नृसिंहभुजङ्गप्रयातस्तवः Shri Nrisimhabhujangaprayatastavah

(श्रीनृसिंहपर्वते)ऋतं कर्तुमेवाशु नम्रस्य वाक्यं सभास्तम्भमध्याद्य आविर्बभूव ।तमानम्रलोकेष्टदानप्रचण्डं नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् ॥ १॥

(śrīnṛsiṃhaparvate)ṛtaṃ kartumevāśu namrasya vākyaṃ sabhāstambhamadhyādya āvirbabhūva |tamānamralokeṣṭadānapracaṇḍaṃ namaskurmahe śailavāsaṃ nṛsiṃham || 1||

इनान्तर्दृगन्तश्च गाङ्गेयदेहं सदोपासते यं नराः शुद्धचित्ताः ।तमस्ताघमेनोनिवृत्त्यै नितान्तं नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् ॥ २॥

ināntardṛgantaśca gāṅgeyadehaṃ sadopāsate yaṃ narāḥ śuddhacittāḥ |tamastāghamenonivṛttyai nitāntaṃ namaskurmahe śailavāsaṃ nṛsiṃham || 2||

शिवं शैववर्या हरिं वैष्णवाग्र्याः पराशक्तिमाहुस्तथा शक्तिभक्ताः ।यमेवाभिधाभिः परं तं विभिन्नं नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् ॥ ३॥

śivaṃ śaivavaryā hariṃ vaiṣṇavāgryāḥ parāśaktimāhustathā śaktibhaktāḥ |yamevābhidhābhiḥ paraṃ taṃ vibhinnaṃ namaskurmahe śailavāsaṃ nṛsiṃham || 3||

कृपासागरं क्लिष्टरक्षाधुरीणं कृपाणं महापापवृक्षौघभेदे ।नतालीष्टवाराशिराकाशशाङ्कं नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् ॥ ४॥

kṛpāsāgaraṃ kliṣṭarakṣādhurīṇaṃ kṛpāṇaṃ mahāpāpavṛkṣaughabhede |natālīṣṭavārāśirākāśaśāṅkaṃ namaskurmahe śailavāsaṃ nṛsiṃham || 4||

जगन्नेति नेतीति वाक्यैर्निषिद्।ह्ध्यावशिष्टं परब्रह्मरूपं महान्तः ।स्वरूपेण विज्ञाय मुक्ता हि यं तं नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् ॥ ५॥

jaganneti netīti vākyairniṣid|hdhyāvaśiṣṭaṃ parabrahmarūpaṃ mahāntaḥ |svarūpeṇa vijñāya muktā hi yaṃ taṃ namaskurmahe śailavāsaṃ nṛsiṃham || 5||

नतान्भोगसक्तानपीहाशु भक्तिं विरक्तिं च दत्वा दृढां मुक्तिकामान् ।विधातुं करे कङ्कणं धारयन्तं नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् ॥ ६॥

natānbhogasaktānapīhāśu bhaktiṃ viraktiṃ ca datvā dṛḍhāṃ muktikāmān |vidhātuṃ kare kaṅkaṇaṃ dhārayantaṃ namaskurmahe śailavāsaṃ nṛsiṃham || 6||

नरो यन्मनोर्जापतो भक्तिभावाच्छरीरेण तेनैव पश्यत्यमोघाम् ।तनुं नारसिंहस्य वक्तीति वेदो नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् ॥ ७॥

naro yanmanorjāpato bhaktibhāvāccharīreṇa tenaiva paśyatyamoghām |tanuṃ nārasiṃhasya vaktīti vedo namaskurmahe śailavāsaṃ nṛsiṃham || 7||

यदङ्घ्र्यब्जसेवापराणां नराणां विरक्तिर्दृढा जायतेऽर्थेषु शीघ्रम् ।तमङ्गप्रभाधूतपूर्णेन्दुकोटिं नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् ॥ ८॥

yadaṅghryabjasevāparāṇāṃ narāṇāṃ viraktirdṛḍhā jāyate'rtheṣu śīghram |tamaṅgaprabhādhūtapūrṇendukoṭiṃ namaskurmahe śailavāsaṃ nṛsiṃham || 8||

रथाङ्गं पिनाकं वरं चाभयं यो विधत्ते कराब्जैः कृपावारिराशिः ।तमिन्द्वच्छदेहं प्रसन्नास्यपद्मं नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् ॥ ९॥

rathāṅgaṃ pinākaṃ varaṃ cābhayaṃ yo vidhatte karābjaiḥ kṛpāvārirāśiḥ |tamindvacchadehaṃ prasannāsyapadmaṃ namaskurmahe śailavāsaṃ nṛsiṃham || 9||

पिनाकं रथाङ्गं वरं चाभयं च प्रफुल्लाम्बुजाकारहस्तैर्दधानम् ।फणीन्द्रातपत्रं शुचीनेन्दुनेत्रं नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् ॥ १०॥

pinākaṃ rathāṅgaṃ varaṃ cābhayaṃ ca praphullāmbujākārahastairdadhānam |phaṇīndrātapatraṃ śucīnendunetraṃ namaskurmahe śailavāsaṃ nṛsiṃham || 10||

