyārjitarākṣaseśvaramahādoṣahārī raṇeso'yaṃ vānarapuṅgavo'vatu sadā yo'smānsamīrātmajaḥ || 21||

वज्राङ्गं पिङ्गनेत्रं कनकमयलसत्कुण्डलाक्रान्तगण्डंदम्भोलिस्तम्भसारं प्रहरणसुवशीभूतरक्षोऽधिनाथम् ।उद्यल्लाङ्गूलसप्तप्रचलचलधरं भीममूर्तिं कपीन्द्रंध्यायेत्तं रामचन्द्रं भ्रमरदृढकरं सत्त्वसारं प्रसन्नम् ॥ २२॥

vajrāṅgaṃ piṅganetraṃ kanakamayalasatkuṇḍalākrāntagaṇḍaṃdambholistambhasāraṃ praharaṇasuvaśībhūtarakṣo'dhinātham |udyallāṅgūlasaptapracalacaladharaṃ bhīmamūrtiṃ kapīndraṃdhyāyettaṃ rāmacandraṃ bhramaradṛḍhakaraṃ sattvasāraṃ prasannam || 22||

वज्राङ्गं पिङ्गनेत्रं कनकमयलसत्कुण्डलैः शोभनीयंसर्वापीड्यादिनाथं करतलविधृतं पूर्णकुम्भं दृढं वा ।भक्तानामिष्टकारं विदधति च सदा सुप्रसन्नं हरांशंत्रैलोक्यत्रातुकामं सकलभुवि गतं रामदूतं नमामि ॥ २३॥

vajrāṅgaṃ piṅganetraṃ kanakamayalasatkuṇḍalaiḥ śobhanīyaṃsarvāpīḍyādināthaṃ karatalavidhṛtaṃ pūrṇakumbhaṃ dṛḍhaṃ vā |bhaktānāmiṣṭakāraṃ vidadhati ca sadā suprasannaṃ harāṃśaṃtrailokyatrātukāmaṃ sakalabhuvi gataṃ rāmadūtaṃ namāmi || 23||

वामे करे वैरिभिदं वहन्तं शैलं परं शृङ्खलहारकण्ठम् ।दधानमाच्छाद्य सुपर्णवर्णं भजे ज्वलत्कुण्डलमाञ्जनेयम् ॥ २४॥

vāme kare vairibhidaṃ vahantaṃ śailaṃ paraṃ śṛṅkhalahārakaṇṭham |dadhānamācchādya suparṇavarṇaṃ bhaje jvalatkuṇḍalamāñjaneyam || 24||

पद्मरागमणिकुण्डलत्विषा पाटलीकृतकपोलमण्डलम् ।दिव्यदेहकदलीवनान्तरे भावयामि पवमाननन्दनम् ॥ २५॥

padmarāgamaṇikuṇḍalatviṣā pāṭalīkṛtakapolamaṇḍalam |divyadehakadalīvanāntare bhāvayāmi pavamānanandanam || 25||

यत्र यत्र रघुनाथकीर्तनं तत्र तत्र कृतमस्तकाञ्जलिम् ।वाष्पवारिपरिपूर्णलोचनं मारुतिं नमत राक्षसान्तकम् ॥ २६॥

yatra yatra raghunāthakīrtanaṃ tatra tatra kṛtamastakāñjalim |vāṣpavāriparipūrṇalocanaṃ mārutiṃ namata rākṣasāntakam || 26||

मनोजवं मारुततुल्यवेगं जितेन्द्रियं बुद्धिमतां वरिष्ठम् ।वातात्मजं वानरयूथमुख्यं श्रीरामदूतं शिरसा नमामि ॥ २७॥

manojavaṃ mārutatulyavegaṃ jitendriyaṃ buddhimatāṃ variṣṭham |vātātmajaṃ vānarayūthamukhyaṃ śrīrāmadūtaṃ śirasā namāmi || 27||

विवादे दिव्यकाले च द्यूते राजकुले रणे ।दशवारं पठेद्रात्रौ मिताहारो जितेन्द्रियः ॥ २८॥

vivāde divyakāle ca dyūte rājakule raṇe |daśavāraṃ paṭhedrātrau mitāhāro jitendriyaḥ || 28||

