महाराज्ञीस्तोत्रम् १ Maharajni Stotram

ॐ या द्वादशार्कपरिमण्डितमूर्तिरेकांसिंहासनस्थितिमतीमुरगैर्वृतां च ।देवीमनक्षगतिमीश्वरतां प्रपन्नां तांनौमि भर्गवपुषीं परमार्थराज्ञीम् ॥ १॥

oṃ yā dvādaśārkaparimaṇḍitamūrtirekāṃsiṃhāsanasthitimatīmuragairvṛtāṃ ca |devīmanakṣagatimīśvaratāṃ prapannāṃ tāṃnaumi bhargavapuṣīṃ paramārtharājñīm || 1||

यत्पादपङ्कजतलेऽमरमूर्धमौलिन्यस्तेन्द्रनीलमणिसन्ततयः पतन्ति ।किञ्जल्कपानरतमुग्धमधुव्रतत्वंराज्ञी सदा भगवती जननीव नोऽव्यात् ॥ २॥

yatpādapaṅkajatale'maramūrdhamaulinyastendranīlamaṇisantatayaḥ patanti |kiñjalkapānaratamugdhamadhuvratatvaṃrājñī sadā bhagavatī jananīva no'vyāt || 2||

द्वारं यदीयचरणाम्बुजयुग्मनिर्यद्रेणुस्मृतिर्विवृतमस्ति महोदयानाम् ।अम्बाधिकप्रणयपूरितचित्तवृत्तीराज्ञी शुभं वितनुयान्मम सेवकस्य ॥ ३॥

dvāraṃ yadīyacaraṇāmbujayugmaniryadreṇusmṛtirvivṛtamasti mahodayānām |ambādhikapraṇayapūritacittavṛttīrājñī śubhaṃ vitanuyānmama sevakasya || 3||

दम्भं विहाय भवदङ्घ्रिनतिं तनोति योराज्ञि ! देवि न विमुञ्चति मुक्तकान्ताम् ।तं रूपहीनमपि कामभिवाधिगम्यतां त्वां नतोस्म्यऽशरणो भवभारखिन्नः ॥ ४॥

dambhaṃ vihāya bhavadaṅghrinatiṃ tanoti yorājñi ! devi na vimuñcati muktakāntām |taṃ rūpahīnamapi kāmabhivādhigamyatāṃ tvāṃ natosmya'śaraṇo bhavabhārakhinnaḥ || 4||

शान्तिं निनाय दशकन्धरमुग्ररूपंयत्पादसद्दशनखाग्रलुठत्किरीटः ।रामो दशेन्द्रियनिवृत्तिविधानदक्षोराज्ञीं नतोस्म्यऽशरणो जगदम्बिकां ताम् ॥ ५॥

śāntiṃ nināya daśakandharamugrarūpaṃyatpādasaddaśanakhāgraluṭhatkirīṭaḥ |rāmo daśendriyanivṛttividhānadakṣorājñīṃ natosmya'śaraṇo jagadambikāṃ tām || 5||

अर्कप्रभा प्रबलमोहतमःप्रशान्तौचन्द्रद्युतिर्भवभयद्विपदन्तभङ्गे ।याऽग्नेः शिखा दुरितदारुणदारुदाहेराज्ञीमनन्यशरणः प्रणमाम्यहं ताम् ॥ ६॥

arkaprabhā prabalamohatamaḥpraśāntaucandradyutirbhavabhayadvipadantabhaṅge |yā'gneḥ śikhā duritadāruṇadārudāherājñīmananyaśaraṇaḥ praṇamāmyahaṃ tām || 6||

कस्यापि राज्ञि बहुभाग्यनिधेः स्वरूपंभावत्कमस्ति हृदि संश्रितसन्निधानम् ।दुष्टद्विषधृदयपाटनकृत्यहेतुंतां त्वां नतोऽस्मि नतलोकसुखप्रदात्रीम् ॥ ७॥

kasyāpi rājñi bahubhāgyanidheḥ svarūpaṃbhāvatkamasti hṛdi saṃśritasannidhānam |duṣṭadviṣadhṛdayapāṭanakṛtyahetuṃtāṃ tvāṃ nato'smi natalokasukhapradātrīm || 7||

