सुश्लोकचैतन्यशतकम् Shri Sushloka Chaitanya Shatakam

प्रणम्य त्वां प्रभो गौर तव पादे शतं ब्रुवे ।सदाशयानां साधूनां सुखार्थं मे कृपां कुरु ॥ १॥

praṇamya tvāṃ prabho gaura tava pāde śataṃ bruve |sadāśayānāṃ sādhūnāṃ sukhārthaṃ me kṛpāṃ kuru || 1||

श्रीराधाकृष्णयोः सेवां स्थापयित्वा गृहे गृहे ।श्रीमत्सङ्कीर्तने गौरो नृत्यति प्रेम विह्वलः ॥ २॥

śrīrādhākṛṣṇayoḥ sevāṃ sthāpayitvā gṛhe gṛhe |śrīmatsaṅkīrtane gauro nṛtyati prema vihvalaḥ || 2||

जिह्वायां हरिनामसाधनमहो धाराशतं नेत्रयोःसर्वाङ्गे पुलकोद्गमो निरवधि स्वेदश्च विभ्राजते ।श्रीमद्गौरहरेः प्रगल्भमधुरा भक्तिप्रदातुर्जनैःसेवा श्रीव्रज योषितामनुगता नित्या सदाशिक्ष्यते ॥ ३॥

jihvāyāṃ harināmasādhanamaho dhārāśataṃ netrayoḥsarvāṅge pulakodgamo niravadhi svedaśca vibhrājate |śrīmadgaurahareḥ pragalbhamadhurā bhaktipradāturjanaiḥsevā śrīvraja yoṣitāmanugatā nityā sadāśikṣyate || 3||

कलिमल पतितानां शोक मोहावृतानांनिजजन पति सेवा वित्त चिन्ताकुलानाम् ।इति समजनि गौरस्त्राणहेतुं विचिन्त्यप्रकट मधुर देहो नाम दाता कृपालुः ॥ ४॥

kalimala patitānāṃ śoka mohāvṛtānāṃnijajana pati sevā vitta cintākulānām |iti samajani gaurastrāṇahetuṃ vicintyaprakaṭa madhura deho nāma dātā kṛpāluḥ || 4||

श्रीश्रीमत्कृष्णचैतन्ये जगत्त्राणैक कर्तरि ।यो मूढे भक्तिहीन स्यात्पच्यते नरके ध्रुवम् ॥ ५॥

śrīśrīmatkṛṣṇacaitanye jagattrāṇaika kartari |yo mūḍhe bhaktihīna syātpacyate narake dhruvam || 5||

यः कृष्णो राधया कुञ्जे विलास कृतवान् पुरा ।गदाधरेण संयुक्तः स गौरो वसते भुवि ॥ ६॥

yaḥ kṛṣṇo rādhayā kuñje vilāsa kṛtavān purā |gadādhareṇa saṃyuktaḥ sa gauro vasate bhuvi || 6||

संसारसर्प दष्टानां मूर्च्छितानां कलौयुगे ।औषधं भगवन्नाम श्रीमद्वैष्णव सेवनम् ॥ ७॥

saṃsārasarpa daṣṭānāṃ mūrcchitānāṃ kalauyuge |auṣadhaṃ bhagavannāma śrīmadvaiṣṇava sevanam || 7||

विषयाविष्ट मूर्खानां चित्त संस्कारमौषधम् ।विश्रम्भेण गुरोः सेवा वैष्णवोच्छिष्ट भोजनम् ॥ ८॥

viṣayāviṣṭa mūrkhānāṃ citta saṃskāramauṣadham |viśrambheṇa guroḥ sevā vaiṣṇavocchiṣṭa bhojanam || 8||

वन्दे श्रीकरुणासिन्धुं श्रीचैतन्यं महाप्रभुम् ।कृपां कुरु जगन्नाथ! तव दास्यं ददस्व मे ॥ ९॥

vande śrīkaruṇāsindhuṃ śrīcaitanyaṃ mahāprabhum |kṛpāṃ kuru jagannātha! tava dāsyaṃ dadasva me || 9||

दास्यं ते कृपया नाथ! देहि देहि महाप्रभो! ।पतितानां प्रेमदाताऽस्यतो याचे पुनः पुनः ॥ १०॥

dāsyaṃ te kṛpayā nātha! dehi dehi mahāprabho! |patitānāṃ premadātā'syato yāce punaḥ punaḥ || 10||

संसार सागरे मग्नं पतितं त्राहि मां प्रभो ।दीनोद्धारे समर्थस्त्वमतस्ते शरणं गतः ॥ ११॥

saṃsāra sāgare magnaṃ patitaṃ trāhi māṃ prabho |dīnoddhāre samarthastvamataste śaraṇaṃ gataḥ || 11||

जगतां त्राण कर्तासि भर्ता दातासि सम्पदाम् ।त्राणं कुरुष्व भो नाथ! दास्यं देहि शचीसुत! ॥ १२॥

jagatāṃ trāṇa kartāsi bhartā dātāsi sampadām |trāṇaṃ kuruṣva bho nātha! dāsyaṃ dehi śacīsuta! || 12||

सर्वेषामवताराणां पुराणैर्यत्श्रुतं फलम् ।तस्मान्मे निष्कृतिर्नास्ति अतस्ते शरणं गतः ॥ १३॥

sarveṣāmavatārāṇāṃ purāṇairyatśrutaṃ phalam |tasmānme niṣkṛtirnāsti ataste śaraṇaṃ gataḥ || 13||

विचित्र मधुराक्षर श्रुतिमनोज्ञ गीतो मुदास्वभक्तगण मण्डली रचित मध्यगामी प्रभुः ।मनोहर मनोहरो नटति गौरचन्द्रः स्वयंजगत्त्रय विभूषणो परमधाम नीलाचले ॥ १४॥

vicitra madhurākṣara śrutimanojña gīto mudāsvabhaktagaṇa maṇḍalī racita madhyagāmī prabhuḥ |manohara manoharo naṭati gauracandraḥ svayaṃjagattraya vibhūṣaṇo paramadhāma nīlācale || 14||