विजयं लभते लोके मानवेषु नरेषु च ।भूते प्रेते महादुर्गेऽरण्ये सागरसम्प्लवे ॥ २९॥

vijayaṃ labhate loke mānaveṣu nareṣu ca |bhūte prete mahādurge'raṇye sāgarasamplave || 29||

सिंहव्याघ्रभये चोग्रे शरशस्त्रास्त्रपातने ।शृङ्खलाबन्धने चैव कारागृहनियन्त्रणे ॥ ३०॥

siṃhavyāghrabhaye cogre śaraśastrāstrapātane |śṛṅkhalābandhane caiva kārāgṛhaniyantraṇe || 30||

कोपे स्तम्भे वह्निचक्रे क्षेत्रे घोरे सुदारुणे ।शोके महारणे चैव ब्रह्मग्रहनिवारणम् ॥ ३१॥

kope stambhe vahnicakre kṣetre ghore sudāruṇe |śoke mahāraṇe caiva brahmagrahanivāraṇam || 31||

सर्वदा तु पठेन्नित्यं जयमाप्नोति निश्चितम् ।भूर्जे वा वसने रक्ते क्षौमे वा तालपत्रके ॥ ३२॥

sarvadā tu paṭhennityaṃ jayamāpnoti niścitam |bhūrje vā vasane rakte kṣaume vā tālapatrake || 32||

त्रिगन्धिना वा मष्या वा विलिख्य धारयेन्नरः ।पञ्चसप्तत्रिलोहैर्वा गोपितः सर्वतः शुभम् ॥ ३३॥

trigandhinā vā maṣyā vā vilikhya dhārayennaraḥ |pañcasaptatrilohairvā gopitaḥ sarvataḥ śubham || 33||

करे कट्यां बाहुमूले कण्ठे शिरसि धारितम् ।सर्वान्कामानवाप्नोति सत्यं श्रीरामभाषितम् ॥ ३४॥

kare kaṭyāṃ bāhumūle kaṇṭhe śirasi dhāritam |sarvānkāmānavāpnoti satyaṃ śrīrāmabhāṣitam || 34||

अपराजित नमस्तेऽस्तु नमस्ते रामपूजित ।प्रस्थानं च करिष्यामि सिद्धिर्भवतु मे सदा ॥ ३५॥

aparājita namaste'stu namaste rāmapūjita |prasthānaṃ ca kariṣyāmi siddhirbhavatu me sadā || 35||

इत्युक्त्वा यो व्रजेद्ग्रामं देशं तीर्थान्तरं रणम् ।आगमिष्यति शीघ्रं स क्षेमरूपो गृहं पुनः ॥ ३६॥

ityuktvā yo vrajedgrāmaṃ deśaṃ tīrthāntaraṃ raṇam |āgamiṣyati śīghraṃ sa kṣemarūpo gṛhaṃ punaḥ || 36||

इति वदति विशेषाद्राघवे राक्षसेन्द्रःप्रमुदितवरचित्तो रावणस्यानुजो हि ।रघुवरपदपद्मं वन्दयामास भूयःकुलसहितकृतार्थः शर्मदं मन्यमानः ॥ ३७॥

iti vadati viśeṣādrāghave rākṣasendraḥpramuditavaracitto rāvaṇasyānujo hi |raghuvarapadapadmaṃ vandayāmāsa bhūyaḥkulasahitakṛtārthaḥ śarmadaṃ manyamānaḥ || 37||

तं वेदशास्त्रपरिनिष्टितशुद्धबुद्धिंशर्मप्रदं सुरमुनीन्द्रनुतं कपीन्द्रम् ।कृष्णत्वचं कनकपिङ्गजटाकलापंव्यासं नमामि शिरसा तिलकं मुनीनाम् ॥ ३८॥

taṃ vedaśāstrapariniṣṭitaśuddhabuddhiṃśarmapradaṃ suramunīndranutaṃ kapīndram |kṛṣṇatvacaṃ kanakapiṅgajaṭākalāpaṃvyāsaṃ namāmi śirasā tilakaṃ munīnām || 38||

य इदं प्रातरुत्थाय पठेत कवचं सदा ।आयुरारोग्यसन्तानैस्तस्य स्तव्यः स्तवो भवेत् ॥ ३९॥

ya idaṃ prātarutthāya paṭheta kavacaṃ sadā |āyurārogyasantānaistasya stavyaḥ stavo bhavet || 39||