पत्तिर्द्युलोकपतिवैभवमाददातिदेवाधिपोऽपि ननु पत्त्यनुकारमेति ।यत्प्रोल्लसन्नयनयोगवियोगभावाद्राज्ञींमहोपपदरम्यतरां नमामि ॥ ८॥

pattirdyulokapativaibhavamādadātidevādhipo'pi nanu pattyanukārameti |yatprollasannayanayogaviyogabhāvādrājñīṃmahopapadaramyatarāṃ namāmi || 8||

रिक्तत्वमाप्य च धनेन यदीयभक्तिचिन्तामणिं विनिदधाति हृदब्जकोशे ।नानाविधाभिमतसिद्धिकरं मनुष्योराज्ञीं नमामि भववारिधितारिणीं ताम् ॥ ९॥

riktatvamāpya ca dhanena yadīyabhakticintāmaṇiṃ vinidadhāti hṛdabjakośe |nānāvidhābhimatasiddhikaraṃ manuṣyorājñīṃ namāmi bhavavāridhitāriṇīṃ tām || 9||

मर्त्याः शचीसहचरीकुचकुड्मलाग्रस्पर्शोचितं करसरोजमवाप्नुवन्ति ।यत्पादयोः सकृदुपाहितपुष्पपूजास्तांशर्मदामनुदिनं प्रणमामि राज्ञीम् ॥ १०॥

martyāḥ śacīsahacarīkucakuḍmalāgrasparśocitaṃ karasarojamavāpnuvanti |yatpādayoḥ sakṛdupāhitapuṣpapūjāstāṃśarmadāmanudinaṃ praṇamāmi rājñīm || 10||

डिम्बोऽपि पूर्वसुकृतामृतसिक्तचित्तोध्यानस्थयच्चरणभक्तिसुकल्पवीरुत् ।अभ्येत्यभीष्टफलसङ्ग्रहभाजनत्वंराज्ञी तनोतु शुभतन्तुमहर्निंशं सा ॥ ११॥

ḍimbo'pi pūrvasukṛtāmṛtasiktacittodhyānasthayaccaraṇabhaktisukalpavīrut |abhyetyabhīṣṭaphalasaṅgrahabhājanatvaṃrājñī tanotu śubhatantumaharniṃśaṃ sā || 11||

तापः प्रयाति विलयं नरकाभिषङ्गजातो यदर्चनसुधारससारसेकात् ।जन्तोरबोधकृतदुष्कृतभग्नमूर्तेराज्ञी रिपून्दलयतान्मम सन्ततं सा ॥ १२॥

tāpaḥ prayāti vilayaṃ narakābhiṣaṅgajāto yadarcanasudhārasasārasekāt |jantorabodhakṛtaduṣkṛtabhagnamūrterājñī ripūndalayatānmama santataṃ sā || 12||

मूलच्छिदाकरणकारणमङ्घ्रिपद्मयुग्मस्मृतेर्भगवति प्रभवोऽनुभावः ।संसारपादपततेस्तव देवि यस्याभूयान्मदीयहृदयाहितसन्निधिः सा ॥ १३॥

mūlacchidākaraṇakāraṇamaṅghripadmayugmasmṛterbhagavati prabhavo'nubhāvaḥ |saṃsārapādapatatestava devi yasyābhūyānmadīyahṛdayāhitasannidhiḥ sā || 13||

तीव्रः प्रताप इह दुःसहतां प्रयातियन्मूर्तिचिन्तननुतिप्रभवात्प्रभावात् ।धन्यस्य कस्यचिदपि क्षितिपालमौलेराज्ञीं दयारसनिधिं प्रणमाम्यहं ताम् ॥ १४॥

tīvraḥ pratāpa iha duḥsahatāṃ prayātiyanmūrticintananutiprabhavātprabhāvāt |dhanyasya kasyacidapi kṣitipālamaulerājñīṃ dayārasanidhiṃ praṇamāmyahaṃ tām || 14||

रेणुर्यदङ्घ्रिकमलप्रभवः प्रयातिप्रेतेशभृत्यनयनान्ध्यनिमित्तभावम् ।चित्रं स्वभक्तनयने भजतेऽञ्जनत्वंराज्ञीं समस्तरिपुनिर्दलनाय वन्दे ॥ १५॥

reṇuryadaṅghrikamalaprabhavaḥ prayātipreteśabhṛtyanayanāndhyanimittabhāvam |citraṃ svabhaktanayane bhajate'ñjanatvaṃrājñīṃ samastaripunirdalanāya vande || 15||