विलोक्य पुरुषोत्तमं कनक गौर देहो हरिर्मुदा हृदय पन्कजे जलदकान्ति आलिङ्गितुम् ।पपात धरणीतले सकलभाव सम्मूर्च्छितःकदाचिदपि नेङ्गते परमधारि संस्पन्दनम् ॥ १५॥

vilokya puruṣottamaṃ kanaka gaura deho harirmudā hṛdaya pankaje jaladakānti āliṅgitum |papāta dharaṇītale sakalabhāva sammūrcchitaḥkadācidapi neṅgate paramadhāri saṃspandanam || 15||

गौरस्य नयने धारा सगद्गद वचो मुखे ।पुलकाङ्कित सर्वाङ्गो भावे लुठति भूतले ॥ १६॥

gaurasya nayane dhārā sagadgada vaco mukhe |pulakāṅkita sarvāṅgo bhāve luṭhati bhūtale || 16||

चैतन्य चरणाम्भोजे यस्यास्ति प्रीतिरच्युता ।वृन्दातवीशयोस्तस्य भक्तिस्याच्छत जन्मनि ॥ १७॥

caitanya caraṇāmbhoje yasyāsti prītiracyutā |vṛndātavīśayostasya bhaktisyācchata janmani || 17||

यथा राधा पदाम्भोजे भक्तिः स्यात्प्रेमलक्षणा ।तथैव कृष्णचैतन्ये वर्धते मधुरा रतिः ॥ १८॥

yathā rādhā padāmbhoje bhaktiḥ syātpremalakṣaṇā |tathaiva kṛṣṇacaitanye vardhate madhurā ratiḥ || 18||

कनकमुकुरकान्तिं चारु वक्त्रारविन्दंमधुरमुकुर हास्यं पक्व बिम्बाधरोष्ठम् ।सुवलित ललिताङ्गं कम्बुकण्ठं नटेन्द्रंत्रिभुवन कमनीयं गौरचन्द्रं प्रपद्ये ॥ १९॥

kanakamukurakāntiṃ cāru vaktrāravindaṃmadhuramukura hāsyaṃ pakva bimbādharoṣṭham |suvalita lalitāṅgaṃ kambukaṇṭhaṃ naṭendraṃtribhuvana kamanīyaṃ gauracandraṃ prapadye || 19||

सुदीर्घसुमनोहरं मधुरकान्ति चन्द्राननंप्रफुल्लकमलेक्षणं दशनपङ्क्ति मुक्ताफलम् ।सुपुष्प नवमञ्जरी श्रवणयुग्म सद्भूषणंप्रदीप्तमणि कङ्कणं कषितहेम गौरं भजे ॥ २०॥

sudīrghasumanoharaṃ madhurakānti candrānanaṃpraphullakamalekṣaṇaṃ daśanapaṅkti muktāphalam |supuṣpa navamañjarī śravaṇayugma sadbhūṣaṇaṃpradīptamaṇi kaṅkaṇaṃ kaṣitahema gauraṃ bhaje || 20||

अखिलभुवनबन्धो प्रेमसिन्धो जनेऽस्मिन्सकलकपटपूर्णे ज्ञानहीने प्रपन्ने ।तव चरणसरोजे देहि दास्यं प्रभो त्वंपतित तरण नाम प्रादुरासीत् यतस्ते ॥ २१॥

akhilabhuvanabandho premasindho jane'sminsakalakapaṭapūrṇe jñānahīne prapanne |tava caraṇasaroje dehi dāsyaṃ prabho tvaṃpatita taraṇa nāma prādurāsīt yataste || 21||

ऊर्ध्वीकृत्य भुजद्वयं करुणया सर्वान्जनानादिशेत्रे रे भागवता हरिं वद वद श्रीगौरचन्द्रः स्वयम् ।प्रेम्णा नृत्यति हुङ्कृति विकुरते हा हा रवैर्व्याकुलोभूमौ लुण्ठति मूर्च्छति स्वहृदये हस्तौ विनिक्षिप्यति ॥ २२॥

ūrdhvīkṛtya bhujadvayaṃ karuṇayā sarvānjanānādiśetre re bhāgavatā hariṃ vada vada śrīgauracandraḥ svayam |premṇā nṛtyati huṅkṛti vikurate hā hā ravairvyākulobhūmau luṇṭhati mūrcchati svahṛdaye hastau vinikṣipyati || 22||

हरेनाम कृष्णनाम गानदान कारिनींशोकमोह लोभताप सर्वविघ्न नाशिनीम् ।पादपद्मलुब्ध भक्तवृन्द भक्तिदायिनींगौरमूर्तिमाशु नौमि नाम सूत्रधारिणीम् ॥ २३॥

harenāma kṛṣṇanāma gānadāna kārinīṃśokamoha lobhatāpa sarvavighna nāśinīm |pādapadmalubdha bhaktavṛnda bhaktidāyinīṃgauramūrtimāśu naumi nāma sūtradhāriṇīm || 23||

मालतीमल्लिकादाम बद्ध कुञ्चित कुन्तलम् ।भालोद्यत्तिलकं गण्ड रत्नकुण्डलमण्डितम् ॥ २४॥

mālatīmallikādāma baddha kuñcita kuntalam |bhālodyattilakaṃ gaṇḍa ratnakuṇḍalamaṇḍitam || 24||

श्रीखण्डागुरुलिप्ताङ्गं कङ्कणाङ्गद भूषितम् ।क्वनन्मङ्जीर चरणं गौरचन्द्रमहं भजे ॥ २५॥

śrīkhaṇḍāguruliptāṅgaṃ kaṅkaṇāṅgada bhūṣitam |kvananmaṅjīra caraṇaṃ gauracandramahaṃ bhaje || 25||