एवं गिरीन्द्रजे श्रीमद्धनुमत्कवचं शुभम् ।त्वया पृष्टं मया प्रीत्या विस्तराद्विनिवेदितम् ॥ ४०॥

evaṃ girīndraje śrīmaddhanumatkavacaṃ śubham |tvayā pṛṣṭaṃ mayā prītyā vistarādviniveditam || 40||

श्रीरामदास उवाचएवं शिवमुखाच्छ्रुत्वा पार्वती कवचं शुभम् ।हनूमतः सदा भक्त्या पपाठ तन्मनाः सदा ॥ ४१॥

śrīrāmadāsa uvācaevaṃ śivamukhācchrutvā pārvatī kavacaṃ śubham |hanūmataḥ sadā bhaktyā papāṭha tanmanāḥ sadā || 41||

एवं शिष्य त्वयाऽप्यत्र यथा पृष्टं तथा मया ।हनुमत्कवचं चेदं तवाग्रे विनिवेदितम् ॥ ४२॥

evaṃ śiṣya tvayā'pyatra yathā pṛṣṭaṃ tathā mayā |hanumatkavacaṃ cedaṃ tavāgre viniveditam || 42||

इदं पूर्वं पठित्वा तु रामस्य कवचं ततः ।पठनीयं नरैर्भक्त्या नैकमेव पठेत्कदा ॥ ४३॥

idaṃ pūrvaṃ paṭhitvā tu rāmasya kavacaṃ tataḥ |paṭhanīyaṃ narairbhaktyā naikameva paṭhetkadā || 43||

हनुमत्कवचं चात्र श्रीरामकवचं विना ।ये पठन्ति नराश्चात्र पठनं तद्वृथा भवेत् ॥ ४४॥

hanumatkavacaṃ cātra śrīrāmakavacaṃ vinā |ye paṭhanti narāścātra paṭhanaṃ tadvṛthā bhavet || 44||

तस्मात्सर्वैः पठनीयं सर्वदा कवचद्वयम् ।रामस्य वायुपुत्रस्य सद्भक्तैश्च विशेषतः ॥ ४५॥

tasmātsarvaiḥ paṭhanīyaṃ sarvadā kavacadvayam |rāmasya vāyuputrasya sadbhaktaiśca viśeṣataḥ || 45||

इति श्रीशतकोटिरामचरितान्तर्गत श्रीमदानन्दरामायणेवाल्मिकीये मनोहरकाण्डे त्रयोदशसर्गातर्गतं श्रीहनुमत्कवचंसम्पूर्णम् ॥हनुमत्लक्ष्मणसीतारामभरतशत्रुघ्नषट् कवचानि पठनीयम् ।षट् कवचानि पठितुं अशक्तश्चेत्हनुमत्लक्ष्मणसीताराम –अथवा हनुमत्सीतारामअथवा हनुमत्राम / सीताराम कवचानि ।अथवा श्रीरामकवचमेव पठनीयम् ॥हनुमत्-लक्ष्मण-सीता-राम-भरत-शत्रुघ्नहनुमत्-लक्ष्मण-सीता-रामहनुमत्-सीता-रामहनुमत्-रामसीता-रामरेचिते ष्रि ऱम ख़वचम्।

iti śrīśatakoṭirāmacaritāntargata śrīmadānandarāmāyaṇevālmikīye manoharakāṇḍe trayodaśasargātargataṃ śrīhanumatkavacaṃsampūrṇam ||hanumatlakṣmaṇasītārāmabharataśatrughnaṣaṭ kavacāni paṭhanīyam |ṣaṭ kavacāni paṭhituṃ aśaktaścethanumatlakṣmaṇasītārāma –athavā hanumatsītārāmaathavā hanumatrāma / sītārāma kavacāni |athavā śrīrāmakavacameva paṭhanīyam ||hanumat-lakṣmaṇa-sītā-rāma-bharata-śatrughnahanumat-lakṣmaṇa-sītā-rāmahanumat-sītā-rāmahanumat-rāmasītā-rāmarecite ṣri rama ख़vacam|