पीताम्बराष्टकम् Shri Pitambarashtakam

ज्ञेयं नित्यं विशुद्धं यदपि नुतिशतैर्बोधितं वेदवाक्यैःसच्चिद्रूपं प्रसन्नं विलसितमखिलं शक्तिरूपेण ज्ञातुम् ।शक्यं चैतां प्रजुष्टां भवविलयकरीं शुद्धसंवित्स्वरूपांनाम्ना पीताम्बराढ्यां सततसुखकरीं नौमि नित्यं प्रसन्नाम् ॥ १॥

jñeyaṃ nityaṃ viśuddhaṃ yadapi nutiśatairbodhitaṃ vedavākyaiḥsaccidrūpaṃ prasannaṃ vilasitamakhilaṃ śaktirūpeṇa jñātum |śakyaṃ caitāṃ prajuṣṭāṃ bhavavilayakarīṃ śuddhasaṃvitsvarūpāṃnāmnā pītāmbarāḍhyāṃ satatasukhakarīṃ naumi nityaṃ prasannām || 1||

गौराभां शुभ्रदेहां दनुजकुलहरां ब्रह्मरूपां तुरीयांवज्रं पाशं च जिह्वामसुरभयकरीं लौहबद्धां गदाख्याम् ।हस्तैर्नित्यं वहन्तीं द्विजवरमुकुटां स्वर्णसिंहासनस्थांनाम्ना पीताम्बराढ्यां सततसुखकरीं नौमि नित्यं प्रसन्नाम् ॥ २॥

gaurābhāṃ śubhradehāṃ danujakulaharāṃ brahmarūpāṃ turīyāṃvajraṃ pāśaṃ ca jihvāmasurabhayakarīṃ lauhabaddhāṃ gadākhyām |hastairnityaṃ vahantīṃ dvijavaramukuṭāṃ svarṇasiṃhāsanasthāṃnāmnā pītāmbarāḍhyāṃ satatasukhakarīṃ naumi nityaṃ prasannām || 2||

कौर्मरूपं विधात्रीं कृतयुगसमये स्तब्धरूपां स्थिराख्यांहारिद्रे दिव्यदेहां विबुधगणनुतां विष्णुना वन्दितां ताम् ।आनर्चुः स्कन्दमुख्याः स्मरहरमहिलां तारके संविवृद्धेनाम्ना पीताम्बराढ्यां सततसुखकरीं नौमि नित्यं प्रसन्नाम् ॥ ३॥

kaurmarūpaṃ vidhātrīṃ kṛtayugasamaye stabdharūpāṃ sthirākhyāṃhāridre divyadehāṃ vibudhagaṇanutāṃ viṣṇunā vanditāṃ tām |ānarcuḥ skandamukhyāḥ smaraharamahilāṃ tārake saṃvivṛddhenāmnā pītāmbarāḍhyāṃ satatasukhakarīṃ naumi nityaṃ prasannām || 3||

आधारे तत्त्वरूपां त्रिबलयसहितां योगिवृन्दैः सुध्येयांपीतां रुद्रेण सार्ध रतिरसनिरतां चिन्तयित्वा मनोज्ञाम् ।गद्यं पद्यं लभन्ते नवरसभरितं सान्द्रचन्द्रांशुवर्णानाम्ना पीताम्बराढ्यां सततसुखकरीं नौमि नित्यं प्रसन्नाम् ॥ ४॥

ādhāre tattvarūpāṃ tribalayasahitāṃ yogivṛndaiḥ sudhyeyāṃpītāṃ rudreṇa sārdha ratirasaniratāṃ cintayitvā manojñām |gadyaṃ padyaṃ labhante navarasabharitaṃ sāndracandrāṃśuvarṇānāmnā pītāmbarāḍhyāṃ satatasukhakarīṃ naumi nityaṃ prasannām || 4||