मेघत्वमीहितपयोधरवृष्टिदानेयन्मूर्तिरेति चरणौ स्मरतां स्मृतैव ।अस्माकवैरिनिवहं नयताद्विनाशंराज्ञी त्रिलोकजननी खलु निर्विलम्बम् ॥ १६॥

meghatvamīhitapayodharavṛṣṭidāneyanmūrtireti caraṇau smaratāṃ smṛtaiva |asmākavairinivahaṃ nayatādvināśaṃrājñī trilokajananī khalu nirvilambam || 16||

कामी यदीयनयनाञ्चलपूतदेहोमन्त्रं विनौषधमृते मणिमन्तरेण ।क्षिप्रं हि संवननमेणदृशां करोतिराज्ञी ममान्तरनुरञ्जतु वाञ्छितेन ॥ १७॥

kāmī yadīyanayanāñcalapūtadehomantraṃ vinauṣadhamṛte maṇimantareṇa |kṣipraṃ hi saṃvananameṇadṛśāṃ karotirājñī mamāntaranurañjatu vāñchitena || 17||

सिन्धोरवाप्य तटमर्चननाम यस्यागीर्वाणदुर्लभसुधारससारमय्याः ।योगी प्रयाति परिलङ्घ्य भवाब्धिपारंराज्ञी सदा शुभततिं प्रददातु मह्यम् ॥ १८॥

sindhoravāpya taṭamarcananāma yasyāgīrvāṇadurlabhasudhārasasāramayyāḥ |yogī prayāti parilaṅghya bhavābdhipāraṃrājñī sadā śubhatatiṃ pradadātu mahyam || 18||

हालाहलं स्म गिरिशो विदधाति हीनशक्तिंस्वकण्ठगतमङ्घ्रिनतः सुरेन्द्रः ।यद्दर्शनामृतभरप्रभवात्प्रसादाद्राज्ञी वितारयतु संसृतिसागरान्माम् ॥ १९॥

hālāhalaṃ sma giriśo vidadhāti hīnaśaktiṃsvakaṇṭhagatamaṅghrinataḥ surendraḥ |yaddarśanāmṛtabharaprabhavātprasādādrājñī vitārayatu saṃsṛtisāgarānmām || 19||

सर्पाधिपो भवति यद्गुणकीर्तनेषुशक्तो न वाग्दशशतद्वयसंयुतोऽपि ।स्वात्मीयभक्तजनवाञ्छितदानदक्षासा सर्वशत्रुदलनं विदधातु राज्ञी ॥ २०॥

sarpādhipo bhavati yadguṇakīrtaneṣuśakto na vāgdaśaśatadvayasaṃyuto'pi |svātmīyabhaktajanavāñchitadānadakṣāsā sarvaśatrudalanaṃ vidadhātu rājñī || 20||

नश्यत्यनन्यशरणस्य नरस्य यस्याध्यानप्रभापरिवृढोदयसङ्गमेन ।नीहारराशिरभितो वृजिनाभिधानःसा मङ्गलं त्रिजगतां विदधातु राज्ञी ॥ २१॥

naśyatyananyaśaraṇasya narasya yasyādhyānaprabhāparivṛḍhodayasaṅgamena |nīhārarāśirabhito vṛjinābhidhānaḥsā maṅgalaṃ trijagatāṃ vidadhātu rājñī || 21||

स्थित्या स्थितिं कमलजा यदनुग्रहस्यवाग्देवता च विदधाति गृहे मुखे च ।मर्त्यस्य तीव्रतरभक्तिसमन्वितस्यराज्ञी ददातु शुभसन्ततिमाशु मह्यम् ॥ २२॥

sthityā sthitiṃ kamalajā yadanugrahasyavāgdevatā ca vidadhāti gṛhe mukhe ca |martyasya tīvratarabhaktisamanvitasyarājñī dadātu śubhasantatimāśu mahyam || 22||

तिर्यग्गणादऽहमवैमि विचारशून्यंतं मानवं यदभिवन्दनसौख्यलेशम् ।स्वप्नेपि न स्पृशति जातु यदीयचित्तंराज्ञी स्वभक्तजनमङ्गलदाऽस्तु नित्यम् ॥ २३॥

tiryaggaṇāda'hamavaimi vicāraśūnyaṃtaṃ mānavaṃ yadabhivandanasaukhyaleśam |svapnepi na spṛśati jātu yadīyacittaṃrājñī svabhaktajanamaṅgaladā'stu nityam || 23||