मधुरं मधुरं कनकाभ तनुमरुणाम्बर सत्परिधेयमहो ।जगदेक शुभं सकलैक परं करुणप्रवणं भज तं परमम् ॥ २६॥

madhuraṃ madhuraṃ kanakābha tanumaruṇāmbara satparidheyamaho |jagadeka śubhaṃ sakalaika paraṃ karuṇapravaṇaṃ bhaja taṃ paramam || 26||

कृष्णरूपं परित्यज्य कलौ गौरो बभूव यः ।तं वन्दे परमानन्दं श्रीचैतन्य महाप्रभुम् ॥ २७॥

kṛṣṇarūpaṃ parityajya kalau gauro babhūva yaḥ |taṃ vande paramānandaṃ śrīcaitanya mahāprabhum || 27||

पीतांशुकं परित्यज्य शोणाम्बर धरोति यः ।तं गौरं करुणा सिन्धुमाश्रये भुवनाश्रयम् ॥ २८॥

pītāṃśukaṃ parityajya śoṇāmbara dharoti yaḥ |taṃ gauraṃ karuṇā sindhumāśraye bhuvanāśrayam || 28||

अवतीर्णः पुनः कृष्णो गौरचन्द्र सनातनः ।मग्नास्त्रिभाग पापेस्मिन्तेषां त्राणस्य हेतवे ॥ २९॥

avatīrṇaḥ punaḥ kṛṣṇo gauracandra sanātanaḥ |magnāstribhāga pāpesminteṣāṃ trāṇasya hetave || 29||

अवतीर्णे कलौ गौरे चण्डालाद्याः कुजातयः ।यावन्तः पापिनश्चापि प्रायसो वैष्णवा अमी ॥ ३०॥

avatīrṇe kalau gaure caṇḍālādyāḥ kujātayaḥ |yāvantaḥ pāpinaścāpi prāyaso vaiṣṇavā amī || 30||

पतितं दुर्गतं दृष्ट्वा वैष्णवा लोकपावनाः ।करौ धृत्वा हरेर्नाम याचन्ति कृपया कलौ ॥ ३१॥

patitaṃ durgataṃ dṛṣṭvā vaiṣṇavā lokapāvanāḥ |karau dhṛtvā harernāma yācanti kṛpayā kalau || 31||

सङ्कीर्तनारम्भकृतेऽपि गौरे धावन्ति जीवश्रवणे गुणानि ।अशुद्धचित्ताः किमु शुद्धचित्ताः श्रुत्वा प्रमत्ताः खलु ते ननर्तुः ॥ ३२॥

saṅkīrtanārambhakṛte'pi gaure dhāvanti jīvaśravaṇe guṇāni |aśuddhacittāḥ kimu śuddhacittāḥ śrutvā pramattāḥ khalu te nanartuḥ || 32||

किमाश्चर्यं किमाश्चर्यं कलौ जाते शचीसुते ।स्त्रीबाल जडमूर्खाद्याः सर्वे नामपरायणाः ॥ ३३॥

kimāścaryaṃ kimāścaryaṃ kalau jāte śacīsute |strībāla jaḍamūrkhādyāḥ sarve nāmaparāyaṇāḥ || 33||

चण्डाल यवना मूर्खाः सर्वे कुर्वन्ति कीर्तनम् ।हरेर्नाम्नां गुणानां च गौरे जाते कलौ युगे ॥ ३४॥

caṇḍāla yavanā mūrkhāḥ sarve kurvanti kīrtanam |harernāmnāṃ guṇānāṃ ca gaure jāte kalau yuge || 34||

किमद्भुतं गौरहरेश्चरित्रं ततोऽधिकं तत्प्रिय सेवकानाम् ।सङ्कीर्तनामोद जनानुराग प्रेमप्रदानं वितनोति लोके ॥ ३५॥

kimadbhutaṃ gaurahareścaritraṃ tato'dhikaṃ tatpriya sevakānām |saṅkīrtanāmoda janānurāga premapradānaṃ vitanoti loke || 35||

सुवलितमणि मालैर्बद्धचूडं मनोज्ञःसुललित मृदुभाले चन्दनेनाणुचित्रम् ।श्रवणयुगलरन्ध्रे कुण्डलौ यस्य भातौहृदिविनिहितहारं नौमि तं गौरचन्द्रम् ॥ ३६॥

suvalitamaṇi mālairbaddhacūḍaṃ manojñaḥsulalita mṛdubhāle candanenāṇucitram |śravaṇayugalarandhre kuṇḍalau yasya bhātauhṛdivinihitahāraṃ naumi taṃ gauracandram || 36||

चैतन्यरूपगुणकर्म मनोज्ञवेशं यः सर्वदा स्मरति देहमनोवचोभिः ।तस्यैव पादतलपद्मरजोभिलाषी सेवां करोमि शतजन्मनि बन्धुपुत्रैः ॥ ३७॥

caitanyarūpaguṇakarma manojñaveśaṃ yaḥ sarvadā smarati dehamanovacobhiḥ |tasyaiva pādatalapadmarajobhilāṣī sevāṃ karomi śatajanmani bandhuputraiḥ || 37||

इयं रसज्ञा तव नामकीर्तने श्रोत्रौ मनो मे श्रवणेऽनुचिन्तने ।नेत्रे च ते रूपनिरीक्षणे सदा शिरोऽस्तु चैतन्य पादाभिवन्दने ॥ ३८॥

iyaṃ rasajñā tava nāmakīrtane śrotrau mano me śravaṇe'nucintane |netre ca te rūpanirīkṣaṇe sadā śiro'stu caitanya pādābhivandane || 38||

सङ्कीर्तनानन्दरस स्वरूपाः प्रेमप्रदानैः खलु शुद्धचित्ताः ।सर्वे महान्तः किल कृष्ण तुल्याः संसार लोकान्परितारयन्ति ॥ ३९॥

saṅkīrtanānandarasa svarūpāḥ premapradānaiḥ khalu śuddhacittāḥ |sarve mahāntaḥ kila kṛṣṇa tulyāḥ saṃsāra lokānparitārayanti || 39||

