गणेशस्तुतिः काशिराजकृता Kashirajakrita Shri Ganesha Stuti

नृप उवाच ।नमामि ते नाथ पदारविन्दं ब्रह्मादिभिर्ध्येयतमं शिवाय ।यत्पद्मपाशासिपरश्वधादि(सु)चिह्नितं विघ्नहरं निजानाम् ॥ २७॥

nṛpa uvāca |namāmi te nātha padāravindaṃ brahmādibhirdhyeyatamaṃ śivāya |yatpadmapāśāsiparaśvadhādi(su)cihnitaṃ vighnaharaṃ nijānām || 27||

यदर्च्यते विष्णुशिवादिभिः सुरैरनेककार्यार्थकरैर्नरैश्च ।अनेकशो विघ्नविनाशदक्षं संसारतप्तामृतवृष्टिकारि ॥ २८॥

yadarcyate viṣṇuśivādibhiḥ surairanekakāryārthakarairnaraiśca |anekaśo vighnavināśadakṣaṃ saṃsārataptāmṛtavṛṣṭikāri || 28||

नमामि ते नाथ मुखारविन्दं त्रिलोचनं वह्निरवीन्दुतारम् ।कृपाकटाक्षामृतसेचनेन तापत्रयोन्मूलनदृष्टशक्ति ॥ २९॥

namāmi te nātha mukhāravindaṃ trilocanaṃ vahniravīndutāram |kṛpākaṭākṣāmṛtasecanena tāpatrayonmūlanadṛṣṭaśakti || 29||

नमामि ते नाथ करारविन्दमनेकहेतिक्षतदैत्यसङ्घम् ।अनेकभक्ताभयदं सुरेश ! संसारकूपोत्तरणावलम्बम् ॥ ३०॥

namāmi te nātha karāravindamanekahetikṣatadaityasaṅgham |anekabhaktābhayadaṃ sureśa ! saṃsārakūpottaraṇāvalambam || 30||

त्वमेव सत्त्वात्मतया बिभर्षि सृजस्यजो राजसतामवाप्य ।तमोगुणाधारतया च हंसि चराचरं ते वशगं गणेश ॥ ३१॥

tvameva sattvātmatayā bibharṣi sṛjasyajo rājasatāmavāpya |tamoguṇādhāratayā ca haṃsi carācaraṃ te vaśagaṃ gaṇeśa || 31||

यः शुद्धचेता भजतेऽनिशं त्वामाक्रम्य विघ्नान् परिधावसि त्वम् ।स त्वां वशे कृत्य सुखं हि शेते वत्सं यथा गौरिव धावसि त्वम् ॥ ३२॥

yaḥ śuddhacetā bhajate'niśaṃ tvāmākramya vighnān paridhāvasi tvam |sa tvāṃ vaśe kṛtya sukhaṃ hi śete vatsaṃ yathā gauriva dhāvasi tvam || 32||

येऽन्ये भजन्तः समवाप्य तापान् संसारचक्रे बहुधा भ्रमन्तः ।कदापि तेऽनुग्रहमाप्य तेऽपि भजन्ति मानुष्यमवाप्य तेऽपि ॥ ३३॥

ye'nye bhajantaḥ samavāpya tāpān saṃsāracakre bahudhā bhramantaḥ |kadāpi te'nugrahamāpya te'pi bhajanti mānuṣyamavāpya te'pi || 33||

धरारजः कोऽपि मिमीत नाके तारा गणं वारिमुचां चधाराः ।नालं गुणानां गणानां हि कर्तुं शेषो विधाता तव वर्षपूगैः ॥ ३४॥

dharārajaḥ ko'pi mimīta nāke tārā gaṇaṃ vārimucāṃ cadhārāḥ |nālaṃ guṇānāṃ gaṇānāṃ hi kartuṃ śeṣo vidhātā tava varṣapūgaiḥ || 34||

निराकृतेस्ते यदि नाकृतिः स्यादुपासनाकर्मविधिर्वृथा स्यात् ।गुणप्रपञ्चः प्रकृतेर्विलासो जनस्य भोगश्च तथा कथं स्यात् ॥ ३५॥

nirākṛteste yadi nākṛtiḥ syādupāsanākarmavidhirvṛthā syāt |guṇaprapañcaḥ prakṛtervilāso janasya bhogaśca tathā kathaṃ syāt || 35||