मन्त्रं यदीयमभिवाञ्छितदं पठित्वामर्त्यः प्रभावसहितः स्पृहणीयतायाः ।पात्रीभवत्यमरवारविलासिनीनांदुर्वारपापदलनं विदधातु राज्ञी ॥ २४॥

mantraṃ yadīyamabhivāñchitadaṃ paṭhitvāmartyaḥ prabhāvasahitaḥ spṛhaṇīyatāyāḥ |pātrībhavatyamaravāravilāsinīnāṃdurvārapāpadalanaṃ vidadhātu rājñī || 24||

तीक्ष्णद्युतिः शतसहस्रतनुत्वमेत्ययत्तेजसा तुलयितुं कणमप्यऽशक्तः ।राज्ञी तथाविधसविस्मयदुर्निरीक्ष्यतेजोन्विता जयतु मङ्गलकारिणी सा ॥ २५॥

tīkṣṇadyutiḥ śatasahasratanutvametyayattejasā tulayituṃ kaṇamapya'śaktaḥ |rājñī tathāvidhasavismayadurnirīkṣyatejonvitā jayatu maṅgalakāriṇī sā || 25||

मुक्ता भवन्त्यऽचलपूर्वस्वकर्ममेघमुक्ताः प्रलभ्य यदुपासनभक्तिशुक्तेः ।मध्यं कदाचिदऽणवो बहुलोद्भवान्तेकुर्याच्छुभं निरुपमं स्वजनस्य राज्ञी ॥ २॥

muktā bhavantya'calapūrvasvakarmameghamuktāḥ pralabhya yadupāsanabhaktiśukteḥ |madhyaṃ kadācida'ṇavo bahulodbhavāntekuryācchubhaṃ nirupamaṃ svajanasya rājñī || 2||

रश्मिः सहस्रकिरणस्य करालपङ्कसंशोषणे हिमकरस्य रुचिर्विकासे ।काव्योत्पलस्य ननु यच्चरणाब्जसेवाराज्ञीं विपक्षदमनीं प्रणमाम्यहं ताम् ॥ २७॥

raśmiḥ sahasrakiraṇasya karālapaṅkasaṃśoṣaṇe himakarasya rucirvikāse |kāvyotpalasya nanu yaccaraṇābjasevārājñīṃ vipakṣadamanīṃ praṇamāmyahaṃ tām || 27||

गायन्ति सर्वधरणीधरकन्दरासुनित्यं सुपर्वहरिणीनयनासमूहाः ।क्षेमाय यच्चरणमद्भुतमन्तहीनंराज्ञीं स्मरामि मनसा दुरितापहत्यै ॥ २८॥

gāyanti sarvadharaṇīdharakandarāsunityaṃ suparvahariṇīnayanāsamūhāḥ |kṣemāya yaccaraṇamadbhutamantahīnaṃrājñīṃ smarāmi manasā duritāpahatyai || 28||

वृक्षा यदर्चनविधावुपयोगमीयुःपुष्पैः सुगन्धहृतभृङ्गकदम्बकैर्ये ।नाकेऽद्य कल्पतरवश्च त एव सन्तिराज्ञी वपुर्मम निषिञ्चतु भाग्यवर्षैः ॥ २९॥

vṛkṣā yadarcanavidhāvupayogamīyuḥpuṣpaiḥ sugandhahṛtabhṛṅgakadambakairye |nāke'dya kalpataravaśca ta eva santirājñī vapurmama niṣiñcatu bhāgyavarṣaiḥ || 29||

ता निष्पतन्ति नरि तत्र खलेकपोतन्यायेन भाग्यभरभागिनि सिद्धयोऽष्टौ ।यः सर्वदा भजति राज्ञि तवाङ्घ्रियुग्मंसा त्वं ममार्द्रकरुणा भव सुप्रसन्ना ॥ ३०॥

tā niṣpatanti nari tatra khalekapotanyāyena bhāgyabharabhāgini siddhayo'ṣṭau |yaḥ sarvadā bhajati rājñi tavāṅghriyugmaṃsā tvaṃ mamārdrakaruṇā bhava suprasannā || 30||

