दुर्गाचन्द्रकलास्तुतिः Durga Chandrakala Stuti

वेधोहरीश्वरस्तुत्यां विहर्त्रीं विन्ध्यभूधरे ।हरप्राणेश्वरीं वन्दे हन्त्रीं विबुधविद्विषाम् ॥ १॥

vedhoharīśvarastutyāṃ vihartrīṃ vindhyabhūdhare |haraprāṇeśvarīṃ vande hantrīṃ vibudhavidviṣām || 1||

अभ्यर्थनेन सरसीरुहसम्भवस्यत्यक्त्वोदिता भगवदक्षिपिधानलीलाम् ।विश्वेश्वरी विपदपागमने पुरस्तात्माता ममास्तु मधुकैटभयोर्निहन्त्री ॥ २॥

abhyarthanena sarasīruhasambhavasyatyaktvoditā bhagavadakṣipidhānalīlām |viśveśvarī vipadapāgamane purastātmātā mamāstu madhukaiṭabhayornihantrī || 2||

प्राङ्निर्जरेषु निहितैर्निजशक्तिलेशैःएकीभवद्भिरुदिताखिललोकगुप्त्यै ।सम्पन्नशस्त्रनिकरा च तदायुधस्थैःमाता ममास्तु महिषान्तकरी पुरस्तात् ॥ ३॥

prāṅnirjareṣu nihitairnijaśaktileśaiḥekībhavadbhiruditākhilalokaguptyai |sampannaśastranikarā ca tadāyudhasthaiḥmātā mamāstu mahiṣāntakarī purastāt || 3||

प्रालेयशैलतनया तनुकान्तिसम्पत्कोशोदिता कुवलयच्छविचारुदेहा ।नारायणी नमदभीप्सितकल्पवल्लीसुप्रीतिमावहतु शुम्भनिशुम्भहन्त्री ॥ ४॥

prāleyaśailatanayā tanukāntisampatkośoditā kuvalayacchavicārudehā |nārāyaṇī namadabhīpsitakalpavallīsuprītimāvahatu śumbhaniśumbhahantrī || 4||

विश्वेश्वरीति महिषान्तकरीति यस्याःनारायणीत्यपि च नामभिरङ्कितानि ।सूक्तानि पङ्कजभुवा च सुरर्षिभिश्चदृष्टानि पावकमुखैश्च शिवां भजे ताम् ॥ ५॥

viśveśvarīti mahiṣāntakarīti yasyāḥnārāyaṇītyapi ca nāmabhiraṅkitāni |sūktāni paṅkajabhuvā ca surarṣibhiścadṛṣṭāni pāvakamukhaiśca śivāṃ bhaje tām || 5||

उत्पत्तिदैत्यहननस्तवनात्मकानिसंरक्षकाण्यखिलभूतहिताय यस्याः ।सूक्तान्यशेषनिगमान्तविदः पठन्तितां विश्वमातरमजस्रमभिष्टवीमि ॥ ६॥

utpattidaityahananastavanātmakānisaṃrakṣakāṇyakhilabhūtahitāya yasyāḥ |sūktānyaśeṣanigamāntavidaḥ paṭhantitāṃ viśvamātaramajasramabhiṣṭavīmi || 6||

ये वैप्रचित्तपुनरुत्थितशुम्भमुख्यैःदुर्भिक्षघोरसमयेन च कारितासु ।आविष्कृतास्त्रिजगदार्तिषु रूपभेदाःतैरम्बिका समभिरक्षतु मां विपद्भ्यः ॥ ७॥

ye vaipracittapunarutthitaśumbhamukhyaiḥdurbhikṣaghorasamayena ca kāritāsu |āviṣkṛtāstrijagadārtiṣu rūpabhedāḥtairambikā samabhirakṣatu māṃ vipadbhyaḥ || 7||

सूक्तं यदीयमरविन्दभवादिदृष्टंआवर्त्य देव्यनुपदं सुरथः समाधिः ।द्वावप्यवापतुरभीष्टमनन्यलभ्यंतामादिदेवतरुणीं प्रणमामि देवीम् ॥ ८॥

sūktaṃ yadīyamaravindabhavādidṛṣṭaṃāvartya devyanupadaṃ surathaḥ samādhiḥ |dvāvapyavāpaturabhīṣṭamananyalabhyaṃtāmādidevataruṇīṃ praṇamāmi devīm || 8||

माहिष्मतीतनुभवं च रुरुं च हन्तुंआविष्कृतैर्निजरसादवतारभेदैः ।अष्टादशाहतनवाहतकोटिसंख्यैःअम्बा सदा समभिरक्षतु मां विपद्भ्यः ॥ ९॥

māhiṣmatītanubhavaṃ ca ruruṃ ca hantuṃāviṣkṛtairnijarasādavatārabhedaiḥ |aṣṭādaśāhatanavāhatakoṭisaṃkhyaiḥambā sadā samabhirakṣatu māṃ vipadbhyaḥ || 9||