यस्मिन्देशे कुलाचारो धर्माचारश्च नास्ति वै ।तथापि धन्यस्तद्देशो नाम सङ्कीर्तनाद्धरेः ॥ ४०॥

yasmindeśe kulācāro dharmācāraśca nāsti vai |tathāpi dhanyastaddeśo nāma saṅkīrtanāddhareḥ || 40||

यावतां च कुतन्त्राणां समुद्धारस्य हेतवे ।अवतीर्णः कलौ कृष्णचैतन्यो जगतां पतिः ॥ ४१॥

yāvatāṃ ca kutantrāṇāṃ samuddhārasya hetave |avatīrṇaḥ kalau kṛṣṇacaitanyo jagatāṃ patiḥ || 41||

सर्वावतारा भजतां जनानां त्रातुं समर्थाः किल साधुवार्ता ।भक्तानभक्तानपि गौरचन्द्रस्ततार कृष्णामृतनामदानैः ॥ ४२॥

sarvāvatārā bhajatāṃ janānāṃ trātuṃ samarthāḥ kila sādhuvārtā |bhaktānabhaktānapi gauracandrastatāra kṛṣṇāmṛtanāmadānaiḥ || 42||

चैतन्य प्रेमदाताखिल भुवन जनान्भाव हुङ्कार्नादैर्गोविन्दाकृष्ट चित्तान्कुविषय विरतान्कारयामास शीघ्रम् ।एवं श्रीगौरचन्द्रे जगति च जनिते वञ्चितो यहि मूर्खस्तापीपापी सुरापी हरिगुरुविमुखः सर्वदा वञ्चितः सः ॥ ४३॥

caitanya premadātākhila bhuvana janānbhāva huṅkārnādairgovindākṛṣṭa cittānkuviṣaya viratānkārayāmāsa śīghram |evaṃ śrīgauracandre jagati ca janite vañcito yahi mūrkhastāpīpāpī surāpī hariguruvimukhaḥ sarvadā vañcitaḥ saḥ || 43||

त्रिभुवनकमणीये गौरचन्द्रेऽवतीर्णे पतितयवनमूर्खाः सर्वथा स्फोटयन्तः ।इह जगति समस्ता नाम सङ्कीर्तनार्ता वयमपि च कृतार्थाः कृष्णनामाश्रयात् ॥ ४४॥

tribhuvanakamaṇīye gauracandre'vatīrṇe patitayavanamūrkhāḥ sarvathā sphoṭayantaḥ |iha jagati samastā nāma saṅkīrtanārtā vayamapi ca kṛtārthāḥ kṛṣṇanāmāśrayāt || 44||

मधुरमधुरमेतद् वैष्णवानां चरित्रं कलिमलकृत हीनान्दोषबुद्।ह्ध्या न जग्मुः ।सकल निगमसारं नामदातुं च तत्र प्रबलकरुणया श्रीगौरचन्द्रोऽवतीर्णः ॥ ४५॥

madhuramadhurametad vaiṣṇavānāṃ caritraṃ kalimalakṛta hīnāndoṣabud|hdhyā na jagmuḥ |sakala nigamasāraṃ nāmadātuṃ ca tatra prabalakaruṇayā śrīgauracandro'vatīrṇaḥ || 45||

लोकान्समस्तान्कलिदुर्ग वारिधेर्नाम्ना समुत्तार्य स्वतः समर्पितम् ।श्रीगौरचन्द्रैर्हरि वैष्णवानां नाम्नश्च तत्त्वं कथितं जने जने ॥ ४६॥

lokānsamastānkalidurga vāridhernāmnā samuttārya svataḥ samarpitam |śrīgauracandrairhari vaiṣṇavānāṃ nāmnaśca tattvaṃ kathitaṃ jane jane || 46||

यावन्तो वैष्णवा लोके परित्राणस्य हेतवे ।रटन्ति प्रभुनादिष्टा देशे देशे गृहे गृहे ॥ ४७॥

yāvanto vaiṣṇavā loke paritrāṇasya hetave |raṭanti prabhunādiṣṭā deśe deśe gṛhe gṛhe || 47||

जगद्बन्धोर्जगत्कर्तुर्जगतां त्राणहेतवे ।यत्र तत्र हरेः सेवा कीर्तने स्थापिते सुखे ॥ ४८॥

jagadbandhorjagatkarturjagatāṃ trāṇahetave |yatra tatra hareḥ sevā kīrtane sthāpite sukhe || 48||

गौराङ्गः प्रेममूर्तिर्जगति यदवधि प्रेमदानं करोतिपापी तापी सुरापी निखिल जनधनस्यापहारी कृतघ्नः ।सर्वान्धर्मान्स्वकीयान्विषमिव विषयं सम्परित्यज्य कृष्णंगायन्त्युच्चैः प्रमत्तास्तदवधि विकलाः प्रेमसिन्धौ विमग्नाः ॥ ४९॥

gaurāṅgaḥ premamūrtirjagati yadavadhi premadānaṃ karotipāpī tāpī surāpī nikhila janadhanasyāpahārī kṛtaghnaḥ |sarvāndharmānsvakīyānviṣamiva viṣayaṃ samparityajya kṛṣṇaṃgāyantyuccaiḥ pramattāstadavadhi vikalāḥ premasindhau vimagnāḥ || 49||

येषां कस्मिन्कलि युगे नोद्धारो बहु जन्मसु ।कलौ ते ते सुखे मग्ना नामगानप्रसादतः ॥ ५०॥

yeṣāṃ kasminkali yuge noddhāro bahu janmasu |kalau te te sukhe magnā nāmagānaprasādataḥ || 50||

हरेर्नाम्नां प्रसादेन निस्तरेत्पातकी जनः ।उपदेष्टा स्वयं कृष्णचैतन्यो जगदीश्वरः ॥ ५१॥

harernāmnāṃ prasādena nistaretpātakī janaḥ |upadeṣṭā svayaṃ kṛṣṇacaitanyo jagadīśvaraḥ || 51||