मायाबीजं महोग्रं पशुजभयहरं भूमियुक्तं जपन्तिपुत्रैः पौत्रैः समेताः प्रणिहितमनसः प्राप्य भोगान् समस्तान् ।लब्ध्वा चान्ते विमोक्षं विगतभवभया मोदमाना भवन्तिनाम्ना पीताम्बराढ्यां सततसुखकरीं नौमि नित्यं प्रसन्नाम् ॥ ५॥

māyābījaṃ mahograṃ paśujabhayaharaṃ bhūmiyuktaṃ japantiputraiḥ pautraiḥ sametāḥ praṇihitamanasaḥ prāpya bhogān samastān |labdhvā cānte vimokṣaṃ vigatabhavabhayā modamānā bhavantināmnā pītāmbarāḍhyāṃ satatasukhakarīṃ naumi nityaṃ prasannām || 5||

ध्यानं मातस्त्वदीयं जपमनुसततं मन्त्रराजस्य नित्यं दुष्टैःकृत्या स्वरूपा बलग इति कृता आशु शान्तिं प्रयान्ति ।तस्मादाख्यां त्वदीयां द्विभुजपरिणतामुग्रवेषां सुभीमांनाम्ना पीताम्बराढ्यां सततसुखकरीं नौमि नित्यं प्रसन्नाम् ॥ ६॥

dhyānaṃ mātastvadīyaṃ japamanusatataṃ mantrarājasya nityaṃ duṣṭaiḥkṛtyā svarūpā balaga iti kṛtā āśu śāntiṃ prayānti |tasmādākhyāṃ tvadīyāṃ dvibhujapariṇatāmugraveṣāṃ subhīmāṃnāmnā pītāmbarāḍhyāṃ satatasukhakarīṃ naumi nityaṃ prasannām || 6||

जप्त्वा बीजं त्वदीयं यदि तव सुजनो याति विद्वेषिमध्येरूपं दृष्ट्वा तदीयं रिपुजनसकलः स्तम्भनं याति शीघ्रम् ।गर्वी सर्वत्वमेति श्रवणपथगते नामवर्णे त्वदीयेनाम्ना पीताम्बराढ्यां सततसुखकरीं नौमि नित्यं प्रसन्नाम् ॥ ७॥

japtvā bījaṃ tvadīyaṃ yadi tava sujano yāti vidveṣimadhyerūpaṃ dṛṣṭvā tadīyaṃ ripujanasakalaḥ stambhanaṃ yāti śīghram |garvī sarvatvameti śravaṇapathagate nāmavarṇe tvadīyenāmnā pītāmbarāḍhyāṃ satatasukhakarīṃ naumi nityaṃ prasannām || 7||

ब्रह्मा विष्णुर्महेशो जपति तव मनुं भावयुक्तं महेशि!लब्ध्वा कामं स्वरूपं समरसनिरता दिव्यभावं भजन्ते ।तामेवाहं भवानीं भवसुखविरतो भावयुक्तं स्मरामिनाम्ना पीताम्बराढ्यां सततसुखकरीं नौमि नित्यं प्रसन्नाम् ॥ ८॥

brahmā viṣṇurmaheśo japati tava manuṃ bhāvayuktaṃ maheśi!labdhvā kāmaṃ svarūpaṃ samarasaniratā divyabhāvaṃ bhajante |tāmevāhaṃ bhavānīṃ bhavasukhavirato bhāvayuktaṃ smarāmināmnā pītāmbarāḍhyāṃ satatasukhakarīṃ naumi nityaṃ prasannām || 8||

