वामनस्तोत्रम् (पद्मपुराणान्तर्गतम् नमस्ते देवदेवेश सर्वव्यापिन् जनार्दन) Vamanastotram From Padmapurana

श्रीगणेशाय नमः ।अदितिरुवाच ।नमस्ते देवदेवेश सर्वव्यापिन् जनार्दन ।सत्त्वादिगुणभेदेन लोकव्यापारकारिणे ॥ १॥

śrīgaṇeśāya namaḥ |aditiruvāca |namaste devadeveśa sarvavyāpin janārdana |sattvādiguṇabhedena lokavyāpārakāriṇe || 1||

नमस्ते बहुरूपाय अरूपाय नमो नमः ।सर्वैकाद्भुतरूपाय निर्गुणाय गुणात्मने ॥ २॥

namaste bahurūpāya arūpāya namo namaḥ |sarvaikādbhutarūpāya nirguṇāya guṇātmane || 2||

नमस्ते लोकनाथाय परमज्ञानरूपिणे ।सद्भक्तजनवात्सल्यशीलिने मङ्गलात्मने ॥ ३॥

namaste lokanāthāya paramajñānarūpiṇe |sadbhaktajanavātsalyaśīline maṅgalātmane || 3||

यस्यावताररूपाणि ह्यर्जयन्ति मुनीश्वराः ।तमादिपुरुषं देवं नमामीष्टार्थसिद्धये ॥ ४॥

yasyāvatārarūpāṇi hyarjayanti munīśvarāḥ |tamādipuruṣaṃ devaṃ namāmīṣṭārthasiddhaye || 4||

यं न जानन्ति श्रुतयो यं न जानन्ति सूरयः ।तं नमामि जगद्धेतुं मायिनं तममायिनम् ॥ ५॥

yaṃ na jānanti śrutayo yaṃ na jānanti sūrayaḥ |taṃ namāmi jagaddhetuṃ māyinaṃ tamamāyinam || 5||

यस्यावलोकनं चित्रं मायोपद्रववारणम् ।जगद्रूपं जगत्पालं तं वन्दे पद्मजाधवम् ॥ ६॥

yasyāvalokanaṃ citraṃ māyopadravavāraṇam |jagadrūpaṃ jagatpālaṃ taṃ vande padmajādhavam || 6||

यो देवस्त्यक्तसङ्गानां शान्तानां करुणार्णवः ।करोति ह्यात्मना सङ्गं तं वन्दे सङ्गवर्जितम् ॥ ७॥

yo devastyaktasaṅgānāṃ śāntānāṃ karuṇārṇavaḥ |karoti hyātmanā saṅgaṃ taṃ vande saṅgavarjitam || 7||

यत्पादाब्जजलक्लिन्नसेवारञ्जितमस्तकाः ।अवापुः परमां सिद्धिं तं वन्दे सर्ववन्दितम् ॥ ८॥

yatpādābjajalaklinnasevārañjitamastakāḥ |avāpuḥ paramāṃ siddhiṃ taṃ vande sarvavanditam || 8||

यज्ञेश्वरं यज्ञभुजं यज्ञकर्मसु निष्ठितम् ।नमामि यज्ञफलदं यज्ञकर्मप्रबोधकम् ॥ ९॥

yajñeśvaraṃ yajñabhujaṃ yajñakarmasu niṣṭhitam |namāmi yajñaphaladaṃ yajñakarmaprabodhakam || 9||

अजामिलोऽपि पापात्मा यन्नामोच्चारणादनु ।प्राप्तवान्परमं धाम तं वन्दे लोकसाक्षिणम् ॥ १०॥

ajāmilo'pi pāpātmā yannāmoccāraṇādanu |prāptavānparamaṃ dhāma taṃ vande lokasākṣiṇam || 10||

ब्रह्माद्या अपि ये देवा यन्मायापाशयन्त्रिताः ।न जानन्ति परं भावं तं वन्दे सर्वनायकम् ॥ ११॥

brahmādyā api ye devā yanmāyāpāśayantritāḥ |na jānanti paraṃ bhāvaṃ taṃ vande sarvanāyakam || 11||

हृत्पद्मनिलयोऽज्ञानां दूरस्थ इव भाति यः ।प्रमाणातीतसद्भावं तं वन्दे ज्ञानसाक्षिणम् ॥ १२॥

hṛtpadmanilayo'jñānāṃ dūrastha iva bhāti yaḥ |pramāṇātītasadbhāvaṃ taṃ vande jñānasākṣiṇam || 12||

यन्मुखाद्ब्राह्मणो जातो बाहुभ्यः क्षत्रियोऽजनि ।तथैव ऊरुतो वैश्यः पद्।ह्भ्यां शूद्रो अजायत ॥ १३॥

yanmukhādbrāhmaṇo jāto bāhubhyaḥ kṣatriyo'jani |tathaiva ūruto vaiśyaḥ pad|hbhyāṃ śūdro ajāyata || 13||