अखिलभुवन बन्धुर्नाम दाता कृपालुः कषितकनकवर्णः सर्वमाधुर्यपूर्णः ।अतिसुमधुरहासः स्निग्धदृक्प्रेमभासः स्फुरतु हृदयमध्ये गौरचन्द्रो नटेन्द्रः ॥ ५२॥

akhilabhuvana bandhurnāma dātā kṛpāluḥ kaṣitakanakavarṇaḥ sarvamādhuryapūrṇaḥ |atisumadhurahāsaḥ snigdhadṛkpremabhāsaḥ sphuratu hṛdayamadhye gauracandro naṭendraḥ || 52||

अतिमधुरचरित्रः कृष्णनामैकमन्त्रो भुवनविदित सर्वप्रेमदाता नितान्तः ।विपुल पुलक धारी चित्त हारी जनानां स्फुरतु हृदय मध्ये गौरचन्द्रो नटेन्द्रः ॥ ५३॥

atimadhuracaritraḥ kṛṣṇanāmaikamantro bhuvanavidita sarvapremadātā nitāntaḥ |vipula pulaka dhārī citta hārī janānāṃ sphuratu hṛdaya madhye gauracandro naṭendraḥ || 53||

सकल निगम सारः पूर्ण पूर्णावतारः कलि कलुष विनाशः प्रेम भक्ति प्रकाशः ।प्रिय सहचर सङ्गे रङ्ग भङ्ग्या विलासी स्फुरतु हृदय मध्ये गौरचन्द्रो नटेन्द्रः ॥ ५४॥

sakala nigama sāraḥ pūrṇa pūrṇāvatāraḥ kali kaluṣa vināśaḥ prema bhakti prakāśaḥ |priya sahacara saṅge raṅga bhaṅgyā vilāsī sphuratu hṛdaya madhye gauracandro naṭendraḥ || 54||

जगदतुलमनोज्ञो नाट्य लीलाभिविज्ञः कलितमधुरवेशो मूर्छिताशेषदेशः ।प्रबलगुणगभीरः शुद्धसत्त्वस्वभावः स्फुरतु हृदय मध्ये गौरचन्द्रो नटेन्द्रः ॥ ५५॥

jagadatulamanojño nāṭya līlābhivijñaḥ kalitamadhuraveśo mūrchitāśeṣadeśaḥ |prabalaguṇagabhīraḥ śuddhasattvasvabhāvaḥ sphuratu hṛdaya madhye gauracandro naṭendraḥ || 55||

निरवधि गलदश्रुः स्वेद युक्तः सकम्पः पुलकवलितदेहः सर्वलावण्यगेहः ।मनसिजशतचित्तक्षोभकारी यशस्वी स्फुरतु हृदय मध्ये गौरचन्द्रो नटेन्द्रः ॥ ५६॥

niravadhi galadaśruḥ sveda yuktaḥ sakampaḥ pulakavalitadehaḥ sarvalāvaṇyagehaḥ |manasijaśatacittakṣobhakārī yaśasvī sphuratu hṛdaya madhye gauracandro naṭendraḥ || 56||

शमनदमननाम कृष्णनामप्रदानः परमपतितदीनत्राण कारुण्यसीमः ।व्रजविपिनरहस्य प्रोल्लसच्चारुगात्रः स्फुरतु हृदय मध्ये गौरचन्द्रो नटेन्द्रः ॥ ५७॥

śamanadamananāma kṛṣṇanāmapradānaḥ paramapatitadīnatrāṇa kāruṇyasīmaḥ |vrajavipinarahasya prollasaccārugātraḥ sphuratu hṛdaya madhye gauracandro naṭendraḥ || 57||

सकलरसविदग्धः कृष्णनामप्रमोदः प्रबलगुणगभीरः प्राणिनिस्तारधीरः ।निरुपमतनुरूपः द्योतितानङ्गभूपः स्फुरतु हृदय मध्ये गौरचन्द्रो नटेन्द्रः ॥ ५८॥

sakalarasavidagdhaḥ kṛṣṇanāmapramodaḥ prabalaguṇagabhīraḥ prāṇinistāradhīraḥ |nirupamatanurūpaḥ dyotitānaṅgabhūpaḥ sphuratu hṛdaya madhye gauracandro naṭendraḥ || 58||

विमलकमलवक्त्रः पक्वबिम्बाधरोष्ठस् तिलकुसुमसुनासः कम्बुकण्ठः सुदीर्घ ।सुवलितभुजदण्डो नाभिगम्भीररूपः स्फुरतु हृदय मध्ये गौरचन्द्रो नटेन्द्रः ॥ ५९॥

vimalakamalavaktraḥ pakvabimbādharoṣṭhas tilakusumasunāsaḥ kambukaṇṭhaḥ sudīrgha |suvalitabhujadaṇḍo nābhigambhīrarūpaḥ sphuratu hṛdaya madhye gauracandro naṭendraḥ || 59||

कषितकनककान्तेः सारलावण्यमूर्तिः कलिकलुषविहन्ता यस्यकीर्तिवरिष्ठाः ।अखिलभुवनलोके प्रेमभक्तिः प्रदाता स्फुरतु हृदय मध्ये गौरचन्द्रो नटेन्द्रः ॥ ६०॥

kaṣitakanakakānteḥ sāralāvaṇyamūrtiḥ kalikaluṣavihantā yasyakīrtivariṣṭhāḥ |akhilabhuvanaloke premabhaktiḥ pradātā sphuratu hṛdaya madhye gauracandro naṭendraḥ || 60||

बहुविधमणिमाला बद्धकेशो विचित्रो मलयज तिलकोद्यद् भालदेशोऽलकालिः ।श्रवणयुगल लोलत्कुन्तलो हारवक्षाः स्फुरतु हृदय मध्ये गौरचन्द्रो नटेन्द्रः ॥ ६१॥

bahuvidhamaṇimālā baddhakeśo vicitro malayaja tilakodyad bhāladeśo'lakāliḥ |śravaṇayugala lolatkuntalo hāravakṣāḥ sphuratu hṛdaya madhye gauracandro naṭendraḥ || 61||