चामीकरप्रकरमर्थिगणाय यस्याःप्रोद्दिश्य नाम मनुजो हि ददाति भक्तः ।यः स प्रयाति कनकाद्रिगृहाधिपत्यंराज्ञी भवत्वखिललोकहिता सदैव ॥ ३१॥

cāmīkaraprakaramarthigaṇāya yasyāḥproddiśya nāma manujo hi dadāti bhaktaḥ |yaḥ sa prayāti kanakādrigṛhādhipatyaṃrājñī bhavatvakhilalokahitā sadaiva || 31||

देवालयादपि परं पदमामनन्तिकाश्मीरदेशममलेक्षणयुग्मयुक्ताः ।मूर्त्यन्तरान्वितयदीयपदारविन्दद्वन्द्वार्पणाद्भवतु सा विभवाय राज्ञी ॥ ३२॥

devālayādapi paraṃ padamāmanantikāśmīradeśamamalekṣaṇayugmayuktāḥ |mūrtyantarānvitayadīyapadāravindadvandvārpaṇādbhavatu sā vibhavāya rājñī || 32||

वीतान्यवस्तुनिवहस्पृहया कृता यात्पादाब्जयोर्जनतया भजतां प्रणामाः ।नाशाय भावि(१)जननप्रकरस्यराज्ञी कल्याणमन्तरहितं प्रददातु मह्यम् ॥ ३३॥

vītānyavastunivahaspṛhayā kṛtā yātpādābjayorjanatayā bhajatāṃ praṇāmāḥ |nāśāya bhāvi(1)jananaprakarasyarājñī kalyāṇamantarahitaṃ pradadātu mahyam || 33||

मन्यूत्कटभ्रुकुटिवक्त्रमवेक्ष्य यस्याःकालोऽङ्घ्रिनम्रशिरसां सहति स्वरूपम् ।द्रष्टुं न दुःसहगिरीशविलोचनाग्नइशङ्कायुतो भवतु मे शुभदास्तु राज्ञी ॥ ३४॥

manyūtkaṭabhrukuṭivaktramavekṣya yasyāḥkālo'ṅghrinamraśirasāṃ sahati svarūpam |draṣṭuṃ na duḥsahagirīśavilocanāgnaiśaṅkāyuto bhavatu me śubhadāstu rājñī || 34||

नर्नतिं रम्यकररङ्गतले नटो यात्पादाब्जनम्रशिरसः सुभटस्य खड्गः ।सङ्ग्रामनिर्दलितशत्रुजयार्जितश्रीराज्ञी करोतु मदधीनमशेषशर्म ॥ ३५॥

narnatiṃ ramyakararaṅgatale naṭo yātpādābjanamraśirasaḥ subhaṭasya khaḍgaḥ |saṅgrāmanirdalitaśatrujayārjitaśrīrājñī karotu madadhīnamaśeṣaśarma || 35||

क्षत्रव्रजोऽतिबलदक्षिणबाहुकोशअकृष्टासिमन्दरविलोडितसङ्गराब्धिः ।लक्ष्मीं परां भजति यच्चरणप्रसादाल्लक्ष्मीं जनाय भजते प्रददातु राज्ञी ॥ ३६॥

kṣatravrajo'tibaladakṣiṇabāhukośaakṛṣṭāsimandaraviloḍitasaṅgarābdhiḥ |lakṣmīṃ parāṃ bhajati yaccaraṇaprasādāllakṣmīṃ janāya bhajate pradadātu rājñī || 36||

गङ्गादितीर्थजलपूतशरीरयष्टिर्यःपूर्वजन्मनि यमान्नियमांश्च सेवे ।भावत्कभक्तिविषयं भजते स एवदूरीकृताखिलभयां प्रणमामि राज्ञीम् ॥ ३७॥

gaṅgāditīrthajalapūtaśarīrayaṣṭiryaḥpūrvajanmani yamānniyamāṃśca seve |bhāvatkabhaktiviṣayaṃ bhajate sa evadūrīkṛtākhilabhayāṃ praṇamāmi rājñīm || 37||

