दत्तप्रबोधः Dattaprabodhah

श्रीगणेशाय नमः ॥नित्यो हि यद्य महिमा न हि मानमेतिस त्वं महेश भगवन्मघवन्मुखेड्य ।उत्तिष्ठ तिष्टदमृतैरमृतैरिवोक्तैर्गीतागमैश्च पुरुधा पुरुधामशालिन् ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ ||nityo hi yadya mahimā na hi mānametisa tvaṃ maheśa bhagavanmaghavanmukheḍya |uttiṣṭha tiṣṭadamṛtairamṛtairivoktairgītāgamaiśca purudhā purudhāmaśālin || 1||

भक्तेषु जागृहि मुदा हिमुदारभावंतल्पं विधाय सविशेषविशेषहेतो ।यः शेष एष सकलः सकलः स्वगीतैस्त्वं जागृहि श्रितपते तपते नमस्ते ॥ २॥

bhakteṣu jāgṛhi mudā himudārabhāvaṃtalpaṃ vidhāya saviśeṣaviśeṣaheto |yaḥ śeṣa eṣa sakalaḥ sakalaḥ svagītaistvaṃ jāgṛhi śritapate tapate namaste || 2||

दृष्ट्वा जनान् विविधकष्टवशान्दयालुस्त्र्यात्मा बभूव सकलार्तिहरोऽत्र दत्तः ।अत्रेर्मुनेः सुतपसोऽपि फलं च दातुंबुद्ध्यस्व स त्वमिह यन्महिमानियत्तः ॥ ३॥

dṛṣṭvā janān vividhakaṣṭavaśāndayālustryātmā babhūva sakalārtiharo'tra dattaḥ |atrermuneḥ sutapaso'pi phalaṃ ca dātuṃbuddhyasva sa tvamiha yanmahimāniyattaḥ || 3||

आयात्यशेषविनुतोऽप्यवगाहनायदत्तोऽधुनेति सुरसिन्धुरपेक्षते त्वाम् ।क्षेत्रे तथैव कुरुसंज्ञक एत्य सिद्धास्तस्थुस्तवाचमनदेश इनोदयात्प्राक् ॥ ४॥

āyātyaśeṣavinuto'pyavagāhanāyadatto'dhuneti surasindhurapekṣate tvām |kṣetre tathaiva kurusaṃjñaka etya siddhāstasthustavācamanadeśa inodayātprāk || 4||

सन्ध्यामुपासितुमजोऽप्यधुना गमिष्यत्याकाङ्क्षते कृतिजनः प्रतिवीक्षते त्वाम् ।कृष्णातटेऽपि नरसिंहसुवाटिकायांसारार्तिकः कृतिजनः प्रतिवीक्षते त्वाम् ॥ ५॥

sandhyāmupāsitumajo'pyadhunā gamiṣyatyākāṅkṣate kṛtijanaḥ prativīkṣate tvām |kṛṣṇātaṭe'pi narasiṃhasuvāṭikāyāṃsārārtikaḥ kṛtijanaḥ prativīkṣate tvām || 5||

गान्धर्वसंज्ञकपुरेऽपि सुभाविकास्तेध्यानार्थमत्र भगवान्समुपैष्यतीति ।मत्वास्थुराचरितसन्नियताप्लवाद्याउत्तिष्ठ देव भगवन्नत एव शीघ्रम् ॥ ६॥

gāndharvasaṃjñakapure'pi subhāvikāstedhyānārthamatra bhagavānsamupaiṣyatīti |matvāsthurācaritasanniyatāplavādyāuttiṣṭha deva bhagavannata eva śīghram || 6||

पुत्री दिवः खगगणान् सुचिरं प्रसुप्तानुत्पातयत्यरुणगा अधिरुह्य तूषाः ।काषायवस्त्रमपिधानमपावृणूद्यन्तार्क्ष्याग्रजोऽयमवलोकय तं पुरस्तात् ॥ ७॥

putrī divaḥ khagagaṇān suciraṃ prasuptānutpātayatyaruṇagā adhiruhya tūṣāḥ |kāṣāyavastramapidhānamapāvṛṇūdyantārkṣyāgrajo'yamavalokaya taṃ purastāt || 7||

शाटीनिभाभ्रपटलानि तवेन्द्रकाष्ठाभागं यतीन्द्र रुरुधुर्गरुडाग्रजोऽतः ।अस्माभिरीश विदितो ह्युदितोऽयमेवंचन्द्रोऽपि ते मुखरुचिं चिरगां जहाति ॥ ८॥

śāṭīnibhābhrapaṭalāni tavendrakāṣṭhābhāgaṃ yatīndra rurudhurgaruḍāgrajo'taḥ |asmābhirīśa vidito hyudito'yamevaṃcandro'pi te mukharuciṃ ciragāṃ jahāti || 8||

द्वारेऽर्जुनस्तव च तिष्ठति कार्तवीर्यःप्रह्राद एष यदुरेष मदालसाजः ।त्वां द्रष्ट्वकाम इतरे मुनयोऽपि चाहमुत्तिष्ठ दर्शय निजं सुमुखं प्रसीद ॥ ९॥

dvāre'rjunastava ca tiṣṭhati kārtavīryaḥprahrāda eṣa yadureṣa madālasājaḥ |tvāṃ draṣṭvakāma itare munayo'pi cāhamuttiṣṭha darśaya nijaṃ sumukhaṃ prasīda || 9||

एवं प्रबुद्ध इव संस्तवनादभूत्समालां कमण्डलुमधो डमरुं त्रिशूलम् ।चक्रं च शङ्खमुपरि स्वकरैर्दधानोनित्यं स मामवतु भावितवासुदेवः ॥ १०॥

evaṃ prabuddha iva saṃstavanādabhūtsamālāṃ kamaṇḍalumadho ḍamaruṃ triśūlam |cakraṃ ca śaṅkhamupari svakarairdadhānonityaṃ sa māmavatu bhāvitavāsudevaḥ || 10||

इति वासुदेवानन्दसरस्वतीविरचितो दत्तप्रबोधः सम्पूर्णः ।

iti vāsudevānandasarasvatīviracito dattaprabodhaḥ sampūrṇaḥ |