रघूत्तमगुरुस्तोत्रम् Shri Raghuttamaguru Stotram

गम्भीराशयगुम्भसम्भृतवचःसन्दर्भगर्भोल्लसत्टीकाभावविबोधनाय जगतां यस्यावतारोऽजनि ।तत्तादृक्षदुरन्तसन्तततपःसन्तानसन्तोषितश्रीकान्तं सुगुणं रघूत्तमगुरुं वन्दे परं देशिकम् ॥ १॥

gambhīrāśayagumbhasambhṛtavacaḥsandarbhagarbhollasatṭīkābhāvavibodhanāya jagatāṃ yasyāvatāro'jani |tattādṛkṣadurantasantatatapaḥsantānasantoṣitaśrīkāntaṃ suguṇaṃ raghūttamaguruṃ vande paraṃ deśikam || 1||

सच्छास्त्रामलभावबोधकिरणैः संवर्धयन् मध्वसत्सिद्धान्ताब्धिमनन्तशिष्यकुमुदव्रातं विकासं नयन् ।उद्भूतो रघुवर्यतीर्थजलधेस्तापत्रयं त्रासयन्यस्तं नौमि रघूत्तमाख्यशशिनं श्रीविष्णुपादाश्रयम् ॥ २॥

sacchāstrāmalabhāvabodhakiraṇaiḥ saṃvardhayan madhvasatsiddhāntābdhimanantaśiṣyakumudavrātaṃ vikāsaṃ nayan |udbhūto raghuvaryatīrthajaladhestāpatrayaṃ trāsayanyastaṃ naumi raghūttamākhyaśaśinaṃ śrīviṣṇupādāśrayam || 2||

उद्यन्मार्तण्डसङ्काशं दण्डमालाकमण्डलून् ।धरं कौपीनसूत्रं च सीताराघवमानसम् ॥ ३॥

udyanmārtaṇḍasaṅkāśaṃ daṇḍamālākamaṇḍalūn |dharaṃ kaupīnasūtraṃ ca sītārāghavamānasam || 3||

श्रीनिवासेन वन्द्याङ्घ्रिं तुलसीदामभूषणम् ।ध्यायेद्रघूत्तमगुरुं सर्वसौख्यप्रदं नृणाम् ॥ ४॥

śrīnivāsena vandyāṅghriṃ tulasīdāmabhūṣaṇam |dhyāyedraghūttamaguruṃ sarvasaukhyapradaṃ nṛṇām || 4||

रघूत्तमगुरुं नौमि शान्त्यादिगुणमण्डितम् ।रघूत्तमपदद्वन्द्वकञ्जभृङ्गायितान्तरम् ॥ ५॥

raghūttamaguruṃ naumi śāntyādiguṇamaṇḍitam |raghūttamapadadvandvakañjabhṛṅgāyitāntaram || 5||

रघूत्तमगुरुं वन्दे रघूत्तमपदार्चकम् ।गाम्भीर्येणार्थबाहुल्यटीकातात्पर्यबोधकम् ॥ ६॥

raghūttamaguruṃ vande raghūttamapadārcakam |gāmbhīryeṇārthabāhulyaṭīkātātparyabodhakam || 6||

भावबोधकृतं नौमि भावभावितभावुकम् ।भावभाजं भावजादिपरीभावपरायणम् ॥ ७॥

bhāvabodhakṛtaṃ naumi bhāvabhāvitabhāvukam |bhāvabhājaṃ bhāvajādiparībhāvaparāyaṇam || 7||

सन्न्यायविवृतेष्टीकाशेषसम्पूर्णकारिणम् ।टीकां दृष्ट्वा पेटिकानां निचयं च चकार यःप्रमेयमणिमालानां स्थापनाय महामतिः ॥ ८॥

sannyāyavivṛteṣṭīkāśeṣasampūrṇakāriṇam |ṭīkāṃ dṛṣṭvā peṭikānāṃ nicayaṃ ca cakāra yaḥprameyamaṇimālānāṃ sthāpanāya mahāmatiḥ || 8||

यच्छिष्यशिष्यशिष्याद्याष्टिप्पण्याचार्यसंज्ञिताः ।तमलं भावबोधार्यं भूयो भूयो नमाम्यहम् ॥ ९॥

yacchiṣyaśiṣyaśiṣyādyāṣṭippaṇyācāryasaṃjñitāḥ |tamalaṃ bhāvabodhāryaṃ bhūyo bhūyo namāmyaham || 9||

शुकेन शान्त्यादिषु वाङ्मयेषु व्यासेन धैर्येऽम्बुधिनोपमेयम् ।मनोजजित्यां मनसां हि पत्या रघूत्तमाख्यं स्वगुरुं नमामि ॥ १०॥

śukena śāntyādiṣu vāṅmayeṣu vyāsena dhairye'mbudhinopameyam |manojajityāṃ manasāṃ hi patyā raghūttamākhyaṃ svaguruṃ namāmi || 10||