सत्सङ्गतिश्चेत् सदनुग्रहः स्यात् सकर्मनिष्ठा सदनुस्मृतिश्च ।चित्तस्य शुद्धिर्महती कृपा ते ज्ञानं विमुक्तिश्च न दुर्लभा स्यात् ॥ ३६॥

satsaṅgatiścet sadanugrahaḥ syāt sakarmaniṣṭhā sadanusmṛtiśca |cittasya śuddhirmahatī kṛpā te jñānaṃ vimuktiśca na durlabhā syāt || 36||

क उवाच ।इति स्तोत्रं समाकर्ण्य परितुष्टो विनायकः ।उवाच काशीराजं स वरं वृणु हृदि स्थितम् ॥ ३७॥

ka uvāca |iti stotraṃ samākarṇya parituṣṭo vināyakaḥ |uvāca kāśīrājaṃ sa varaṃ vṛṇu hṛdi sthitam || 37||

नृप उवाच ।जातं वरस्य कृत्यं मे यत्राहं हि समागतः ।इतः पुनर्जन्ममृती न स्यातां तद् विधीयताम् ॥ ३८॥

nṛpa uvāca |jātaṃ varasya kṛtyaṃ me yatrāhaṃ hi samāgataḥ |itaḥ punarjanmamṛtī na syātāṃ tad vidhīyatām || 38||

फलश्रुतिःक उवाच ।स्तोत्रेण प्रीतस्तं प्राह तथेति दिव्यदेहिनम् ।स्थापयामास निकटे कल्पकोटियुगावधि ॥ ३९॥

phalaśrutiḥka uvāca |stotreṇa prītastaṃ prāha tatheti divyadehinam |sthāpayāmāsa nikaṭe kalpakoṭiyugāvadhi || 39||

मुने ! स्तोत्रं मया तस्मात् प्राप्तं तस्य प्रसादतः ।नारदाय मया प्रोक्तं नारदो गौतमाय च ॥ ४०॥

mune ! stotraṃ mayā tasmāt prāptaṃ tasya prasādataḥ |nāradāya mayā proktaṃ nārado gautamāya ca || 40||

प्राह सोऽपि मुनीन् सर्वान् सर्वकामफलप्रदम् ।ज्ञानदं मोक्षदं विघ्ननाशनं पावनं परम् ॥ ४१॥

prāha so'pi munīn sarvān sarvakāmaphalapradam |jñānadaṃ mokṣadaṃ vighnanāśanaṃ pāvanaṃ param || 41||

यः पठेत् स लभेद्भक्तिं गणेशसन्निधौ नरः ।विद्याकामो लभेद् विद्यां त्रिसन्ध्यं यः पठेन्नरः ॥ ४२॥

yaḥ paṭhet sa labhedbhaktiṃ gaṇeśasannidhau naraḥ |vidyākāmo labhed vidyāṃ trisandhyaṃ yaḥ paṭhennaraḥ || 42||

पुत्रकामो लभेत् पुत्रान् जयकामो लभेज्जयम् ।एवं सर्वं समाख्यातं यद् यत् पृष्टं त्वया मुने ॥ ४३॥

putrakāmo labhet putrān jayakāmo labhejjayam |evaṃ sarvaṃ samākhyātaṃ yad yat pṛṣṭaṃ tvayā mune || 43||

इति काशिराजकृता श्रीगणेशस्तुतिः सम्पूर्णा ॥॥ श्रीगणेशपुराणं क्रीडा (उत्तर)खण्डः । अध्यायः ५३ । २\।५३ २७४३॥– ॥ श्रीगणेशपुराणं क्रीडा (उत्तर)खण्डः । अध्यायः ५३ । २।५३ २७-४३॥

iti kāśirājakṛtā śrīgaṇeśastutiḥ sampūrṇā |||| śrīgaṇeśapurāṇaṃ krīḍā (uttara)khaṇḍaḥ | adhyāyaḥ 53 | 2\|53 2743||– || śrīgaṇeśapurāṇaṃ krīḍā (uttara)khaṇḍaḥ | adhyāyaḥ 53 | 2|53 27-43||