तिग्मांशुमग्निमनिलं क्षितिमम्बु चन्द्रमात्मानमभ्रमपि यत्तनुमामनन्ति ।राज्ञीं समस्तदुरितापहृतिप्रगल्भांभर्गाब्धिनिर्झरनदीं सततं स्मरामि ॥ ३८॥

tigmāṃśumagnimanilaṃ kṣitimambu candramātmānamabhramapi yattanumāmananti |rājñīṃ samastaduritāpahṛtipragalbhāṃbhargābdhinirjharanadīṃ satataṃ smarāmi || 38||

मीनध्वजो ननु बभूव यदीयदृष्टिपीयूषवृष्टिमधिगम्य विलब्धजीवः ।भूतेशभालनयनानलदग्धदेहोराज्ञीं प्रसादसुमुखीं प्रणमाम्यहं ताम् ॥ ३९॥

mīnadhvajo nanu babhūva yadīyadṛṣṭipīyūṣavṛṣṭimadhigamya vilabdhajīvaḥ |bhūteśabhālanayanānaladagdhadehorājñīṃ prasādasumukhīṃ praṇamāmyahaṃ tām || 39||

श्वभ्रं परापतति दुष्कृतसारणी यद्ध्यानाचलेन्द्रपरिणद्धपुरः प्रयाणा ।राज्ञीं भजे रविजकिङ्करभीतिभङ्गदानोद्यतां हृदयसन्निहितानुकम्पाम् ॥ ४०॥

śvabhraṃ parāpatati duṣkṛtasāraṇī yaddhyānācalendrapariṇaddhapuraḥ prayāṇā |rājñīṃ bhaje ravijakiṅkarabhītibhaṅgadānodyatāṃ hṛdayasannihitānukampām || 40||

रज्जुर्विमार्गगतभक्तकरावलम्बेयत्पादपङ्कजनतिर्जगति प्रसिद्धा ।राज्ञीमपारतरदुष्कृतकक्ष्यभारदाहे दवानलशिखां प्रणमामि नित्यम् ॥ ४१॥

rajjurvimārgagatabhaktakarāvalambeyatpādapaṅkajanatirjagati prasiddhā |rājñīmapārataraduṣkṛtakakṣyabhāradāhe davānalaśikhāṃ praṇamāmi nityam || 41||

तां हेलयैव गतिमेति यदङ्घ्रिनम्रःपत्युः पतेन्मखलिहामपि नेत्रमार्गम् ।स्वप्ने न या कठिनपापतमोविनाशनित्योदितार्यमरुचिं प्रणमामि राज्ञीम् ॥ ४२॥

tāṃ helayaiva gatimeti yadaṅghrinamraḥpatyuḥ patenmakhalihāmapi netramārgam |svapne na yā kaṭhinapāpatamovināśanityoditāryamaruciṃ praṇamāmi rājñīm || 42||

प्राणो न कर्कशकृतान्तधृतावलेपपाशोरगेन्द्रकवलत्वमुपैति जन्तोः ।यद्भक्तितार्क्षतनुसंश्रितमानसस्यराज्ञी मुदं वितनुयात्स्वजनस्य तूर्णम् ॥ ४३॥

prāṇo na karkaśakṛtāntadhṛtāvalepapāśoragendrakavalatvamupaiti jantoḥ |yadbhaktitārkṣatanusaṃśritamānasasyarājñī mudaṃ vitanuyātsvajanasya tūrṇam || 43||

पङ्गुर्गृहाङ्गणगतः पवनोऽन्तरायनामा यदङ्घ्रियुगनम्रतनोर्नरस्य ।कीनाशलोकदलनोद्यमदक्षशक्तिंराज्ञीमनन्तकरुणाब्धिमुपास्महे ताम् ॥ ४४॥

paṅgurgṛhāṅgaṇagataḥ pavano'ntarāyanāmā yadaṅghriyuganamratanornarasya |kīnāśalokadalanodyamadakṣaśaktiṃrājñīmanantakaruṇābdhimupāsmahe tām || 44||

नानाकृतिर्विलयमेति भवाभिधानोयक्षो यदङ्घ्रिनतिभास्करभानुयोगात् ।मर्त्यस्य श्रद्धमनसः सततं स्मरामितस्याऽहं पदसरोजरजांसि राज्ञ्याः ॥ ४५॥

nānākṛtirvilayameti bhavābhidhānoyakṣo yadaṅghrinatibhāskarabhānuyogāt |martyasya śraddhamanasaḥ satataṃ smarāmitasyā'haṃ padasarojarajāṃsi rājñyāḥ || 45||