यदवधि हरिनाम प्रादुरासीत्पृथिव्यां तदवधि खलु लोका वैष्णवाः सर्वतस्ते ।तिलकविमलमाला नामयुक्ताः पवित्राः हरि हरि कलिमध्ये एवमेवं बभूव ॥ ६२॥

yadavadhi harināma prādurāsītpṛthivyāṃ tadavadhi khalu lokā vaiṣṇavāḥ sarvataste |tilakavimalamālā nāmayuktāḥ pavitrāḥ hari hari kalimadhye evamevaṃ babhūva || 62||

जीवे पूर्णोदया यतः करुणया हा हा रवैर्प्रार्थनांहे हे कृष्ण कृपानिधे! भव महादावाग्निदग्धान् जनान् ।त्राहि त्राहि महाप्रभो! स्वकृपया भक्तिं निजां देह्यलंमैवङ्गौरहरेः सदा प्रकुरुते दीनैकनाथः प्रभुः ॥ ६३॥

jīve pūrṇodayā yataḥ karuṇayā hā hā ravairprārthanāṃhe he kṛṣṇa kṛpānidhe! bhava mahādāvāgnidagdhān janān |trāhi trāhi mahāprabho! svakṛpayā bhaktiṃ nijāṃ dehyalaṃmaivaṅgaurahareḥ sadā prakurute dīnaikanāthaḥ prabhuḥ || 63||

विषण्ण चित्तान्कलि पाप भीतान्संवीक्ष्य गौरो हरिनाम मन्त्रम् ।स्वयं ददौ भक्तजनान्समादिशेत्कुरुष्व सङ्कीर्तननृत्यवाद्यान् ॥ ६४॥

viṣaṇṇa cittānkali pāpa bhītānsaṃvīkṣya gauro harināma mantram |svayaṃ dadau bhaktajanānsamādiśetkuruṣva saṅkīrtananṛtyavādyān || 64||

हरेर्मूर्तिं सुरूपाङ्गीं त्रिभङ्गमधुराकृतिम् ।इति गौरो वदेद्भक्तान्स्थापयध्वं गृहे गृहे ॥ ६५॥

harermūrtiṃ surūpāṅgīṃ tribhaṅgamadhurākṛtim |iti gauro vadedbhaktānsthāpayadhvaṃ gṛhe gṛhe || 65||

सुशोणपद्म पत्राक्ष! सुबिम्बाधरपल्लव! ।सुनासापुटलालित्य! गौरचन्द्र नमोऽस्तु ते ॥ ६६॥

suśoṇapadma patrākṣa! subimbādharapallava! |sunāsāpuṭalālitya! gauracandra namo'stu te || 66||

कन्दर्पकोटि लावण्य! कोटिचन्द्रानन त्विषे ।कोटिकाञ्चन पुष्पाभ! गौरचन्द्र! नमोऽस्तु ते ॥ ६७॥

kandarpakoṭi lāvaṇya! koṭicandrānana tviṣe |koṭikāñcana puṣpābha! gauracandra! namo'stu te || 67||

समुक्तादन्त पङ्क्त्याभ! हास्यशोभा शुभाकर! ।सिंहग्रीव! लसत्कण्ठ! गौरचन्द्र! नमोऽस्तु ते ॥ ६८॥

samuktādanta paṅktyābha! hāsyaśobhā śubhākara! |siṃhagrīva! lasatkaṇṭha! gauracandra! namo'stu te || 68||

मल्लिमालोल्लसद्वक्षः कर्णालम्बित मौक्तिक! ।कङ्कणाङ्गदसंयुक्त! महाभुज! नमोऽस्तु ते ॥ ६९॥

mallimālollasadvakṣaḥ karṇālambita mauktika! |kaṅkaṇāṅgadasaṃyukta! mahābhuja! namo'stu te || 69||

मृगेन्द्रमध्यकङ्काल! जानुरम्भातिसुन्दर! ।कूर्मपृष्ठपदद्वन्द्व! गौरचन्द्र! नमोऽस्तु ते ॥ ७०॥

mṛgendramadhyakaṅkāla! jānurambhātisundara! |kūrmapṛṣṭhapadadvandva! gauracandra! namo'stu te || 70||

७१आश्रये तव पादाब्जं कलिकाचम्पकाङ्गुलम् ।कृपां कुरु दयानाथ! गौरचन्द्र! नमोऽस्तु ते ॥॥नखपङ्क्तिजितानेक माणिक्यमुकुरद्युते ।चरणे शरणं याचे गौरचन्द्र नमोऽस्तु ते ॥ ७२॥

71āśraye tava pādābjaṃ kalikācampakāṅgulam |kṛpāṃ kuru dayānātha! gauracandra! namo'stu te ||||nakhapaṅktijitāneka māṇikyamukuradyute |caraṇe śaraṇaṃ yāce gauracandra namo'stu te || 72||

ध्वजवज्राङ्किते पादपद्मेऽहं शरणं गतः ।करिष्यति यमः किं मे गौरचन्द्र! नमोऽस्तु ते ॥ ७३॥

dhvajavajrāṅkite pādapadme'haṃ śaraṇaṃ gataḥ |kariṣyati yamaḥ kiṃ me gauracandra! namo'stu te || 73||

शतशत पतितानां त्राणकर्ता प्रभुस्त्वंकथमपि किमुदोषे वञ्चितोऽहं प्रपन्नः ।कलिभयकृतभीतं त्राहि मां दीनबन्धो!सरणगतगतिस्त्वं किं ब्रुवे गौरचन्द्र! ॥ ७४॥