धन्यास्ते भक्तियुक्ताः सततजपपरा हीनवर्णेऽपि जातावैमुख्ये लग्नचित्ता यदपि कुलपरा नो प्रशस्याः कदाचित् ।इत्थं सञ्चिन्त्य मातः । प्रतिदिनममलं नामरूपं त्वदीयंसर्व सन्त्यज्य नित्यं सततभयहरे! कीर्तये सर्वदाऽहम् ॥ ९॥

dhanyāste bhaktiyuktāḥ satatajapaparā hīnavarṇe'pi jātāvaimukhye lagnacittā yadapi kulaparā no praśasyāḥ kadācit |itthaṃ sañcintya mātaḥ | pratidinamamalaṃ nāmarūpaṃ tvadīyaṃsarva santyajya nityaṃ satatabhayahare! kīrtaye sarvadā'ham || 9||

स्तोत्रेणाऽनेन देवेशि! कृपां कृत्वा ममोपरि ।बगलामुखि! मे चित्ते वासं कुरु सदाशिवे! ॥ १०॥

stotreṇā'nena deveśi! kṛpāṃ kṛtvā mamopari |bagalāmukhi! me citte vāsaṃ kuru sadāśive! || 10||

यः कश्चित् प्रपठेन्नित्यं प्रातरुत्थाय भक्तितः ।तस्य पीताम्बरा देवी शीघ्रं तुष्टिं समेष्यति ॥ ११॥

yaḥ kaścit prapaṭhennityaṃ prātarutthāya bhaktitaḥ |tasya pītāmbarā devī śīghraṃ tuṣṭiṃ sameṣyati || 11||

प्रयतो ध्यानसंयुक्तो जपान्ते यः पठेत् सुधीः ।धनधान्यादिसम्पन्नः सान्निध्यं प्राप्नुयाद् द्रुतम् ॥ १२॥

prayato dhyānasaṃyukto japānte yaḥ paṭhet sudhīḥ |dhanadhānyādisampannaḥ sānnidhyaṃ prāpnuyād drutam || 12||

ॐ इति श्रीपीताम्बराष्टकं समाप्तम ।इदं श्रीपीताम्बराष्टकं श्रीपरमहंसपरिव्राजकाचार्यवर्यैःश्रीस्वामि पादैरकारि तेषां शुभप्रेरणया दतियानगरस्यश्रीवनखण्डेश्वरस्य सन्निधौ श्रीपीताम्बरभगवत्याःस्थापनं ज्येष्ठकृष्णस्य पञ्चभ्यां तिथौ सम्वत् १९९२वैक्रमे गुरुवासरे महता समारोहण जातम् । अस्मिन् वर्षे १९९७वैशाखमासस्य शुक्लषष्ठ्यां पञ्चमकवि नामनि पर्वतशिखरेश्रीताराभगवत्याः पीठस्थानमपि तेषामेवानुग्रहेण स्थापितमभूत्,तदवसरे श्रीताराकर्पूरस्तोत्रस्य व्याख्यां कर्तुं तैरेव परमानुग्रहःप्रादर्शि । पीठद्वयस्याऽयमेव पुस्तकरूपः सङ्क्षिप्तपरिचयः ।

oṃ iti śrīpītāmbarāṣṭakaṃ samāptama |idaṃ śrīpītāmbarāṣṭakaṃ śrīparamahaṃsaparivrājakācāryavaryaiḥśrīsvāmi pādairakāri teṣāṃ śubhapreraṇayā datiyānagarasyaśrīvanakhaṇḍeśvarasya sannidhau śrīpītāmbarabhagavatyāḥsthāpanaṃ jyeṣṭhakṛṣṇasya pañcabhyāṃ tithau samvat 1992vaikrame guruvāsare mahatā samārohaṇa jātam | asmin varṣe 1997vaiśākhamāsasya śuklaṣaṣṭhyāṃ pañcamakavi nāmani parvataśikhareśrītārābhagavatyāḥ pīṭhasthānamapi teṣāmevānugraheṇa sthāpitamabhūt,tadavasare śrītārākarpūrastotrasya vyākhyāṃ kartuṃ taireva paramānugrahaḥprādarśi | pīṭhadvayasyā'yameva pustakarūpaḥ saṅkṣiptaparicayaḥ |