ताराधिपद्युतिरनारतशोककोकसंयोगनाशनविधौ स्मृतिरस्ति यस्याः ।पापक्षयाय निज मूर्ध्नि करोम्यहंतद्राज्ञीपदाम्बुजयुगोत्थितरेणुपुञ्जम् ॥ ४६॥

tārādhipadyutiranārataśokakokasaṃyoganāśanavidhau smṛtirasti yasyāḥ |pāpakṣayāya nija mūrdhni karomyahaṃtadrājñīpadāmbujayugotthitareṇupuñjam || 46||

नौर्दीर्घदुर्गतिसरस्तरणोन्मुखानांयत्पादपङ्कजयुगप्रणतिर्नराणाम् ।कश्मीरपण्डितमनोरचितप्रतिष्ठांवाग्देवतातनुमुपैम्यहमाशु राज्ञीम् ॥ ४७॥

naurdīrghadurgatisarastaraṇonmukhānāṃyatpādapaṅkajayugapraṇatirnarāṇām |kaśmīrapaṇḍitamanoracitapratiṣṭhāṃvāgdevatātanumupaimyahamāśu rājñīm || 47||

मिथ्या व्ययं परितनोति धनस्य मूढोयज्ञक्रियावितरणच्छलयुक्तचेताः ।सत्यां यदङ्घ्रिविनतौ शुभकामदायांराज्ञीपदाब्जयुगलं शरणं श्रयामि ॥ ४८॥

mithyā vyayaṃ paritanoti dhanasya mūḍhoyajñakriyāvitaraṇacchalayuktacetāḥ |satyāṃ yadaṅghrivinatau śubhakāmadāyāṃrājñīpadābjayugalaṃ śaraṇaṃ śrayāmi || 48||

भागीरथीसलिलसन्ततिरुग्ररूपांतापप्रभूतिमपि यां ग्रसितुं न शक्ता ।तां हेलया ग्लपयति स्मृतिरेव यस्याराज्ञी महादुरितभारमऽपाकरोतु ॥ ४९॥

bhāgīrathīsalilasantatirugrarūpāṃtāpaprabhūtimapi yāṃ grasituṃ na śaktā |tāṃ helayā glapayati smṛtireva yasyārājñī mahāduritabhārama'pākarotu || 49||

गण्डस्थलानि सुदृशां त्रिदिवालयानांवश्यान्यवश्यमचिरेण करोति यस्याः ।पादस्मृतिर्हि निजभक्तनखक्षतानांमथ्नात्वऽमन्ददुरितानि ममाशु राज्ञी ॥ ५०॥

gaṇḍasthalāni sudṛśāṃ tridivālayānāṃvaśyānyavaśyamacireṇa karoti yasyāḥ |pādasmṛtirhi nijabhaktanakhakṣatānāṃmathnātva'mandaduritāni mamāśu rājñī || 50||

वन्दारुलोकनिलयेषु करोति पद्मावाहद्विपो हि वसतिं स्थिरतां गृहीत्वा ।यत्पादपङ्कजयुगोत्थितरेणुपुञ्जयोगाद्धितं त्रिजगतां प्रतनोतु राज्ञी ॥ ५१॥

vandārulokanilayeṣu karoti padmāvāhadvipo hi vasatiṃ sthiratāṃ gṛhītvā |yatpādapaṅkajayugotthitareṇupuñjayogāddhitaṃ trijagatāṃ pratanotu rājñī || 51||

पुष्णाति वैभवमपाकुरुते विपत्तिंदुःखानि हन्ति वृजिनं हरति स्मृता या ।पादाम्बुजन्मयुगलाग्रत एव राज्ञ्याआधारहीनतरदण्डनिभं पतामि ॥ ५२॥

puṣṇāti vaibhavamapākurute vipattiṃduḥkhāni hanti vṛjinaṃ harati smṛtā yā |pādāmbujanmayugalāgrata eva rājñyāādhārahīnataradaṇḍanibhaṃ patāmi || 52||

षड्भिर्मुखैर्गजमुखास्यकृतानुचर्यैःस्तौतीक्ष्यते च नयनप्रकरैः कुमारः ।यां द्वादशार्कवपुषीं धृतसप्तलोकरक्षां निवारयतु भक्तभयानि राज्ञी ॥ ५३॥