śataśata patitānāṃ trāṇakartā prabhustvaṃkathamapi kimudoṣe vañcito'haṃ prapannaḥ |kalibhayakṛtabhītaṃ trāhi māṃ dīnabandho!saraṇagatagatistvaṃ kiṃ bruve gauracandra! || 74||

किमद्भुतं गौरहरेश्चरित्रं नामोपदेशाद्धरिमाश्रयन्ति ।नृत्यन्ति गायन्ति रुदन्ति लोका रटन्ति स्वार्थान्हरिभक्तियुक्ताः ॥ ७५॥

kimadbhutaṃ gaurahareścaritraṃ nāmopadeśāddharimāśrayanti |nṛtyanti gāyanti rudanti lokā raṭanti svārthānharibhaktiyuktāḥ || 75||

निरन्तर कृष्णकथा परस्परं सुभक्तिदं नाम हरेर्वदन्ति वै ।जल्पन्ति लोका भुवि भावविह्वला गौरेऽवतीर्णे कलिपापनाशके ॥ ७६॥

nirantara kṛṣṇakathā parasparaṃ subhaktidaṃ nāma harervadanti vai |jalpanti lokā bhuvi bhāvavihvalā gaure'vatīrṇe kalipāpanāśake || 76||

सत्यत्रेताद्वापरेषु यज्ञध्यानतपव्रतैः ।केषां केषां फलं जातं शुभकर्मविधानतः ॥ ७७॥

satyatretādvāpareṣu yajñadhyānatapavrataiḥ |keṣāṃ keṣāṃ phalaṃ jātaṃ śubhakarmavidhānataḥ || 77||

कलौ श्रीगौरकृपया नाम मात्रैक जल्पकाः ।कृष्णसान्निध्यसम्प्राप्ताः प्रेमभक्तिपरायणाः ॥ ७८॥

kalau śrīgaurakṛpayā nāma mātraika jalpakāḥ |kṛṣṇasānnidhyasamprāptāḥ premabhaktiparāyaṇāḥ || 78||

अणुब्रह्माण्डयोर्मध्ये चैतन्येन समाहृताम् ।हरेकृष्णरामनाममालां भक्तिप्रदायिनीम् ॥ ७९॥

aṇubrahmāṇḍayormadhye caitanyena samāhṛtām |harekṛṣṇarāmanāmamālāṃ bhaktipradāyinīm || 79||

जल्पन्ति हरिनामानि चैतन्यज्ञानरूपतः ।भजन्ति वैष्णवान्ये तु ते गच्छन्ति हरेः पदम् ॥ ८०॥

jalpanti harināmāni caitanyajñānarūpataḥ |bhajanti vaiṣṇavānye tu te gacchanti hareḥ padam || 80||

शृण्वन्ति ये वै गुरुतत्त्वगाथां गायन्ति यत्नैर्हरिनाम मन्त्रम् ।अर्चन्ति साधुं गुरुदेवतां च चैतन्यभक्ताः कलिकालमध्ये ॥ ८१॥

śṛṇvanti ye vai gurutattvagāthāṃ gāyanti yatnairharināma mantram |arcanti sādhuṃ gurudevatāṃ ca caitanyabhaktāḥ kalikālamadhye || 81||

कृष्णचैतन्य देवेन हरिनाम प्रकाशितम् ।येन केनापि तत्प्राप्तं धन्योऽसौ लोकपावनः ॥ ८२॥

kṛṣṇacaitanya devena harināma prakāśitam |yena kenāpi tatprāptaṃ dhanyo'sau lokapāvanaḥ || 82||

यदि स्यात्वैष्णवे प्रीतिः सदा कीर्तनलम्पटः ।गौराङ्गचन्द्रविमुखः न वै भागवतोऽपि सः ॥ ८३॥

yadi syātvaiṣṇave prītiḥ sadā kīrtanalampaṭaḥ |gaurāṅgacandravimukhaḥ na vai bhāgavato'pi saḥ || 83||

अनन्यचेता हरिमूर्तिसेवां करोति नित्यं यदि धर्मनिष्ठः ।तथापि धन्यो न हि तत्त्ववेत्ता गौराङ्गचन्द्रे विमुखो यदिस्यात् ॥ ८४॥

ananyacetā harimūrtisevāṃ karoti nityaṃ yadi dharmaniṣṭhaḥ |tathāpi dhanyo na hi tattvavettā gaurāṅgacandre vimukho yadisyāt || 84||

किमु सुखमुपभोक्तुं वाञ्छयेद्वञ्चितोऽसौ सकलनिगमसिद्धं गौरचन्द्रं न वेत्ति ।हरि हरि कथमेतत्कुत्र यातं चरित्रंस भवजलधिमध्ये कुम्भीपाके प्रपात ॥ ८५॥

kimu sukhamupabhoktuṃ vāñchayedvañcito'sau sakalanigamasiddhaṃ gauracandraṃ na vetti |hari hari kathametatkutra yātaṃ caritraṃsa bhavajaladhimadhye kumbhīpāke prapāta || 85||

शचीसुतपदाम्बुजे शरणमात्रमन्वेषणं करोमि कुलदैवते प्रबलकातरे वैष्णवाः ।कृपां कुरुत सर्वदा मयि विचित्रवाञ्छास्पदं ममप्रणतचेतसो भवतु सिद्धिरव्याहता ॥ ८६॥

śacīsutapadāmbuje śaraṇamātramanveṣaṇaṃ karomi kuladaivate prabalakātare vaiṣṇavāḥ |kṛpāṃ kuruta sarvadā mayi vicitravāñchāspadaṃ mamapraṇatacetaso bhavatu siddhiravyāhatā || 86||

न धनं न यशो न कुलं न तपो न जनं न शुभं न सुतं न सुखम् ।चरणे शरणं तव गौरहरे! मम जन्मनि जन्मनि देहि वरम् ॥ ८७॥

na dhanaṃ na yaśo na kulaṃ na tapo na janaṃ na śubhaṃ na sutaṃ na sukham |caraṇe śaraṇaṃ tava gaurahare! mama janmani janmani dehi varam || 87||