मनसश्चन्द्रमा जातो जातः सूर्यश्च चक्षुषः ।मुखादिन्द्रस्तथाग्निश्च प्राणाद्वायुरजायत ॥ १४॥

manasaścandramā jāto jātaḥ sūryaśca cakṣuṣaḥ |mukhādindrastathāgniśca prāṇādvāyurajāyata || 14||

त्वमिन्द्रः पवनः सोमस्त्वमीशानस्त्वमन्तकः ।त्वमग्निर्निरृतिश्चैव वरुणस्त्वं दिवाकरः ॥ १५॥

tvamindraḥ pavanaḥ somastvamīśānastvamantakaḥ |tvamagnirnirṛtiścaiva varuṇastvaṃ divākaraḥ || 15||

देवाश्च स्थावराश्चैव पिशाचाश्चैव राक्षसाः ।गिरयः सिद्धगन्धर्वा नद्यो भूमिश्च सागराः ॥ १६॥

devāśca sthāvarāścaiva piśācāścaiva rākṣasāḥ |girayaḥ siddhagandharvā nadyo bhūmiśca sāgarāḥ || 16||

त्वमेव जगतामीशो पुन्नामास्ति परात्परः । वर् यन्नामास्तित्वद्रूपमखिलं तस्मात्पुत्रान्मे पाहि श्रीहरे ॥ १७॥

tvameva jagatāmīśo punnāmāsti parātparaḥ | var yannāmāstitvadrūpamakhilaṃ tasmātputrānme pāhi śrīhare || 17||

इति स्तुत्वा देवधात्री देवं मत्वा पुनः पुनः । वर् नत्वाउवाच प्राञ्जलिर्भूत्वा हर्षाश्रुक्षालितस्तनी ॥ १८॥

iti stutvā devadhātrī devaṃ matvā punaḥ punaḥ | var natvāuvāca prāñjalirbhūtvā harṣāśrukṣālitastanī || 18||

अनुग्राह्याऽस्मि देवेश हरे सर्वादिकारण ।अकण्टकश्रियं देहि मत्सुतानां दिवौकसाम् ॥ १९॥

anugrāhyā'smi deveśa hare sarvādikāraṇa |akaṇṭakaśriyaṃ dehi matsutānāṃ divaukasām || 19||

अन्तर्यामिन् जगद्रूप सर्वभूतपरेश्वर ।तवाज्ञातं किमस्तीह किं मां मोहयसि प्रभो ॥ २०॥

antaryāmin jagadrūpa sarvabhūtapareśvara |tavājñātaṃ kimastīha kiṃ māṃ mohayasi prabho || 20||

तथापि तव वक्ष्यामि यन्मे मनसि वर्तते ।वृथापुत्रास्मिदेवेश रक्षोभिः परिपीडिता ॥ २१॥

tathāpi tava vakṣyāmi yanme manasi vartate |vṛthāputrāsmideveśa rakṣobhiḥ paripīḍitā || 21||

एतान्न हन्तुमिच्छामि मत्सुता दितिजातयः । वर् दितिजा यतःतानहत्वा श्रियं देहि मत्सुतानामुवाच सा ॥ २२॥

etānna hantumicchāmi matsutā ditijātayaḥ | var ditijā yataḥtānahatvā śriyaṃ dehi matsutānāmuvāca sā || 22||

इत्युक्तो देवदेवस्तु पुनः प्रीतिमुपागतः ।उवाच हर्षयन्साध्वीं कृपयाऽभिपरिप्लुतः ॥ २३॥

ityukto devadevastu punaḥ prītimupāgataḥ |uvāca harṣayansādhvīṃ kṛpayā'bhipariplutaḥ || 23||

श्रीभगवानुवाच ।प्रीतोऽस्मि देवि भद्रं ते भविष्यामि सुतस्तव ।यतः सपत्नीतनयेष्वपि वात्सल्यशालिनी ॥ २४॥

śrībhagavānuvāca |prīto'smi devi bhadraṃ te bhaviṣyāmi sutastava |yataḥ sapatnītanayeṣvapi vātsalyaśālinī || 24||

त्वया च मे कृतं स्तोत्रं पठन्ति भुवि मानवाः ।तेषां पुत्रा धनं सम्पन्न हीयन्ते कदाचन ॥ २५॥

tvayā ca me kṛtaṃ stotraṃ paṭhanti bhuvi mānavāḥ |teṣāṃ putrā dhanaṃ sampanna hīyante kadācana || 25||

अन्ते मत्पदमाप्नोति यद्विष्णोः परमं शुभम् ॥ २६॥

ante matpadamāpnoti yadviṣṇoḥ paramaṃ śubham || 26||

इति श्रीपद्मपुराणान्तर्गतं वामनस्तोत्रं समाप्तम् ।

iti śrīpadmapurāṇāntargataṃ vāmanastotraṃ samāptam |