एतच्चरित्रमखिलं लिखितं हि यस्याःसम्पूजितं सदन एव निवेशितं वा ।दुर्गं च तारयति दुस्तरमप्यशेषंश्रेयः प्रयच्छति च सर्वमुमां भजे ताम् ॥ १०॥

etaccaritramakhilaṃ likhitaṃ hi yasyāḥsampūjitaṃ sadana eva niveśitaṃ vā |durgaṃ ca tārayati dustaramapyaśeṣaṃśreyaḥ prayacchati ca sarvamumāṃ bhaje tām || 10||

यत्पूजनस्तुतिनमस्कृतिभिर्भवन्तिप्रीताः पितामहरमेशहरास्त्रयोऽपि ।तेषामपि स्वकगुणैर्ददतीं वपूंषितामीश्वरस्य तरुणीं शरणं प्रपद्ये ॥ ११॥

yatpūjanastutinamaskṛtibhirbhavantiprītāḥ pitāmaharameśaharāstrayo'pi |teṣāmapi svakaguṇairdadatīṃ vapūṃṣitāmīśvarasya taruṇīṃ śaraṇaṃ prapadye || 11||

कान्तारमध्यदृढलग्नतयाऽवसन्नाःमग्नाश्च वारिधिजले रिपुभिश्च रुद्धाः ।यस्याः प्रपद्य चरणौ विपदस्तरन्तिसा मे सदाऽस्तु हृदि सर्वजगत्सवित्री ॥ १२॥

kāntāramadhyadṛḍhalagnatayā'vasannāḥmagnāśca vāridhijale ripubhiśca ruddhāḥ |yasyāḥ prapadya caraṇau vipadastarantisā me sadā'stu hṛdi sarvajagatsavitrī || 12||

बन्धे वधे महति मृत्युभये प्रसक्तेवित्तक्षये च विविधे च महोपतापे ।यत्पादपूजनमिह प्रतिकारमाहुःसा मे समस्तजननी शरणं भवानी ॥ १३॥

bandhe vadhe mahati mṛtyubhaye prasaktevittakṣaye ca vividhe ca mahopatāpe |yatpādapūjanamiha pratikāramāhuḥsā me samastajananī śaraṇaṃ bhavānī || 13||

बाणासुरप्रहितपन्नगबन्धमोक्षःतद्बाहुदर्पदलनादुषया च योगः ।प्राद्युम्निना द्रुतमलभ्यत यत्प्रसादात्सा मे शिवा सकलमप्यशुभं क्षिणोतु ॥ १४॥

bāṇāsuraprahitapannagabandhamokṣaḥtadbāhudarpadalanāduṣayā ca yogaḥ |prādyumninā drutamalabhyata yatprasādātsā me śivā sakalamapyaśubhaṃ kṣiṇotu || 14||

पापः पुलस्त्यतनयः पुनरुत्थितो मांअद्यापि हर्तुमयमागत इत्युदीतम् ।यत्सेवनेन भयमिन्दिरयाऽवधूतंतामादिदेवतरुणीं शरणं गतोऽस्मि ॥ १५॥

pāpaḥ pulastyatanayaḥ punarutthito māṃadyāpi hartumayamāgata ityudītam |yatsevanena bhayamindirayā'vadhūtaṃtāmādidevataruṇīṃ śaraṇaṃ gato'smi || 15||

यद्ध्यानजं सुखमवाप्यमनन्तपुण्यैःसाक्षात्तमच्युतपरिग्रहमाश्ववापुः ।गोपाङ्गनाः किल यदर्चनपुण्यमात्रात्सा मे सदा भगवती भवतु प्रसन्ना ॥ १६॥

yaddhyānajaṃ sukhamavāpyamanantapuṇyaiḥsākṣāttamacyutaparigrahamāśvavāpuḥ |gopāṅganāḥ kila yadarcanapuṇyamātrātsā me sadā bhagavatī bhavatu prasannā || 16||

रात्रिं प्रपद्य इति मन्त्रविदः प्रपन्नान्उद्बोध्य मृत्यवधिमन्यफलैः प्रलोभ्य ।बुद्ध्वा च तद्विमुखतां प्रतनं नयन्तींआकाशमादिजननीं जगतां भजे ताम् ॥ १७॥

rātriṃ prapadya iti mantravidaḥ prapannānudbodhya mṛtyavadhimanyaphalaiḥ pralobhya |buddhvā ca tadvimukhatāṃ pratanaṃ nayantīṃākāśamādijananīṃ jagatāṃ bhaje tām || 17||

देशकालेषु दुष्टेषु दुर्गाचन्द्रकलास्तुतिः ।सन्ध्ययोरनुसन्धेया सर्वापद्विनिवृत्तये ॥ १८॥

deśakāleṣu duṣṭeṣu durgācandrakalāstutiḥ |sandhyayoranusandheyā sarvāpadvinivṛttaye || 18||

इति श्रीमदपय्यदीक्षितविरचिता दुर्गाचन्द्रकलास्तुतिः समाप्ता ।वसन्ततिलक मेतेर्।

iti śrīmadapayyadīkṣitaviracitā durgācandrakalāstutiḥ samāptā |vasantatilaka meter|