विवेकं विरक्तिं शमादेश्च षट्कं मुमुक्षां च सम्प्राप्य वेदान्तजालैः ।यतन्ते विबोधाय यस्यानिशं तं नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् ॥ ११॥

vivekaṃ viraktiṃ śamādeśca ṣaṭkaṃ mumukṣāṃ ca samprāpya vedāntajālaiḥ |yatante vibodhāya yasyāniśaṃ taṃ namaskurmahe śailavāsaṃ nṛsiṃham || 11||

सदा नन्दिनीतीरवासैकलोलं मुदा भक्तलोकं दृशा पालयन्तम् ।विदामग्रगण्या नताः स्युर्यदङ्घ्रौ नमस्कुर्महे शैलवासं नृसिंहम् ॥ १२॥

sadā nandinītīravāsaikalolaṃ mudā bhaktalokaṃ dṛśā pālayantam |vidāmagragaṇyā natāḥ syuryadaṅghrau namaskurmahe śailavāsaṃ nṛsiṃham || 12||

यदीयस्वरूपं शिखा वेदराशेरजस्रं मुदा सम्यगुद्घोषयन्ति ।नलिन्यास्तटे स्वैरसञ्चारशीलं चिदानन्दरूपं तमीडे नृसिंहम् ॥ १३॥

yadīyasvarūpaṃ śikhā vedarāśerajasraṃ mudā samyagudghoṣayanti |nalinyāstaṭe svairasañcāraśīlaṃ cidānandarūpaṃ tamīḍe nṛsiṃham || 13||

यमाहुर्हि देहं हृषीकाणि केचित्परेऽसूंस्तथा बुद्धिशून्ये तथान्ये ।यदज्ञानमुग्धा जना नास्तिकाग्र्याः सदानन्दरूपं तमीडे नृसिंहम् ॥ १४॥

yamāhurhi dehaṃ hṛṣīkāṇi kecitpare'sūṃstathā buddhiśūnye tathānye |yadajñānamugdhā janā nāstikāgryāḥ sadānandarūpaṃ tamīḍe nṛsiṃham || 14||

सदानन्दचिद्रूपमाम्नायशीर्षैर्विचार्यार्यवक्त्राद्यतीन्द्रा यदीयम् ।सुखेनासते चित्तकञ्जे दधानाः सदानन्दचिद्रूपमीडे नृसिंहम् ॥ १५॥

sadānandacidrūpamāmnāyaśīrṣairvicāryāryavaktrādyatīndrā yadīyam |sukhenāsate cittakañje dadhānāḥ sadānandacidrūpamīḍe nṛsiṃham || 15||

पुरा स्तम्भमध्याद्य आविर्बभूव स्वभक्तस्य कर्तुं वचस्तथ्यमाशु ।तमानन्दकारुण्यपूर्णान्तरङ्गं बुधा भावयुक्ता भजध्वं नृसिंहम् ॥ १६॥

purā stambhamadhyādya āvirbabhūva svabhaktasya kartuṃ vacastathyamāśu |tamānandakāruṇyapūrṇāntaraṅgaṃ budhā bhāvayuktā bhajadhvaṃ nṛsiṃham || 16||

पुरा शङ्करार्या धराधीशभृत्यैर्विनिक्षिप्तवह्निप्रतप्तस्वदेहाः ।स्तुवन्ति स्म यं दाहशान्त्यै जवात्तं बुधा भावयुक्ता भजध्वं नृसिंहम् ॥ १७॥

purā śaṅkarāryā dharādhīśabhṛtyairvinikṣiptavahniprataptasvadehāḥ |stuvanti sma yaṃ dāhaśāntyai javāttaṃ budhā bhāvayuktā bhajadhvaṃ nṛsiṃham || 17||

सदेमानि भक्त्याख्यसूत्रेण दृब्धान्यमोघानि रत्नानि कण्ठे जना ये ।धरिष्यन्ति तान्मुक्तिकान्ता वृणीते सखीभिर्वृता शान्तिदान्त्यदिमाभिः ॥इति शृङ्गेरि श्रीजगद्गुरु श्रीसच्चिदानन्दशिवाभिनवनृसिंहभारतीस्वामिभिः विरचितः श्रीनृसिंहभुजङ्गप्रयातस्तवः सम्पूर्णः ।

sademāni bhaktyākhyasūtreṇa dṛbdhānyamoghāni ratnāni kaṇṭhe janā ye |dhariṣyanti tānmuktikāntā vṛṇīte sakhībhirvṛtā śāntidāntyadimābhiḥ ||iti śṛṅgeri śrījagadguru śrīsaccidānandaśivābhinavanṛsiṃhabhāratīsvāmibhiḥ viracitaḥ śrīnṛsiṃhabhujaṅgaprayātastavaḥ sampūrṇaḥ |