ṣaḍbhirmukhairgajamukhāsyakṛtānucaryaiḥstautīkṣyate ca nayanaprakaraiḥ kumāraḥ |yāṃ dvādaśārkavapuṣīṃ dhṛtasaptalokarakṣāṃ nivārayatu bhaktabhayāni rājñī || 53||

पथ्यं भिषग्भिरनधीतचरं समस्तैर्दूरं महौषधिगणाच्च यदङ्घ्रिसेवा ।दुर्वाररोगगुरुभारजुषां जनानांराज्ञी विनाशयतु भक्तजनामयं सा ॥ ५४॥

pathyaṃ bhiṣagbhiranadhītacaraṃ samastairdūraṃ mahauṣadhigaṇācca yadaṅghrisevā |durvārarogagurubhārajuṣāṃ janānāṃrājñī vināśayatu bhaktajanāmayaṃ sā || 54||

रम्भामुखं भवति नैव सुखाय जन्तोर्यद्भक्तिनाकवनिताबहुभोगभाजः ।सुदुष्टपूर्वजननान्तरसञ्चितानिराज्ञी विचूर्णयतु मे दुरितानि नित्यम् ॥ ५५॥

rambhāmukhaṃ bhavati naiva sukhāya jantoryadbhaktinākavanitābahubhogabhājaḥ |suduṣṭapūrvajananāntarasañcitānirājñī vicūrṇayatu me duritāni nityam || 55||

मान्यं पदं समुपयाति स वन्दिवक्त्रसत्स्थावरावनिसमर्पितकीर्तिबीजः ।यो नित्यमर्चति तवाङ्घ्रिमनन्यकर्माहेराज्ञि मातरऽशुभात्परिपाहि सा माम् ॥ ५६॥

mānyaṃ padaṃ samupayāti sa vandivaktrasatsthāvarāvanisamarpitakīrtibījaḥ |yo nityamarcati tavāṅghrimananyakarmāherājñi mātara'śubhātparipāhi sā mām || 56||

अर्थान्प्रकाशयति दीपशिखेव दीप्राया ध्यायिनां दहति पापपतङ्गपङ्क्तिम् ।ध्यानाभिधं किरति कज्जलजालमक्ष्णोरंहो हिनस्तु मम सा प्रणतस्य राज्ञी ॥ ५७॥

arthānprakāśayati dīpaśikheva dīprāyā dhyāyināṃ dahati pāpapataṅgapaṅktim |dhyānābhidhaṃ kirati kajjalajālamakṣṇoraṃho hinastu mama sā praṇatasya rājñī || 57||

राज्ञां शिरो लुठति पादतलाऽऽनुतानांविश्वम्भरेशशिरसां विलसत्किरीटम् ।पादे यदीयचरणस्मरणायुषस्तांराज्ञी भयापहृतये प्रणमामि नित्यम् ॥ ५८॥

rājñāṃ śiro luṭhati pādatalā''nutānāṃviśvambhareśaśirasāṃ vilasatkirīṭam |pāde yadīyacaraṇasmaraṇāyuṣastāṃrājñī bhayāpahṛtaye praṇamāmi nityam || 58||

नो यस्मिन्पठिते मनोऽर्हति नृणामातङ्कशङ्काङ्कनंगुप्ताद्गुप्ततरामिहाशयदिशं नो दोषराशिः स्पृशेत् ।युक्तिः सिन्धुसुतावशीकृतिविधौ हेतुर्वचोदेवताप्राप्तौपण्डितकृष्णकेन स महाराज्ञ्याः स्तवो निर्मितः ॥ ५९॥

no yasminpaṭhite mano'rhati nṛṇāmātaṅkaśaṅkāṅkanaṃguptādguptatarāmihāśayadiśaṃ no doṣarāśiḥ spṛśet |yuktiḥ sindhusutāvaśīkṛtividhau heturvacodevatāprāptaupaṇḍitakṛṣṇakena sa mahārājñyāḥ stavo nirmitaḥ || 59||

इति श्रीपण्डितकृष्णकविरचितः श्रीमहाराज्ञीस्तवः सम्पूर्णः ।

iti śrīpaṇḍitakṛṣṇakaviracitaḥ śrīmahārājñīstavaḥ sampūrṇaḥ |