नानाक्लेशामयैर्युक्तं स्मृतिहीनं च मां प्रभो ।भवभीतेर्गौरचन्द्र! त्राहि त्राहि कृपानिधे! ॥ ८८॥

nānākleśāmayairyuktaṃ smṛtihīnaṃ ca māṃ prabho |bhavabhītergauracandra! trāhi trāhi kṛpānidhe! || 88||

अनेकजन्मभ्रमणे मनुष्योऽहं भवन्कलौ ।व्याकुलात्मा पदाब्जे ते शरणं रक्ष मां प्रभो ॥ ८९॥

anekajanmabhramaṇe manuṣyo'haṃ bhavankalau |vyākulātmā padābje te śaraṇaṃ rakṣa māṃ prabho || 89||

कातरं पतितं शोच्यं त्राहि मां श्रीशचीसुत! ।सर्वे प्रेम सुखे मग्ना वञ्चितं मा कुरु प्रभो ॥ ९०॥

kātaraṃ patitaṃ śocyaṃ trāhi māṃ śrīśacīsuta! |sarve prema sukhe magnā vañcitaṃ mā kuru prabho || 90||

सर्वेषां पापयुक्तानां त्रातुं शक्तोऽन्यदैवतः ।ममोद्धारे प्रभुर्गौरो यतः पतितपावनः ॥ ९१॥

sarveṣāṃ pāpayuktānāṃ trātuṃ śakto'nyadaivataḥ |mamoddhāre prabhurgauro yataḥ patitapāvanaḥ || 91||

श्रीगौरचरणेद्वन्द्वे याचे याचे पुनः पुनः ।जीवने मरणे वापि तव रूपं विचिन्तये ॥ ९२॥

śrīgauracaraṇedvandve yāce yāce punaḥ punaḥ |jīvane maraṇe vāpi tava rūpaṃ vicintaye || 92||

कृष्ण त्वं द्वापरे श्यामं कलौ गौराङ्गविग्रहम् ।धृत्वाऽशेष जनान्प्रेमभक्तिं यच्छसि लीलया ॥ ९३॥

kṛṣṇa tvaṃ dvāpare śyāmaṃ kalau gaurāṅgavigraham |dhṛtvā'śeṣa janānpremabhaktiṃ yacchasi līlayā || 93||

यथेप्सितं गौरपदारविन्दे निवेदितं देहमनोवचोभिः ।सर्वार्थसिद्धिं कुरु मे कृपालो निरन्तरं ते स्मृतिरस्तु नित्या ॥ ९४॥

yathepsitaṃ gaurapadāravinde niveditaṃ dehamanovacobhiḥ |sarvārthasiddhiṃ kuru me kṛpālo nirantaraṃ te smṛtirastu nityā || 94||

स्वतन्त्रस्तु प्रभुरेव लीलामनुजविग्रहम् ।धृत्वा लोकपरित्राणं कृतवान्हरिनामभिः ॥ ९५॥

svatantrastu prabhureva līlāmanujavigraham |dhṛtvā lokaparitrāṇaṃ kṛtavānharināmabhiḥ || 95||

अनाथबन्धो करुणैकसिन्धो! संसारबन्धात्कुरु मां विमुक्तम् ।भ्रमामि तीर्थान्तव नाम गानैर्दृष्ट्वा सुसाधून्हरिदेवरूपान् ॥ ९६॥

anāthabandho karuṇaikasindho! saṃsārabandhātkuru māṃ vimuktam |bhramāmi tīrthāntava nāma gānairdṛṣṭvā susādhūnharidevarūpān || 96||

यदुक्तं यत्कृतं पूर्वं यच्छ्रुतं यन्मनोगतम् ।सर्वं क्षमस्व हे गौर त्वत्स्मृतिः स्यात्सदा मम ॥ ९७॥

yaduktaṃ yatkṛtaṃ pūrvaṃ yacchrutaṃ yanmanogatam |sarvaṃ kṣamasva he gaura tvatsmṛtiḥ syātsadā mama || 97||

लज्जां त्यक्त्वा पदे याचे भक्तिं मां प्रेमलक्षणाम् ।देहि गौर कृपासिन्धो! त्वद्विना नास्ति दुःखहा ॥ ९८॥

lajjāṃ tyaktvā pade yāce bhaktiṃ māṃ premalakṣaṇām |dehi gaura kṛpāsindho! tvadvinā nāsti duḥkhahā || 98||

अनेकजन्मकृतमज्जतोऽब्धौ सिद्धिं कुरुष्व प्रभुगौरचन्द्र! ।समुज्ज्वलां ते पादपद्मसेवां करोमि नित्यं हरिकीर्तनं च ॥ ९९॥

anekajanmakṛtamajjato'bdhau siddhiṃ kuruṣva prabhugauracandra! |samujjvalāṃ te pādapadmasevāṃ karomi nityaṃ harikīrtanaṃ ca || 99||

व्रजेन्द्रनन्दनाभिन्नं गौराङ्ग! त्वां निवेदये ।कृपां कुरु दयानाथ! सर्वसेवां करोम्यहम् ॥ १००॥

vrajendranandanābhinnaṃ gaurāṅga! tvāṃ nivedaye |kṛpāṃ kuru dayānātha! sarvasevāṃ karomyaham || 100||

गीयते यै रतित्वेन चैतन्यशतकं मुदा ।पठ्यते श्रूयते तैस्तु प्राप्तः स्यात्श्रीशचीसुतः ॥ १०१॥

gīyate yai ratitvena caitanyaśatakaṃ mudā |paṭhyate śrūyate taistu prāptaḥ syātśrīśacīsutaḥ || 101||

इति सार्वभौमभट्टाचार्यविरचितंश्रीसुश्लोक (चैतन्य)शतकं सम्पूर्णम् ।

iti sārvabhaumabhaṭṭācāryaviracitaṃśrīsuśloka (caitanya)śatakaṃ sampūrṇam |