राम राम तव पादपङ्कजं चिन्तयामि भवबन्धमुक्तये ।वन्दितं सुरनरेन्द्रमौलिभिर्ध्यायते मनसि योगिभिः सदा॥ ११॥

rāma rāma tava pādapaṅkajaṃ cintayāmi bhavabandhamuktaye |vanditaṃ suranarendramaulibhirdhyāyate manasi yogibhiḥ sadā|| 11||

पिनाकिनीरसञ्जष्टदेशे वासमनोरमम् ।पिनाकिपूज्यश्रीमध्वशास्त्रवार्धिनिशाकरम् ॥ १२॥

pinākinīrasañjaṣṭadeśe vāsamanoramam |pinākipūjyaśrīmadhvaśāstravārdhiniśākaram || 12||

पञ्चकैर्भावबोधाख्यैर्ग्रन्थैः पञ्च लसन्मुखैः ।तत्त्वविज्ञापकैः स्वानामुपमेयं पिनाकिना ॥ १३॥

pañcakairbhāvabodhākhyairgranthaiḥ pañca lasanmukhaiḥ |tattvavijñāpakaiḥ svānāmupameyaṃ pinākinā || 13||

गाम्भीर्ये सर्वदुर्वादिगिरिपक्षविदारणे ।विषयेषु विरागित्वे चोपमेयं पिनाकिना ॥ १४॥

gāmbhīrye sarvadurvādigiripakṣavidāraṇe |viṣayeṣu virāgitve copameyaṃ pinākinā || 14||

धरणे भगवन्मूर्तेर्भरणे भक्तसन्ततेः ।विना विना चोपमेयं मेयं तत्त्वप्रकाशने ॥ १५॥

dharaṇe bhagavanmūrterbharaṇe bhaktasantateḥ |vinā vinā copameyaṃ meyaṃ tattvaprakāśane || 15||

गुरुत्वेऽखिललोकानां प्रदानेऽभीष्टसन्ततेः ।शिष्येभ्यस्तत्त्वविज्ञानप्रदाने परमं गुरुम् ॥ १६॥

gurutve'khilalokānāṃ pradāne'bhīṣṭasantateḥ |śiṣyebhyastattvavijñānapradāne paramaṃ gurum || 16||

सदाररामपादाब्जसदारतिसुधाकरम् ।सदाऽरिभेदने विष्णुगदारिसदृशं सदा ॥ १७॥

sadārarāmapādābjasadāratisudhākaram |sadā'ribhedane viṣṇugadārisadṛśaṃ sadā || 17||

रघुनाथाङ्घ्रिसद्भक्तौ रघुनाथानुजायितम् ।रघुनाथार्यपाण्युत्थरघुवर्यकरोदितम् ॥ १८॥

raghunāthāṅghrisadbhaktau raghunāthānujāyitam |raghunāthāryapāṇyuttharaghuvaryakaroditam || 18||

वेदेशार्चितपादाब्जं वेदेशाङ्घ्र्यब्जपूजकम् ।रघूत्तमगुरुं वन्दे रघूत्तमपदार्चकम् ॥ १९॥

vedeśārcitapādābjaṃ vedeśāṅghryabjapūjakam |raghūttamaguruṃ vande raghūttamapadārcakam || 19||

रघूत्तमगुरुस्तोत्रस्याष्टकं यः पठेन्नरः ।रघूत्तमप्रसादाच्च स सर्वाभीष्टभाग्भवेत् ॥ २०॥

raghūttamagurustotrasyāṣṭakaṃ yaḥ paṭhennaraḥ |raghūttamaprasādācca sa sarvābhīṣṭabhāgbhavet || 20||

यद्वृन्दावनपूर्वतः फलवती धात्री जगत्पावनीयाम्यायां तु पिनाकिनी चलदलो मूर्तित्रयाधिष्ठितः ।वारुण्यां दिशि वामतः प्रतिकृतौ छायाकृता तिन्त्रिणीतद्वृन्दावनमध्यगो गुरुवरो भूयात् स नः श्रेयसे ॥ २१॥

yadvṛndāvanapūrvataḥ phalavatī dhātrī jagatpāvanīyāmyāyāṃ tu pinākinī caladalo mūrtitrayādhiṣṭhitaḥ |vāruṇyāṃ diśi vāmataḥ pratikṛtau chāyākṛtā tintriṇītadvṛndāvanamadhyago guruvaro bhūyāt sa naḥ śreyase || 21||

प्रणमत्कामधेनुं च भजत्सुरतरूपमम् ।श्रीभावबोधकृत्पादचिन्तामणिमुपास्महे ॥ २२॥

praṇamatkāmadhenuṃ ca bhajatsuratarūpamam |śrībhāvabodhakṛtpādacintāmaṇimupāsmahe || 22||

इति श्रीरघूत्तमगुरुस्तोत्रं सम्पूर्णम् ।

iti śrīraghūttamagurustotraṃ sampūrṇam |